Rafał Sulikowski

Sakralny węzeł. Prawdziwe życie Jezusa z Nazaretu

© Rafał Sulikowski, 2024

Celem tej publikacji było wyjaśnienie życia Jezusa z Nazaretu w sposób naturalny, zgodny z metodologią historiograficzną, która nie może z góry zakładać ani z góry wykluczać, że Jezus był Synem Bożym. Jednak Ewangelie podają, że Jezus raczej nie uważał się za wcielonego Jahwe, tylko określał się jako „Syn Człowieczy”. Zarówno tajemnicze początki życia Jezusa z Nazaretu, jego działalność i nauczanie, a także śmierć nie są raz na zawsze zamknięte i przesądzone.

ISBN 978-83-8369-280-7

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Czym jest w istocie chrześcijaństwo?

Chrześcijaństwo to monoteistyczna religia, która opiera się na życiu i nauce Jezusa Chrystusa. Chrześcijanie wierzą, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, który przyszedł na ziemię, aby zbawić ludzkość od grzechu. Chrześcijaństwo jest największą religią na świecie, z ponad 2,4 miliarda wyznawców.

Główne doktryny i dogmaty chrześcijaństwa to:

Wiara w jednego Boga, Ojca Wszechmogącego, Stwórcę nieba i ziemi.

Wiara w Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, który przyszedł na ziemię, aby zbawić ludzkość od grzechu.

Wiara w Ducha Świętego, który jest trzecią osobą Trójcy Świętej.

Wiara w Biblię, która jest księgą świętą chrześcijan.

Wiara w życie wieczne, które czeka wiernych po śmierci.

Chrześcijanie wierzą, że jedynym sposobem na zbawienie jest przyjęcie Jezusa Chrystusa jako Pana i Zbawiciela. Wierzący powinni także prowadzić życie zgodne z naukami Jezusa Chrystusa, które obejmują miłość, miłosierdzie, przebaczenie i sprawiedliwość. Chrześcijaństwo miało znaczący wpływ na kulturę i cywilizację zachodnią. Wpływy chrześcijaństwa można znaleźć w sztuce, architekturze, muzyce, literaturze i filozofii. Chrześcijaństwo odegrało także ważną rolę w rozwoju nauki, edukacji i opieki społecznej.

Kto jest uważany przez badaczy za założyciela tej religii?

Za założyciela chrześcijaństwa uważa się Jezusa Chrystusa. Był on żydowskim nauczycielem religijnym, który żył w I wieku n.e. w Palestynie. Jezus głosił, że jest Mesjaszem, Synem Bożym, który przyszedł na ziemię, aby zbawić ludzkość od grzechu. Został ukrzyżowany przez Rzymian w 30 roku n.e., ale jego uczniowie wierzyli, że zmartwychwstał i wstąpił do nieba. Po śmierci Jezusa jego nauki zostały rozpowszechnione na całym świecie i doprowadziły do powstania chrześcijaństwa.

Kiedy powstało wyznanie rzymsko-katolickie?

Kościół katolicki powstał w I wieku n.e. w wyniku działalności Jezusa Chrystusa i jego uczniów. Kościół katolicki jest najstarszą zorganizowaną religią na świecie i obecnie jest największą religią na świecie, liczącą ponad 1,2 miliarda wiernych. Głowa Kościoła katolickiego to papież, który jest zwierzchnikiem Kościoła i biskupem Rzymu. Siedzibą papieża jest Watykan, który jest niezależnym państwem położonym w środku Rzymu.

Kościół katolicki opiera się na nauce Jezusa Chrystusa i jego uczniów, którzy spisali swoje nauki w Biblii. Kościół katolicki wierzy w jednego Boga, który jest Ojcem, Synem i Duchem Świętym. Kościół katolicki wierzy także w siedem sakramentów: chrzest, bierzmowanie, eucharystię, pokutę, namaszczenie chorych, święcenia kapłańskie i małżeństwo.

