Kamila Goryńska-Chukwuezi

Czytając z dłoni

© Kamila Goryńska-Chukwuezi, 2023

Poezja zawarta w tomiku „Czytając z dłoni”, jest niczym pamiętnik, wypełniony zaklęciami, wróżbami i przepowiedniami przeszłości i utęsknionej przyszłości czytanej z dłoni.

ISBN 978-83-8324-752-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

I Tobie Chwilo…

***

Nasycony strach.

Wypływający z rzeki rozpaczy.

Wpływający w morze niepewności.

Brak odwagi.

Słońce, spokój

ukrywający się w cieniu

nieistniejącego dnia,

pełnego marzeń.

W cieniu powstającym

od blasku księżyca.

Zagubiony,

nie chce

odnaleźć się we mnie,

nadziei.

***

Uśmiech pełen bólu.

Został tylko uśmiech,

bo nie umiem już

cierpieć cierpieniem.

Uśmiech, który kłamie,

że jest szczęśliwy.

***

Pod zasłoną nocy

Swe dłonie odnajdujemy

W miłosnym uścisku

W pieszczotach giniemy

Swych nagich ciał dotykając

Istniejemy

Jesteśmy niewidzialni

Dla siebie tej nocy stworzeni

Tej nocy namiętnie oddani

Nie widząc swych ciał

Każdy ruch, muśnięcie

Pamiętamy

Bez granic dla siebie

Do miłości z modlitwą

O nieskończoność nocy

Następny dzień końcem

Następny dzień burzy

I każe budować od nowa

***

Znalazłeś ciało do pieszczot

wziąłeś jak własność swoją

Nadałeś imię — Chwila

Dotykałeś

Pieściłeś

Rozkoszom się oddawałeś

Zniszczyłeś

Odepchnąłeś

Porzuciłeś

A ona czuła

***

I

Nie jestem silna.

Nie wiem co mam robić.

Wiem, że to strach,

Każdego dnia coraz bardziej

Odbiera mi odwagę.

Cierpię, płaczę.

II

Patrzę co robisz z moim światem.

Nie mogę niczego zmienić.

Nie wiem…

Pozwalasz bym cierpiała.

Trudno jest zapomnieć,

Gdy się nie chce zapomnieć.

III

Zamykam oczy.

Ratuję wspomnienia.

Nie, nie chcę zapomnieć.

Nie wiem…

Umyka każda sekunda,

Wraz z nią Twoje spojrzenie.

IV

Kocham,

To słowo, rozwiane zostało

W moim sercu.

Twoje słowa — niedomówienia.

Gorsze od kłamstw.

Napiszę

Napiszę do Ciebie list

Taki krótki

Witaj Ukochany

Wciąż jestem

Pamiętaj Kochany

Tylko dla Ciebie

Napiszę do Ciebie list

Taki krótki

Witaj Ukochany

Wciąż jestem

Pamiętam…

Odszedłeś

***

Zamykam się w sobie.

Jak miło samotnie.

Jak trudno wyjść z siebie.

I krzyczeć…

Że nie chcę już więcej!

Że boli, gdy mówisz

Odejdź!

Że kochać to źle!

I każesz zapomnieć.

***

Jesteś jak brama

Przez, którą pozwalasz wchodzić

Lecz wyjść nie można

Jesteś jak piękny ogród,

W którym jestem, samotnie

Lecz każda roślina w nim ma kolce

***

Gdy oczy otwieram rano,

Jesteś ze mną.

Gdy stawiam stopy na ziemi,

Jesteś ze mną.

Gdy twarz przemywam

wstępując w rzeczywistość,

Jesteś ze mną!

Dzień mija, nie widzę Ciebie.

A Ty,

wciąż jesteś ze mną!

W myślach mych, we mgle poranka,

w słońcu, cieniu, nocy i deszczu.

W sercu mym jesteś.

I w duszy miejsce dla Ciebie.

Czekam, może nadejdziesz.

I powiesz — Bądź dla mnie,

Ja będę dla Ciebie.

