Gabriel Leśniewski

Das Neue Europa

© Gabriel Leśniewski, 2026

Europa nie została wyzwolona.

Została zorganizowana.

Rok 1946. Druga wojna światowa nie kończy się zwycięstwem żadnej ze stron, lecz kruchym rozejmem. Na zgliszczach starego kontynentu rodzi się Nowa Europa — autorytarne, paneuropejskie państwo, które w imię porządku i przetrwania odrzuca demokrację i komunizm.

To opowieść o Europie, która wygrała pokój,

i zapłaciła za to najwyższą cenę.

ISBN 978-83-8440-333-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Rozdział 1

Nowy Nazistowski Ład Europejski

Był marzec 1943 roku Adolf Hitler Wódz i Kanclerz Rzeszy przebywał w swoim ukochanym Obersalzbergu. Widział z balkonu swej rezydencji Alpy bawarskie.

— Mein Fuhrer. — powiedział minister spraw zagranicznych Rzeszy Joachim von Ribbentrop. — Mam dla pana interesującą propozycję.

— Słucham. — odparł Austriak.

— Stwórzmy federacje państw europejskich zarówno przeciwko bolszewizmowi, jak i socjaldemokracjom na zachodzie.

— Moim celem jest utworzenie Wielkiej Rzeszy nie zaś tworzenie państw paneuropejskich, a jeśli już to musi ona nie uwzględniać Słowian a w szczególności wrogich Europie Żydów, poza tym potrzebujemy armii dla takiego państwa należy ujednolicić wyposażenie i poziom rozwoju gospodarczego krajów mających wchodzić w skład tej federacji. — odparł Hitler.

— Wszystkim się zajmą nasi przedstawiciele już teraz mamy przecież wielu europejskich ochotników pod naszym sztandarem Francuzi, Holendrzy, Belgowie, Duńczycy, Norwegowie, Chorwaci, Hiszpanie, różne narody ciemiężone przez Rosję a nawet sami Rosjanie, którzy chcą się pozbyć bolszewizmu ze swego kraju. — Ribbentrop nie dawał za wygraną. — Ponadto różne organizacje są chętne do współpracy z nami przy tym projekcie. Rozmawiałem już z premierem Francji na ten temat i wyraził on zainteresowanie tym.

— Skoro pan stawia mnie przed faktami dokonanymi proszę zorganizować konferencję w Poczdamie, gdzie przedyskutuje ten temat z głowami państw z nami współpracujących. — odparł wódz Trzeciej Rzeszy.

…

Przedstawiciele Niemiec, Francji, Włoch, Węgier, Hiszpanii, Słowacji, Rumunii, Bułgarii, Chorwacji, Serbii, Albanii, Grecji, Czarnogóry, Norwegii, Danii, Niderlandów i Belgii zebrali się w Poczdamie celem omówienia przyszłości Europy.

— Witam wszystkich tu zebranych. — rzekł Joachim von Ribbentrop.

Po kurtuazyjnych przywitaniach zaczęła się właściwa dla Niemców rozmowa Minister Spraw Zagranicznych Rzeszy powiedział tak.

— Europa stoi w obliczu niebezpieczeństwa jakim jest bolszewicka Rosja. Kampania Wschodnia pokazała, że jedno państwo nie jest w stanie powalić rosyjskiego niedźwiedzia, dlatego musimy się zjednoczyć pod jednym, wspólnym sztandarem zarówno politycznym, militarnym i gospodarczym proponuje więc utworzenie luźnej konfederacji państw europejskich nasze SS zostanie przekształcone w ogólnoeuropejską organizację w zamian wycofamy się z północnej części państwa francuskiego oddając je rządowi Francji oczywiście pod warunkiem przystąpienia otwarcie do wojny przeciwko Anglii, Rosji i Ameryce.

Po tym wystąpieniu głos zabrał Duce Benito Mussolini.

— Jestem skłonny przystąpić do takiego projektu pod warunkiem wzmocnienia niemieckiego kontyngentu w Afryce. Poza tym chcę by Włochy nadal utrzymały swoje kolonialne posiadłości Francja i Hiszpania myślą zapewne podobnie mam rację?

— Tak. — odpowiedział Marszałek Petain.

— Jeśli chodzi o mój kraj. — powiedział Generał Franco. — Jesteśmy w stanie wysłać swoje siły do Egiptu, lecz pragnę zauważyć, że Morze Śródziemne nie będzie bezpiecznie, dopóki Malta i Cypr są pod kontrolą Brytyjczyków.

Reszta państw Osi bez namysłu zgodziła się na niemiecką propozycję. Plan Nowego Ładu Europejskiego został przez Niemców zrealizowany.

…

In Prag, Berlin, Moskau, Warschau

In Buda, Stettin brennt das Feuer schon.

Es lebe das freie Europa, es lebe das große Europa!

Europa, Nation, Nation wird sein.

In Rom, Athen, Wien, Paris

Lasst uns die Ketten sprengen, lasst uns die Freiheit rufen!

Amerikaner zu Hause, Genossen in der Steppe

Europa, Nation, Nation wird sein.

