Piotr Kotula

Wachlarz osobisty

© Piotr Kotula, 2020

Debiutancki zbiór wierszy młodego poety. Utwory w swoim klimacie oscylują od pastiszu przez osobiste refleksje autora kończąc na subiektywnej obserwacji rzeczywistości. „Wachlarz osobisty” zabiera w podróż przez...Nasz osobisty wachlarz emocji

ISBN 978-83-8221-045-3

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Wachlarz osobisty

I Intro

„Wszystko i nic”

II Nieświat

„Do kołyski i po niej”

„Śniadanie”

„Drogi pamiętniku”

„Druga w nocy i poranek”

„Fałsz”

III Banan

„Ja to gówniarz”

„Gruby portfel”

„Synalek”

„Oda do drogich łez”

„Znam życie”

IV Hip(ster)

„Klawisz enter”

„Mi(łoś)ć — cover”

„Głębia”

„Upiłem się Tobą”

„Nie jestem poetą”

V Psychoza

„Ogród w kilku smakach”

„Dwa i pół kilometra”

„Autostrada nazwana twoim imieniem”

„Akt zgonu”

„Biurko z Ikei usłane różami”

„Błąd 404”

„Subiektywnie męska fraszka [uzupełnij datę wg schematu DD/MM/RRRR]”

VI Chłodny Azyl

„Prochy i wódka”

„Po maturze i studniówce”

„Poddaj się”

„Piosenka by KKB — cover”

„Dołóż drewna”

VII Haiku

„Lot”

„Sam”

„Sam v.2”

„Spokój”

VIII U brzegu

„U brzegu”

„Port rybacki”

„Nuta okołowodna i niewyżycia seksualnego”

„Syrena”

IX Laudacje

„Dla rodziców”

„Dla miłości odrzuconej”

X Outro

„Znów wstanie słońce”

I
Intro

„Wszystko i nic”

Wszystko jest niczym

Nic stanowi o wszystkim

Czemu gdy mam wszystko

Tak naprawdę nie mam nic

Czemu gdy nie mam nic

Czuję że mogę stracić wszystko

Czemu gdy zyskuję wszystko

Mówię

To nic

II
Nieświat

„Do kołyski i po niej”

Znów budzimy się o chłodnym brzasku

przecieramy znużone snem oczy

patrzymy w lustrzane odbicie

zmęczonego od dawna sukcesu

Znów budzimy się w naszym zimnym łóżku

zawinięci w pachnącą stęchłą kołdrę

pijemy ciepłą słodko-gorzką herbatę

czarną kawę zaparzoną w biały dzień

Znów budzimy się syci głodem dnia

z gulą wypełniającą gardło

pozornie napełnionym żołądkiem

całkiem najedzonym jeszcze wczoraj

Znów zasypiamy głodni

po obfitym posiłku

tuląc miękką poduszkę

tak twardą ciężarem dnia

Nie zasypiamy

I nie zaśniemy

„Śniadanie”

Na śniadanie zaserwuję Ci

herbatę z uronionych łez

którą szybko wypijesz do dna

bardziej z nawyku niż smaku

Na śniadanie zaserwuję Ci

grubo krojoną kromkę żalów

posmarowaną gęsto słowem

by całość lepiej smakowała

Na śniadanie zaserwuję Ci

zaparzoną uczuciem kawę

pijesz ją oblizując wargi

bo taka ona wyrazista

Śniadanie podam Ci do łóżka

Zwykle zostawiałem je Tobie

Niedbale na kuchennym blacie

„Drogi pamiętniku”

Dlaczego jest źle

Na tym świecie

Pełnym prawdy

Pełnym radości

Pełnym spełnienia

Pełnym miłości

Pełnym szacunku

Pełnym możliwości

Pełnym energii

Pełnym uniesień

Dlaczego nie jest

Dobrze

Gdy po prostu

Jest dobrze

„Druga w nocy i poranek”

We śnie widziałem sens

Sens tego co ludzkie

Sens tego co nieludzkie

Sens wszystkiego co

Zawarte jest w życiu

I w życiu po życiu

Budzę się

Zapalam światło

Czas wymienić

Starą żarówkę

„Fałsz”

Patrzę wciąż w te twarze

Obce w życiu mi znajomym

Znajome w życiu mi obcym

Czy to co słyszę jest starym zwyczajem

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.