Dłonie

Twoje dłonie

Jak jedwab, jak aksamit

Jak wiatr głaszczący włosy

Jak ciepło na piersi

Nie dla mnie dłonie

Nie mi przeznaczone

Nie mi ich dotykać

Nie mnie dotykają

Zaklęcie

W Tobie znajdę siebie.

W sobie, duszę moją odnajdziesz.

Ty mną, a ja Tobą się stanę.

Co istniało, istnieć będzie.

***

Mijanie

Jak dzień i noc

Słońce i księżyc

Lato i zima

Przenikanie

Jak woda i ziemia

Drzewo i wiatr

Balsam i ciało

Metal i rdza

My

***

Drżenie

Ty

Dziś jak nigdy — Jesteś

I twarz Twoja

Uśmiechasz się do mnie

Dłoń Twoja twarz gładzi

I usta pieszczą usta moje

Dziś jak nigdy — Jesteś

Jutro niech nie istnieje

Obcy człowiek

***

Dzień na drodze do szczęścia

Poranek tak długi

Południe, skwar okropny

Jedna sekunda jak godzina

Popołudnie nudy

Czekam do wieczora

Wieczór, chłód kojący

Lekarstwo na czas

Noc, odliczam chwile do szczęścia

Strach przed wschodem słońca

***

Każdy dzień w samotności

Zabiera mi nadzieję.

Czy jeszcze Ciebie zobaczę?

Zamykam się w sobie

Przed rzeczywistością.

Wspólną przyszłość wymyślam

I śmieję się ze swej naiwności.

Winę za ból

Na przypadek zrzucam.

Czekam na lepszy czas dla nas.

Nas nie ma.

***

Prawdziwa przyjaźń to ta,

Która wiecznie trwa

I nie zasypia, kiedy

Trzeba wstać.

***

Magia w Tobie jakaś.

Nie znasz swojej mocy?

Czarujesz, choć nie wiesz?

Magia w Tobie jakaś.

Nieznana i nieodgadniona.

Ty mnie nią pochłaniasz.

Magia w Tobie jakaś.

Tajemnicza siła wielka.

Poznajesz i udajesz,

Że jej nie masz.

Magia w Tobie jakaś.

Przyjemność z niej czerpiesz.

Ze mnie ofiarę robisz

Niby nieświadomie.

Magia w Tobie jakaś.

Maskę kłamstw

na twarz nakładasz.

Zanim zniknie

I świeca zgaśnie

gdy przyjdzie jej koniec.

I dzień ustąpi miejsca nocy.

Tak Ty, ja i Oni,

Wszyscy odejdą!

Nic, prócz pyłu

nie zostanie,

więc weź wszystko co masz

i tul, ściskaj,

całuj i patrz,

słuchaj i ciesz się tym!

Świeca ma tylko ogień,

dzień słońce

a księżyc noc.

To już bardzo dużo.

Ty możesz mieć więcej.

Nikt

Odkrywam się przed Tobą

Zamykam oczy

Nie chcę widzieć, że jesteś

Naga stoję przed Tobą

Otwieram oczy

Tkwisz w uścisku z cierpieniem

Zakładasz maskę stojąc przede mną

Patrzę, ale nie widzę

Nim też już nie jesteś

Niepewność

Możesz chcieć, nie chcąc.

Ja, tak nie potrafię.

Możesz zapomnieć, nie zapominając.

Ja, tak nie potrafię.

Możesz nie patrzeć, patrząc.

Ja, tak nie potrafię.

Możesz skłamać, nie kłamiąc.

Ja, tak nie potrafię.

Możesz bać się, nie czując strachu.

Ja, tak nie potrafię.

Możesz wstydzić się, bez wstydu.

Jesteś zakłamany!

