Grzegorz Kwarciak

Trzy grosze

© Grzegorz Kwarciak, 2020

Zbiór wierszy współczesnych. Grzegorz Kwarciak wtrąca swoje „trzy grosze” w ogląd rzeczywistości, tej uniwersalnej i bardzo osobistej. Utwory zabierają Czytelnika w emocjonalną podróż do świata „tu i teraz”

ISBN 978-83-8221-350-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Trzy grosze

poświatowska

poukładajmy sobie świat

baczyński

za kilkanaście lat

zwierzęta w cyrku

kiedyś

zapomniane winogrona

moja jaskinia

nie jestem baczyńskim

XXX

umarłem

uprosiłem

mogę sobie wyobrazić

mogę mówić

upadłem u stóp drabiny

śmierdzę potem

ziarenko piasku

biały brzeg

miłość

moje życie

życie

zapałka

Bóg zostawił

nie płaczę

jestem

w nosie

leżąc nieruchomo

nie umarłaś

w parku trzeciego maja

wiem że coś się wydarzy

miasto

słowa

moje ręce

wiem

świat

wszystko

nie byłoby przeszłości

jestem tutaj

chcę

pan cotynato

dziwny obłok

płomienie

poświatowska

poświatowska

była normalną dziewczyną

potem kobietą

w sukience w grochy

widziała więcej

głębiej

wyraźniej

kiedy umierała miałem sześć lat

nie zdawałem sobie sprawy z jej istnienia

wiedziałem tylko

że istnieje poezja

poukładajmy sobie świat

poukładajmy sobie świat

od a do zet

wszystkie litery w kolejności

ustalmy czy krowy

są czarne w białe łaty

czy odwrotnie

bury kot nie pasuje

do naszych wyobrażeń

baczyński

baczyński

poeta przerwany

kulą snajpera

największą zasługą Krzysztofa było to

że zginął

musiał zginąć

bez śmierci jego wiersze

byłyby przypadkowymi słowami

wiersze i śmierć są ze sobą

nierozerwalnie związane

za kilkanaście lat

za kilkanaście lat

dym z komina w krynicy morskiej

będzie się kojarzył

z grubym nauczycielem historii

i akapitem z podręcznika

w którym ktoś napisał

że żydzi

mieli wszy i roznosili tyfus

niebo będzie niebieskie

będą po nim latały bezpieczne samoloty

a doktor mengele

będzie mylony

z markiem edelmanem

też doktorem

od serca

zwierzęta w cyrku

zwierzęta w cyrku

dają nam nieświadomą radość

pod obrożą

w trąbie

w płonącej obręczy

my nie wiemy

że to radość

składamy dłonie do modlitwy

i bijemy brawo

kiedyś

kiedyś

nie było telefonów komórkowych

ludzie rozmawiali twarzą w twarz

mieli do siebie większe zaufanie

bardziej ważyli słowa

i nie obrażali się o byle co

nie plotkowali

mieli realne problemy

chyba wierzyli w Boga

zapomniane winogrona

zapomniane winogrona

bezbronne zielone kule

niedojrzałe

bez perspektyw

zanoszą się bezgłośnym płaczem

matko

niebo złote im otworzę

różowe gardziołka szpaków

zapłaczę z nimi

zielone pędy winnego ziela

popłyną moimi łzami

moja jaskinia

moja jaskinia

jest za wygodna

pełno w niej książek

wiersze poświatowskiej

balzac

blady malczewski

regał za pojemny

kiedy wpadam na literacki pomysł

to zawsze sięgam po beethovena

nie mam siły

powiedzieć

au revoir

nie jestem baczyńskim

nie jestem baczyńskim

nie podchodzę do przeznaczenia

nie ma powstania

siedząc na kanapie

bezpiecznie oglądam strzelających faszystów

nie dosięgnie mnie kula snajpera

mogę pić kawę na balkonie

nikt nie patrzy na mnie

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.