Jakub Strzelecki

Lublana w 3 dni

© Jakub Strzelecki, 2025

Plan podróży po Lublanie oferuje praktyczne wskazówki na trzydniowy city break, łącząc znane atrakcje z mniej oczywistymi miejscami. Zawiera informacje o transportach, noclegach, jedzeniu oraz poruszaniu się po mieście, a także propozycje wycieczek jednodniowych do okolicznych miejsc. Dzięki szczegółowemu opisowi i uwzględnieniu aspektów budżetowych, przewodnik pomaga efektywnie zaplanować wyjazd i w pełni cieszyć się klimatem słoweńskiej stolicy.

ISBN 978-83-8431-019-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Słowem wstępu

Lublana to jedno z tych miast, które zaskakują, choć nie krzyczą o uwagę. Niewielka stolica Słowenii ma wszystko, czego można chcieć od miejskiego wypadu: klimatyczne stare miasto, pięknie odnowioną architekturę, bujne parki, artystyczne zakamarki i atmosferę, której nie da się podrobić. Jest tu zielono, czysto, bezpiecznie i przyjaźnie. Można spacerować godzinami nad leniwie płynącą Ljubljanicą, chłonąć detale zaprojektowane przez genialnego architekta Jože Plečnika, odwiedzać lokalne galerie albo po prostu usiąść z kawą i obserwować życie. Lublana nie męczy. Wręcz przeciwnie — pozwala odpocząć, nie rezygnując z treściwego zwiedzania.

Dla kogoś, kto chce wyrwać się na kilka dni, nie rujnując przy tym budżetu, to kierunek niemal idealny. Ceny — w porównaniu do zachodnich stolic — są przyzwoite, atrakcje często darmowe, a samo miasto kompaktowe i łatwe do ogarnięcia pieszo lub rowerem. Przy odrobinie planowania można zobaczyć dużo, zapłacić niewiele i jeszcze mieć poczucie, że dotknęło się czegoś autentycznego — bez tłumów i przewidywalnych schematów.

Gotowy plan podróży pozwala ci od razu wskoczyć w rytm miasta, nie tracąc czasu na poranne googlowanie „co dziś zobaczyć”. Ułatwia ci orientację, podpowiada lokalne smaczki, ale zostawia też przestrzeń na improwizację. To jak mapa, którą możesz podążać lub z niej zboczyć — ale zawsze wiesz, gdzie jesteś i co możesz zyskać. Dzięki temu więcej zobaczysz, mniej przepłacisz, a do domu wrócisz z wrażeniem dobrze wykorzystanego czasu. Jeśli masz w kieszeni tylko kilka dni wolnego i chcesz je wykorzystać mądrze — Lublana czeka.

Kiedy najlepiej wybrać się do Lublany?

Najlepszy moment na wizytę w Lublanie zależy od tego, czego szukasz. Jeśli chcesz poczuć życie miasta w pełni, z jego ogródkami kawiarnianymi, spacerami nad rzeką, wydarzeniami na świeżym powietrzu i długimi wieczorami, wybierz się między majem a wrześniem. Wtedy Lublana żyje najintensywniej — zielona, otwarta, pełna studentów, artystów, lokalnych festiwali. Letnie miesiące są bardzo przyjemne, bo chociaż bywa gorąco, to miasto oferuje dużo cienia i zieleni, a nad rzeką wieje lekki wiatr. Słoweńskie lato nie przyprawia o zmęczenie jak południe Włoch czy Grecji, a turystów jest mniej niż w popularniejszych europejskich stolicach.

Wczesna jesień, zwłaszcza wrzesień i początek października, to również świetny czas. Miasto jest wtedy spokojniejsze, ceny trochę spadają, ale pogoda nadal pozwala na zwiedzanie bez kurtki. Kolory drzew w Parku Tivoli i światło zachodzącego słońca nad zamkiem potrafią zrobić duże wrażenie. To dobry moment, jeśli chcesz poczuć bardziej lokalny rytm, bez zgiełku sezonu.

Wiosna, zwłaszcza od końca marca do maja, też ma swoje uroki. Lublana budzi się do życia, kawiarnie wystawiają stoliki na zewnątrz, a kwitnące magnolie wzdłuż rzeki robią niespodziewane wrażenie. Możesz wtedy liczyć na dobrą pogodę do spacerów, a ceny noclegów i atrakcji bywają niższe niż latem.

Zimą natomiast miasto zamyka się trochę w sobie. Grudzień jest wyjątkiem — Lublana pięknieje wtedy dzięki oświetleniu świątecznemu i jarmarkowi bożonarodzeniowemu. Jeśli lubisz klimat zimowych spacerów i nie przeszkadzają ci krótsze dni, grudzień może być zaskakująco przyjemnym terminem. Po Nowym Roku aż do marca jest raczej cicho — dobre na spokojny wypad, ale musisz liczyć się z chłodem i mniejszą ofertą kulturalną.

