Gabriela Pątnik

Boża Miłość jak Rzeka

bez Świętych nawet rzeka nie chce płynąć!

© Gabriela Pątnik, 2016

Książka jest opisem wydarzeń związanych z ingerencją Świętych, porównanych do dopływów, zasilających rzekę życia. Warto przeczytać także książkę „W cieniu serca św. M. Kolbe”, opisującej całe życie autorki porównane do czterech pór roku i będącej świadectwem nawrócenia.

ISBN 978-83-8104-453-0

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Słowo Wstępne

Boża Miłość jest jak rzeka i to w dosłownym tego słowa znaczeniu — sama Biblia jest bardzo dobrze „nawodniona”. Nie brakuje w niej scen mających związek z wodą np. potop, chrzest w Jordanie, kończąc na licznych źródłach, sadzawkach czy zwyczajnej studni, z której czerpie się wodę. Także wiele cudów jest związanych z tym środowiskiem — przejście przez Morze Czerwone, uciszenie burzy czy kroczenie Pana Jezusa po jeziorze, cudowny połów ryb itd. Można by jeszcze długo mnożyć opierając się na tekstach Starego i Nowego Testamentu. Cóż byśmy zresztą poczęli bez wody? Jak długo człowiek może żyć bez wody? Na pewno o wiele, wiele krócej aniżeli z braku pożywienia. Bez wody nie byłoby życia na Ziemi! Z miłości stworzył nas Bóg i tym samym z miłości stworzył wodę — wiedział co jest dla nas dobre! Wydają mi się całkiem na miejscu słowa piosenki „Boża Miłość jak rzeka”. Zanim nowe życie zobaczy świat — przebywa aż 9 miesięcy w środowisku wodnym. Niestety woda, podobnie jak ogień jest także żywiołem. Na wszelkie stworzenie może z czyhać wiele niebezpieczeństw, a zwłaszcza po gwałtownych, ulewnych deszczach. Woda przybiera bardzo różną temperaturę w zależności od otoczenia, a może stać się i taflą lodu. Bieg życia ludzkiego można porównać do płynącej wody, a samego człowieka do łodzi czy nawet zwykłej tratwy. Lepiej powoli płynąć, zważając na niebezpieczeństwa. Gorzej jeśli człowiek wybiera wodę stojącą. Przypomina wówczas raczej „samotną wyspę” czy „archipelag” — rodzinę. To tylko złudzenie, że w odizolowanym świecie na spokojnej wodzie nic nam nie grozi, a nawet nie odczuwa się upływu czasu. Trzeba pamiętać, że stojące wody są bardziej zanieczyszczone. Nie można tkwić tylko w jednym martwym punkcie! Nawet Pan Jezus nie był ochrzczony w jeziorze, lecz płynącej rzece! Zazwyczaj nauczał nad jeziorem. Może właśnie dlatego, aby ludzie nie przypominali „wyspy” na stojącej, spokojnej wodzie, widząc w jej lustrze jedynie odbicie własnej twarzy. Boża Miłość jest jak rzeka, bo zasilają ją liczne dopływy. Bez nich człowiek, płynąc nawet wygodnym statkiem, raczej nie dopłynie w miarę spokojnie do właściwego celu. To wstawiennictwo Świętych! Trzeba ich wzywać podczas trudu, burzy, gdy woda zalewa łódź naszego życia, gdy już sami nie potrafimy wiosłować. Oni z pewnością nam dopomogą i zasilą rzekę, by z jej prądem dopłynąć do portu zbawienia.

