Spis treści

Karta redakcyjna

Moi goście są naprawdę szczerzy

NA PRZEKÓR LOSOWI

Nauczyłam się nie marzyć zbyt mocno.
Rozmowa z Moniką Kuszyńską

Czułem, jak spadam w otchłań.
Rozmowa z Czesławem Kowalczykiem

Sukcesy lepiej jeść małą łyżeczką.
Rozmowa z Romanem Kluską

Bóg mi pokazał, co robić dalej.
Rozmowa z Piotrem Stępniakiem „Gepardem”

Czasem jedna myśl zmienia wszystko.
Rozmowa z Małgorzatą i Łukaszem Krasoniami

Kocham kapłaństwo, nie znoszę klechostwa.
Rozmowa z ks. Janem Kaczkowskim

Żyć normalnie ze swoim „bagażem”.
Rozmowa z Jackiem Zalewskim

HISTORIA KOŁEM SIĘ TOCZY

Kresy, tam sięgała Polska.
Rozmowa z Tadeuszem Olszańskim

Dwa lata w sowieckim łagrze.
Rozmowa z Felicją Konarską

Było dwóch Andrzejów.
Rozmowa z Andrzejem Jaroszewiczem

Ułańska fantazja.
Rozmowa z Janem Żylińskim

Jeszcze długo będziemy płacić za wolność.
Rozmowa z Żenią Klimakinem

Z wiatrem i pod wiatr.
Rozmowa z Czesławem Marchajem

PRACUJ NA SWÓJ SUKCES

Człowieka nie trzeba poprawiać.
Rozmowa z Katarzyną Miller

Jak już gram, to gram.
Rozmowa z Krystyną Jandą

Dzieciństwo mnie zahartowało.
Rozmowa z Władysławem Kozakiewiczem

Ufam, że się nie wyczerpię.
Rozmowa z Siostrą Małgorzatą Chmielewską

Wciąż żyję łapczywie.
Rozmowa z Urszulą Dudziak

Muszę być nad ziemią.
Rozmowa z Jerzym Makulą

Trzeba być fair przez całe życie.
Rozmowa z Szewachem Weissem

O Autorze

Oficyna Wydawnicza Przybylik& poleca

Redakcja: ANNA NASTULANKA

Współpraca: GABRIELA DARMETKO

Projekt okładki, wnętrza, skład komputerowy: JANUSZ FAJTO

Zdjęcie na okładce: ANDRZEJ BOŁDANIUK

© Copyright by Michał Olszański
Copyright by Oficyna Wydawnicza Przybylik& 2015

Wydanie I, Warszawa 2015

ISBN 978-83-940526-5-2

ul. Godebskiego 11, 02-912 Warszawa
e-mail: wydawnictwo@przybylik.pl
www: www.przybylik.pl

Konwersja: eLitera s.c.

Moi goście są naprawdę szczerzy

Do Trójki trafiłem w październiku 1995 r. Razem z Tomaszem Gorazdowskim i Arturem Kulikowskim stworzyliśmy redakcję sportową. Hulaliśmy na antenie, przygotowując bieżące serwisy, relacje z imprez, ale także prowadząc nocne rozmowy ze znanymi postaciami świata sportu. Te dwugodzinne spotkania robione na żywo późną nocą były dla mnie wspaniałym doświadczeniem. Po kilku latach sportowa „Trójka pod Księżycem” spadła z anteny, ale zostało we mnie przekonanie, że dobrze czuję się w takiej relacji z zaproszonym gościem, kiedy ma on okazję bez pośpiechu opowiedzieć swoją wyjątkową historię.

Mijały kolejne lata mojej sportowej jazdy w eterze. I zamarzyła mi się własna audycja. Zacząłem namawiać na to moją szefową Magdę Jethon. W końcu się udało. Sprawiedliwie dodam, że pomysł rozmów na antenie wyszedł od Pani Dyrektor. Postawiła jeden warunek: rozmowy muszą być nagrywane. To mnie zdziwiło, sądziłem, że dam radę na żywo. Nie miałem racji. Choćby dlatego, że nagrywając, zapewniam rozmówcy poczucie bezpieczeństwa – na antenie nie ukaże się nic bez jego zgody.

Wiedziałem, że pierwsza rozmowa w „Godzinie prawdy” ma duże znaczenie, że gość musi być wyrazisty, a nawet budzić kontrowersje. Zaproponowałem Andrzeja Jaroszewicza, „czerwonego księcia” czasu komuny, syna ówczesnego premiera. Zgodził się, był otwarty, choć niektóre pytania z pewnością były trudne. Debiut audycji we wrześniu 2011 r. okazał się udany, Magda była zadowolona. Zaproponowała do współpracy młodą asystentkę Gabrysię Darmetko i dostałem zielone światło.

Jakiś czas temu zapragnąłem opublikować rozmowy z „Godziny prawdy” w formie książki. Spisane wywiady wysłałem do swoich bohaterów, by mogli je uzupełnić o jakieś ważne dla nich fakty czy przemyślenia, o których nie opowiedzieli na antenie, bo im umknęły albo po prostu nie wystarczyło czasu. Niektórzy dopisywali całkiem sporo, inni w ogóle nie zmieniali swoich słów.

Zapewniam: moi goście są naprawdę szczerzy. Tak jak „Gepard”, który opowiada o tym, że zło rządziło jego życiem, jak Monika Kuszyńska, która zaakceptowała swoją niepełnosprawność, czy jak Władek Kozakiewicz, który cierpiał z powodu swojego ojca. Zawsze staram się rozmawiać o rzeczach ważnych, na bzdury nie ma zgody. Bo taka jest godzina prawdy.

