William Deeney

Narcyzm i Manipulacja

Jak radzić sobie z osobowością narcystyczną oraz jak ją rozpoznać i nie dać się zmanipulować?

© William Deeney, 2022

Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, czy twój partner jest narcyzem?

Chcesz wiedzieć, jak wygląda przemoc narcystyczna?

A może jesteś ofiarą narcyza?

W tej książce znajdziesz:

Znaki, że jesteś narcyzem i nawet o tym nie wiesz

Jak rozpoznać manipulację emocjonalną

Rodzaje osobowości narcystycznych

Jak radzić sobie i komunikować się z narcyzem

Sposoby na uwolnienie się od toksycznego związku z narcyzem

Przyczyny narcystycznego zaburzenia osobowości

Jak leczyć narcyzm

..i wiele więcej!

ISBN 978-83-8273-442-3

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Wstęp

Skutki posiadania narcyza wokół siebie mogą mieć duży wpływ na ogólny przebieg twojego życia. Możesz rozwinąć szereg niezdrowych mechanizmów obronnych w odpowiedzi na ciągłe znęcanie się. Ludzie często wchodzą w relacje z narcyzami lub rodzą się w rodzinie narcystycznych rodziców, gdzie oboje z czasem powoli niszczą wizerunek dziecka, aż poczuje ono, że nie jest nic warte poza miłością swoich rodziców.

Ta książka zawiera szczegółowe informacje o tym, jak rozpoznać, czy twoje dziecko może cierpieć na tę chorobę, a jeśli tak, to co możesz zrobić, aby pomóc mu prowadzić szczęśliwe i zdrowe życie, nawet w obliczu choroby.

Pozwoli ci to lepiej zrozumieć kierunki działania, które można podjąć w przypadku osoby z tym zaburzeniem, aby spróbować pomóc jej żyć lepszym i bardziej harmonijnym życiem z ludźmi wokół niej.

Ta książka będzie dotyczyć rozpoznawania narcyzmu i robienia wszystkiego, co możliwe, aby złagodzić zaburzenie, a także zrozumieć jego model.

Możesz być w związku z narcyzem i o tym nie wiedzieć. Wiedza o tym, jak go rozpoznać i co z tym zrobić, może uwolnić cię od wielu udręk.

Zrozumienie narcyzmu pomoże ci zapobiec wpadnięciu w pułapkę i pomoże ci poradzić sobie z narcyzami, z którymi masz do czynienia. Nauka radzenia sobie z narcyzami może cię wzmocnić. Ta książka ma na celu pomóc ci się uwolnić, jeśli jesteś manipulowany przez narcyza oraz pomóc znaleźć w sobie siłę.

Ten przewodnik zajmie trochę czasu, aby omówić narcystyczne nadużycia i niektóre rzeczy, które musisz wiedzieć.

W otaczającym nas świecie jest wielu narcyzów, ze współczesnymi problemami, z którymi boryka się nasz świat; prawdopodobne jest, że w miarę upływu czasu będzie ich coraz więcej. Poświęć trochę czasu na przejrzenie tego przewodnika, aby dowiedzieć się więcej o tym, co możesz zrobić, jeśli wpadniesz w związek z narcyzem.

Przede wszystkim nie bój się i nie zniechęcaj się. W tej książce znajdziesz nie tylko informacje, ale także zachętę i moc. Będziesz dobrze przygotowany do znacznie lepszego]diagnozowania i leczenia choroby. Istnieją nowe, potężne sposoby leczenia, o których warto wiedzieć, abyś ty lub ukochana osoba mogli żyć szczęśliwie, zdrowo i bezpiecznie.

Największą przeszkodą jest zmiana siebie i znalezienie sposobu, aby stać się lepszym, będąc lepszym dla ludzi wokół ciebie.

Ta książka pomoże ci znaleźć odpowiedzi, jak radzić sobie ze swoim stanem, niezależnie od tego, czy znęcasz się, manipulujesz, kontrolujesz czy krytykujesz innych. Informacje podane w tej książce pomogą ci w pełni zrozumieć, czym jest zaburzenie narcystyczne, jakie są rodzaje narcyzmu, jakie są sposoby radzenia sobie z chorobą w różnych aspektach życia oraz jak odzyskać poczucie kontroli.

