Robert Trafny

Miłość raz jeszcze

wybór wierszy

© Robert Trafny, 2018

Drugi wybór wierszy Autora, gromadzący erotyki i wiersze związane z miłością oraz relacjami partnerskimi. Nie brakuje także wierszy o dzieciach, małżeństwie i rodzinie. Temat widziany oczami mężczyzny, co nadaje tomikowi niecodzienny charakter.

ISBN 978-83-8126-914-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Miłość raz jeszcze

Hymn do miłości

Samotność

*** [Gdyby można było otrzymać]

*** [Zanurzyć dłoń w sercu]

*** [Gdy wszedłem w Jasność]

*** [Kiedy stąpam skrajem rzeki]

Spotkanie

*** [Kiedy zasypiasz w jego ramionach]

*** [W dniu, w którym w koronkach się zabielisz]

*** [W dniu dla mnie bez wątpienia ważnym]

Chwila prawdy

*** [Przepełniony goryczą]

*** [Oddychasz głęboko, jak tropikalny las]

*** [Tyle lat minęło]

Suknia ślubna

*** [Gdy wchodzę do domu]

Modlitwa za Rodzinę

*** [Uczucia ulatujące tchnieniem]

Zapraszamy na strony internetowe

Darmowe pliki do pobrania

Wiedza jest super!

Zmień swoje życie

Samobójca z depresją

Wiara jest super

Zabawne obrazki

Zapisz się na newsletter

Hymn do miłości

Zanim w śmiertelnym grobie

przyjdzie mi spocząć

i nekrologów imiona witać nieczuły

przyjdź do mnie choć raz

duchu mój miłosny,

co nęcisz zmysły kształtnymi piersiami,

by przekazać życia niewinnego pałeczkę,

nie lekceważ mnie już więcej

duchu mój miłosny…

Samotność

Miłość zestarzała upływem pragnień

od zmysłów odjęła kromkę uśmiechu.

Z potarganą koronką włosów

przemierza w szalonym amoku pola

wyścielone bruzdami codzienności,

a za nią gawrony, jak śmierć

czarnieją coraz bardziej;

otwiera ramiona w pędzie zatrzymana

i klęka czekając na błogosławieństwo

lecz tylko skowyt wilków

z oddali słychać dziki i płacz dziecka,

które już nigdy…, nigdy…

*** [Gdyby można było otrzymać]

Gdyby można było otrzymać

Rodzinę za jeden uśmiech,

uśmiechnąłbym się najszerzej,

jak tylko potrafię;

a kiedy miłość odnalazłaby

nasze imiona

radość byłaby niezmierzona.

Samotnemu różne myśli przychodzą.

Rodzina za jeden uśmiech.

Gdyby tylko można było…

*** [Zanurzyć dłoń w sercu]

Zanurzyć dłoń w sercu,

by poczuć uczucie bijące

w nim słabym tonem —

a więc nie wszystko stracone

może miłość jeszcze zakwitnie…

*** [Gdy wszedłem w Jasność]

Gdy wszedłem w Jasność

rozkrzyczały się moje dzieci.

Twarzyczki, które mogły

przybrać ziemskie rysy

zbiegły się wokół mnie.

Każde z nich miało szansę…

Niektóre wyrywają się,

nie chcą iść na ręce, wiedzą,

że już nie zaistnieją,

że ich matki rodzą teraz innym.

Te, najbardziej promieniste

stoją tuż przede mną,

uśmiechają się oczekując

mojego skinienia, w każdej chwili…,

byle by tylko była możliwość…,

aby tylko dało się ich wszczepienie

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.