Paulina Lignar

Dbam o swoją intymność

Wiersze wybrane

© Paulina Lignar, 2016

Paulina Lignar — artystka sztuk wizualnych

studied:

Academy of Fine Art Cracow,

Akademie der Bildenden Künste Wien

graduated:

Master of Art

ISBN 978-83-65236-43-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Dbam o swoją intymność

Część I

„Kobiety piękne i ponętne…”

„Za słabe szkliwo na zębach…”

„Rozsądek robi ze mnie potwora…”

„Jasny obłoczek zarumienił się…”

„Odsłoniła się perspektywa…”

„Nie zamieniłabym na nic chwil…”

„Jetem tak zmęczona…”

„Biorę witaminę słońca…”

„Jesteś ubytkiem na moim policzku…”

„Niczego mi nie brakuje…”

„Wolność czuję wtedy…”

„Deszcz nie łzy…”

„Sosna wypożyczona pokochana…”

Część II

„Godzinę pomyśleć…”

„Mój powrót…”

„Powiedziała cichutko…”

„A gdy zapraszał mnie serdecznie…”

„Widać na pierwszy rzut oka…”

„Częściowo zagłuszony od kilku tygodni…”

„Twój całkiem prosty plan…”

„Budziliśmy się nieustannie w wannie…”

„Dla mnie jeden dzień to cały wszechświat…”

Część III

„Przeczytam twoją książkę…”

„Czasami bywa tak…”

„Wcale nie obawiam się depresji nerwicy…”

„Tutaj nie wiem co to smutek…”

„W czytaniu gazet nie ma nic złego…”

„Pewna pani skonstruowała dziwnym trafem…”

„Używam mojego h2o mopa…”

„Mam potrzebę zapachów intymnych…”

Część IV

„Moje jakoby życie jest…”

„Zakopię skarby…”

„Wybrałam sobie ciebie…”

„Kolejna śmierć internetu…”

„Zarośla gęste oczywiste…”

„Super jak dobrze…”

„Spadł mi cytrus z głowy…”

Notatka o autorce

Tajemnica to bardzo ładne słowo

Każdy człowiek jest tajemnicą

I tak powinno pozostać

Część I

***

Kobiety piękne i ponętne

Napawają optymizmem

Działają na rozrusznik serca

Wyzwalają natchnienie

Powodują zamroczenie

Są jak szyba we mgle

Która przetarta pokazuje

Swoje oblicze

Jak szron na trawie jesienią

Jak ogień

Kobieta jest malutka

I duża zarazem

Wyciska łzy

Rozśmiesza do łez

Jest utrapieniem

Pełnią księżyca

Tkliwa marzycielka

Nie do zastąpienia

W swoim żywiole

Kobieta która nazywa się

Wenus

***

Za słabe szkliwo na zębach

I słabo zawiązane sznurówki

Durne dyrdymały

Nakręcają się jak zegarek

Ślina zbyt gęsta i soczysta

Gdy w ustach słodko

Na dłoniach mech

Pod postacią włosków

Na nosie piegi

Których jest zbyt mało

By były ozdobą

Ale czy to znaczy

Że jestem tylko sobą

I znam siebie na przestrzał

Rozumiem swoje ubranie

Czasem sny

Nic więcej

Co byłoby warte wspomnienia

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

Część II

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

Część III

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

Część IV

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

***

Darmowy fragment

Notatka o autorce

Darmowy fragment