Paweł Janiszewski

„Oko Anioła” i „Czar Indianina”

Poezje Wybrane

© Paweł Janiszewski, 2021

Poezje wybrane zawierają dwa tomiki wierszy: „Oko Anioła” i „Czar Indianina”, które napisałem w latach: 1995—2000.

Utwory generalnie są smutne i pokręcone jak wszystkie moje wiersze w tamtym okresie w burzliwych młodzieńczych latach.

ISBN 978-83-8245-469-7

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

„Oko Anioła” i „Czar Indianina”

Poezje wybrane

Tom 1: Oko Anioła

Piękna kobieta

Z jasności utkany

Znak twarzy

Słychać szept

Pijani przewodnicy

Weź pochodnię światła

Zanurzony w ciemności pokoju

Krótka rozmowa

Widziałem dobrego człowieka

Nie zależy mi na Was

Przez piętro wysokości

Ci ludzie z sąsiedztwa

Znów w rozpaczy

Alkohol podbudował

W niebieskich korytarzach

Skowyczne piosenki

Koło

Zobaczmy własne grzechy

Coś się skończyło

Piętno czasu

Nadchodzi taki moment

Gwałtowna fala uczuć

Opowieść o miłości bez granic

Kukiełki mocy

Nadchodzą nowe czasy

Serdeczne rozmowy

Oszustwo o złotych oczach

Spójrz na mnie czarodziejski ptaku

Koniec

W chorym pokoju

Na znak protestu

Cóż macie

Te miejsca są wciąż świeże

Teraz zobaczymy

Czy masz ochotę

Chcę wydobyć głosy mądrości

Teraz wyjdę na spacer

Patrzyli na mnie

Nigdy nie było w nich prawdziwego ciepła

Kamienie zazdrości

Tom 2: Czar Indianina

Kiedy przyszłaś

Ten mały chłopiec

Mały koszyczek

Kiedy przez zmęczenie

Poprzez nienawiść

Nie jest już dobrze

Wszystkich można przechytrzyć

Pustynia kojarzy mi się z ostrożnością

Po wszelkich przygotowaniach

Mała dziewczynka płacze

Piękna dziewczyna

Wysysasz powoli

Jestem nic nie znaczącym

Ci głupcy

Zamieć

Opowiedz mi historię

Przed odejściem

Nie mam nic do ukrycia

Trudne rzeczy

Przez wiele spraw

Ruszaj po przymierze buntu

Teatr rozmaitości

Po pocałunku burzy

W ciemnym korytarzu

Kraina węży

Teraz

Strzelnica miłości

Poezje wybrane

Tom 1: Oko Anioła

Piękna kobieta

Piękna kobieta

z duszą indianina

uwiodła jednego z mężczyzn

stałem w kącie świata

i słuchałem dziwnych opowiadań

o umieraniu

inni prowadzili własne gry

i ich życie było oddzielone

Zostajemy sami

I jak wariaci myślimy

o seksie i naiwności

jak złudne są myśli

o czystym świecie

schowaj się w ramiona

kobiety upiora

— chcę opowiedzieć o próżności

i o tym jak to wszystko się zaczęło

z początku było zafascynowanie

i kolorowe oszustwo

śmieliśmy się do licznych przechodniów

i było wesoło

złowrogi pies nie nadchodził

nie było powodów do niepokoju

spełnienie bajek

tak jest najlepiej

dalej były tańce

i nieznane zabawy

kto więc przyprowadził do nas żal

huśtawka klimatów

jak zawsze

oni się całują

a ty nie jesteś już jej mężczyzną

Z jasności utkany

Z jasności utkany

karmiony przyjaźnią

powstał z prawdy

w dziwną noc zachwytu

nie pytajcie o radę

bo gdy ona nadejdzie

ubrana w skutki

i zakazane spojrzenia

tak, w słabości ukryty

niechby w głupiej radości

ciesz się z sukcesu

przemijania

tam dalej

gdzie kończy się droga

widzieliśmy zdziwienie

z opuszczonymi głowami

tłum wielki

wymachiwał rękami

i czekał

skradziony talizman

ich dziwne głosy

