Monika Sulewska

Lektury obowiązkowe do egzaminu ósmoklasisty

© Monika Sulewska, 2026

W jednym miejscu znajdziesz streszczenia, omówienia bohaterów, najważniejsze motywy, problematykę oraz wskazówki, które pomogą Ci lepiej zrozumieć teksty i swobodniej pracować z nimi na teście.

To idealne narzędzie do powtórek przed egzaminem, szybkiego odświeżania wiadomości oraz budowania pewności siebie w pracy z lekturami.

Dzięki temu opracowaniu egzamin staje się prostszy, a literatura — dużo bardziej przystępna

ISBN 978-83-8455-006-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

1. Wprowadzenie

Witaj w Twoim przewodniku po lekturach obowiązkowych na egzamin ósmoklasisty. Wiem, wiem — samo słowo „lektury” może przyprawić o dreszcze, ale spokojnie, jestestem tu po to, żeby razem przebrnąć przez ten materiał i sprawić, że zamiast koszmaru stanie się on Twoją tajną bronią na egzaminie.

Ta książka to nie kolejny nudny podręcznik pełen skomplikowanych analiz i akademickiego żargonu. To zwięzły, konkretny i przede wszystkim przystępny zbiór wszystkiego, co musisz wiedzieć o lekturach egzaminacyjnych. Bez ściemy, bez wody, bez pięknych słówek dla samego ich użycia. Po prostu jasne streszczenia, charakterystyki bohaterów, motywy literackie i najważniejsze — wskazówki, jak wykorzystać tę wiedzę na egzaminie.

Podzieliłam materiał na trzy rozdziały tematyczne. Pierwszy zabierze Cię w podróż przez fantastyczne światy, baśnie, mity i przygody — od Akademii Pana Kleksa, przez Narnię, aż po greckich bogów i hobbitów. Drugi to hardcore polskiej klasyki — Mickiewicz, Słowacki, Fredro, Kochanowski — wszystko, co musisz znać o romantyzmie i wcześniejszych epokach. Trzeci rozdział koncentruje się na literaturze współczesnej i uniwersalnych wartościach — od Małego Księcia, przez Kamienie na szaniec, po przypowieści biblijne.

Każda lektura została omówiona według prostego schematu: podstawowe informacje, streszczenie, bohaterowie, motywy, problematyka i konkretne wskazówki egzaminacyjne. Czytaj po kolei albo skacz do tego, co akurat potrzebujesz powtórzyć. Rób notatki, zaznaczaj ważne fragmenty, wracaj do nich przed egzaminem.

Pamiętaj — lektury to nie jest wiedza, którą trzeba zakuć na pamięć jak tabliczkę mnożenia. To opowieści o ludziach, ich wyborach, wartościach i problemach, które są uniwersalne i ponadczasowe. Kiedy zrozumiesz, o co w nich chodzi, łatwiej będzie Ci pisać wypracowania i odpowiadać na pytania egzaminacyjne. Gotów? To lecimy!

2. Fantazja, przygoda i baśniowy świat

Witaj w pierwszym rozdziale Twojego przewodnika po lekturach obowiązkowych do egzaminu ósmoklasisty. Zacznijmy od najprzyjemniejszej części — książek pełnych magii, przygód i fantastycznych światów. To lektury głównie dla klas młodszych, ale nie daj się zwieść — egzaminatorzy uwielbiają pytać o mity, baśnie i uniwersalne wartości ukryte w tych pozornie prostych opowieściach. Przygotuj się na solidną porcję wiedzy podanej w luźnym stylu!

2.1. Polskie magiczne światy — klasa i fantazja made in Poland

2.1.1. Jan Brzechwa — „Akademia Pana Kleksa”

Podstawowe informacje: Autor to Jan Brzechwa, gatunek literacki to powieść fantastyczna dla dzieci i młodzieży, a rodzaj literacki to epika. Akcja rozgrywa się w baśniowym świecie Akademii Pana Kleksa, w bliżej niesprecyzowanym czasie, ale możemy przyjąć, że jest to XX wiek.