Najlepszym kompromisem między pogodą, cenami i tłumami będzie więc późna wiosna albo wczesna jesień. Ale Lublana ma ten urok, że niezależnie od pory roku, potrafi być gościnna, przyjazna i interesująca. To miasto nie potrzebuje tłumów ani wielkich atrakcji, żeby zostać w pamięci.

Jak dostać się do Lublany?

Dostanie się do Lublany może być proste i wygodne, ale wymaga pewnego planowania — zwłaszcza jeśli zależy ci na oszczędnościach albo podróżujesz z Polski czy innego kraju Europy Środkowo-Wschodniej. Wszystko zależy od tego, ile masz czasu, jakim budżetem dysponujesz i czy ważniejsze są dla ciebie komfort czy niskie koszty.

Najszybszym sposobem dotarcia do Lublany jest oczywiście samolot. Lublana ma własne lotnisko — Port Lotniczy Jože Pučnika (LJU), położone ok. 25 km od centrum. Nie ma jednak zbyt wielu bezpośrednich połączeń z Polski, więc najczęściej trzeba lecieć z przesiadką. Popularne opcje przesiadkowe to Wiedeń, Frankfurt, Zurych czy Monachium. Alternatywnie możesz szukać tanich lotów do pobliskich miast — Wenecji, Trieście, Grazu, Zagrzebiu czy Klagenfurtu — a potem dojechać pociągiem lub autobusem do Lublany. Tanie linie jak Ryanair czy Wizz Air często oferują dobre ceny do tych miejsc, zwłaszcza z większych miast Polski.

Jeśli masz czas i lubisz podróże naziemne, dobrym rozwiązaniem są autobusy dalekobieżne, zwłaszcza FlixBus. Bezpośrednie połączenia z Polski są raczej rzadkie, ale łatwo przesiądziesz się np. w Wiedniu, Grazu, Bratysławie czy Budapeszcie. Przykładowo, z Krakowa do Lublany przez Wiedeń możesz dojechać w około 12–14 godzin. Ceny bywają korzystne, szczególnie jeśli kupujesz bilety z wyprzedzeniem — niekiedy już od 25–30 euro w jedną stronę.

Pociąg to opcja romantyczna i wygodna, ale raczej czasochłonna i droższa. Nie ma bezpośrednich połączeń z Polski do Lublany, więc trzeba się przesiadać — najczęściej w Wiedniu lub w Czechach (np. Ostrava–Wiedeń–Lublana). Jeśli korzystasz z biletu Interrail lub masz ochotę na dłuższą podróż z przystankami po drodze, pociągi są warte rozważenia. To także świetny wybór, jeśli planujesz odwiedzić więcej krajów regionu w jednej podróży.

Inną możliwością, zwłaszcza jeśli wybierasz się w kilka osób, jest podróż samochodem. Z południa Polski to około 800 km i 9–10 godzin jazdy. Trasa przez Czechy i Austrię (Cieszyn–Brno–Wiedeń–Maribor–Lublana) jest dobrze utrzymana i malownicza, ale wymaga wykupienia winiet: czeskiej, austriackiej i słoweńskiej. Ta ostatnia (dla aut osobowych) kosztuje około 16 euro za tydzień i można ją kupić online. Dojazd samochodem daje dużą elastyczność, pozwala zahaczyć o inne ciekawe miejsca po drodze, a jeśli rozłożysz koszty paliwa na kilka osób, może się to nawet opłacać.

Jest też opcja dla tych, którzy chcą połączyć podróż z przygodą — rowerem lub autostopem, zwłaszcza latem. Lublana jest miastem przyjaznym rowerzystom, a okolice są wyjątkowo malownicze. Jeśli masz więcej czasu i ducha podróżnika, to może być niezapomniana droga dotarcia.

Niezależnie od wybranej opcji, Lublana jest dobrze skomunikowana z regionem — a dzięki swojemu położeniu w centrum Bałkanów i bliskości Alp może być świetnym przystankiem lub bazą wypadową na dalsze wyprawy. Warto dopasować środek transportu do tego, jak chcesz podróżować: szybko i wygodnie, tanio, z przygodą, a może ekologicznie. Lublana i tak wynagrodzi ci trud dotarcia.

Jak poruszać się po mieście?

Poruszanie się po Lublanie jest wyjątkowo proste i przyjemne, szczególnie jeśli lubisz chodzić pieszo albo przemieszczać się rowerem. To miasto, które nie przytłacza swoim rozmiarem — centrum jest kompaktowe, dobrze zorganizowane i bezpieczne o każdej porze dnia. Najważniejsze atrakcje znajdują się w zasięgu krótkiego spaceru, więc jeśli zatrzymasz się w pobliżu starego miasta, często nie będziesz musieć korzystać z żadnego transportu.

