Oktawian Bulanowski

Oskarżam

© Oktawian Bulanowski, 2024

Odkryj historię Ostatniego Poety w książce poetyckiej pt. „Oskarżam” w formie protokołu sądowego. Nieznany Trybunał rozpatruje sprawę o przestępstwa z artykułów do ustalenia. Zawiera on spis zbrodni i występków Ostatniego Poety wraz z wydanym wyrokiem. Odkryj niezwykłą historię Ostatniego Poety. A kto jest prawdziwym oskarżonym? Kto naprawdę oskarża i za co? Absurd, groteska i gorycz przemawiają w tej poezji w formie wyrafinowanych poetycko środków artystycznych. używanych przez autora.

ISBN 978-83-8384-194-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Oskarżam

Jeżeli namaluję tu jednego przy drugim wszystkich

sędziów i pan będzie się przed tym płótnem bronił,

więcej pan wskóra przed nim niż przed prawdziwym

sądem.

Franz Kafka, Proces,

tłum. Bruno Schulz.

Z kłamstwa robi się istotę porządku świata.

Franz Kafka, Proces,

tłum. Bruno Schulz.

Bo życie ludzkie układa się na kształt procesu i każdy z nas czeka podświadomie na werdykt. Tylko, że niektórym z nas dojmująco zależy na przeniknięciu znaczenia rozprawy, na ujrzeniu oblicza Sędziego.

Jan Józef Szczepański, Przed nieznanym trybunałem

Sprawa nr 001/01/2222

Sąd Nieznanego Trybunału

W składzie:

— Sędzia Nieznanego Trybunału

— Protokolant

Strony:

— Ostatni Poeta — oskarżony, reprezentowany przez:

Obrońca — nie przysługuje

— Prokurator

Sprawa o przestępstwa z artykułów do ustalenia w teminie późniejszym. Protokół zawiera: spis zbrodni i przestępstw ostatniego Poety wraz z mowami prokuratora, oskarżonego i wydanym wyrokiem. W aneksie dołączono testament oskarżonego.