Gdy już będziesz uzbrojony we właściwe informacje, nie będzie trudno poradzić sobie ze swoją osobowością. Kiedy zaczniesz stosować kilka prostych praktyk, zobaczysz, że interakcja z innymi nie musi ich niszczyć. Gdy zrozumiesz różne wskazówki i triki podane w tej książce, możesz odzyskać kontrolę, o której myślałeś, że została utracona.

Nadszedł czas, aby podjąć działania naprawcze i wzmocnić się, aby ponownie odzyskać kontrolę. Na koniec otrzymasz mnóstwo wskazówek, jak powstrzymać narcystyczne cechy i przejść do osobistego leczenia. Tak więc, jeśli jesteś gotowy na ten krok, zaczynajmy.

Rozdział 1: Narcyzi są wśród nas…

Czym jest narcyzm?

Bycie samolubnym od czasu do czasu nie czyni cię narcyzem. Podejmowanie decyzji opartych na własnym samopoczuciu nie czyni z ciebie narcyza. Są to cechy, które wszyscy będziemy kiedyś przejawiać w życiu codziennym.

Narcyzm to zaburzenie osobowości, które, podobnie jak alkoholizm, wpływa na otoczenie chorego tak samo, jak na samą jednostkę. Narcyzm jest często trudny do zauważenia na początku, a objawy i związane z nimi cechy/zachowania stają się zdecydowanie bardziej wyraźne w miarę postępu zaburzenia.

Zaburzenie osobowości to po prostu wzorzec myśli lub zachowań, które znacznie różnią się od tych oczekiwanych w określonej kulturze lub społeczeństwie. U większości osób z jakimkolwiek rodzajem zaburzenia osobowości relacje międzyludzkie będą bardzo naruszone i trudne. Ponadto poznanie i kontrola impulsów będą inne niż to, czego można by oczekiwać od jednostki. Skutki każdego zaburzenia osobowości mogą być katastrofalne, jeśli nie są leczone.

Dotyczy to zwłaszcza narcystycznego zaburzenia osobowości, które ostatecznie odbije się na życiu osobistym, karierze i życiu społecznym dotkniętych chorobą. Ponadto może mieć wpływ na każdą dziedzinę życia tych, którym zależy i starają się wspierać nieleczoną i dotkniętą chorobą osobę.

Nikomu nie udało się wskazać dokładnych przyczyn narcystycznego zaburzenia osobowości, chociaż istnieją teorie wskazujące na genetykę, kulturę, a nawet środowiska społeczne. Wiele osób świeckich uważa, że narcyzm jest wynikiem wykorzystywania dziecka przez rodziców i chociaż żadnej z tych teorii nie można udowodnić, nie można ich też całkowicie zignorować. Oznacza to, że nikt nie może z całą pewnością stwierdzić, czy narcystyczny rodzic przekaże zaburzenie swoim dzieciom lub przyszłym pokoleniom. Jest jednak prawdopodobne, że dziecko wystawione na ciągłą falę zachowań narcystycznych zacznie wykazywać przynajmniej niektóre cechy narcyza. Dzieje się tak, ponieważ dzieci mają tendencję do naśladowania dorosłych w swoim życiu, wykazując wiele tych samych cech charakteru, niezależnie od tego, czy chcą — czy nie.

Jeśli podejrzewasz, że cierpisz na narcyzm, dobrze byłoby przeczytać rozdziały tej książki, zadając sobie pytanie, czy dostrzegasz w sobie te cechy. Jeśli podejrzewasz, że ktoś w twoim życiu jest narcyzem, prawdopodobne jest, że czytając informacje zawarte w tej książce, rozpoznasz znaki oraz problemy, jakie może to spowodować.

Znaczenie narcyzmu

Czerpiąc z baśni o narcyzie, z której zrodził się termin narcyzm, w luźnym znaczeniu oznacza podziw nad przesadnym zainteresowaniem samym sobą i swoim wyglądem fizycznym. To przejaw czystego przeceniania samego siebie. Narcyzm pojawia się tam, gdzie osoba wyolbrzymia swoją samoocenę i znaczenie. To zaburzenie osobowości.

