Stanisław Rutkowski

Mój magiczny Ełk

Redaktor Katarzyna Anna Koziorowska

© Stanisław Rutkowski, 2025

W większości swoich wierszy Stanisław Rutkowski przedstawia czytelnikowi nie tylko szczegóły dziejów Ełku, ale ukazuje także niuanse dnia codziennego miasta, nawiązujące do zwyczajów i tradycji. Wkłada w to, co robi, całe swoje serce, umieszczając w każdym utworze cząstkę siebie, przez co odbiorca chłonie jego pisanie całym sobą, duszą i umysłem.

ISBN 978-83-8414-184-7

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Sześćsetlecie Ełku

Sześćsetlecie Ełk świętuje

Że wszystkimi mieszkańcami

Od już przeszło sześciu wieków

Aż do dzisiaj Ełk jest z nami

Przyjdźmy odświętnie odziani

Włóżmy z lat młodzieńczych stroje

Będą konkursy zabawy

W miłym gronie i nastroju

Strona Ełku już ruszyła

W Internecie wszystko mamy

W niej Historia całą miasta

Z którą Ełk jest tak związany

Ełk założył Paul von Rusdorf

Znany Wielki Mistrz Krzyżacki

Dał przywilej lokacyjny

W wieku bodaj już piętnastym

Zaś za dziesięć lat osada

Prawa Miejskie otrzymała

Nie trafiono tu z lokacją

Więc została odwołana

A gdy dwieście lat minęło

Z woli Wilhelma Pierwszego

Ełk otrzymał Prawa Miejskie

W ramach Królestwa Pruskiego

W starych zwojach i zapiskach

Tu na Pruskiej wtedy stronie

Można nazwę ELK odszukać

Lecz w zaborczej już koronie

ELK jest łosiem w tłumaczeniu

Z polskim ukrytym zarodkiem

Do dziś dnia istnieje nazwa

Lecz z literą e — ł po środku

W wieku jeszcze dziewiętnastym

Mniej więcej w drugiej połowie

Miasto bardzo się rozrosło

I powstała tutaj kolej

Miasto było nowoczesne

I wygodnie się jeździło

Była przecież własna kolej

Co ze światem Ełk łączyła

Do największych zniszczeń Ełku

Przyczyniły się dwie wojny

Po czterdziestym piątym roku

Znowu Polska była wolna

Po Poczdamskiej Konferencji

Wszczęto w Ełku odbudowę

Przywrócono także kolej

Wprowadzono zmiany w prawie

Miasto Ełk znowu ożyło

Nowe herby wprowadzono

Zmieniano je wraz z latami

Jeden przetrwał do tej pory

Herb obecny jest z jeleniem

Skaczącym poprzez Moczary

Jest symbolem Siły Boga

W tle infuła i pastorały

Ełk jest moim drugim domem

Tam się kiedyś urodziłem

Bardzo cenię go za wszystko

I posiadam w nim rodzinę

Pan Prezydent pieczę trzyma

Panując w Miejskim Ratuszu

Dzięki temu Ełk jest piękny

W Sześćsetnym Jubileuszu

Dzień Dziadków

Styczeń jest jedyny w roku

A w nim już początek zimy

No i także ważne święta

Które wszyscy obchodzimy

Z Nowym Rokiem czas przychodzi

Który dla nas jest zagadką

Styczeń zawsze wyjątkowy

A w nim święta Dziadka z Babcią

Święto Babci zawsze pierwsze

Kto ma babcię ten pamięta

Własnoręczny sprawia prezent

Bo to są rodzinne święta

Zaś Dzień Dziadka jest po babci

Zawsze po dwudziestym stycznia

Początkowo miał być w maju

Nie przyjęła się tradycja

Kto ma Dziadków ten ma szczęście

I okazję by dziękować

Za ten wspólny czas z dzieciństwa

Gdy musieli nas pilnować

Gdy nie mamy już nikogo

I dziadkowie nas opuszczą

Wtedy odwiedzamy groby

Rozmawiając z nimi duszą

Zapalamy znicz pamięci

A na grobie kładąc kwiaty

Tak możemy się odwdzięczyć

Za dziecinne wspólne lata

Dla żyjących upominki

Zdjęcia stare oglądamy

I spędzamy razem chwile

Póki jeszcze dziś są z nami

Zaś najmłodsi prawnukowie

Robią w szkole przedstawienia

I laurki piękne tworzą

W nich składając swe życzenia

Wszyscy wspólnie świętujemy

Taki w Polsce zwyczaj mamy

I najbardziej w tych dniach roku

Wszystkich Dziadków pozdrawiamy

W innych krajach w całym świecie

Okrzyknięto jednogłośnie

Narodowy jest Dzień Dziadków

Tak powinno być o w Polsce

Nasza rzeka Ełk

Lato piękne jest w tym roku

Chociaż susza niebywała

Rzeka nigdy Ełk nie wyschła

Choć się czasem obniżała

Na nią można zawsze liczyć

W lecie pływać też kajakiem

W zimie ślizgać się po lodzie

Z młodszą siostrą czy też bratem

Tutaj można ryby łowić

Z brzegu pośród wodorostów

Tu najbardziej zawsze biorą

Kiedy stoisz blisko Mostu

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.