Jeśli jednak chcesz przemieścić się trochę dalej — na przykład do Parku Tivoli, dzielnicy Trnovo, Metelkova Mesto albo Muzeum Sztuki Nowoczesnej — możesz skorzystać z miejskich autobusów. W Lublanie nie ma metra ani tramwajów, ale system autobusowy jest bardzo sprawny. Żeby korzystać z transportu publicznego, musisz kupić specjalną kartę Urbana — jednorazowo kosztuje 2 euro i działa na zasadzie elektronicznego portmonetki. Doładujesz ją w automacie, kiosku lub online, a potem wystarczy ją przyłożyć przy wejściu do autobusu. Jeden przejazd kosztuje 1,30 euro i daje ci możliwość przesiadek w ciągu 90 minut bez dodatkowych opłat. Kartę możesz też wykorzystać do opłacenia kolejki linowej na zamek czy korzystania z publicznych toalet.

Po mieście wygodnie porusza się też rowerem. Lublana ma bardzo dobrze rozwiniętą sieć ścieżek rowerowych, a ruch uliczny jest spokojny i kulturalny. Możesz wypożyczyć rower w ramach systemu BicikeLJ, który działa podobnie do innych miejskich rowerów na świecie. Pierwsze 60 minut każdego wypożyczenia są darmowe, a później opłata jest symboliczna. Musisz tylko zarejestrować się online i zapłacić 1 euro za cały tydzień korzystania. Wypożyczalnie są rozlokowane w całym centrum, a sam system jest intuicyjny.

Jeśli chcesz podjechać pod zamek, możesz skorzystać z kolejki linowej (funiculara), która kursuje zaledwie przez dwie minuty, ale daje fajną perspektywę na miasto. Koszt to 4 euro w jedną stronę, 6 euro w obie — chyba że kupisz bilet łączony z wejściem na zamek.

W centrum miasta nie musisz się też martwić o samochody — duże obszary są wyłączone z ruchu kołowego, co sprawia, że spacery są naprawdę relaksujące. Jeśli jednak poruszasz się autem, warto wiedzieć, że parkowanie w śródmieściu jest ograniczone i płatne. Dużo sensowniej jest zostawić samochód na jednym z parkingów typu „Park & Ride” na obrzeżach i dojechać do centrum autobusem.

Dobrze działa też taxi i Bolt, choć nie są niezbędne. Przydają się nocą lub jeśli wracasz z dalszych dzielnic. Ceny są przystępne, ale nieporównywalnie większe niż koszt biletu autobusowego czy roweru miejskiego.

W praktyce Lublana nagradza tych, którzy zwiedzają ją wolno, pieszo, z głową podniesioną do góry. Dzięki przemyślanemu układowi i spokojnej atmosferze, poruszanie się po mieście staje się częścią przyjemności z podróży — nie logistycznym wyzwaniem. Tu nie trzeba się spieszyć, a każdy zakręt może cię zaskoczyć czymś pięknym albo dziwnym. I właśnie dlatego tak łatwo się tu odnaleźć.

Jedzenie w Lublanie

W Lublanie jedzenie to nie tylko kwestia smaku, ale też doświadczenia miejsca. To miasto, które zaskakuje kulinarnie, zwłaszcza jeśli podejdziesz do tego z otwartą głową. Choć jest stolicą niewielkiego kraju, spotykają się tu wpływy kuchni alpejskiej, śródziemnomorskiej i bałkańskiej, a jednocześnie nie brakuje nowoczesnych interpretacji tradycji i zaskakująco dobrego street foodu. I co ważne — wszystko to możesz poznać bez wydawania fortuny.

Jeśli lubisz próbować lokalnych smaków, koniecznie daj sobie szansę na słoweńską kuchnię domową. Najprościej spróbować jej w tzw. gostilnach — tradycyjnych gospodach. Tam znajdziesz potrawy takie jak jota (gęsta zupa z kiszonej kapusty i fasoli), žganci (rodzaj kaszy lub klusek z mąki gryczanej), klobasa (kiełbasa, często z musztardą i chrzanem) czy idrijski žlikrofi — słoweńskie pierożki z ziemniaczanym nadzieniem. Te dania są proste, sycące i przytulne, a przy okazji niedrogie. Jednym z polecanych miejsc na autentyczne smaki jest Druga Violina, gdzie dania dnia kosztują ok. 7–9 euro, a obsługa prowadzona jest częściowo przez osoby z niepełnosprawnościami.

Jeśli jesteś bardziej ciekawy nowoczesnych podejść do kuchni lokalnej, Lublana cię nie zawiedzie. Znajdziesz tu sporo restauracji typu bistro, które reinterpretują słoweńskie klasyki — często z produktami sezonowymi i lokalnymi. W wielu miejscach w centrum możesz spróbować świeżych serów, mięs, a nawet dań wegańskich w wersji regionalnej.

Warto zajrzeć też na Centralny Targ Miejski — działa codziennie (z wyjątkiem niedziel), a w soboty tętni życiem. Znajdziesz tu świeże owoce, warzywa, miody, lokalne sery, ale też stoiska z gotowym jedzeniem. Jeśli masz dostęp do kuchni, możesz tam kupić coś na własne śniadanie lub kolację. A jeśli nie — po prostu zamów na miejscu burek, krofne czy świeżo wyciskany sok i usiądź z widokiem na katedrę albo rzekę.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.