Oczy nasze mówią…

W jednej chwili

Zdradziły nas oczy nasze

Jednym spojrzeniem powiedziały

Tęsknię

Wzrok odwracamy

Ucieczka jest więzieniem

Oczy moje usta Twoje dotykają

Stęsknioną pieszczotą

Boimy się zdrady oczu naszych

Przestać nie potrafimy

Moje spojrzenie mówi Tobie, pragnę

Z miłością, którą już znasz

Oczy Twoje patrzą

Ciało moje pieszczotą otulasz

Bojąc się, że zauważę

A ja czuję Twoje ciepło

Gdy spojrzenia się odnajdują

Szukam w Twoich oczach miłości

Za krótkie te chwile

Za szybko wzrok stęskniony odwracasz

Spojrzenia nasze między ludźmi toną

Chwili minionej szukając

I wracać do rozmów bez słów

I do pieszczot bez dotyku ciepłych rąk będą

Rysunek: Kamila Goryńska-Chukwuezi

***

Gdy już wszystko wydaje się

Być niczym.

Kiedy powinnam zostać

A odchodzę.

To nie, by uciec, porzucić

Co kocham.

Bo to wszystko co mam!

Idę drogą i szukam siebie.

Pomiędzy wami jestem

I zawsze, zawsze będę.

Kocham to, co tu zostawiam.

Nic mnie nie zatrzyma

Gdy powiem —

Czas wracać do domu!

Przekroczę próg

Wczorajszego dnia.

I wiem, nie muszę się bać,

że pustkę zastanę.

***

Mojej ukochanej siostrze Karolinie

w dniu jej ślubu.

Gdzieś tam, stoi Nasz dom.

Nasz dom a w nim

Szczęście.

Gdzieś tam, rośnie drzewo.

Stary Dąb a w nim

Ptak, gniazdo zakłada.

Gdzieś tam, płynie rzeka.

To ona, tak w jednym kierunku

Zabiera nam wspomnienia.

Gdzieś tam, kończy się bezkres.

I tam, woda rzeki

W ocean się zmienia.

Tam chodźmy, tam dom Nasz,

Stare drzewo Dąb stoi.

Tam My jesteśmy.

Nigdzie indziej nie istniejemy.

***

Nawet przyjaciela

w Tobie nie mam.

Nawet wrogiem

Mym nie jesteś.

Nie rozmawiasz

ze mną słowami.

Tylko cisza wie

ile myśli, marzeń,

jaka miłość wielka.

Nieopowiedziana.

Szeptem w ciszy

Szeptem do mnie mów

By nikt nie skradł mi

Twych słów

Tak rzadko wypowiadanych

Bym miała wspomnienia

Tylko Ty wiesz

I cisza

Tylko ona wie o nas więcej

Od nas samych

To nic?

Zamyka się droga przed nami.

Cisza przenika nasze wnętrza.

Wiatr wieje obok, tak jakby chciał

Nas za wszelką cenę ominąć.

Deszcz na nasze głowy przestał padać.

Nie zmywa z nas wczorajszych grzechów.

Tylko słońce tak kochane, pali w twarz

Mówiąc, że czasem za gorąco.

Chmury nas nie ignorują, lecz

Zrobić nic nie mogą, bo wiatr

Dyktuje im następny krok.

Samotność — przeogromna pustka

Wypełniona chaosem.

I nikt nic nie rozumie

I zrozumieć nie chce.

Bo, po co nam troska o coś,

Czego jeszcze nie ma,

O coś, co już było?

By znać sens istnienia.

By czuć, że jeszcze coś znaczę,

Że jestem.

Nie na darmo!

***

Cisza nie milczy.

Ona przemawia do nas

Głosem nadziei.

Jest jak woda przenikająca

Spragnioną roślinności ziemię.

I daje plon, którym jest

Słowo czy gest.

Jak czar obrazu

Namalowanego przez ciebie.

Miliony światełek jak

Diamenty lecące z nieba

Jak śnieg i kwiaty na łące.

Wiatr we włosach.

I deszczu krople na twarzy.

Romantyczny zachód słońca.

Ty — Cisza.

Milczenie niespokojne.

Tylko

Nie uciszysz serca

Oszalałego z miłości.

Nie zmącisz myśli

Pragnących jego ciała.

Z piersi wyrywa się

Niezaspokojona namiętność.

Szaleństwo.

Niemożliwe do zniesienia.

Niemożliwe do zniszczenia.

