Zofia Kamola

Na skrzydłach amora

© Zofia Kamola, 2020

,,Na skrzydłach amora” — to zbiór wierszy z dominującym motywem miłości. Niuanse uczuć dotykają raz kapryśny a innym razem stonowany podmiot liryczny. Tomik inspiruje Odbiorcę wieloznacznością metafor, jak i zamierzonym przez autorkę — prostym przekazem lirycznym. Chwilami pobrzmiewa w zbiorku,,cyfryzacja”, która coraz odważniej zaciera granicę między światem realnych i wirtualnych doznań -wciąż poszukującego i odkrywczego podmiotu lirycznego. Bez zbędnych emotikonów — tomik zachęca do lektury.

ISBN 978-83-8189-229-2

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Na skrzydłach amora

wszystkie  amory  świata

Ty …Izolda

Nie można jej kupić

bez ciebie

teraz wiem

namiętność

z przebudzenia

z   grzeszną   sztuką

nie wybrałeś mnie

Skąd się przyplątałaś?

…i niech tak będzie

Hybryda

Miłość

chciałeś mnie do kolekcji

dół i góra

poniosło   nas

Obiekt

wrzucę do spam

opona miłości

O Morfeuszu!

Dwie miłości

Na  skrzydłach  amora

Niepewność

motyle

mój króliczku…

bez  życzeń

już cię zgubiłam

czerwone wino

Jak masz na imię?

For you

Ślub na Portalu

#hasztagi

Kopciuszek

pokusa

Królowa Śniegu

Smutno bez miłości

Flirt w Sieci

Grawitacja

Rewizja

Flirt serc

z szeptem  fal

Nostalgia

niewidzialna

Nie możesz mnie zagłuszyć

Z nadzieją

tren dla miłości

Czekam…

Kupiłam

Układ  Słoneczny

Modlitwa  Walentynkowa

Credo

wszystkie  amory  świata

...idźcie na spotkanie

tam — gdzie pragnienie

i miłość

spotkają się na zakręcie

pożąda skrzydeł u ramion

każdy zakątek globu —

nawet gdy łukiem go omijają

gdzieś rozproszone dążenia

choć w Grecji i Rzymie

już dawno utrwalono

Erosa z Amorem w posągu —

to wciąż szukają ich Spragnieni

ci co łakną — boskiej ambrozji

z nektarem

...na cztery świata strony

rzucajcie celnie

wszystkie strzały —

niech w boskiej parze

Amor z Psyche —

zastygnie w Nowym posągu

Ty …Izolda

Kto

pozwolił ci wypić

ten napój tęsknoty?

Skąd

przybyła do ciebie

ta czara nadziei?

Jak

ułożysz do snu

to brzemię miłości?

Ile

chcesz czekać

na jego spotkanie?

Kto

obdarował cię

Nią — Tristanie?

Nie można jej kupić

Na targach świata

wciąż wabią błyskotkami —

w powiewnej kolekcji

wyznań o niezwykłości.

Spowite węzłem westchnień —

ktoś podarował korale.

Przytulił do piersi serce

obręczą tęsknoty okryte.

Za mało tych pragnień!

Zbyt dużo przewinień!

Za mało obietnic

…dla tej

jednej bezcennej —

miłości.

bez ciebie

brak

twojej miłości

daje mi siłę

nie muszę — Nic!

cisza w pokoju

mąci mi głowę

jak akwarium —

skąd ryby

uciekły na akwen

we mgle

rozstania

utkałam obraz

tobą zroszony

w suszy

wspomnień

teraz wiem

mogłam mocniej

przytulić twoje usta

boisz się moich skrzydeł

które oplączą cię ramieniem

płaszczem nocy

okryliśmy wstyd nagich ciał

co w mroku zagościł

Los — jeszcze szuka ubrań

dla naszej ...niepewności

namiętność

pokusa czaru

zatrzepotała pragnieniem

westchnień oddechów spojonych

splecionych rąk

za mało w uścisku nocy

w kołysce spełnienia

z nagą ufnością

bosa i krucha

przylgnęła

do ściany łoża

— bezbronna miłość

z przebudzenia

obudziłam się

z miłością na ustach

choć kołdra się tuli

i nie ma cię —

to tak jakbyś był

dotykam warg

z nadzieją na sen

choć nie ma nas

to serce drży —

i tak jakbyś był

przytulam noc

tęsknotą do gwiazd

co wróżą mi ciebie

z poświaty snu —

byś wreszcie tu był

z   grzeszną   sztuką

w motyw tańca zaplecieni

dzierżą nutę upojenia

tykając erotyczną symbolikę

tak bez ładu

spontanicznie

z fascynacji zapomnienia

w kruchość dotyku osnuci

gryzą słodycz warg

wiśniowych z poświatą cierpką

niczym nimfa i boginka

z herosem zwycięstwa

tulą mitologiczną obręcz

z atrybutem miłości

nie wybrałeś mnie

uwiłam w głowie

kokon miłości

w zalążku

wnętrza

zamglona żądza

pała płomieniem

wysysa wargi

wzbiera pragnieniem

splątania dusz

co błądzą

w pojedynkę

długo cię nie ma

kręcę wspomnieniem

tej jednej chwili

z okruchem serca

w pocałunku

nie zapomnij

mnie — jeszcze

zapamiętać

Skąd się przyplątałaś?

Wtargnęłaś niespodzianie

subtelnie

z gracją

swej delikatności ukrytej —

pieścisz

dotykiem słowa

co tuli i łka

tajemnie po nocach

muskając ciszę

zakradasz się

by wracać i szeptać

w Ekranie

że jesteś i cię nie ma

w mailu!

Tułaj się bezpańska

miłości

i miotaj się w Sieci

nieznanego portalu —

połkaj troszeczkę

może kiedyś

utuli cię

nieczuła elektronika

nieznanego… Użytkownika

…i niech tak będzie

nie chcę już

pisać wierszy

o Nas…

wyrzeknij się mnie

i niech tak będzie…

połknęłam gorzką

pigułkę życia

w nocy

bez nas…

i niech tak będzie…

smutno mi

znowu

choć chciałeś

uśmiechu

i niech tak będzie…

mąci mą

głowę przyjaźń

w niemocy

swej…

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.