Kościół katolicki miał duży wpływ na kulturę i cywilizację zachodnią. Kościół katolicki był głównym promotorem nauki, edukacji i sztuki w średniowieczu. Kościół katolicki odegrał także ważną rolę w rozwoju prawa, polityki i społecznej opieki zdrowotnej.

To jest ogólne podsumowanie nauczania Jezusa, ale jest ono bardzo bogate i różnorodne. Każdy z tych punktów może być interpretowany na wiele różnych sposobów, w zależności od konkretnej tradycji chrześcijańskiej.

Co wyróżnia chrześcijaństwo spośród innych religii, kultów, wyznań?

Chrześcijaństwo wyróżnia się spośród innych religii kilkoma cechami. Po pierwsze, chrześcijanie wierzą w jednego Boga, który jest Ojcem, Synem i Duchem Świętym. Po drugie, chrześcijanie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym, który przyszedł na ziemię, aby zbawić ludzkość od grzechu. Po trzecie, chrześcijanie wierzą w Biblię, która jest księgą świętą chrześcijan. Po czwarte, chrześcijanie wierzą w życie wieczne, które czeka wiernych po śmierci.

Oprócz tych głównych cech, chrześcijaństwo jest także religią bardzo różnorodną. Istnieje wiele różnych denominacji chrześcijańskich, każda z własnymi przekonaniami i praktykami. Jednak wszystkie denominacje chrześcijańskie łączy wiara w jednego Boga, Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela i w Biblię jako księgę świętą.

A co wyróżnia rzymski katolicyzm spośród innych wyznań chrześcijańskich?

Rzymski katolicyzm odróżnia się od innych wyznań chrześcijańskich kilkoma cechami. Po pierwsze, katolicy wierzą, że papież jest zwierzchnikiem Kościoła katolickiego i że ma on władzę nauczania i rozstrzygania w kwestiach wiary i moralności. Po drugie, katolicy wierzą w siedem sakramentów:

chrzest,

bierzmowanie,

eucharystię,

pokutę,

namaszczenie chorych,

święcenia kapłańskie i

małżeństwo.

Po trzecie, katolicy wierzą w Tradycję, która jest zbiorem nauk i praktyk przekazywanych przez Kościół od czasów apostolskich aż do dziś. Niektórzy jednak uznają, że Tradycja zakończyła się w momencie zwołania Soboru Watykańskiego II w latach 60. XX i chcieliby wrócić do wiary, moralności i liturgii przedsoborowej. Oprócz tych głównych cech, katolicyzm jest także religią bardzo hierarchiczną. Kościół katolicki jest podzielony na diecezje, którymi kierują biskupi. Biskupi są podporządkowani papieżowi.

Czego nauczał w czasie swej publicznej działalności Jezus z Nazaretu?

Jezus z Nazaretu nauczał wielu rzeczy w czasie swojej publicznej działalności. Poniżej znajduje się kilka głównych elementów jego nauki:

Miłość: Jezus głosił miłość jako najważniejszą zasadę. To obejmowało miłość do Boga, miłość do siebie samego i miłość do bliźniego. Najbardziej znane pod tym względem jest Jego nauka o „złotym prawie”, które mówi, że powinniśmy traktować innych tak, jak sami chcielibyśmy być traktowani.

Przebaczenie: Jezus nauczał, że powinniśmy wybaczać innym ich przewinienia, tak jak chcielibyśmy, aby nam wybaczyli. Nauczał, że przebaczenie jest kluczem do uzdrowienia i pokoju.

Pokora: Jezus często nauczał o pokorze i skromności. Zamiast szukać własnej chwały, powinniśmy dążyć do służby innym.

Królestwo Boże: Centralnym punktem nauczania Jezusa było Królestwo Boże. Uczył, że Królestwo Boże jest już obecne wśród ludzi, ale jednocześnie jeszcze ma nadejść. Jezus wzywał ludzi do nawrócenia i życia w zgodzie z prawami Królestwa Bożego.

