Łukasz Ludwik Postrożny

Fermofolia

Projektant okładki Łukasz Ludwik Postrożny

Ilustrator Łukasz Ludwik Postrożny

© Łukasz Ludwik Postrożny, 2017

© Łukasz Ludwik Postrożny, projekt okładki, 2017

© Łukasz Ludwik Postrożny, ilustracje, 2017

Poezję można zareklamować, wypromować, poprzez skandal zwrócić na nią uwagę. Nic z tych rzeczy. Można ją polecić, zaprosić do zagłębienia się w grę słów i konstelacje emocji, odczuć, uczuć i przeżyć. Niniejszy zbiór zawiera utwory o różnej formie i tematyce zabarwionej słodko-gorzkim wąchaniem rzeczywistości.

ISBN 978-83-8126-001-5

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Fermofolia

Przedtem

„spóźniłem się…”

„moje oczy tak czerwone…”

„idę wśród kukurydzy…”

schizo-fizy-śmicho-hichy

„nie wiedzieć czemu czemu nie wiedzieć…”

„znosiłaś mi się w myślach…”

Wtedy

4 x 3 kg

„móc nie mogąc…”

„I płyną auta ulicami…”

„siedzę…”

„manekiny z wystaw ożywają…”

„pytasz o moralność…”

„leżę na katafalku…”

„nos zwęszył spisek…”

„serce niezmierne…”

delikatnością pachnąca snu poświata

„woda kapie z kranu…”

„telewizor szumi kolorowo…”

„tkanka obumiera…”

„wisi ma krzyżu od dwóch tysięcy lat…”

„kupić trumnę…”

„obraz skacze przed oczyma…”

„nie jestem zwierzęciem stadnym…”

„wytaśmować emelenty z życia…”

„mówisz jestem zgorzkniała…”

„mikrokosmos naszych spraw…”

„tańczę z życiem…”

„wąchanie świata spowszedniało…”

„powierzchnia niespokojna…”

„jego kwadratura przyciąga…”

„masa niedomówień…”

„przez wrocławskich ulic sto…”

Potem

„smak…”

„tego co nie istnieje nie zabijesz…”

„nie ma…”

„co…”

„aborcja myśli…”

„zbindowałem przyjaciół znajomych…”

„mówią że ziemia smaczną…”

„kup adapter…”

„śnieg stopniał…”

„nie chcę…”

„szeleścimy ciałami…”

„zgubiłem…”

„rozklejony…”

„zarost kaleczy…”

„schrupię Cię całą…”

„erekcja bólu…”

„substancja życia…”

„gumisokiem…”

„jadąc autobusem…”

„widelce połamane…”

„zbudowałem…”

„korowód żałobny…”

„ze złożonymi rękoma…”

„tam gdzie kopyt ślady…”

Później

„tuląc asfalt…”

„pośród łąk błękitu…”

„cztery kąty bieli…”

„stoję sztorcem na chodniku…”

„zmysły moje chłoną…”

„gdy Cię nie ma…”

„kwitnąc możesz…”

„patrząc na sprężystość pryczy…”

„toksyczna obecność…”

„leżę patrzę…”

„samolot tonął w błękicie…”

„ciepło…”

„zimno ciepło gorąco…”

„w udręce znieruchomiały…”

„twe łzy na pościeli…”

„wychodzę z domu…”

gra krótkich spojrzeń

„wygięty pierścień moskitiery…”

„zero…”

„zagubiłem się na Szewskiej…”

„z termometrem w tyłku…”

„w zamyśleniu drzewa targał…”

„gładkość skóry…”

„deszcz wsiąka dźwięcznie…”

„idzie cukiereczek blond aniołek…”

„stąpając boso po perskim dywanie…”

„miękkość papieru…”

„dziwka depcze…”

„brylanty hydranty…”

„gdzie asfalt z piaskiem się miesza…”

„barka przymierza przybiła…”

„przyniosła mi papcie…”

Bogusi

Przedtem

+ + +

spóźniłem się

mój pociąg uczuć odjechał

pozostał nadbagaż emocji

+ + +

moje oczy tak czerwone

wszyscy wkoło uchachani

moje myśli zadymione

ciągle wszyscy tacy sami

każdy głodny wielkich wrażeń

wkoło duszno i toksycznie

każdy pragnie dotknąć marzeń

wszystko kręci się kosmicznie

moje ręce odrętwiałe

już wymiękam całkowicie

moje nogi ociężałe

już najadłem się obficie

świat kolorowy i magiczny

wkoło pięknie i lirycznie

w tle słychać śmiech demoniczny

można wysiąść tu psychicznie

moje myśli poplątane

wkoło same blade twarze

moje zmysły oszukane

o spokoju tylko marzę

+ + +

idę wśród kukurydzy

kukurydzy złocistej z gdzieniegdzie zielonymi

plamkami doskonale pamiętającymi szalone chore

lato pełne dzikich zabaw

podążam wolnym krokiem ścieżka przez tylu wydeptaną

wokół ciepły wiatr gwałtownie i brutalnie

targa roślinami

kukurydzą trawą krzewami drzewami w oddali

w głowie mi jeszcze szumi po upojnej i grzesznej nocy

nocy pełnej żądz i pragnień

nocy namiętnej i bolesnej

zbieram swoje myśli z jeszcze zielonych źdźbeł trawy

myślę myślę

często szeroko od ucha do ucha uśmiecham się

do siebie do piękna świata

radość tak szczera

od dawna tak się nie czułem

czyżbym doznał oczyszczenia

coś wspaniałego

właśnie uzmysłowiłem sobie że pozbyłem się

wielkiego balastu psychicznego

ot tak nieświadomie

przyśpieszam kroku

chciwie oddycham chcąc zagarnąć tylko dla siebie

Darmowy fragment

Wtedy

Darmowy fragment

Potem

Darmowy fragment

Później

Darmowy fragment