i marsz w bezsensownej nadziei

także towarzystwo

w znudzeniu rozbiły namioty

kolorowy ten obóz

jakby jednak umarły

gdzieś zgubił dawne marzenia

w pustce konających oczekiwań

na wybawienie, które stało się ich przekleństwem

Znak twarzy

Znak twarzy

smak ust

powrót starszej pani

w tym przewrotnym miejscu

po skończonej zabawie

miałem dosyć głupot

pyszałkowatych przewodniczek

czekając na ciebie

wszedłem na wzgórze buntu

nieprzejednanych kalectw

moich niespełnionych marzeń

nierealnych podobno

więc tym razem

ta prawda będzie o mnie

o początkach fascynacji

i odkrytych uczuciach

wzbierającej fali zazdrości

o miłości mogącej zrobić wszystko

łącznie z jej znudzeniem

i obłędem dotkniętego

tak dzisiaj skończy się wreszcie

z butelki pomocą usnę nareszcie

uśmiech zbliżenie we śnie z moją miłą

smutek uderzy ze zdwojoną siłą

ale dopiero jutro

Słychać szept

Słychać szept

wędrówki po lesie

dwojga ludzi

czuję zapach tamtej chwili

— wiesz kochałam się tu z nim

— myślę, że już zostałem opętany

i w tym miejscu jest wspaniale

dopóki nie nastąpi

przerwany sygnał

telefonu czasu

mowa ciała

zapewni im bezpieczeństwo

na jakiś czas

niech poczują domniemane szczęście

chyba zrodziła się w nim zazdrość

upadlająca go jeszcze bardziej

w cudzych i we własnych oczach

otwarta wystawa

nawet dla prześladowców

wykorzystajmy ten dzień

wszyscy

zanim nie zostanie

nic nie znaczące wspomnienie

Pijani przewodnicy

Pijani przewodnicy

rozpowiadają pierwsze pogłoski

po okolicznych targowiskach

tam kupisz swój grzech

od cierpiącej kobiety

w swym łonie

trzyma

dziecko rozpaczy

drzemie

i całkiem smacznie

wychodzi mu ten sen

tam się spotkamy

rozpoczniemy rozgrywki

jak co roku

będziemy się cieszyć

z naszego współtworzenia

dzisiejszej gry

jak co roku

będziemy się martwić

Weź pochodnię światła

Weź pochodnię światła

chcę powiedzieć ci

to co już przeżyłem

prawdą niech będą

migocące słowa przerażenia

utopijne szczęście…

było tak — ja wiem

ale przestrzegam wciąż

nie zakłócajcie spokoju

leśnych ludzi

to co budzi twą radość

będzie jutro zapomniane

ostatni list

dostałem

lecz pamiętam

(bo nie sposób zapomnieć miłości do anioła)

znów minął rok

idę naprzód

samotne ulice

i właściwie to mnie nie ma

i właściwie nie żyję

Zanurzony w ciemności pokoju

Zanurzony w ciemności pokoju

ciężki oddech

otępiały wzrok uzbrojony

w pozostałość uśmiechu

wszystko zmarnowałeś

piosenka się skończyła

emocje opadły

nieznajoma odeszła

Wzburzony pogardą

nie przyjął do siebie

złej wiadomości

ani nic z otaczającego kręgu

tańczyłem dziś

tak jak zwykle się tańczy

jak melodyjne spacery

w ciemności nieznanych okolic

w objęciach śmierci

w najprawdziwszej bliskości

jedynej przyjaciółki

więc stało się

no cóż

myślałem dziś o tym

opuściłyście mnie wy

anielskie siostrzyczki

diabelskie czarownice

odebrały chęć czarów

zrzuciły z powrotem

w mętność zwyczajności

nie odbierając pamięci

po przebytej przygodzie

cichy, lecz zdecydowany

znów z głupkowatym uśmiechem

odbił się od czarnej ściany

i zaczął latać

Krótka rozmowa

Krótka rozmowa

ich dziwne szepty

— pójdziesz ze mną?

