Robert Kudus

Wiersze

Fotograf Robert Kudus

© Robert Kudus, 2020

© Robert Kudus, fotografie, 2020

Zbiór kilkudziesięciu wierszy. A właściwie momentów, ulotnych chwil… Myśli, które pojawiają się znikąd… Gromadzone przez całe życie.

Ku przemyśleniom…

Czasem zadumie.

W radości i smutku.

Cała treść życia…

ISBN 978-83-8189-296-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Wiersze

Herbata

Węgielek

Spokój

/***/

Powrót

Ubaw

Osiemnaście

Łąka

Mnożą

Musi

/***/

/***/

Błazen

Geniusz

Historie

Historyk

/***/

Morze

Talenty

Dar

Koniec letniego dnia

Spotkanie

Marmur

/***/

/***/

Wszystko

Karta

Zła godzina

Niedopałki

/***/

Pomyłka

Autostopowicz

/***/

Znaki zapytania

/***/

Wisielec

/***/

Test

Testosteron

Koniec świata

To, co dane

Pierwszy krok

Wykopalisko

Głowy

Zimne klamki

Ziewanie

/***/

Rozmowy w ciemności

Atom

Płomień na wietrze

Skarby

Herbata

Nie ma jej,

Przez chwilę

Tylko ja

Stygnę z parującą herbatą.

***

Ty nie możesz mówić,

Widzę tylko parę.

Węgielek

Nie umrę dla niej,

Już nigdy.

To było tylko

Za pierwszym razem.

Jak największy pożar,

Co miał spalić,

To już spalił.

Został mały węgielek,

Który można tylko rozniecać.

Spokój

To nie po to mój skarb,

Bym tylko go miał.

Przecież on większy jest

Niż każdy mój sen.

Ile mogę Ci dać?

Bierz, ile chcesz

Tylko pozwól trwać.

Żyć mogę tylko przy Tobie.

/***/

Ręka rękę czyści,

Tak u mnie,

Jak u wszystkich,

Aż widać już biel,

Blask pozdzieranych kości.

Powrót

Czasem tak trzeba,

Że aż się wraca,

Tam się wszystko zaczęło.

Może znów tak będzie,

Jakby nigdy nic…

Tylko ten kot,

Też jest tu nowy.

Chyba postanowił,

Że będziemy trzymać się razem…

Ubaw

A teraz bawmy się,

Mamy coś jeszcze.

Stawiaj śmiało na nie

Krzyż na zaparowanej szybie.

Osiemnaście

Mogłem mieć osiemnaście.

Na zawsze.

Nie wyszło.

Ostrza te

Pozostały zimne,

Pod kurzem chwili.

Już nigdy

Więcej osiemnastu.

Łąka

Ta łąka wszystko pamięta,

Każdy nasz rozlew krwi,

Szczęk drewnianych karabinów.

Dziś słychać tylko brzęk monet

I zapach perfum.

Nie ma nas na łące.

Łąki nie ma.

Mnożą

Mnożą…

Światło w oknach,

Klisze w oczach.

Mnożą…

Za kurtyną

Pada cios.

Za maską

Kwitnie łza.

Mnożą…

Dom i cmentarz.

Musi

Musi się zmieścić,

Pomiędzy jednym kęsem a drugim,

Beknięciem po piwie.

A czasem nawet więcej,

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.