Rafał Robert Leniar

Kolejny komik poezji

© Rafał Robert Leniar, 2025

„Kolejny komik poezji” to zbiór siedemnastu wierszy, w których humoreska i autoironia splatają się z gorzkim egzystencjalizmem. Obok utworów satyryczno-społecznych pojawiają się teksty poważne, melancholijne i refleksyjne. Spodziewać się można — i należy — żartu, lecz żartu podszytego tragizmem. Zmieszanie komedii z tragedią nie czyni jednak poszczególnych wierszy tragikomediami.

ISBN 978-83-8431-613-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Kolejny komik poezji

Komik poezji

Nikt dwa razy

Nie milczenie owiec

Czego naprawdę nauczyło mnie liceum

Niespokój

Bezdomność gołębi

Dziki zachód

Wiersze niechciane

Susza

Waliskóra i Wyrwiząb

Trans-humanizm

Tren pierwszy i ostatni

Katarzynki

Komik poezji II

Biała flaga

Śluby małżeńskie

Jeszcze nie

Komik poezji

Kolejny

Nie pierwszy

Komik poezji

Wydany

Na łup

Mentalnych masochistów

Łączy ich nikłe uśmiechy

Ze swoim martwym zabawnym

Jęzorem

Ucieka przed reakcją

Owej publiczności

Autoironia każe mu udawać

Poważnego Stańczyka

Zapisywać wszystko

Z przymrużeniem wersu

Jest on dostępny niemal

Tylko w wersji cyfrowej

Nikt dwa razy

Nikt dwa razy się nie zdarza,

I dlatego, z tej okazji,

Jestem inny niż mój przodek,

Który przybył tutaj z… Azji?

Chociaż uczniem jestem średnim,

W szkole podstawowej życia,

Nie będę miał swojej kopii,

Sobowtóra i odbicia.

Żaden klon mnie nie zastąpi,

Nie ma dwóch takich bliźniaków,

Identycznych sobowtórów,

Dwóch tak czarnych charakterów.

Wczoraj, kiedy swoje imię

Usłyszałem — idąc drogą,

Tak mi było, jakby małpie

Uciął ktoś niezwykły… ogon!

Dziś, gdy jestem sam jak palec,

I mym klonem — tylko lustro…

Szympans? Jak wygląda szympans?

Czy to małpa, czy Bóg wie kto?

Złe godziny się zmówiły,

By zgotować mi udrękę.

Truteń? Klon mój czy ideał?

Piękno? Niech i będzie piękne.

Dość podobni, lecz zależni,

Próbujemy topić smutki,

Choć różnimy się od siebie

Jak dwie krople czystej… wódki.

Nie milczenie owiec

w stadzie czarnych owiec

trafiła się jedna biała

do stada czarnych owiec

chciały dołączyć również

lamy alpaki daniele

ale one uciekły bo

odkryły że z tego sojuszu

nie będzie zbyt płodnych hybryd

wróćmy zatem do stada

czarnych owiec gdzie biała

została tak przez czarne

barany oczerniona

że stado czarnych owiec

zaczęło powoli szarzeć

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.