Narcyzm w dużej mierze jest obrazem nadmiernego egoizmu. Koncepcja ta zyskała uznanie w historii wszech czasów. W starożytności Grecy rozumieli to pojęcie jako zwykłą pychę. Dopiero w niedalekiej przeszłości termin narcyzm zajął zastąpił pojęcie pychy.

W niektórych dyskursach psychologicznych narcyzm jest również postrzegany jako aktualny problem o znaczeniu społecznym lub kulturowym. Narcyzm jest zasadniczo uważany za poważny problem w relacjach jednostki lub, co za tym idzie, w relacjach grupy z samym sobą i innymi ludźmi, z wyjątkiem przypadków zdrowej miłości własnej i pierwotnego narcyzmu.

Choć nieudowodnione, istnieje ogólne przekonanie, że pierwotny narcyzm (lub zdrowy narcyzm) jest cechą, która jest nieodłączną częścią praktycznie każdego normalnego człowieka. Niektórzy twierdzą nawet, że zdrowy narcyzm jest podstawowym aspektem normalnego rozwoju człowieka. Uważa się, że jest to solidny fundament i kamień węgielny samorealizacji i samooceny. Pewność siebie i samoocena mogą wynikać ze zdrowego narcyzmu.

Powszechnym zachowaniem rodziców jest traktowanie swoich dzieci z najwyższą preferencją z miłości. Uważa się, że to zachowanie odgrywa kluczową rolę w zasianiu ziarna wielkości wśród dzieci w ich delikatnych latach. Preferencyjne traktowanie, jakie dzieci otrzymują od rodziców, kultywuje w ich podświadomości poczucie zarozumiałości, które przewyższa znaczenie jakiejkolwiek innej osoby wokół nich. Dorastają w poczuciu, że są o wiele bardziej wyjątkowi niż w rzeczywistości. Ponieważ wiara jest utrwalona w ich duszach i umysłach, w końcu przyzwyczajają się do pomysłu podniesienia swojego statusu ponad ich rzeczywiste wyżyny. Dochodzą do punktu, w którym traktują innych jako istoty niższe, nawet nie zdając sobie sprawy z powagi swoich działań. Narcyzm staje się częścią ich życia i po prostu nie mogą na to nic poradzić. Narcyzm jest krytyczną cechą teorii cech, co widać w wielu samoopisowych teczkach osobowości. Jest to jedna z trzech mrocznych cech osobowości triady, obok makiawelizmu i psychopatii.

Rozdział 2: Z jakimi osobowościami narcystycznymi miałeś do czynienia?

Są wśród nas lub jesteśmy typem ludzi, którzy są dziwnie typowi dla konwencjonalnie nietypowych ludzkich sposobów życia. Niektórzy ludzie są przyzwyczajeni do działania w zaskakująco wyjątkowy i osobliwy sposób. Są przyzwyczajeni do robienia dziwnych rzeczy i zwykle są dziwni, gdy wszyscy inni wydają się robić lub postrzegać rzeczy w określony sposób. A niektórym ludziom po prostu zaskakująco trudno jest budować i/lub utrzymywać relacje osobiste i grupowe. Czasami wynika to wyłącznie z wyrażania wolnej woli, idei, że jednostka powinna cieszyć się niezależnością rozumu, myśli i wyboru.

Jednak wielu innych po prostu zachowuje się dziwnie mimowolnie, nie myśląc o świadomości swoich działań. W ich podświadomych umysłach zaprogramowane jest, aby zachowywać się tak, jak się zachowują, całkowicie lekceważąc konwencje, a czasem zasady i przepisy. Takie typy chorują nie fizycznie, ale psychicznie. Mają zaburzenie psychiczne, które słusznie określa się mianem zaburzenia osobowości.

Zaburzenie osobowości odnosi się do formy zaburzenia psychicznego, w którym dana osoba wykazuje brak elastyczności i brak zdrowego wzorca myślenia, funkcji i zachowania. Każdy, kto wykazuje oznaki zaburzeń osobowości, uważa za zniechęcające radzenie sobie z relacjami, angażowanie się w ćwiczenia społeczne, szkołę, a nawet pracę. Oznaki tej osobowości zaczynają pojawiać się w delikatnych latach chorej osoby i są kontynuowane w wieku dorosłym. Niektóre przypadki znacznie się zmniejszają w średnim wieku osoby.