Streszczenie: Adam Niezgódka, zwykły chłopiec, zostaje zabrany przez tajemniczego woźnicę do Akademii Pana Kleksa niezwykłej szkoły, gdzie rządzą zasady magii i fantazji. Pan Kleks to ekscentryczny dyrektor, który uczy swoich uczniów nie tylko pisania i czytania, ale przede wszystkim wyobraźni, dobroci i odwagi. Adam przeżywa szereg przygód — spotyka mówiące przedmioty, zwiedza pokoje pełne cudów, uczy się latać na ptakach i walczy ze złem. Na końcu zdaje egzamin z dobroci i wraca do domu jako mądrzejszy i lepszy człowiek.

Bohaterowie: Adam Niezgódka — główny bohater, ciekawy świata chłopiec, który przechodzi inicjację i dojrzewa. Pan Ambroży Kleks — ekscentryczny nauczyciel, mądry i tajemniczy, symbol niekonwencjonalnej edukacji. Pani Szpak — gospodyni Akademii. Błazen Filutka — przyjaciel Adama, wesoły i pomocny.

Motywy literackie: Inicjacja — dorastanie i zdobywanie doświadczenia. Edukacja — nauka przez zabawę i przygodę. Magia i fantazja jako narzędzia poznawania świata. Przyjaźń i solidarność.

Problematyka: Jak powinna wyglądać prawdziwa edukacja? Czym jest dobroć i jak ją rozwijać? Znaczenie wyobraźni w rozwoju człowieka.

Wskazówki do egzaminu: Pamiętaj, że Akademia Pana Kleksa to przede wszystkim opowieść o dojrzewaniu przez przygodę. Egzaminatorzy lubią pytać o symbolikę magii (wyobraźnia, kreatywność) oraz o postać Pana Kleksa jako nauczyciela idealnego. Możesz porównać tę lekturę do innych opowieści inicjacyjnych.

2.1.2. Janusz Christa — „Kaiko i Kokosz. Szkoła latania” (komiks)

Podstawowe informacje: Janusz Christa, gatunek to komiks fantasy, rodzaj literacki to epika. Akcja toczy się w fantastycznym świecie zamieszkałym przez różnorodne stworzenia, w bliżej nieokreślonym czasie.

Streszczenie: Kaiko to mała smoczyca, która marzy o lataniu, ale ma z tym problem. Razem ze swoim przyjacielem Kokoszem, kurczakiem, który również chce latać, zapisuje się do Szkoły Latania. Tam spotykają różnych nauczycieli i uczniów, przeżywają przygody, uczą się nie tylko latania, ale przede wszystkim wytrwałości, wiary w siebie i przyjaźni. Komiks pokazuje, że każdy może osiągnąć swoje marzenia, jeśli tylko się nie podda.

Bohaterowie: Kaiko — smoczyca, nieśmiała, ale zdeterminowana, symbol walki z własnymi słabościami. Kokosz — kurczak, optymistyczny i wierny przyjaciel. Nauczyciele w Szkole Latania różnorodne postacie, które uczą różnych umiejętności.

Motywy literackie: Marzenia i ich realizacja. Przyjaźń jako wsparcie w trudnych chwilach. Wytrwałość i wiara w siebie. Edukacja.

Problematyka: Jak przezwyciężać własne lęki i ograniczenia? Znaczenie przyjaźni i wzajemnej pomocy. Dążenie do celu mimo przeciwności.

Wskazówki do egzaminu: To komiks, więc zwróć uwagę na połączenie obrazu i tekstu. Egzaminatorzy mogą zapytać o specyfikę tego gatunku — jak obraz uzupełnia słowo. Kluczowa jest tu motywacja bohaterów i ich rozwój emocjonalny. Możesz porównać Kaiko do innych bohaterów, którzy walczą ze swoimi słabościami.

