Katarzyna Anna Lisowska

Fikcja umiera pierwsza

© Katarzyna Anna Lisowska, 2020

Opowiadanie, wydane w formie książkowej, w tle historie obozowe — autorka dorastała nieopodal Auschwitz. To mała książeczka koncentrująca uwagę na faktach, które nie są z reguły komentowane, więc można tu zauważyć słowa kluczowe i dokonać przez nie własnych interpretacji.

ISBN 978-83-8221-914-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

27—28.11.2020

Czy zniesienie granic oznacza także zniesienie granic mentalnych? Niekoniecznie, niemniej łączę się z konferencjami naukowymi zagranicznymi. Udaje mi się prezentować swoje referaty. Każdy jest sobą, czy to Azja Środkowa, czy jesteśmy na Cyprze — prezentujemy swój dorobek myślowy, który jest skorelowany z określoną kulturą. Jednak w tych spotkaniach nie da się tego uniknąć, każdy pochodzi ze swojej części świata i to jest siła, nawet to, że możemy mówić w swoich językach, słyszeć je, ich zabarwienie emocjonalne, to nasza tożsamość, w zasadzie jej objawy, naszego ukształtowania przez określone czynniki.

Na takiej konferencji mogę skurczyć się w sobie, aby nie było widać, przez to, że siedzę, iż moje ciało jakby w spazmach, po wczorajszej dawce przetrwania — usiłuje zachować równowagę. Mogę mieć tylko mikrofon włączony, a doświadczenie w pracy z głosem mam, przecież jestem pedagogiem.

Dwa dni trwały warsztaty o emocjach w edukacji, o traumie — zorganizowane przez Muzeum Żydowskie Polin. Ustaliliśmy, że do Oświęcimia to nie są wycieczki, tylko wizyty. Ale dlaczego? Przecież Auschwitz to miasto jak każde inne, ze swoim rynkiem i słońcem. Nie jestem sarkastyczna, ci ludzie mają prawo w tym mieście do normalnego życia i udowadniają, że życie silniejsze jest niż śmierć.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.