Rafał Miotła

Krzyk

© Rafał Miotła, 2021

Tomik wierszy składa się z 15 utworów o zróżnicowanej tematyce. Tytuł książki jest jednocześnie tytułem pierwszego wiersza, który stał się inspiracją do jej napisania. Książka jest efektem rozważań autora, które pod wpływem natchnienia zostały przelane na papier.

ISBN 978-83-8245-337-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Krzyk

Krzyk, którego nigdy nikt nie usłyszy

Krzyk, który narodził się, po czym umarł w bezlitosnej

ciszy

Ostatnie bicie serca w niespełnionej miłości

Smak goryczy pozostanie na zawsze w świadomości

Nie ma tylu łez, nie ma takiej skruchy

Umysł poraniony cierpieniem już nigdy nie zazna otuchy

Autobusy śmierci w drogę po raz kolejny wyruszają

Nieszczęsne Matki, szczęśliwe tylko dzieci, celu tej

podróży nie znają

Przystanek — tu śmierć jest dozwolona

Serce dziecka miłością krwawi, nim na zawsze skona

Padł wyrok, lecz nigdy nie było rozprawy

tylko ta łza, co wciąż po policzku płynie

Bezbronne, niewinne Życie każdego dnia na naszych

znieczulonych oczach ginie!

Jak sen

Jest noc, znów próbuje zabrać mi ktoś okruch wiary

Wszędobylska czerń zalewa kielich samotności

Skwar nieznanych doznań pojawia się we mgle

Myśli potworne rozdzierają szaty umysłu

Skrępowane usta, zmuszone do niewoli

Każdy ruch warg jakby przetarty cierniem w skroń

Jakaś potężna siła każe trwać w bezruchu świadomości

Czekać w nadziei na lepszy morał

Przepełnieni rozpaczą własnej pychy

Złudna nadzieja rozwieje każdy wątek samozwańczej

aprobaty

Początek staje się końcem a koniec początkiem

Trwa i trwać będzie w nieustraszonym ładzie przestworzy

Zmierzch

Już zmierzch, słońce utraciło swój blask

Gałęzie snów rozrastają w umysłach niepojętych

Tysiące korytarzy, miliony rozpoczętych zdarzeń

Mijają godziny, jak płaskorzeźby w narracji skruszonego

umysłu

Pogrążeni upadkiem wczorajszego dnia

Jak ociężałe truchła własnego losu

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.