Wstępna mowa prokuratora: Ostatni Poeta wspomina przodków

Ostatni Poeta widzi

ojczyzna to kwiatki rumianku

cisza na cmentarzu

życie nieobecnych

to trzeba oczyścić

obelgą i hejtem

koniecznie

z woli narodu

Ostatni Poeta

szuka rady przodków

w kurzu zamkniętych stron

tam wyschnie nawet czas

lecz pergamin milczy

spięty w klamry

może w nich zapisano

orzeł biały to dostojeństwo

czy zaciemnienie rozumu

może on biały

bo splamiony myślą

Ostatni Poeta

szuka strony

tego akapitu i zdania,

gdzie herby i słowa

zamknięte na zawsze

odezwą się

czas pożegnać księgi

poranne wiadomości

powita westchnieniem

i złoży w ofierze przodkom

minioną noc

Ostatni Poeta

na śniadanie zje bułkę z jajkiem

wypije kawę choć niezdrowa

potem pójdzie na agorę

Część I: zbrodnie i występki Ostatniego Poety przeciw poezji

Zbrodnia: Ost-a-tni Poet-a przeklin-a pis-a-nie

Ost-A-tni Poet-A

Nie czyta nie pisze nie mówi

Kl-A-wisz Delete st-A-ł się jego życiem

Lekarstwem n-A n-A-p-A-d met-A-for

Ter-A-z myśli że to groźny n-A-łóg to czyt-A-nie

N-A-jpierw było b-A-rdzo miło i z-A-b-A-wnie

Słyszy j-A-k dziś pierwsze zd-A-nie

A-l-A m-A kot-A

To wtedy wszystko się z-A-częło

T-a wi-A-ra że z-A-gra z A-lą

Chłop-A-ki przeciwko dziewczynom

Wtedy kop-A-liśmy piłkę n-A podwórku

P-A-mięt-A

Że świ-A-t mi-A-ł być dobry

A- pismo i str-A-sznę i do nieb-A piękne

To t-A-m zn-A-l-A-zł wyjście za m-A-rgines

Za druty by schować ją w zbożu

Siekier-A rozw-A-li jej miłość

Gdy D-A-wid

Wyjmie z oka k-A-mień

Pisze

J-A-k w p-Arku nie chc-i-ał się podd-A-ć

T-A gorycz gdy wrócił do domu

J-A-k żyw-A

Szuk-A-nie j-A-snych i długich zd-A-ń

Powietrz-A dla krzywizny liter

Które dały życie kumplom A-li

A potem chci-A-ł z-A-głuszyć stronice

P-A-ląc trucizny kl-A-syków

Bo z-A-biją Don Kichotów j-A-k j-A

Występek: Ostatni Poeta popełnia przestępstwo

Jesteś winien ostatnI poetO

Zapomniałeś

Poezja nie zniszczy odruchu zabijania

Nikogo nie leczy

Nawet ciebie

Gdy chcesz czule dotknąć formy

Jak uczył mistrz

Szokowanie burżujów

To stara zdobycz twej poezji

Być może nadal jest okej

Pamiętaj

O krzywdach

Zdradzie

Zdradzie o świcie

Popieraj

I walcz i broń

Przed nieznanym trybunałem

Urzędem skarbowym

Panią sekretarką

Choć wściekłość poniża

Bo to

Zwyczajna odpowiedź na świństwa

Nie możesz nic zrobić

Bronisz się

A to i tak na nic

Czasami zapomnisz o pisaniu

To jest bredzeniu na sposób

Przyjęty przez instynkt

Twoja wina ostatnI poetO

Zbrodnia: Ostatni Poeta jedzie pociągiem

jedie train is dalieka

na Poetu nie wartet

tok to tak

dok to dat

oł jeah

w pierwszym dem wagen same bydlaczki

któryje dajut szmaczny buziaczki

oni byli u prezydenta

tolka ąly nikto ob etom nie pamięta

w dorogim the kerridż

jakiś człek je porydż

pewnie to angol niegłupyj

choć się dobierał do da-nuty

der Dichter opiewajet eto wydarienie

po kotorym było tolka woskriesienie

bat ałer sitizieny na kamczatkie

hu nikogdo not jechali na wywrotkie

a byli olsą w wagonie poslednim

kuda wsie poszli on the day powszedni

poslednyj poet nie wygrażajet miną

on nąs dzet miny minoł

on czieławiek bardzo pisful

nie dajet w wyborach cacanek ful

teper on otdychajen posle raboty

bo do work on not ochoty

pomogajet tylko wsiem pasażyrom

jechat gdzie dajut kartofeln s syrom

o lejter budiet stacyja nowa

która zwie się włoszczowa

zdies odpoczniet Poslednij Poet

Występek: Myśli Ostatniego Poety

Der letzte Dichter

nie spit

not asleep

jewo idee

oczeń priatne

bardzo choroszyje

my wsie dumajem about

uber sur et cetera

podumki Posledniewo Dichtera

kak kropli spasienia

oni bez oszybku