— chodźmy

i wiesz dobrze było tego wieczoru

noc była długa

i nie miało się to szybko skończyć

ławka, tajemnica i gromada kotów

z dobrą panią

spacer pomimo niebezpieczności

miał swój urok

suchy wdzięk, po raz ostatni

na swój sposób

znałem ją

no bo wiesz, to nie ma sensu

żadnej przyszłości

PO CO PRZYSZŁOŚĆ GDY TRWA CHWILA

źli ludzie dziwnie spokojni

opuszczona knajpa i żywy sklep

jedyny pocałunek

i już słychać poranek

noc się skończyła

gdy wyłączysz czas

wówczas brak odległości

i wspaniała atmosfera

Widziałem dobrego człowieka

Widziałem dobrego człowieka

i jego złe myśli

nie pasował mi ten egoistyczny wizerunek

co kryje się za tą maską?

wskazówka na dłoni

niech uzmysłowi tą sytuację

gdy otworzysz

pamiętaj o opanowaniu

twe znikome emocje

histeryczny śmiech — jego

i ognisko powoli wygasa

idziesz spać do obcego domu

Nie zależy mi na Was

Nie zależy mi na Was

niebieskie kobiety

przekleństwo ogarnęło

wasze grzeszne ciała

zapach pożądania

nie wznieci płomienia

nie zabierze żalu

nie chcę waszych czarodziejskich światów

ani łask

bezdomne ptaki

oszukańcze…

Nie znajdzie Indianin towarzysza

ktoś opuści go w końcu

w swej podróży

przez tysiące krain

Anioł uwielbiał

tajemniczy rytuał

ziemskiego seksu

zbyt bardzo by docenić

nie istniejące już rzeczy

— na koniec zgubisz swe skrzydła

opadniesz w ramiona

księcia z bagien, króla śmieciarzy

z pewnością stracisz swój powab

no cóż, zamki budowane są

tylko w umysłach dzieci

zbyt często używane słowo

zabrało wszelkie znaczenie

przyniosło płacz i wewnętrzne okaleczenie

wypalony umysł

pogrążony

w żalu i szaleństwach nocy

w niezrozumiałej przez ciebie opowieści

o trzech najważniejszych rzeczach

o kluczu do szczęścia i dzielących przeszkodach

i w końcu nadejdzie ten dzień

gdy nóż

odnajdzie odpowiednie miejsce

właściwy czas

na zadanie bólu

za krzywdy własne i pozostałych zwierząt

Przez piętro wysokości

Przez piętro wysokości

nie wypadniesz

przytrzymają Cię dziś jeszcze

zanim zdołasz uciec

wbrew własnej woli

ochota na spalenie

niepełna

jak kochać życie

i korzystać

jak pełna pomysłów

w przeżywaniu nowych wrażeń

ogólna sympatia

jakby nie istniała

sztuczna niechęć

stworzona przez zazdrość

głupich dziewczyn z sąsiedztwa

zwyczajny mężczyzna

pragnął niezwykłej kobiety

podziwianej

jedni się płaszczyli

inni ciekawie mówili

zręcznie się bawili

wspaniale wypełniając

codzienny czas

nie może się to udać

pragniemy czegoś innego

choć sen znów zaprzecza

że to takie proste

Ci ludzie z sąsiedztwa

Ci ludzie z sąsiedztwa

mają swoje sprawy

swoje awantury i zwątpienia

z pewnością…

nie znam ich

Niech dziś przeżycia

odpowiedzą na me zawołanie

gniew w ciemnym tunelu przestał być atrakcją

wówczas zainteresowanie stało się znikome

to ty

odpowiesz w końcu na pytania

(tak stare, że aż zapomniane)

wzbudź ciekawość, tą historią snów

niech muzyka znów zagości w naszych sercach

— och! zaczynam pamiętać tamte czasy

choć na razie słabo

no dalej zaczynaj

— A więc był wieczór

pamiętam dokładnie

okolice z pewnością kiedyś znane

lecz wiem że było już inaczej

może nie obco, raczej smutno

tam coś musiało się stać

zrozumcie to co mówię

wspomnienia ożywają nocą

a ja nie chcę iść spać

już nie

ucieczka przestała być rozwiązaniem

on pojawił się niespodziewanie

w nikomu nie pojęty sposób

jego ruchy stawały się całkiem mechaniczne

właściwie pomyślał — wariuję

no i co mam rację

no pewnie że mam

Nie nie nie

opadły emocje twojego zła

odpłynę pustym okrętem

w nic nie znaczącym uśmiechu

Znów w rozpaczy

Znów w rozpaczy

kolejnych widowisk

chęć niesamowita

wyrzucić z siebie

na zawsze

czar anioła

koniec niebieskich opowieści

i krępujących przyzwyczajeń

czas nie rozwiązał

przestał pomagać

opuścił i przegrał

ty masz rację

to nie miało

nigdy nastąpić

Alkohol podbudował

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.