Michał Olszański

Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki

O Autorze

MICHAŁ OLSZAŃSKI

Przyszedł na świat w kinie. No, prawie. W kielcach w 1954 roku jego mama Basia oglądała film „Wassa Żeleznowa” według Gorkiego, gdy zaczęła się akcja porodowa. Skończyło się szczęśliwie w szpitalu, ale cesarką. Jakoś nie chciał pójść utartym szlakiem. Dzieciństwo i młodość spędził na warszawskich Bielanach, szlifując charakter w żeńskim, do niedawna, liceum im. Stefanii Sempołowskiej.

W cuglach dostał się na UW, choć wybrany kierunek studiów był zaskoczeniem dla medialnie usytuowanych rodziców. Resocjalizacja. czyżby ciągnęło go za kraty?

Zawodowo poszedł w stronę profilaktyki, pracy z trudną młodzieżą i uzależnionymi. ale areszt też zaliczył – 4 miesiące w stanie wojennym.

Spłodził dwóch synów, Janka i Antka, zbudował dom, posadził niejedno drzewo, czyniąc swoją żonę Magdę szczęśliwą posiadaczką ogrodu i stada zwierząt.

Po przemianie ustrojowej nadszedł czas na zmiany w życiu zawodowym. kto szuka, nie błądzi. zrobił dobre wrażenie na panu Mannie oraz panu Maternie i po kilku miesiącach odezwał się przez radio kolor. Był rok 1992, i tak mu zostało do dziś, choć zmienił kolor na Trójkę.

Od kilku lat na tej radiowej antenie prowadzi audycje sportowe, a także „Godzinę prawdy”, w której rozmawia z ludźmi o wyjątkowych biografiach. zrobił też wrażenie w TVP – na tyle dobre, że od ponad 10 lat prowadzi „Magazyn Ekspresu Reporterów”. A że jest rannym ptaszkiem, to i w „Pytaniu na śniadanie” się zadomowił. Właśnie skończył 60 lat i ma się dobrze, choć kryzys wieku go nie ominął. kupił sobie kabriolet. Żony na pewno nie zmieni.

Oficyna Wydawnicza Przybylik& poleca:

WOJCIECH MARKIEWICZ

„100 NAJBIEDNIEJSZYCH POLAKÓW”

Panna bez posagu, mówią o Polsce. Nie jest najbogatsza, to fakt, ale jaka zaradna. Pomysłowa. Z wdziękiem jakim, z fantazją. O niebogatej pannie z wdziękiem opowiada w tej książce Wojciech Markiewicz, reporter „Polityki”.

Kiedy w stanie wojennym odchodziliśmy z „Polityki” – moi koledzy i ja – sprawiliśmy redakcji spory kłopot, więc dawaliśmy naczelnemu Janowi Bijakowi dobre rady. Przyjmiesz nowych ludzi, mówiłam. Odmłodzisz zespół. Najlepiej reporterów przyjmij. Najlepiej młodych i zdolnych. Takiego Markiewicza na przykład...

Tak mówiłam, słowo honoru. „100 najbiedniejszych Polaków” najlepiej świadczy o tym, jak trafną decyzję podjął Bijak.

Hanna Krall

GRZEGORZ MIECUGOW

„INNY PUNKT WIDZENIA”

Tylko jedna telewizja w Polsce zdecydowała się na nadawanie długich, bo 39-minutowych, rozmów. Tą telewizją jest moja macierzysta stacja TVN 24. To, że są to rozmowy telewizyjne, ma też swoje konsekwencje. „Inny punkt widzenia” jest bowiem programem nagrywanym, ale nie montowanym, to znaczy na antenę idzie wszystko, co zostało zarejestrowane.

Grzegorz Miecugow

PIOTR ADAMCZEWSKI

„JAK SMAKUJE PĘPEK WENUS. ŚWIAT WIDZIANY ZZA STOŁU”

Kiedy ćwierć wieku temu Piotr Adamczewski zaczął się bawić w pisanie o jedzeniu dla POLITYKI, w której pracował wówczas jako sekretarz redakcji, nie spodziewał się, że to hobby stanie się sensem jego życia i radością dla tysięcy smakoszy. Mało kto tak pięknie i mądrze, inkrustując narrację anegdotami, z miłością, wiedzą i kulturą pisze po polsku o świecie jedzenia i kuchni.

Smacznego czytania!

Marcin Meller

MAREK PRZYBYLIK

„DZIEŃ TARGOWY. TAK SIĘ KOŃCZYŁ PRL”

Książka jest autentyczną kroniką ostatniego dziesięciolecia Peerelu. Składa się na nią wybór felietonów zamieszczanych przez autora regularnie co tydzień od 1981 do 1991 roku w „Życiu Warszawy” – wówczas najważniejszym dzienniku krajowym – opisujących z nieukrywanym dystansem i ironią ówczesną codzienność. Pretekstem było prezentowanie tego, co i gdzie można kupić, a efektem – niezwykły zapis życia w kraju w stanie upadku.

Lektura nie raz wywoła i łzy wzruszenia i szczery uśmiech – niedowierzania „To naprawdę TAK było?!”

JAROSLAV HAŠEK

„POCZTÓWKI Z C.K. MONARCHII”

Szkice młodego jeszcze pisarza powstałe w efekcie jego – pieszej zazwyczaj – włóczęgi po krajach cesarstwa austrowęgierskiego, poprzedzającej czas pisania „Przygód dobrego wojaka Szwejka” podczas wojny światowej.

„Znowu nowy Hašek?! Oczywiście polecam!”

Mariusz Szczygieł

Książki dostępne w dobrych księgarniach
oraz w wersji elektronicznej jako e-booki