no mistejk ani pa fot

dajut zarobić wsiem ludiam

i z nich bolszoj ogromnyj immens

pożytek dlia mira pur le mąd

nie gadajćie wrażych łerds

o nie my nie pozwolim

eto not elloud

pa permi

bo wom powiem

co kochom

jakem gorol spod samiuśkich tater

podumki of de Last Poet

oczeń wyrównanyje

podobnyje do kanca

kak dwie kropli wody

i my ułybnulis

a wy poszli won

end ju hyt the rołd

raus

Zbrodnia: Ostatni Poeta czyta wiersz

Ostatni Poeta eto nie nastajaszczyj generator of znaki

pisze jak starodawni mistrzowie

bo la frase doit sinifie samsing

teraz patrzy w jakiś mirror

marszczy czoło i zamyka powieki

nie czuje już ulgi jak niegdyś

nadal jednak

umieszcza równo w każdej linijce ciszę de la rose

poslednj poet ma dość

denerwuje go ściana milczenia

da ona nie dajet ukojenia

das Gedichte cries un petit

do diabła z poezją

ona naprawdę nikogo nie ocala

cip cip malutka Lieder

siewodnia tyle mam do powiedzenia

tolka tyle only this et c’et tout

teraz głaszcze siwą brodę i słaby blask oczu

nie no non plus

po co pisać gdy czas jest marny

szukać wiernoj soboczki kotora usłyszyt

gołos i milczenie frazy

jej rytm

pytanie w kamieniu

i migotanie powietrza

no da mówi le poet dernier

napiję się herbaty

to wcale nie durna

Występek: Ostatni Poeta jak zagrożony gatunek

Prof. Stanisławowi Jaworskiemu

Ostatni Poeta śpi zamknięty w domu,

40 goryli pilnuje tej cennej skamieliny,

Dniem i nocą

Z krótkimi przerwami

Na posiłek

Poeta ma opisać uśmiech flagi

Na czołgach — dumę ojczyzny,

Ostatnim wierszem chce

Zrzucić jarzmo obowiązków,

Tam w dalekich galaktykach nadzieja,

Tam niezbadane widoki,

Schowane przed jego rymami

I grzechem metafory,

Podjął decyzję,

Czas na kropkę,

I odjazd,

Goryle

Już w kajdankach,

Z hipodromu jednak nie odleci,

Służby prowadzą go do porządku,

Ze względu na cenne życie

Ostatnich gatunków,

Wszelkie loty zakazane — tłumaczą —

Jego niewygody

To nic wobec ludzkiej wiedzy,

Potrzeby ocalenia pamięci.

Ostatni Poeta

Patrzy na pustynię Newada,

To jego ostatni

wiersz.

Zbrodnia: Ostatni Poeta ćwiczy giętkość postawy moralnej

Raz w prawo, raz w lewo,

Kołysze biodrami miarowo

Do taktu zmian orientacji

Seksualnych

Dzisiaj idzie w marszu broniąc

Niepoczętych

Nierozgarniętych

Upośledzonych na rozumie

A także strzygących brody

Jutro pójdzie głosować na

Poczętych lecz nieszczęśliwych

Dumnie klęczących

Czytających głośno Kanta

Milcząc o kantach finansowych

Unikając podatków

Ostatni Poeta jest w dobrym humorze

Pamięta nauki babci

Pokorne cielę dwie krowy ssie

Dlatego jest zadowolony

Jego kręgosłup

To narzędzie

Jak najbardziej moralnego

Niepokoju

Występek: Ostatni Poeta myśli do dźwięków komputera

J

O

H

N

C

A

G

E

Zbrodnia: [ściana Ostatniego Poety]

W pokoju Ostatniego Poety

Jest CZARNA ŚCIANA

Za nią słyszy CZARNY rechot

Za nią groźba CZARNYCH głosów

Ostatni Poeta chce je zniszczyć

Białym piórem

Pokonać jej siłę i władzę

CZARNA ŚCIANA

Uśmiecha się

Pozdrawia Ostatniego Poetę

Da mu słodki łyczek CZARNEJ

Ostatni Poeta waha się

Boi się że zostanie sam

Opowieści z CZARNYCH SŁÓW

Wymażą z pamięci

Czytane na własność miłości

Jego włosy także będą czarne

Zostanie sam

Doma

zu Hause

at home

CZARNA ŚCIANA zapisze marzenia Poety

Od rogu prawego do lewego

Z góry na dół

W jego CIEMNOŚCI

Smuga cienia

Nie myśli wybielić się

Ani zapaść w serce

CZARNA ŚCIANA

Przyjaźnie wyciąga doń rękę

Będą razem bielić świat

Śmiać się i knuć

spisek

przeciwko poetom

Występek: Ostatni Poeta spożywa ostatni posiłek

Jestem głodny

jestem spragniony

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.