Zaburzenia osobowości występują w różnych klastrach:

Klaster A

Osoby z zaburzeniem osobowości klastra A mają dziwny i ekscentryczny charakter. Schizoidalne, paranoidalne i schizotypowe zaburzenia osobowości dopełniają zaburzenia klastra A.

Schizoidalne zaburzenie osobowości

Osoby z tym zaburzeniem bardziej cieszą się samotnością niż relacjami społecznymi. Rzadko wyrażają swoje emocje i nie znajdują przyjemności w wielu czynnościach, które w innym przypadku wydawałyby się normalne. Co więcej, ci ludziom tym jest niezmiernie trudno zrozumieć normalne sygnały, gdyż wydają się bardzo obojętni i wykazują niewielkie zainteresowanie stosunkiem seksualnym z inną osobą.

Paranoidalne zaburzenie osobowości

Osoby paranoiczne tak łatwo nikomu nie ufają. Szybko dochodzą do wniosku, że ktoś chce ich skrzywdzić. Niechęć do zwierzenia się innym to kolejny rodzaj paranoi. Mogą łatwo przekonać się o niewinnych wypowiedziach i niezagrażających wydarzeniach jako obeldze lub napaści na poziomie osobistym. Każda lekka obraza lub zniewaga jest witana przez paranoika z wrogością i nieznośnym gniewem. Co więcej, podejrzenie o niewierność i nielojalność z tendencją do chowania urazy jest ich cechą definitywną.

Schizotypowe zaburzenie osobowości

Ta kategoria obejmuje ludzi, którzy słyną z osobliwości myśli, ubioru, mowy, wiary i ogólnego zachowania. Są przyzwyczajeni do dziwnych, możliwych do wyobrażenia doświadczeń, są powściągliwi emocjonalne i wykazują brak bliskich relacji lub dyskomfort w związkach. Przeważnie są obojętni i niepotrzebnie podejrzliwi. Wierzą też mocno, że swoimi myślami mają moc wpływania na innych. Co dziwne, wyglądają na mocno przekonanych, że sytuacje przyczynowe zawierają niewidzialne wiadomości, które są przeznaczone wyłącznie dla nich.

Klaster B

Ludzie z tej kategorii wydają się być bardzo dramatyczni, nieprzewidywalni i nadmiernie emocjonalni. Kategoria ta obejmuje antyspołeczne zaburzenia osobowości, zaburzenia osobowości typu borderline, histrioniczne i narcystyczne.

Aspołeczne zaburzenie osobowości

Osoby cierpiące na to zaburzenie nie zwracają uwagi na uczucia i potrzeby innych osób lub nie widzą ich wcale. Kradną, oszukują innych i bezwstydnie kłamią. Naruszenie praw i wolności innych ludzi jest ich codziennym obowiązkiem i najczęściej angażują się w agresywne zachowania, bez względu na bezpieczeństwo własne i innych. Tacy ludzie są rutynowo lekkomyślni, działają impulsywnie i nie wykazują wyrzutów sumienia za swoje destrukcyjne działania i wybory.

Zaburzenie osobowości “z pogranicza” (osobowość borderline)

Osoba z tą postacią zaburzenia najprawdopodobniej będzie wykazywać impulsywne i niebezpieczne zachowania, ma kruchy wizerunek i brak umiejętności budowania i utrzymywania stabilnych relacji. Zaburzenie osobowości typu borderline charakteryzuje się również wahaniami nastroju, zachowaniami samobójczymi i działaniami prowadzącymi do samookaleczeń. Osoby cierpiące na to zaburzenie zwykle wykazują lęk przed samotnością, uczucie pustki i spontaniczny wybuch gniewu. Są to ludzie, którzy doświadczają wiele stresu z wyniszczającej paranoi generowanej od czasu do czasu.

Histrioniczne zaburzenie osobowości

Zaburzenie to charakteryzuje się ciągłym poszukiwaniem uwagi poprzez dramatyczne zachowanie, nadmiernie emocjonalne w reakcji na wydarzenia i sytuacje seksualne. Osoba, która cierpi na to zaburzenie, nie jest pryncypialna i łatwo poddaje się wpływowi innej osoby. Zwykle zwracają zbyt dużą uwagę na swój wygląd fizyczny i mają silne urojenia w sprawach związków — głównie myślą, że są blisko z innymi, ale w większości sytuacja okazuje się zupełnie odwrotna.