Sprawiedliwość społeczna: Jezus krytykował niesprawiedliwość społeczną i uczył, że Bogu zależy na sprawiedliwości i równości. Jego nauczanie było często skierowane przeciwko hipokryzji i niesprawiedliwości religijnej i społecznej elity swego czasu.

Wiara: Jezus nauczał, że wiara w Boga jest kluczowa. Wiara, według Jezusa, ma moc uzdrawiać, przemieniać i zbawiać.

To jest ogólne podsumowanie nauczania Jezusa, ale jest ono bardzo bogate i różnorodne. Każdy z tych punktów może być interpretowany na wiele różnych sposobów, w zależności od konkretnej tradycji chrześcijańskiej.

Jakie jest najważniejsze przesłanie Jezusa i sedno Jego nauki?

Najważniejsze przesłanie Jezusa, które często jest uznawane za sedno Jego nauki, to miłość i miłosierdzie. Dwa najważniejsze przykazania, które Jezus podkreślił w Ewangeliach, to miłość do Boga i miłość do bliźniego. W Ewangelii według św. Mateusza (22:37—40) Jezus mówi:

„Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całym swoim umysłem i całą swoją mocą. To jest najważniejsze przykazanie. Drugie jest podobne do niego: »Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego«. Na tych dwóch przykazaniach opiera się cała Prawo i Prorocy.”

Jezus nauczał, że powinniśmy traktować innych tak, jak chcielibyśmy być traktowani — znane to jest jako „złote prawo”. Zgodnie z Jego nauką, miłość i miłosierdzie powinny kierować naszymi działaniami wobec innych.

Jezus nauczał również o konieczności przebaczenia, pokory, sprawiedliwości społecznej, i o wierze w Boga. Jego nauczanie o Królestwie Bożym wskazuje na wizję społeczeństwa opartego na miłości, sprawiedliwości, pokoju i miłosierdziu.

Jednak warto pamiętać, że interpretacje nauczania Jezusa mogą się różnić w zależności od konkretnych tradycji i nauk chrześcijańskich. Wszystko to, co Jezus nauczał, jest ważne i wartościowe, a różne aspekty Jego nauki mogą mieć różne znaczenia dla różnych ludzi.

Dlaczego naród żydowski, uczeni w Piśmie i faryzeusze odrzucili osobę i nauki Chrystusa?

W czasach Jezusa, naród żydowski był bardzo zróżnicowany pod względem religijnym i politycznym, a reakcje na Jego nauki były różne. Faryzeusze i uczeni w Piśmie, którzy stanowili jedną z wielu grup, często odrzucali Jego nauki z różnych powodów:

Różnice interpretacyjne: Jezus często interpretował Prawo Mojżeszowe inaczej niż faryzeusze. Na przykład, Jezus nauczał, że miłość i miłosierdzie są ważniejsze niż ścisłe przestrzeganie zasad religijnych. Faryzeusze, którzy byli ściśle związani z Prawem, mogli to odrzucić.

Autorstwo: Jezus przypisywał sobie władzę, której zwykle nie przypisywano rabinom czy nauczycielom Prawa. Twierdził, że ma władzę przebaczać grzechy, co było zarezerwowane dla Boga. Dodatkowo, Jezus określał siebie mianem „Syna Człowieczego” i „Syna Bożego”, co było kontrowersyjne.

Zagrożenie dla status quo: Jezus krytykował często religijną elitę swego czasu za ich hipokryzję i niesprawiedliwość. To było bezpośrednie zagrożenie dla ich pozycji społecznej i religijnej.

Oczekiwania mesjańskie: Wielu Żydów w tamtym czasie oczekiwało Mesjasza, który uwolni ich od rzymskiej dominacji i przywróci Królestwo Izraela. Jezus, który mówił o Królestwie Bożym jako królestwie duchowym, a nie politycznym, mógł nie spełniać tych oczekiwań.

