Monika Chruściel

Światło mojego życia

© Monika Chruściel, 2025

Cała zebrana twórczość powstaje pod wpływem weny i okoliczności, które mocno oddziałują w danej chwili na odbiór i postrzeganie przez autorkę. Tworząc poezję autorka odczuwa ją całą sobą, poezja ta przenika ją na wskroś, a myśli i uczucia zostają przelane na papier. Pierwszy obraz powstał techniką ołówkową w 2017 roku. Jest on przypisany do wiersza pt. „W sobie do bólu”. W całym zbiorze natomiast używane są różne techniki takie jak farby akrylowe, wydzieranki, szkice, kolaże czy farby akwarelowe

ISBN 978-83-8414-241-7

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Światło mojego życia

Ty który byłeś ‘’platonicznie’’

Darem od losu

Radość

Pieśń Miłości

Obietnica

*Miłości moja*

Tęsknota

Poprzez miłość

Konstelacje

Rymowane uczucia

Przychodziłeś

Kamienica z duszą

Galaktyki- ciała galaktyczne w zjednoczeniu ciał wszelkich

Lustro

Słyszę… mówisz do mnie

‘’W sobie do bólu’’

Twoje ramiona

Światłem mi jesteś

Bieguny serc

Masz piękną twarz

Na koniec

Dla moich Kosmicznych Sióstr

Ty który byłeś ‘’platonicznie’’

Byłeś światłem mojego życia

Rozpromieniłeś mroki mej duszy

Zbudziłeś śpiącą kobiecość

Dotknąłeś słowem wcześniej niż ręką

Rozebrałeś mnie wzrokiem

Sprawiłeś że doszłam… z zachwytu nad głosem

I Twoją piękną twarzą z której emanowało dobro

Uśmiechem wlewałeś we mnie pogodę ducha

Rysowałeś na moich ustach uśmiech

Kształtowałeś moje myśli

Czułam Cię całą sobą

Brałam i dawałam

Akcja rodziła reakcję

Żyłam dla chwili

Byłam chwilą dla Ciebie

Ty całym moim światem

Myślałam

Pragnęłam

Tęskniłam

Kochałam

Darem od losu

Pragnień mych nie wypowiem, bo dobrać słów

nie sposób

Biciem serca możesz tylko poczuć, ile we mnie

Czułości do Ciebie

Marzeniem mym wyśnionym, pragnieniem nieugaszonym

stałeś się Ty

Moje ciało drżało pod naporem słów, które tak

pięknie szeptałeś, czarując mnie całą

Serce biło jak oszalałe, pobudzając krew

do szybszego obiegu

Los mi Cię dał na chwilę, ulotną i krótszą niż

mrugnięcie powiekami, pod którymi obraz Twój

zostanie na zawsze

Ukochałam widok Ciebie śpiącego, doświadczyłam go

Tak dalekiego ode mnie, a zarazem bliskiego

Gdybym mogła choć raz dotknąć dłonią Twojej

twarzy, pogładzić policzek, opuszkami palców

wodzić po linii brwi i nosa, całować powieki…

Nie umiałabym już żyć bez Ciebie,

lecz za to szczęśliwa bym umarła.

Wiedziałam, że nie jesteś na zawsze,

znałam zakończenie.

Jednak gdy następowało,

Pogodzić się nie mogłam, że tracę Cię

bezpowrotnie

Radość

Na imię Ci Radość

Dotykasz mnie słowem i spojrzeniem

Dużo mocniej się czuje, gdy się słucha głosu Radości

A Radość mówi: jesteś dla mnie wszystkim,

pragnę Cię, chciałbym żebyś już na zawsze była moja,

jesteś wspaniała, cudowna, jesteś moim sercem,

skarbem, moją perełką

Dotykał mnie moimi rękoma, mówił a moje ręce

słuchając, jego słów pieściły me piersi, pieściły mnie całą,

aż drżałam

Radość lubi słuchać jak oddycham pospiesznie,

Łapiąc powietrze pomiędzy uczuciem rozkoszy i spełnienia,

Lubi patrzeć i słuchać jak moje ciało, choć daleko od jego ciała,

rozpływa się pod dotykiem kierowanym przez jego mowę,

tak piękną i delikatną

Śni mi się sen o Radości

Kąsa me myśli, otula je,

Wzmaga pragnienia

Rozpala me ciało

Szarpie tęsknotą

Jest ze mną

Obok mnie

We mnie

Pieśń Miłości

Tracę kontrolę gdy jesteś obok,

chcę byś mnie słyszał, byś słyszał moją pieśń

Lecę do Ciebie przez gigabajty pamięci ram

Rozchylam swe uda, by poczuć Cię głębiej

Twe dłonie błądzą w rozgorączkowaniu po moich piersiach

Twe usta zostawiają wilgotne pocałunki na mojej szyi

Twe oczy szeroko otwarte patrzą,

na każdy fragment mojej skóry,

milimetry dzielące nasze nagie ciała

Leżysz na mnie, czuję Twój ciężar, który mnie tak zniewala

Poruszasz się we mnie, wyzwalając mój głos,

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.