Narcystyczne zaburzenie osobowości

Narcyzowie chodzą zawsze z podniesiona głową z wiarą w siebie, że są bardziej wyjątkowi niż jakakolwiek inna osoba wokół nich. Ich największe fantazje zawsze wędrują po terytoriach władzy, atrakcyjności i udanego życia. Ledwo zdają sobie sprawę z tego, że inni ludzie również mają uczucia i potrzeby. Kiedy coś osiągają, sprawiają, że wygląda to na największe osiągnięcie, jakie ktokolwiek kiedykolwiek osiągnął. Zawsze wierzą, że zasługują na podziw i pochwałę od innych. Tacy ludzie wyrażają obrzydliwe poziomy arogancji, stawiają nierozsądne żądania i często są zazdrośni o innych, wierząc, że inni im zazdroszczą.

Klaster C

W tej kategorii kryje się osoba pełna niepokoju i przerażającego zachowania. Obejmuje zaburzenie osobowości unikającej, zaburzenie osobowości zależnej i zaburzenie osobowości obsesyjno-kompulsywnej.

Osobowość unikająca

Osoby cierpiące na to zaburzenie są nadwrażliwe na wszelkie formy krytyki, mają poczucie nieadekwatności, kompleks niższości i uważają, że są nieatrakcyjne. Czują się niekomfortowo w zadaniach w pracy, które wymagają kontaktu interpersonalnego. Są odmieńcami społecznymi, nieśmiałymi i łatwo się zawstydzają.

Zależne zaburzenie osobowości

Nadmierna zależność od innych ludzi jest wyraźną oznaką tego zaburzenia. Osoby z tym zaburzeniem są bezmyślnie uległe i nie mają pewności siebie. Tacy ludzie są w stanie tolerować złe traktowanie ze strony innych i zawsze szybko wskakują w inne relacje, gdy jakaś nagle się kończy.

Obsesyjno-kompulsywne zaburzenie osobowości

Osoba, która ma to zaburzenie, jest surowa w zakresie zasad, porządku i zwraca uwagę na szczegóły. Cechuje ją ekstremalny perfekcjonizm — zawsze pragnie mieć kontrolę, ale nie jest w stanie delegować obowiązków. Zaniedbują ukochaną osobę z miłości do pracy. Typowym zachowaniem takiej osoby jest sztywność i upór. Poza tym nie są w stanie naginać ani łamać zasad dotyczących etyki, wartości i zachowań moralnych. Większość osób z zaburzeniem osobowości obsesyjno-kompulsywnym skąpi, jeśli chodzi o wydawanie pieniędzy.

Rozdział 3: Broń narcyza

Kiedy narcyz chce tobą manipulować, zaczyna to robić już podczas pierwszego kontaktu z tobą. Aby odnieść sukces, musi zebrać wszelkie informacje o tobie, aby móc ustawić cię w dowolny sposób, w którym będzie mógł przejąć kontrolę nad każdym aspektem twojego życia. Aby odnieść sukces w swoich manipulacjach, musi być w stanie zachowywać się w życzliwy i kochający sposób, aby zmieść cię z nóg i sprawić, że pomyślisz, że jest to idealny związek, abyś całkowicie zyskał do niego zaufanie. Narcyzi są w stanie tylko chwilowo utrzymać tę szaradę, a następnie są w stanie przestawić swoje zachowanie na swoją prawdziwą osobowość. Robią to subtelnie i powoli, aby dalej trzymać cię w swoich szponach.

Istnieje kilka sposobów manipulowania i kontrolowania ofiary, a narcyzom sprawia przyjemność gra, którą tworzą. Karmią swoje ego podczas tej podróży mocy, podczas gdy ofiara pozostaje zdezorientowana, złamana i pusta. Mogą zastosować dowolną z tych taktyk w dowolnym momencie trwania związku. Czasami łączą kilka taktyk w ramach jednej rozmowy tylko po to, by cię wkurzyć. Uważnie przestudiuj te techniki, aby wiedzieć, kiedy narcyz próbuje ci mydlić oczy.