Ważne jest zaznaczenie, że nie wszyscy Żydzi odrzucili Jezusa. Wielu z nich uwierzyło w Niego i stało się pierwszymi chrześcijanami. Ponadto, różne grupy Żydów miały różne poglądy na Jezusa i Jego nauki.

Czy dziś są Żydzi uznający Jezusa?

Tak, istnieją Żydzi, którzy uznają Jezusa jako Mesjasza i są często nazywani „Messianic Jews” (Żydami mesjańskimi) lub „Jewish Christians” (Żydami chrześcijańskimi). Ta grupa wierzy, że Jezus jest Mesjaszem zapowiadanym w Pismach Hebrajskich (Starym Testamencie), a jednocześnie podtrzymuje wiele tradycyjnych żydowskich praktyk i obchodów.

Messianic Jews stanowią jednak małą mniejszość wśród globalnej populacji Żydów. Większość Żydów — zarówno ortodoksyjnych, konserwatywnych, reformowanych, jak i świeckich — nie uznaje Jezusa jako Mesjasza lub boską Osobę, drugą postać w teorii trynitarnej. W tradycyjnym judaizmie, koncepcja Mesjasza jest różna od tej przedstawionej w chrześcijaństwie, a Jezus nie spełnia kryteriów mesjańskich zgodnie z tymi tradycjami.

Warto też pamiętać, że judaizm mesjański jest często krytykowany zarówno przez większość społeczności żydowskiej, jak i przez niektóre grupy chrześcijańskie, zarówno za swoją teologię, jak i za praktyki. Większość społeczności żydowskiej nie uznaje judaizmu mesjańskiego za formę judaizmu.

W historii Kościoła miało dojść do wielu cudów i objawień, a także znanych nawróceń ateistów i wiernych innych wyznań. Czy to prawda?

Tak, w historii Kościoła miało dojść do wielu cudów i objawień, a także znanych nawróceń ateistów i wiernych innych wyznań.

Cuda: Kościół katolicki wierzy, że cuda są dowodem na interwencję Boga w świecie. Istnieje wiele historii o cudach, które miały miejsce w Kościele, takich jak uzdrowienia z chorób, nawrócenia grzeszników i inne wydarzenia, które wydają się być poza zasięgiem natury.

Objawienia: Kościół katolicki wierzy, że objawienia są wiadomościami od Boga, które są przekazywane ludziom przez aniołów, świętych lub samą Matkę Boską. Istnieje wiele historii o objawieniach, które miały miejsce w Kościele, takich jak objawienia w Lourdes we Francji, Fatimie w Portugalii i Guadalupe w Meksyku.

Nawrócenia: Kościół katolicki wierzy, że nawrócenie jest procesem, w którym człowiek przemienia swoje życie i zaczyna wierzyć w Jezusa Chrystusa jako swojego Zbawiciela. Istnieje wiele historii o nawróceniach, które miały miejsce w Kościele, takich jak nawrócenie św. Pawła, św. Augustyna i św. Teresy z Avila.

Czy te wydarzenia rzeczywiście miały miejsce, czy są to tylko historie, jest kwestią wiary. Jednak faktem jest, że te wydarzenia odgrywają ważną rolę w historii Kościoła i są inspiracją dla wielu osób na całym świecie.

Ale Kościół badał objawienia maryjne, stygmaty czy uzdrowienia chorych.

Rozumiem, że Kościół badał objawienia maryjne, stygmaty i uzdrowienia chorych. Potrafię zrozumieć, dlaczego ludzie mogliby wierzyć, że te wydarzenia są dowodami na to, że Bóg istnieje i że jest aktywny w świecie.

W porządku. Jakie są słynne cuda i objawienia w historii Kościoła od początku?

