Monika Ponicka-Kuczek

Sybilla

i jej świat cz. IV

© Monika Ponicka-Kuczek, 2018

Tematem wiodącym tomiku jest tajemniczy i mroczny świat Sybilli. Wiersze pozwalają zanurzyć się w ciemniejszej stronie kobiecości, która dotyka każdej kobiety bez względu na wiek. Zdjęcia autorki, niczym lampiony, rozświetlają ten dziwny świat.

ISBN 978-83-8155-053-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Sybilla

Purpurowa

Ametystowa

Bluźniercza

Mroczna

Tytanowa

Droga

Pergaminowa

Porcelanowa

Wybaczam

Marmurowa

Pustynna

Chabrowa

Lawendowa

Azyl

Cesarzowa

Nemezis

Delikatność

Pożegnanie niemiłości

Grawitacja

Wrota

Pomiędzy światami

Poczwarka

Chłopiec — zabawka

Mistyfikator

Bijcie w bębny

Babilon

Zrodzona z ognia

„może i jestem
zamkniętym życia rozdziałem

lecz serce wciąż tętni

opowieścią niedokończoną”

Monika Ponicka-Kuczek

Purpurowa

/wypowiedziałam wojnę miłości

strącając błękitne niebo/

podpaliłam świat kreśląc na nowo

symfonię destrukcji i legiony zniszczenia

topiąc kupidyna w emocjonalnym głodzie

przywłaszczyłam broń

i przetestowałam celność

zamykam oczy wyczekując krzyku

lecz tylko księżyc zaskowyczał

snując melancholijną pieśń

wyrwane serce

spoczęło na ołtarzu ofiarnym

składając ostatnią obietnicę

...nigdy więcej łez…

Ametystowa

/otworzyłaś serce pełna jaskrawego lęku/

czasem, gdy zamykasz kryształowe od łez oczy

widzisz ametystowe mgławice samotności

poruszasz się po niebiańskim równiku

sięgając dna atłasowego kosmosu

zamknięta w skostniałe ramy nadziei

pozostajesz miarą rozczarowań i wykresem oczekiwań

ze zmienną niewiadomą

wyznaczyłaś nową trajektorię dla tęsknoty

bo miłość głucha jest na gorliwe modlitwy

Bluźniercza

/rzuć kamieniem wątpliwości

i na wieczność bądź przeklęta /

panteon bogów powstał z nieśmiertelnych trumien

wystukując szponami rytm wiary

rozsmakowani we krwi i nakarmieni modlitwami

wrosły — pasożytując na duszy

blaszane oczy nie dostrzegają schyłku panowania

samotni na nasze podobieństwo

zostali skazani na zagładę

Mroczna

raz...dwa...trzy

i to jest ten moment

gdy serce zaczyna rytmiczniej bić

a dłonie mocniej zaciskają się na szyi

jestem najpiękniejszym wyśnionym koszmarem

pełzam po świadomości niczym beznogi smok

możesz mnie unicestwić na wszelkie znane sposoby

lecz zawsze odnajdę gwiaździstą ścieżkę

nim powrócę w przejrzysty mrok

masz mnie w zasięgu ciepłego ciała

więc rozmaż czerwień szminki i pożądania

Tytanowa

/w procesorowej głowie rozbrzmiewa

„jestem tylko zepsutą maszyną ”/

jesteś konstruktorem tytanowych dusz

więc zajrzyj do metalowego wnętrza

wymontuj zepsute mechanizmy

zdmuchnij kosmiczny kurz

wyczyść i naoliw każdy trybik

uszlachetnij niewinnością platynowe serce

przyodziewając w autentyczne emocje

dopełnij całość tętniącymi przewodami

i odświeżoną tożsamością

tchnij życie w zepsutą maszynę

niech martwe ciało transformuje

Droga

/wędruję niczym bezdomny wampir

niosąc sztandar samotności/

wędruję przez pustynie emocji

z palącymi polami myśli

kreśląc ocean nieśmiertelności

widzę kres świadomości

mijam przydrożnych bogów

ziejących bezgraniczną nienawiścią

upijam się upodloną miłością

rozkoszując się smakiem goryczy

jestem w drodze

z dynamitem w słowach

z bronią zamiast serca

Pergaminowa

/jeśli moje serce by żyło

na pewno byłoby złamane/

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.