Św. Franciszek z Asyżu

Rozpocznę od św. Franciszka, który najbardziej kojarzy mi się po dzień dzisiejszy właśnie z wodą. Nie modliłam się do Niego zbyt często, ale nie zapominałam o wspomnieniu 4.10, do którego przygotowywałam się nowenną. Właściwie przez cały miesiąc październik syciłam się lekturą złotych myśli i modlitw. Dziwne, ale to wystarczyło, aby się z Nim nieco związać. W Jego rękach nie byłam tylko ja, ale jeszcze bardziej nasze stworzonko — złota rybka, która miała swoje lokum w 50 litrowym akwarium. Szczególnie pamiętna była Wigilia Świąt Bożego Narodzenia, gdy po wieczerzy, w blasku choinki wszyscy domownicy rzucili wzrokiem na oświetlone akwarium. Rybce było na imię Stefan i nic w tym dziwnego, gdy nie fakt, że tak naprawdę nie wiedzieliśmy jakiej jest płci. Dyskutowaliśmy na ten temat, nieco żartując, że tak nie może dłużej być. Z lektury wiedziałam, że w okresie godowym skrzela samca pokrywają się drobną, białą wysypką. Do tej pory raczej nie zauważyłam takiego objawu. Przyszły zięć oznajmił, że trzeba o to zapytać samą rybkę. Skończyło się na śmiechu, ale rybka potraktowała to poważnie. To nie prawda, że ryby nie mają głosu! Następnego dnia o poranku Bożego Narodzenia, włączając oświetlenie w zbiorniku, rybka od razu przypłynęła łaknąc pokarmu i oto zauważyłam drobną, białą „ospę” na pokrywach skrzelowych. A więc nie trzeba było jej nadawać innego imienia — pozostała Stefanem do końca swego, dosyć krótkiego życia. Tej „odpowiedzi” udzielonej przez Stefana nie od razu skojarzyłam akurat ze św. Franciszkiem, ale z upływem czasu takich „cudów” było zbyt wiele. Czułam z tym stworzonkiem niezwykłą więź, której tajemnic nikomu nie zdradzałam. W swym dzieciństwie zawsze pragnęłam hodować rybki, ale to było tylko marzenie. Każdy twierdził, że nie mam nawet zielonego pojęcia, ile z tym pracy. Gdy moja córka pragnęła w domu zwierzątka, nie zgodziłam się na żadne inne, tylko na hodowlę kilku rybek. Niestety z małej, przekarmionej gromadki pozostał już tylko Stefan, który także miał dosyć pękaty brzuszek. Na swój sposób doceniał naszą, a właściwie — moją troskę o czystość zbiornika. Był jakby „duszą” w naszym domu, o czym przekonałam się szczególnie po swych świadomych lub nieprzemyślanych decyzjach, które nie podobały się Bogu, czyli jednym słowem — po upadkach. Nie dość, że odczułam to we własnym sercu, rybka potrafiła stan mej duszy jakby potwierdzić — odzwierciedlić. A w jaki sposób? Bardzo widoczny, a nawet w pierwszej chwili nieco przerażający. Nagle zauważyłam, że Stefan w bezruchu spoczywa na samej powierzchni odwrócony do góry brzuchem i ani drgnie. Pomyślałam — to jego koniec! Już wyjęłam siatkę do wyłowienia, gdy wtem umknął w najlepszej formie. Takie „żarty” płatał kilka razy, dając tym samym znak, że z grzechami nie ma żartów — to śmierć dla duszy! Przyznam, że starałam się bardziej pracować nad sobą. Opanowywałam niektóre złe skłonności, brak roztropności i nadmierną pochopność w podejmowanych decyzjach, których potem musiałam żałować. To wystarczyło ażeby skojarzyć te małe „cuda” ze św. Franciszkiem, który był przecież przyjacielem wszelkiego stworzenia. W niektórych kościołach (a właściwie przed kościołem) w dniu Jego wspomnienia, kapłani świecą zwierzęta domowe. Odgadłam także, że podczas 3-letniej przerwy w pieszym pielgrzymowaniu, której przyczyną był głównie Stefan, św. Franciszek dał naszej rodzinie w zamian coś innego. Oto w 2012 r. ojcowie Franciszkanie z ziemi żywieckiej zorganizowali tzw. Ewangelizację w Beskidach. Był to sposób na dobre spędzenie wszystkich sobót w okresie wakacji i polegał na zdobyciu 8 szczytów, na których odbyła się msza św z wygłoszonym kazaniem. Po mszy licznie zgromadzeni wędrowcy modlili się na 4 strony świata, błogosławiąc mieszkańcom całej Ziemi. Nie zabrakło licznych atrakcji i niespodzianek, a czasami poczęstunku sponsorowanego przez właścicieli schronisk górskich. Aż się zdziwiłam, że na szczyty nogi mnie same niosą. Wcześniej narzekałam podczas wędrówek górskimi szlakami, które i tak nic mi nie dały, oprócz 3-dniowego bólu nóg. Mąż zdziwił się mą odmienną kondycją, ale domyślił się, że tym razem idę tam w konkretnym celu — spotkanie z Chrystusem. Chociaż było nam z tym dobrze, to jednak ja z córką bardzo stęskniłyśmy się za 6-dniową wędrówką do Częstochowy. Ewangelizacja w Beskidach nie potrafiła w pełni zastąpić pielgrzymki. Brakowało przede wszystkim wspólnej modlitwy i śpiewu w czasie wędrówki. Nie da rady iść np. na Babią Górę i w drodze śpiewać lub nawet na głos się modlić. Tą modlitwą jest raczej zadyszka, sapanie. Chyba św. Franciszek nas doskonale zrozumiał i w odpowiednim czasie… odebrał życie Stefanowi. Córka to szczególnie przeżywała — nie była to śmierć z dnia na dzień, lecz powolne konanie. Może i dobrze, bo także ona mogła powoli to przyjąć. Z drugiej strony zaświeciła nam gwiazdka nadziei, że w sierpniu powrócimy na pieszy pielgrzymi szlak.

Darmowy fragment

Św. Filomena

Darmowy fragment

Św. Antoni z Padwy

Darmowy fragment

Św. Maria Goretti

Darmowy fragment

Św. O. Pio

Darmowy fragment

Św. Jan Paweł II

Darmowy fragment

Św. Rita

Darmowy fragment

Św. Juda Tadeusz

Darmowy fragment

Św. Józef

Darmowy fragment

Św. Klara

Darmowy fragment

Św. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego

Darmowy fragment

Św. Anna

Darmowy fragment

Św. Jakub Apostoł

Darmowy fragment

Św. Matka Teresa z Kalkuty

Darmowy fragment

Św. Gabriel Possenti od Matki Bożej Bolesnej

Darmowy fragment

Św. Anioł Stróż

Darmowy fragment

Sł. B. o. Bernard Kryszkiewicz

Darmowy fragment

Zakończenie…

Darmowy fragment

Dodatek

Darmowy fragment