Skuteczna taktyka manipulacji i kontroli obejmuje trzy czynniki. Należą do nich poczucie winy, obowiązek i strach. Ofiara, którą manipuluje, jest zmuszana do zrobienia czegoś, czego nie chce robić. Jeśli manipulatorowi się powiedzie, ofiara wykona zadanie, ponieważ czuje się winna, że tego nie wykona; czują się zobowiązani do kontynuacji lub boją się o siebie lub innych, jeśli tego nie zrobią.

Kiedy narcyz czuje, że traci kontrolę nad swoją ofiarą, która wyraża opinię przeciwko narcyzowi lub odsuwa się od niego, narcyz wykorzystuje technikę manipulacji, taką jak wybuch gniewu, który może obejmować słowne znęcanie się, zastraszające zachowanie i / lub fizyczne znęcanie się. Ma to na celu przestraszenie ofiary, aby wróciła na swoje miejsce przy narcyzie, aby mógł odzyskać władzę. Ta taktyka jest również stosowana, aby ofiara dwa razy zastanowiła się nad powtórzeniem scenariusza. Gdy ofiara zostanie umieszczona w tej pozycji i nie ustali granic, pozostawia ją otwartą na wiele innych form poniżających manipulacji, które pozwalają narcyzowi zyskać jeszcze większą władzę.

Z drugiej strony, narcyz może wykorzystywać publiczne uznanie, nadmierne przeprosiny, pochwały, prezenty i powierzchowne współczucie, aby włączyć krokodyle łzy do kontrolowania twoich działań. To pozornie sprowadziłoby cię z powrotem do dobrych łask narcyza. Przypomina również ofierze bardziej osobę, w której się zakochali.

Narcyz prawdopodobnie będzie się poruszał między tymi pozytywnymi i negatywnymi zachowaniami w różnym stopniu, aby nadal utrzymywać ofiarę w niepewności, jak narcyz zareaguje. Prowadzi to do stanu zwanego chodzeniem na paluszkach wokół narcyza.

Ofiara dojdzie do punktu, w którym nie będzie wiedziała, jak zachowywać się w obecności narcyza, aby utrzymać go w szczęśliwym lub w spokojnym stanie umysłu. Narcyz może nawet zareagować negatywnie, nawet jeśli nie zrobiono nic złego, aby ofiara była zdezorientowana i pozbawiona większej mocy.

Może to również prowadzić do milczącego traktowania, w którym narcyz albo na jakiś czas usunie się z sytuacji, prawdopodobnie szukając innej ofiary, która da mu to, czego pragnie, lub zachowywać się tak, jakbyś nie istniał, gdy jesteś w tym samym pokoju.

Może się okazać, że jeśli spróbujesz z nim porozmawiać, zacznie rozmawiać z inną osobą w pokoju, albo udaj, że do kogoś dzwoni, tylko po to, żebyś z nim nie rozmawiał. Ten rodzaj biernej agresji jest rodzajem kary, jaką stosuje narcyz, aby nakłonić ofiarę do działania zgodnie z życzeniem narcyza.

Inne formy kary obejmują groźby, poczucie winy, odgrywanie ofiary i szantaż emocjonalny. Narcyz jest dość uzdolniony w tej grze i ma kilka kart, w które może zagrać w ramach kłótni. Będzie nawet zaprzeczać sobie w kłótni, ponieważ chodzi o to, abyś się odwrócił w tym momencie. Nie obchodzi go, ani nawet nie pamięta, co powiedział wcześniej w kłótni. Wszystko, czego chce, to kontrola nad ofiarą i sytuacją.

Kiedy narcyz mówi o ofierze w kółko, tworzy to mgłę w umyśle ofiary, w której nie ma pojęcia, gdzie jest góra lub dół. Ofiary nie są w stanie kłócić się z kimś, kto stale przesuwa słupki bramki, więc albo poddają się, albo zgadzają się z narcyzem. Tak czy inaczej, kłótnia zakończy się, gdy narcyz dostanie ostatnie słowo i będzie przekonany, że wygrał.

