Elżbieta Skrzypczyńska

Wsiebiewstąpienie

© Elżbieta Skrzypczyńska, 2025

„Wstąp do siebie i się rozgość.

Tutaj swoje masz królestwo.”

„Wsiebiewstąpienie” to debiutancki tomik Elżbiety Skrzypczyńskiej, w którym znajdziesz wiersze napisane sercem i z duszą.

Weź głęboki wdech i wejdź wraz z kolejnymi wersami w głąb siebie. Znajdziesz tu spokój, szczęście, Miłość...nie wierzysz?

Wstąp, przekonaj się.

ISBN 978-83-8414-400-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

U siebie

Wstąp do siebie i się rozgość.

Tutaj swoje masz królestwo.

Jesteś władcą i stworzonym

na Wszystkiego podobieństwo.

W tobie mieszka moc i niemoc.

W tobie wolność i niewola,

W tobie siła jest i słabość.

Słuchaj, co najgłośniej woła.

I uwolnij to, co krzyczy,

że już nie chce w tobie mieszkać,

bo zakłóca i blokuje

Światło Twojego Królestwa.

Ty tu rządzisz, a więc pomyśl,

czy chcesz więcej miejsca zrobić,

by przygarnąć spokój, szczęście

a wyrzucić to co boli?

Jesteś

Nie uciekaj już przed sobą

i tak zawsze się dogonisz,

bo któż inny ma cię złapać,

gdy się sam przed sobą bronisz.

Nie uciekaj przed i potem,

nie goń myśli, które biegną.

Daj im odejść tam, skąd przyszły.

Ty i spokój — odtąd jedno.

Nie uciekaj, nie goń, nie pędź,

zwolnij, albo się zatrzymaj.

Jesteś tu i tak jest dobrze.

Ni to skutek, ni przyczyna.

Żywy kwiat

Nie bądź, jak plastikowy kwiatek,

na którym tylko kurz się zbiera.

Kurczowo trzyma się fasady,

i płatków nigdy nie otwiera.

Cóż, że jest może i uroczy,

jak nie ma w nim iskierki życia.

Nawet, gdy w świetle jasnym stanie,

nie będzie cieszył i zachwycał.

Bo niepotrzebna jest mu Ziemia,

Słońce i Woda do istnienia.

Będzie się starzał, smutniał, kurzył,

aż w końcu jest do wyrzucenia.

Bądź, jak kwiat żywy, który rośnie,

Otwiera pąki w stronę światła

i jest jedynym, najpiękniejszym,

silnym, jak Ziemia jego Matka.

I chociaż zwiędnie kiedyś z czasem,

ma swoją duszę kolorową.

Rozkwitnie znowu swoim pięknem,

zachwycał będzie wciąż na nowo.

Sztuczności

Sztuczne kwiaty

sztuczne usta

sztuczne piersi

sztuczne słowa

sztuczne myśli

sztuczne wieści

wszechobecna

plastikowa

brzydka

smutna

Stop

Wystarczy

Sztuczna chwila jest za krótka

Sztuczny smutek

sztuczny uśmiech

sztuczny człowiek

A Naturze tylko spływa

łza spod powiek…

Szczęście

Wyciągnij dłonie, zamknij oczy…

Czujesz? To właśnie twoje Szczęście.

Jest blisko, tuż przy twoim boku,

A ty wypuszczasz je najczęściej.

Właśnie jest w tobie tu, w tej chwili,

ten ciepły, czuły jego uścisk.

Przytul do serca, powiedz,,zostań,,

bo ono nie chce cię opuścić.

Jest może jeszcze małe, słabe

i nie ma mocy, jak należy,

ale urośnie szybko w siłę,

gdy zaczniesz coraz mocniej wierzyć.

Dar

Będziesz miłował; bierzesz i dajesz

Bogu, co tworzy

z wiecznych przestworzy,

co najcenniejsze — Miłość i Serce.

Bliźnich pokochaj: przyjaciół, wrogów,

bezwarunkowo,

za to, że z tobą

są tu na Ziemi, z tobą złączeni.

Żeby coś dawać, trzeba to mieć.

Szukaj więc w sobie,

w sercu i głowie

bezwarunkowej Miłości sieć.

Opleć tą siecią wszelkie stworzenie,

które tu żyje,

choćby przez chwilę,

a będziesz swoim własnym spełnieniem.

Gdybanki

Gdybyś nie słuchał

gdybyś nie wiedział

gdybyś nie patrzył

gdyby nie media

gdyby nie władza

gdyby nie Matrix

Gdyby nie pieniądz

gdyby nie rządy

gdyby nie wróg

gdyby nie kary

manipulacje

lecz w tobie Bóg

Gdyby nie inni

oczekiwania

gdyby nie smutek

gdyby nie ego

gdyby nie lęki

gdyby tak uciec

Gdyby nie wczoraj

gdyby nie jutro

gdyby nie oni

a tylko teraz

i tylko tutaj

jest tak jak wolisz

Pokochaj

Zakochaj się w sobie.

Do głębi od serca.

Zakochaj się w wadach,

zaletach i błędach.

Pokochaj rozstępy

i piegi i zmarszczki,

cellulit, siwiznę

i uwierz, potrafisz.

Daj spokój już sobie.

Akceptuj, kim Jesteś,

bo wszystko, co twoje,

jest teraz najlepsze.

Ze sobą sam jesteś

sekundy i lata.

Nikt inny nie może

ci życia układać.

Największe więzienie;

,,wypada,,,,,należy,,.

Nie musisz, lecz możesz,

i wiesz już, nie wierzysz.

Drogowskaz

O wschodzie witaj Słońce.

Ono jest zawsze z tobą,

Choć chmury go zasłonią,

To świeci twoim drogom.

Wieczorem dziękuj gwiazdom.

One i ty to jedno.

Świecą tobie i w tobie,

więc im nie pozwól blednąć.

I dokądkolwiek pójdziesz,

to sens ma każda droga.

A gdy drogowskaz zniknie,

to wiatr kierunek poda.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.