Karolina Aleksandra Załuska

Oddział 20a

Projektant okładki Karolina Aleksandra Załuska

Ilustrator Karolina Aleksandra Załuska

© Karolina Aleksandra Załuska, 2021

© Karolina Aleksandra Załuska, projekt okładki, 2021

© Karolina Aleksandra Załuska, ilustracje, 2021

Poezja z oddziału zamkniętego, czyli jak wyjść z własnej głowy. Wspomnienia pacjentki pisane wierszem, czasem nawet udanym.

ISBN 978-83-8221-654-7

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Oddział 20a

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 1

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 2

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 3

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 4

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 5

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 6

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 7

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 8

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 9

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 10

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 11

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 12

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 13

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 14

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 15

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 16

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 17

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 18

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 19

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 20

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 21

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 22

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 23

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 24

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 25

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 26

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 27

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 28

Wiersz po wyjściu 1

Wiersz po wyjściu 2

Wiersz po wyjściu 3

Wiersz po wyjściu 4

Wiersz po wyjściu 5

Wiersz po wyjściu 6

Wiersz po wyjściu 7

Wiersz po wyjściu 8

Wiersz po wyjściu 9

Wiersz po wyjściu 10

Wiersz po wyjściu 11

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 1

Dziś nocną porą weszłam na Izbę

usiadłam przed nieznanym kolegą

i odkryłam na umyśle bliznę

patrząc i nigdzie, i gdzieś na niego.

Siedzę sobie, gdy pierwsza noc mija

sama w pokoju, łóżko i kraty

jestem pacjentem, głowa niczyja

wpisana w kartę, a mózg na straty.

Dzień już skończony, gasną czerwienie

pacjent w kolejce po leki stoi

i ja też stoję, ciut się rumienię

bo ten, kto żywy, tutaj się boi.

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 2

Obudziłam się rano

dookoła pastele

na zegarku po trzeciej

dzisiaj nie śpię zbyt wiele

chodzę po korytarzu

ktoś mnie mija, wzrok w ścianę

dojść pragniemy do mety

zanim skończy się ranek.

Szary świt, ptaków śpiew

serca bieg, mokry zlew

pusty łeb, kołdry biel

wiele ciał, jeden cel:

Wyjść stąd jako jeden człowiek

i już nigdy nikt nie powie

żeś jest chora.

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 3

Nowe piguły mi dano

w głowie siano

na śniadanie herbata i kawa

zwalnia pikawa

popijam piguły łykiem wody

wchodzę na schody

ale na oddziale

nie ma schodów wcale.

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 4

Idę korytarzem

i marzę

bogini Oddziału

idę pomału

coraz szybciej stawiam kroki

żabie skoki

Lecę niesiona bielą ściany

mózg na nowo jest mi dany

zaraz znów nadejdzie zima

trochę łez w zanadrzu trzymam

lecz na razie sen na jawie

topię smutki w czarnej kawie

i w tabletek filiżance

w rękach drżenie, w głowie tańce.

Wiersz z Oddziału Zamkniętego 5

Naucz się wstawać o świcie

polub sen z słońca zachodem

gwiazdy niech będą nad Tobą

a twarda ziemia pod spodem.

Naucz się chodzić do pracy

w szarej garsonce i szpilkach

naucz się zdania układać

żyj w skórze psa, a nie wilka.

Naucz się życia pośrodku

z głową wypełnioną ciszą

naucz się cudu nad Wisłą

inaczej Cię nie wypiszą.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.