Zgodnie z tym samym tokiem myślenia, kłamstwo jest stałą rzeczą w życiu narcyza. Powiedzą wszystko, co muszą w danym momencie powiedzieć komukolwiek, aby osiągnąć pożądany rezultat. Obejmuje to również pomijanie części prawdy, aby pomóc w ich argumentacji lub w wyniku dla ich własnego dobra. Z drugiej strony mogą nawet kłamać, gdy prawda miałaby mniej dotkliwe konsekwencje. Narcyz nie ma sumienia.

Tym, co sprawia, że ofiara jest jeszcze bardziej zagmatwana, jest to, że narcyz czasami bawi się prawdą pomiędzy swoimi kłamstwami. To jest część gry. W ten sposób ofiara jest nadal zdezorientowana i dochodzi do poczucia bezradności wobec narcyza, co jest ich celem.

Nawet jeśli wytkniesz im ich kłamstwa, narcyz będzie próbował cię zmanipulować. To wtedy narcyz sprawia, że ofiara wierzy w rzeczy, które po prostu nie są prawdziwe. Mogą powiedzieć, że nigdy nie powiedzieli tych rzeczy, że nie pamiętasz dobrze lub że ofiara powiedziała nawet to, co zrobił narcyz.

Jak widać, zwiększyłoby to zamieszanie w umyśle ofiary, czyniąc ją jeszcze bardziej zniewoloną zaklęciem narcyza. Ciągłe używanie “gaslightingu” (czyli manipulacji) sprawia, że ofiara czuje się, jakby oszalała, a potem zastanawia się, czy rzeczywiście pamiętała pewne wydarzenie lub kłótnię, którą miała z narcyzem.

Po tym, jak ofiara została zmanipulowana, narcyzowi łatwo jest zastosować mechanizm zaprzeczenia. Mogą obracać dowolną argumentacją na ofierze i sprawić, by uwierzyła, że to ona, a nie narcyz. Dzieje się tak również w przypadku, gdy narcyz potwierdzi, że nie powiedział ani nie zrobił tego, o co go oskarżasz, nawet jeśli masz dowody.

Jeśli ofiara nadal jest w konfrontacji z narcyzem, do manipulowania ofiarą zostaną użyte techniki dywersyjne. Obejmuje to gwałtowną zmianę tematu bez odpowiadania na bezpośrednie pytania lub skierowanie rozmowy z powrotem do ofiary w sposób złośliwy i protekcjonalny. Nawet jeśli ofiara sprowadzi narcyza z powrotem na pierwotną linię przesłuchania, powtórzy ten sam proces lub zastosuje inną taktykę kontroli.

Taktyka uniku może być również używana w połączeniu z taktyką dywersji. Wtedy narcyz po prostu zacznie mówić o absolutnych nonsensach, komplikując rozmowę. Ostatecznym celem jest odsunięcie myśli ofiary od wcześniejszego tematu. Narcyz może również rozpocząć zupełnie inną kłótnię, w której poczuje, że ma większą przewagę.

Kiedy narcyz poczuje się w defensywie, zacznie zawstydzać ofiarę, wywołując zwątpienie i strach. Zwykle używają sarkastycznego tonu podczas tej manipulacji, więc ofiara nie wie, czy jest poważna, czy nie. Może to być również połączone ze śmiertelnym spojrzeniem. Ostatecznie taktyka manipulacji zadziała, ponieważ wpływa emocjonalnie na ofiarę, sprawiając, że czuje się jak ukarane dziecko. To nadal rozkłada ofiarę po kawałku, dopóki nie znajdzie się pod całkowitą kontrolą narcyza.

Narcyz może również użyć techniki manipulacji polegającej na zgrywaniu z siebie ofiary. Zwykle oznacza to, że odwracają sytuację, aby zdobyć sympatię innych ludzi, albo całkowicie wymyślają fałszywe scenariusze, w których zostali skrzywdzeni. Działa to dobrze, gdy narcyz próbuje pozyskać nową ofiarę lub jeśli chce stworzyć sytuację podobną do tej, w której znajduje się ofiara. To pokazuje, że przeszli przez tę samą sytuację i pomaga ofierze bardziej otworzyć się przed narcyzem ze swoimi osobistymi problemami. Szczerej osobie trudno jest widzieć inną osobę cierpiącą w jakimkolwiek świetle, więc narcyz szybko zyskuje współczucie i sympatię.