2.2. Epickie przygody w literaturze światowej

2.2.1. Clive Staples Lewis — „Opowieści z Narnii. Lew, czarownica i stara szafa”

Podstawowe informacje: C.S. Lewis (angielski pisarz), gatunek to powieść fantasy, rodzaj literacki to epika. Czas akcji to okres II wojny światowej w świecie realnym oraz baśniowy czas w Narnii. Miejsce akcji to Anglia (dom profesora Kirke’a) oraz magiczna kraina Narnia.

Streszczenie: Czwórka rodzeństwa — Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja — zostaje ewakuowana z Londynu do domu starego profesora. Łucja przypadkowo odkrywa, że stara szafa prowadzi do magicznej krainy Narnii, która jest pod władzą Białej Czarownicy. Czarownica rzuciła na Narnię klątwę wiecznej zimy bez Bożego Narodzenia. Dzieci, kierowane przez potężnego lwa Aslana, muszą walczyć z czarownicą i uwolnić Narnię. Edmund zostaje zdradzony przez czarownicę, ale Aslan oddaje swoje życie, by go uratować, a następnie zmartwychwstaje. Dzieci stają się królami i królowymi Narnii, a dobro zwycięża zło.

Bohaterowie: Piotr — najstarszy, odpowiedzialny przywódca, odważny wojownik. Zuzanna — rozsądna, troskliwa, dobra łuczniczka. Edmund — początkowo zdrajca, kłamca, ale przechodzi przemianę i staje się bohaterem. Łucja — najmłodsza, czysta, wierząca, pierwsza odkrywa Narnię. Aslan — wielki lew, symbol Chrystusa, dobra i sprawiedliwości. Biała Czarownica (Jadis) — zło, tyrania, okrucieństwo. Pan Tumnus — faun, pierwszy przyjaciel Łucji w Narnii.

Motywy literackie: Walka dobra ze złem. Ofiara i odkupienie (Aslan ginie za Edmunda). Inicjacja — dzieci dorastają przez przygodę. Zdrada i przebaczenie. Wiara i nadzieja.

Problematyka: Pytania o naturę dobra i zła. Czy można wybaczyć zdradę? Co to znaczy poświęcić się dla innych? Symbolika religijna — Aslan jako figura Chrystusa.

Wskazówki do egzaminu: To jedna z najważniejszych lektur fantasy. Egzaminatorzy mogą pytać o symbolikę religijną (Aslan Chrystus, ofiara i zmartwychwstanie), motyw inicjacji (dzieci stają się władcami), transformację Edmunda (od zdrajcy do bohatera). Pamiętaj o uniwersalnych wartościach — odwaga, lojalność, przebaczenie, ofiara.

2.2.2. John Ronald Reuel Tolkien — „Hobbit, czyli tam i z powrotem”

Podstawowe informacje: J.R.R. Tolkien (angielski pisarz), gatunek to powieść fantasy, rodzaj literacki to epika. Czas akcji to baśniowy czas w Śródziemiu (Trzecia Era). Miejsce akcji to Shire (Ląd), Górzyste Góry, Las Mroku, Jeziorne Miasto i Samotna Góra.

Streszczenie: Bilbo Baggins, spokojny hobbit z Lądu, zostaje wciągnięty przez czarodzieja Gandalfa do niebezpiecznej wyprawy trzynastu krasnoludów. Ich celem jest odzyskanie skarbu, który ukradł smok Smaug i zamieszkał w Samotnej Górze. Bilbo przeżywa wiele przygód — ucieka przed trollami, spotyka elfy, znajduje magiczny pierścień, który czyni go niewidzialnym, walczy z goblinami i pająkami, pomaga krasnoludom uciec z więzienia elfów, rozmawia ze smokiem i ostatecznie bierze udział w Bitwie Pięciu Armii. Bilbo wraca do domu jako bohater, choć skromnie milczy o swoich wyczynach.