Gorącego ciała

Paląca miłość — popioły rozkoszy.

Żaru, żaru nieugaszonego ognia.

Twych dłoni, Twych ust.

Twego ciała w moim ciele.

Dźwięku jęku, Twego głosu.

Oczu pełnych pożądania.

Szyi, ud, ramienia Twego.

CIEBIE!

Mieć siłę

Trzeba mieć nadzieję

By spełniło się marzenie.

Trzeba wierzyć w spełnienie.

Tak więc oświadczam,

Wciąż mam nadzieję,

Wciąż czekam

Więc wierzę.

Czasami brak mi sił.

Czasami zwątpienie wkrada się

W moje myśli i serce.

Odpycham od siebie brak wiary.

Wiem, bo wciąż czekam.

Choć czasami nie wiem,

Czy ta miłość to miłość

I czy Ty kiedyś byłeś.

I czy będziesz.

Jednak czekam, pełna nadziei.

Tylko Ty!

Dla Ciebie.

Nawet jeśli nie wiesz.

Chcę byś mnie kochał.

Dotykał, całował, był we mnie.

Przenikał przez moje ciało

Jak dreszcz, podniecenie ogromne.

Daj mi rozkosz, jakiej dotąd nie czułam.

Tylko Ty potrafisz sprawić

Bym czuła się jak nigdy dotąd.

Jak nigdy, nigdzie na ziemi.

Tylko przy Tobie.

W twych ramionach, by czuć

Twój oddech na szyi i słyszeć

Bicie twego serca.

Niech ciepło twego ciała przeniknie mnie.

Chcę abyś był spragniony mnie,

Jak byś wody nie pił przez trzy dni,

Tygodnie.

I jak byś nie jadł przysmaków twego życia

Miesiące całe.

Kochaj mnie, proszę kochaj.

Niech spłonę z pragnienia

Nim starość samotna nadejdzie.

Dzisiaj, teraz, zawsze.

Kochaj mnie, kochaj namiętnie.

Zawsze, na zawsze.

Jak ja kocham Ciebie.

Wy
O nas

Ten który wie, to dla niego :)

Wy, dziewczęta.

Rajskie stworzonka.

Kadzidłem swego ciała

Odurzacie, do opętania

Nieświadomości pięknej

Doprowadzacie mój

Umysł słaby i ciało

Rozochocone!

Jak kwiaty rozchylacie

Swe wrota tajemne

I żaden mężczyzna

Nie zdoła powstrzymać

Żądzy ogromnej.

Danej nam od Boga

By uczyć się pokory!

***

DZIEŃ ŻEGNA

NOC KŁANIA SIĘ KSIĘŻYCEM

TAJEMNICA ROZPOCZYNA SWĄ PIEŚŃ

CISZY

NIKT NIE SŁYSZY

OCZY ZAMYKA OTWARTE

I USTA DO TWYCH UST

UKŁADA

LÓD

ROZPALA JAK OGIEŃ

PRAGNIENIE

GWIAZDA DALEKA WYGASA

POWOLI ZAMYKA SIĘ SERCE

WIATR PRZEZ LIŚCIE MÓWI

DOBRANOC

NIE ŚPIĄ MARZENIA

DO NIKĄD PROWADZI DROGA

WYDEPTANA JUŻ DAWNO

PIASKI MILCZĄ

KRZEWY KOLCE WYSUWAJĄ

RANY

NIEZABLIŹNIONE WSPOMNIENIA

DLA MNIE PIOSENKA MILCZENIA

CISZA

UŚMIECH WE ŁZACH TAJEMNICA

MASKI NA TWARZACH

TWARZY NIE MA

DZIEŃ DOBRY SŁOŃCE WSCHODZĄCE

MILKNIE PRAWDA

USZY ZATYKAM LECZ SŁYSZĘ

KŁAMSTWA

DNIA WCZORAJSZEGO

***

Zapomnieć, jak wygląda poranek

Gdy rosa pokrywa każdy listek

każde źdźbło trawy.

Zapomnieć ciepło promieni

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.