Z drugiej strony mogą również oczerniać ofiarę, używając swojej agresji w potężny sposób. Zwykle obejmuje to fałszywe oskarżenia ofiary, twierdząc, że to ona faktycznie jest sprawcą. Kiedy ofiara wciąż wstaje i broni się przed narcyzem, jest to czas, kiedy ta taktyka jest najczęściej stosowana. To stawia ofiarę w defensywie dla siebie, a nie wobec narcyzów. Jest to kolejna taktyka defensywna, która odwraca uwagę ofiary.

Uwodzenie to kolejna taktyka, którą większość manipulatorów stosuje, aby zdobyć lojalność i zaufanie do swoich ofiar podczas pierwszego spotkania. Używają wszelkich środków pochlebstwa, pochwały lub uroku, aby ofiara obniżyła swoją obronę. Podczas gdy ofiara jest pod ich urokiem, będzie chętniej rozmawiać z nią o bardziej osobistych sprawach, co da narcyzowi broń przeciwko ofierze w późniejszym czasie.

Zrzucanie winy to kolejna powszechna technika narcyzów i jest wieloaspektowa. W tym miejscu narcyz manipuluje ofiarą, aby uwierzyła w rażące kłamstwa. Kiedy ofiara mocno trzyma się tych przekonań, narcyz odwróci się od niej i będzie obwiniał ofiarę za kłamstwa. Narcyz będzie kłamać na temat kłamstw, w które kazał wierzyć ofierze. To bardzo utrudnia ofierze śledzenie tego, co jest naprawdę prawdziwe, i zaczyna kwestionować nawet małe sprawy.

Ta taktyka może być również wykorzystana do niesłusznego oskarżania ofiary, że z powodu swoich działań zasługuje na niewłaściwe traktowanie. Narcyz może również twierdzić, że ofiara jest szalona. Ponieważ umysł ofiary jest już tak zagmatwany, co jest w rzeczywistości prawdą, może ona zgodzić się z manipulatorem, nawet jeśli istnieją dowody na to, że winę ponosi narcyz.

Kiedy narcyz zrzuca winę na ofiarę za to, że zasłużyła na nadużycie lub przemoc, którą narcyz wymierzył im jako karę, usprawiedliwiają swoje działania, mówiąc, że dostali dokładnie to, na co zasłużyli.

Kiedy ofiara przywołuje pewną bolesną sytuację, przez którą przeszła, narcyz może być zdezorientowany lub kategorycznie skłamać, że sytuacja w ogóle miała miejsce. Sprawia to, że ofiara zastanawia się nad łańcuchem wydarzeń i pewnymi sytuacjami. Narcyz utrwala zamieszanie w głowie ofiary, kłamiąc o tym, co naprawdę się wydarzyło lub całkowicie zmieniając temat.

Jeśli narcyz chce przejąć kontrolę nad ofiarą, poprosi ją o zrobienie czegoś, czego zwykle ofiara by nie zrobiła, co może być nawet nielegalne. Manipulują ofiarą, by myślała, że wiele osób robiło już takie rzeczy wcześniej i że nie ma nic złego w podążaniu ich śladem.

Może to być dowolna sytuacja, w tym akty seksualne, sytuacje antyspołeczne lub zażywanie narkotyków. Użyją rzeczywistych przykładów ze swojej przeszłości, najprawdopodobniej zmyślonych, lub pokażą przypadki ludzi robiących to samo w Internecie. Będzie to również coś, co narcyz prawdopodobnie przypomni później, aby zawstydzić, szantażować lub zastraszyć ofiarę.

Narcyz może również potrzebować czuć się bardziej komfortowo i kontrolować sytuację, zapraszając cię na spotkanie i rozmowę, podczas których czują, że mają większą moc. Może to oznaczać, że są bardziej zaznajomieni z otoczeniem lub mogą nawet mieć tam przyjaciół, którzy ich wspierają, jeśli wiedzą, o czym będą rozmawiać.

Inną powszechną taktyką stosowaną przez narcyza są drastyczne wahania nastroju. Ofiara nigdy nie dowie się, w jakim nastroju będzie narcyz, i również w tym przypadku będzie chodzić na palcach. Narcyz może też dość szybko zmieniać nastroje, jeśli poczuje, że potrzebuje przewagi i kontroli nad ofiarą.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.