Erhebe dich, Europa, erhebe dich auf der Welt! Erhebe dich, Größerer, erhebe dich mit uns!

In deiner neuen Geschichte ist der Sieg bereits geschrieben.

Europa, Nation, Nation wird sein.

Hundert, tausend Millionen Fackeln leuchten hoch, zusammen mit einer Fahne.

Die Jugend Europas vereint in einem Chor.

Europa, Nation, Nation wird sein.

Pierwsza próba generalna nowego hymnu europejskiego wypadła pomyślnie.

Po chwili odczytano akt założycielski Konfederacji.

Akt Założycielski Konfederacji Europejskiej (1944)

Preambuła

W obliczu przedłużającego się konfliktu światowego, zagrożenia bolszewizmem oraz kryzysu porządku europejskiego, państwa Europy, działając w duchu nowego ładu kontynentalnego, postanawiają ustanowić Konfederację Europejską jako ramę trwałej współpracy politycznej, wojskowej i gospodarczej.

Celem Konfederacji jest zapewnienie:

— bezpieczeństwa Europy,

— stabilności ustrojowej,

— koordynacji wysiłku wojennego i powojennej odbudowy,

— ochrony „cywilizacji europejskiej”.

Rozdział I — Charakter Konfederacji

Art. 1

Konfederacja Europejska jest związkiem suwerennych państw europejskich, opartym na wspólnych interesach politycznych, militarnych i gospodarczych.

Art. 2

Państwa członkowskie zachowują odrębność ustrojową, jednak przekazują Konfederacji kompetencje w zakresie:

— polityki zagranicznej,

— bezpieczeństwa kontynentalnego,

— koordynacji gospodarczej,

— zwalczania zagrożeń wewnętrznych.

Art. 3

Nadrzędną rolę w utrzymaniu jedności Konfederacji pełni Państwo Przewodnie.

Rozdział II — Organy Konfederacji

Art. 4 — Rada Europejska

Najwyższy organ decyzyjny Konfederacji, złożony z przedstawicieli rządów państw członkowskich.

Decyzje zapadają większością kwalifikowaną, przy czym głos Państwa Przewodniego ma charakter rozstrzygający.

Art. 5 — Komisarz Konfederacji Europejskiej

Organ wykonawczy, odpowiedzialny za:

— realizację decyzji Rady,

— nadzór nad administracją konfederacyjną,

— koordynację aparatu bezpieczeństwa.

Komisarz mianowany jest za zgodą Państwa Przewodniego.

Art. 6 — Europejska Rada Bezpieczeństwa

Organ odpowiedzialny za:

— walkę z ruchem oporu,

— bezpieczeństwo wewnętrzne,

— ochronę porządku politycznego Konfederacji.

Rozdział III — Sprawy wojskowe

Art. 7

Państwa członkowskie zobowiązują się do:

— podporządkowania planowania wojskowego wspólnemu dowództwu,

— udostępniania sił zbrojnych na potrzeby obrony Europy.

Art. 8

Wehrmacht pozostaje trzonem sił zbrojnych Konfederacji; armie narodowe pełnią funkcje pomocnicze.

Rozdział IV — Gospodarka

Art. 9

Wprowadza się wspólną przestrzeń gospodarczą Konfederacji Europejskiej, opartą na:

— planowaniu centralnym,

— specjalizacji regionalnej,

— podporządkowaniu produkcji potrzebom kontynentalnym.

Art. 10

Zasoby strategiczne Europy Wschodniej uznaje się za kluczowe dla bezpieczeństwa całej Konfederacji.

Rozdział V — Członkostwo

Art. 11

Członkiem Konfederacji może zostać każde państwo europejskie:

— uznające nowy porządek kontynentalny,

— zobowiązujące się do lojalności wobec struktur Konfederacji.

Art. 12

Status państw członkowskich może być zróżnicowany (członkowie pełni, stowarzyszeni, terytoria zarządzane).

Rozdział VI — Postanowienia końcowe

Art. 13

Akt wchodzi w życie z dniem ratyfikacji przez Państwo Przewodnie.

Art. 14

Wszelkie zmiany Aktu wymagają zgody Państwa Przewodniego.

Wszyscy nie mieli już wątpliwości.

Nastał nowy porządek Europy.

…

We Włoszech Galeazzo Ciano zapisał w swoim notatniku.

,,A więc mamy zjednoczoną Europę. Pytanie tylko na jak długo?”

Nie miał wątpliwości, że Włochy zostały zignorowane a cała okupowana przez Niemcy Europa.

…

Proklamacja państwa polskiego

Wobec zakończenia działań wojennych na kontynencie europejskim,

w obliczu nowego układu sił politycznych oraz w trosce o biologiczne, kulturowe i historyczne przetrwanie Narodu Polskiego,

Rada Państwa Polskiego, działając w imieniu obywateli ziem pozostających pod jej administracją, niniejszym ogłasza:

— O istnieniu państwa

Państwo Polskie istnieje jako podmiot prawa publicznego, sprawujący suwerenną władzę wewnętrzną nad terytoriami położonymi

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.