Bohaterowie: Bilbo Baggins — hobbit, początkowo tchórzliwy i leniwy, ale przez przygodę staje się odważny, sprytny i zaradny — klasyczny przykład inicjacji. Gandalf — czarodziej, mądry mentor, który prowadzi bohaterów. Thorin Dębowa Tarcza — przywódca krasnoludów, odważny, ale dumny i chciwy. Gollum — tajemnicze stworzenie, którego Bilbo spotyka w jaskini i wygrywa z nim pierścień. Smaug — smok, chciwy i okrutny, strzeże skarbów. Beorn człowiek-niedźwiedź, pomaga podróżnikom.

Motywy literackie: Inicjacja — Bilbo zmienia się z przeciętnego hobbita w bohatera. Podróż jako metafora dojrzewania. Chciwość i jej konsekwencje (Thorin, Smaug). Przyjaźń i lojalność. Odwaga kontra strach.

Problematyka: Jak przygoda zmienia człowieka? Czym jest prawdziwe bohaterstwo (Bilbo to antybohater — mały, nieśmiały, ale mądry)? Destrukcyjny wpływ chciwości (złoto Smoga, szaleństwo Thorina).

Wskazówki do egzaminu: Kluczowa jest przemiana Bilba — od tchórza do bohatera. Egzaminatorzy pytają o inicjację, motyw podróży, chciwość jako wada. Pierścień znaleziony przez Bilba to ważny element — pamiętaj, że w „Hobbicie” jeszcze nie wiemy o jego prawdziwej mocy. Możesz porównać Bilba do innych bohaterów inicjacyjnych (Adam Niezgódka, dzieci z Narnii).

2.2.3. Ferenc Molnár — „Chłopcy z Placu Broni”

Podstawowe informacje: Ferenc Molnár (węgierski pisarz), gatunek to powieść obyczajowa (z elementami przygodowymi), rodzaj literacki to epika. Czas akcji to przełom XIX i XX wieku. Miejsce akcji to Budapeszt, głównie Plac Broni i okolice.

Streszczenie: Grupa chłopców z budapeszteńskiej dzielnicy broni swojego placu zabaw przed inwazją rywalizujących nastolatków z „koszul czerwonych”. Plac Broni to dla nich wszystko- miejsce gier, bitew, przyjaźni. Nemenyi (zwany Nemenem), odważny przywódca, razem ze swoimi przyjaciółmi — małym Nemerym, solidnym Bokayem, lojalnym Csele i innymi — stacza heroiczną walkę o swoje terytorium. Pojawia się nowy uczeń, Ernő Geréb, który ma być zdrajcą, ale na koniec okazuje się bohaterem. Tragiczny finał — mały Nemery umiera z wycieńczenia po chorobie, a jego śmierć kończy dziecięcą wojnę.

Bohaterowie: János Boka — honorowy przywódca, sprawiedliwy, odważny. Ernő Geréb — nowy uczeń, początkowo podejrzewany o zdradę, ale okazuje się lojalny i bohaterski. Nemenyi (Neme) odważny, impulsywny, prawdziwy wojownik. Mały Nemery delikatny, wrażliwy chłopiec, który umiera na końcu — symbol niewinności. Feri Áts — przywódca „koszul czerwonych”, rywal. Csele, Csónakos, Weisz — wierni przyjaciele z Placu Broni.

Motywy literackie: Przyjaźń i lojalność. Walka o terytorium jako metafora walki o tożsamość. Honor i odwaga. Przemijanie dzieciństwa. Śmierć jako koniec pewnej epoki.

Problematyka: Czym jest przyjaźń i lojalność w grupie rówieśniczej? Jak ważne jest honor? Czy dziecięce zabawy mogą mieć poważne konsekwencje? Problem uprzedzeń i niesprawiedliwego osądzania (Geréb).

Wskazówki do egzaminu: To klasyka o przyjaźni chłopięcej i kodeksie honorowym. Egzaminatorzy pytają o postawy bohaterów, symbolikę Placu Broni (wolność, dzieciństwo, tożsamość), tragizm końca (śmierć Nemerego). Zwróć uwagę na wątek Geréba osądzanie bez dowodów, uprzedzenia. Możesz porównać tę lekturę do innych opowieści o przyjaźni i kodeksie honorowym.

