Maria Guzik

Pogrzeb nogi dziadka i jego ideałów

© Maria Guzik, 2016

Projekt okładki Martyna Niemczyk

Korektor Zespół

„Pogrzeb nogi dziadka i jego ideałów” to opowiadanie napisane w konwencji dokumentu osobistego.

Autorka opisuje historie związane z jej ukochanym dziadkiem, który oprócz miłości zaszczepił w niej ideały i one właśnie stały się fundamentem dorosłego życia. Utwór zawiera rozważania na temat wartości systemów politycznych i gospodarczych XX i XXI wieku. Pisarka stara się odpowiedzieć na pytanie: Jak to się stało, że w Polsce pogrzebano postępowe ideały społeczne. Czy to się uda…

ISBN 978-83-65543-50-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Copyright by Maria Guzik

Projekt okładki

Martyna Niemczyk

Pozostała grafika

Maria Guzik

Martyna Niemczyk

Marzenie o lepszym świecie

Moje wystąpienie na galę konkursu Małych Form Literackich, Nałęczów 2012

Marzenia o lepszym świecie to ważny atrybut człowieczeństwa. Marzenia… Wyżej od nich stoją działania i wcielanie w życie wizji szczęśliwej ludzkości. Stefan Żeromski śnił o „szklanych domach”. Ta jego piękna idea została częściowo zrealizowana. Inne marzenia pisarza, chociażby to o podstawowej opiece zdrowotnej, o zniknięciu wiejskich umieralni, także.

Problemami obecnych czasów zajmują się ci współcześni, którym ludzkie losy nie są obojętne. To zazwyczaj są idealiści kochający zwykłych ludzi, zabiegający o wspólne dobro. Część z nich walczy piórem, a ich pisanie rodzi się z uczuć. Wbrew pozorom problemów na świecie nie ubywa. W opowiadaniu pod tytułem „Pogrzeb nogi dziadka i jego ideałów” żałuję pogrzebania wielu społecznych, pięknych założeń: między innymi idei solidaryzmu, egalitaryzmu, czy bezpieczeństwa socjalnego.

Zadaję pytanie, dlaczego młodzież i nie tylko, tak nie lubi słowa „socjal” i twierdzi że: dążenie do własnej korzyści jest jedynym motorem napędzającym człowieka. Jest zwolennikiem gromadzenia nieograniczonych bogactw przez jednostkę, a pod słowem bogactwo rozumie tylko dobra materialne. U nich służba zdrowia — tylko prywatna, szkoły — tylko płatne. Mówią, że opiekuńcze państwo pozbawia ludzi energii społecznej, mnoży „niepełnosprawnych”, niezdolnych i leniwych. Uważa rynek za mechanizm doskonały i niewymagający regulacji.

W utworze podsumowuję krótko, (bo takie były wymogi konkursu):

Taką rzeczywistość odbitą w poglądach kreuje globalny, przez nikogo niekontrolowany kapitał. Wiadomo, że sam rynek nie uzdrowi tej sytuacji; demokracja też niewiele może wpłynąć na procesy światowe. Wiem, że wręcz przeciwnie: nierówności społeczne zaczną zagrażać demokracji, ponieważ problemem nie jest tylko bieda najbiedniejszych, ale także bogactwo najbogatszych. Może kolejne pokolenie zrozumie, że życie, to nie jest tylko gromadzenie pieniędzy i przypomni sobie, że demokracja to rządy ludu, całego.

I kończę:

Tak, jak brutalnie pogrzebano nogę dziadka, tak też praktycznie, zwłaszcza w Polsce, pogrzebano wszelkie ideały społeczne.

A szkoda. Skalę niezadowolenia w jednej tylko dziedzinie potwierdza zawołanie zasłyszane z konkursowych prac: „Judym potrzebny od zaraz”.

Darmowy fragment

Oto moja opowieść

Darmowy fragment

Know-how — „wiedzieć jak”… Wiedzieć, wiedzieć i wiedzieć! Przytłaczające. Wiele osób ucieka przed tym wyzwaniem i ponad przepis na życie przedkłada przepis na sernik wiedeński; łatwiejszy i wycinkowy

Darmowy fragment

*

Darmowy fragment

*

Darmowy fragment

[1] Słownik gwary podkarpackiej

Darmowy fragment

*

Darmowy fragment

*

Darmowy fragment

A teraz wspomnienia o dziadku

Darmowy fragment

Bukiety wtenczas, jak wiadomo,

Darmowy fragment

[1] Agnieszka Osiecka, Krzesiny, fragment

Darmowy fragment

*

Darmowy fragment

Epilog

Darmowy fragment

Od czasu, gdy pisałam powyższe opowiadanie, do chwili obecnej minęły prawie trzy lata. Jako „chwilę obecną” przyjmuję wybory do Europarlamentu w maju 2014 roku. Wyniki są bardzo znaczące dla głównej myśli zawartej w moim utworze, czyli pytania, dlaczego socjaliści są w mniejszości i jak to się stało, że w Polsce prawie całkowicie pogrzebano postępowe ideały społeczne.

Darmowy fragment

Zdjęcia

Darmowy fragment

Darmowy fragment

[1] Trzy opisywane siostry, mała Lucynka oraz mama dziadek i tata

Darmowy fragment

Posłowie

Darmowy fragment

Powyżej zamieszczony list dziadek napisał rok przed śmiercią. Pismo miał bardzo staranne i oryginalne, które podziwiałam i chyba naśladowałam. Pisał bez okularów, więc dziwi mnie jego wzmianka o chorobie oczu (to mogła być zaćma). Przebywał wtedy w sanatorium w Górnie niedaleko Rzeszowa.

Darmowy fragment

A oto przykłady gwary z Głowienki

Darmowy fragment

Darmowy fragment