Ziółkowska Irena

Wspomnienia minionych lat

Redaktor Łukasz Gaszkowski

Projektant okładki Ewa Gaszkowska

© Ziółkowska Irena, 2021

© Ewa Gaszkowska, projekt okładki, 2021

Wiersze opisują wydarzenia z życia autorki. Poezja ta jest wyrazem tęsknoty i bólu jaki autorka nosiła w swoim sercu przez całe życie. Motyw przewodni zbioru to niespełniona miłość, ból i tęsknota za bliskimi, którzy odeszli.

ISBN 978-83-8273-389-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Wspomnienia minionych lat

O autorce

Życie

Nocny sen

W pamięci

Spotkanie po latach

Ostatni pocałunek

Do Romka

Napisz do mnie

Starość

Już niebawem

Dla Zdzicha

Synku

Za horyzont

Dla Lucynki

Pocałunek śmierci

Bolesna miłość

Dla Oskarka

Pamiętam o Tobie

Dla kochającej rodziny

Zygfrydzie pamiętam

Zabrakło Ciebie

Płomień

Więzy miłości

Powrót

Życie

Wspomnienie

Na wzburzonej fali

Czekam na Ciebie

Prawda o życiu

Żyjcie w Bogu

Dzień jak co dzień

Przez życie iść

Czekamy

Rozdarte serce

Drogi proste

Gwiazda północy

Niespełnione marzenia

Pożegnanie

Przesłanie

O autorce

Tomik zawiera zbiór wierszy napisanych na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat życia Ireny Ziółkowskiej z rodu Bańkowska. Autorka jest wspaniałą, ciepłą kobietą o sporym bagażu doświadczeń życiowych. Wiersze są formą ekspresji jej uczuć oraz miłości do rodziny.

Życie

Życie moje się wypala jak ta stara świeca,

która niebawem wygaśnie.

Moje życie tlić się będzie jak ta lampka wieczna,

przed ołtarzem w kościele.

Moi bliscy nigdy nie zapomną mnie,

a ja w ich sercach tlić się będę wiecznie.

Nocny sen

Drogi mój, budzę się z nocnego snu

i już tęsknię za tobą,

tych kilkadziesiąt lat nas rozdzieliło.

Ja dalej kocham Ciebie.

Życie twoje zatrzymało się na 24 wiośnie,

Zostawiłeś mnie.

Od tamtych chwil przybyło mi kilkadziesiąt wiosen,

nie jestem już tą śliczną młodą panienką,

którą tak bardzo kochałeś.

Jestem już starą kobietą,

o białych włosach i niewiele mi dni jeszcze zostało.

Czy spotkamy się i czy poznasz mnie?

Mam w pamięci ciebie z tamtych lat,

bardzo miłych lat dla nas.

W pamięci

Coraz mniej mi dni zostało,

a czas coraz szybciej ucieka.

Będę musiała porzucić to,

co z wielką miłością pod sercem nosiłam.

Moje kochane dzieci, wnuki i prawnuki.

Przyjdzie mi pożegnać się z nimi już na zawsze.

Z obłoków wysoko na niebie,

będę czuwać nad nimi,

by nieszczęścia ich omijały

i żyło im się bezpiecznie.

Na wieki, wieków.

Przesłanie to zostawia

mama, babcia i prababcia.

Żyjcie w Bogu i z Bogiem.

Amen.

Spotkanie po latach

Patrzysz na mnie z góry swoimi zmysłowymi oczami.

Siedzę na naszej kanapce,

ale twoje miejsce jest wolne

Czekam na ciebie przez przeszło 71 lat.

Jest to czas bardzo długi życia

z wielką miłością do ciebie.

Nie wiem kiedy się spotkamy,

bo czasu mam coraz mniej.

Pakuje swój bagaż na spotkanie z tobą,

bo masz już 94 lata a ja o 10 lat mniej.

Spotkamy się, ale już na wieki drogi Edwinie.

Ostatni pocałunek

Jest dziś dzień 23 lipiec 1944r.

Od tej daty minęło 70 bardzo smutnych lat dla nas,

bo żegnaliśmy się po raz ostatni w naszym życiu.

Oboje nie wiedzieliśmy, że już nigdy się nie spotkamy.

Boże mój, za co ta kara nas spotkała!

Żyję w ogromnym żalu, że coś bardzo pięknego

umknęło z mojego życia.

On z obłoków wysoko na niebie przygląda się mi,

jak ciężko żyje się tutaj bez ciebie.

Już może ostatnie moje dni.

Mnie już nie będzie, ale pamięć o tobie pozostanie

zapisana na kartkach papieru

jako wspomnienie o dobrym człowieku,

który chciał mi dać wszystko, herb i tytuł.

Zabrakło jeszcze pięć i pół miesiąca w jego życiu.

Ja od tej daty żyje 70 lat dłużej.

Nigdy miłych wspomnień o Tobie,

gorzkich łez za Tobą,

kochany Edwinie, mi nie brakuje.

Do Romka

Romku, mój synku kochany,

którego nosiłam z wielką miłością

pod sercem swoim w stanie błogosławionym.

Bóg mi ciebie dał,

a teraz niech pozwoli mi się tobą cieszyć

i mi ciebie nie zabiera.

Boże daj mu dobre zdrowie i długie życie,

abym mogła się cieszyć u schyłku moich starych lat.

Mieszkamy blisko a żyjemy tak daleko od siebie.

Boże błogosław mu by długo żył i cieszył się życiem.

Zawsze mi Panie pomagałeś,

pomóż mi i ten raz jeszcze.

Amen.

Napisz do mnie

Siedzę i rozmyślam o nas,

co już było i nigdy się nie spełni.

Tak pragnę bliskości ciebie,

ale może już niedługo spotkamy się.

Lat mi przybywa i czas mi się kończy.

Edwinku, czemu do mnie nie napiszesz kilku słów,

na które tak bardzo czekam?

Których nigdy Ci nie brakowało do mnie?

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.