2.3. Humor i codzienność szkolna

2.3.1. René Goscinny i Jean-Jacques Sempé „Mikołajek” (wybór opowiadań)

Podstawowe informacje: René Goscinny (tekst) i Jean-Jacques Sempé (ilustracje), gatunek to zbiór opowiadań humorystycznych, rodzaj literacki to epika. Czas akcji to lata 50. XX wieku. Miejsce akcji to Francja, głównie szkoła i dom Mikołajka.

Streszczenie: Mikołajek to zwykły chłopiec, który opowiada o swoim życiu — szkolnych przygodach, zabawach z kolegami, kłopotach z nauczycielami i rodzicami. Każde opowiadanie to osobna historia, pełna humoru, dziecięcej logiki i absurdów. Mikołajek i jego przyjaciele — Alcest, Rufus, Joachim, Euzebiusz wpadają w różne tarapaty, zawsze jednak wychodzą z nich obronną ręką. Autor mistrzowsko oddaje perspektywę dziecka, pokazując absurdy świata dorosłych.

Bohaterowie: Mikołajek — narrator, sympatyczny, nieco naiwny, ciekawy świata chłopiec. Alcest — najlepszy przyjaciel Mikołajka, nieustannie jedzący. Rufus — syn policjanta, lubi się bić. Joachim ma starszą siostrę, często narzeka. Euzebiusz — prymus, ulubieniec nauczycieli, ale przyjaciel mimo wszystko. Agnieszka dziewczynka, obiekt sympatii Mikołajka. Rodzice — kochający, ale często nierozumiejący dzieci dorośli.

Motywy literackie: Humor jako sposób opowiadania o świecie. Perspektywa dziecka kontra świat dorosłych. Przyjaźń i koleżeńskość. Codzienność jako materiał literacki.

Problematyka: Jak dziecko postrzega świat dorosłych? Czym jest prawdziwa przyjaźń? Humor jako sposób radzenia sobie z problemami.

Wskazówki do egzaminu: Mikołajek to świetny materiał do analizy humoru i ironii. Egzaminatorzy mogą zapytać o sposób narracji (pierwszoosobowy narrator-dziecko), funkcję humoru (odbrązawianie, pokazywanie absurdów), relacje międzyludzkie. Pamiętaj, że mimo lekkości tonu, opowiadania mają głębszy sens pokazują problemy wychowawcze, różnice między światem dzieci a dorosłych.

2.4. Mity greckie — fundament kultury europejskiej

Mity greckie to absolutna podstawa kultury europejskiej i pojawiają się na egzaminie regularnie. Musisz znać nie tylko fabułę, ale przede wszystkim symbolikę i uniwersalne przesłanie każdego mitu.

2.4.1. Mit o Prometeuszu

Treść: Prometeusz, bóg-tytan, ukradł ogień z Olimpu i przekazał go ludziom, ucząc ich cywilizacji. Zeus ukarał go straszliwie przykuł do skały na Kaukazie, gdzie orzeł codziennie wydzióbywał mu wątrobę, która odrastała nocą. Prometeusz cierpiał przez tysiące lat, aż w końcu został uwolniony przez Heraklesa.

Symbolika: Prometeusz to symbol buntownika, który walczy o dobro ludzkości wbrew bogom. Ogień to symbol wiedzy, postępu, cywilizacji. Mit pokazuje cenę, jaką płaci się za postęp — cierpienie i ofiara.

Wskazówki do egzaminu: Egzaminatorzy pytają o symbolikę ognia, postać Prometeusza jako buntownika i dobroczyńcy ludzkości. Możesz porównać go do innych bohaterów, którzy poświęcają się dla innych (Aslan z Narnii).

2.4.2. Mit o Syzyfie

Treść: Syzyf był królem, który oszukał bogów i śmierć. Za karę został skazany na wieczne toczenie kamienia pod górę — za każdym razem, gdy docierał na szczyt, kamień spadał i trzeba było zaczynać od początku.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.