W historii Kościoła od początku miało miejsce wiele słynnych cudów i objawień. Niektóre z najbardziej znanych to:

Cud w Kanie Galilejskiej, kiedy Jezus zamienił wodę w wino na weselu.

Cudowne rozmnożenie chleba i ryb, kiedy Jezus nakarmił pięć tysięcy ludzi z pięciu bochenków chleba i dwoma rybami.

Wzniesienie Jezusa na górę Tabor, kiedy Jezus przemieniony ukazał się trzem najbliższym swoim uczniom w chwale. Obok Niego pojawili się prorocy ST, Eliasz i Mojżesz i rozmawiali z Jezusem.

Objawienie Matki Boskiej w Lourdes, które miało miejsce w 1858 roku.

Objawienie Matki Boskiej w Fatimie, które miało miejsce w 1917 roku.

Te wydarzenia są uważane przez wielu ludzi za dowody na to, że Jezus jest Synem Bożym i że Matka Boska jest jego matką. Są one również ważnymi wydarzeniami w historii Kościoła i miały znaczny wpływ na wiarę wielu ludzi.

A co z cudami eucharystycznymi?

Cud eucharystyczny to wydarzenie, w którym konsekrowany chleb i wino przemieniają się w prawdziwe Ciało i Krew Chrystusa. Cud eucharystyczny jest uznawany przez Kościóły katolicki i prawosławny, a także przez niektóre inne kościoły chrześcijańskie. W historii Kościoła miało miejsce wiele cudów eucharystycznych. Niektóre z najbardziej znanych to:

Cud w Lanciano we Włoszech, który miał miejsce w 700 roku. W czasie mszy konsekrowany chleb zmienił się w ludzkie fragmenty serca, a wino w ludzką krew.

Cud w Bolsenie we Włoszech, który miał miejsce w 1263 roku. W czasie mszy konsekrowany chleb zmienił się w ludzką tkankę sercową, a wino w ludzką krew.

Cud w Buenos Aires w Argentynie, który miał miejsce w 1996 roku. W czasie mszy konsekrowany chleb zmienił się w ludzką tkankę serca, a wino w ludzką krew.

Cuda eucharystyczne są uważane przez wielu ludzi za dowody na to, że Eucharystia jest prawdziwym ciałem i krwią Chrystusa. Są one również ważnymi wydarzeniami w historii Kościoła i miały znaczny wpływ na wiarę wielu ludzi. Jednak nie wszyscy ludzie wierzą w cuda eucharystyczne. Niektórzy ludzie uważają, że są one tylko sztuczkami lub oszustwami. Inni uważają, że są one dowodami na to, że Bóg istnieje i że jest aktywny w świecie. Ostatecznie to, czy wierzy się w cuda eucharystyczne, jest kwestią osobistej wiary.

Cud w Lanciano miał miejsce w 700 roku. Podczas mszy kapłan wątpił w realną obecność Chrystusa w Eucharystii. Gdy wypowiedział słowa konsekracji, konsekrowany chleb zmienił się w ludzkie mięso, a wino w ludzką krew. Ciało i krew są przechowywane w kaplicy kościoła San Rufino w Lanciano.

Cud w Bolsenie miał miejsce w 1263 roku. Podczas mszy ksiądz, który wątpił w realną obecność Chrystusa w Eucharystii, zobaczył, że konsekrowany chleb zmienił się w ludzkie mięso, a wino w ludzką krew. Ciało i krew są przechowywane w relikwiarzu w bazylice św. Krystyny w Bolsenie.

Cud w Buenos Aires miał miejsce w 1996 roku. Podczas mszy konsekrowany chleb zmienił się w ludzkie mięso, a wino w ludzką krew. Ciało i krew są przechowywane w relikwiarzu w kościele św. Teresy od Dzieciątka Jezus w Buenos Aires. To tylko kilka przykładów cudów eucharystycznych, które miały miejsce w historii Kościoła.

A pozostałe?

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.