Bogdan Jerzy Podstawka

Zbiór wierszy odrzuconych

© Bogdan Jerzy Podstawka, 2022

Zbiór Wierszy Odrzuconych — są to wiersze, które

do tej pory nie były nigdzie publikowane. Jednak

szkoda by było aby pozostały niewidoczne dla świata, w przysłowiowej szufladzie. Może komuś

przypadną do gustu …

ISBN 978-83-8273-453-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

„Klocek”

Nie mam na myśli tutaj klocka

co dzieci bawią się w przedszkolu

Lecz taki zwykły co po nockach

ciśniesz czasami wyjąc z bólu

Bo zatwardzenie nader często

zdarza się gdy jemy w pośpiechu

Jelita zbite masą gęstą

więc sytuacja nie do śmiechu

Wszystko od wiatrów się zaczyna

systematycznie jak w zegarku

Zakłopotana trochę mina

bulgocze w brzuchu jak w jakimś garnku

Potem szybciutko gnasz na tron

opuszczasz gatki — nagły skłon

Chwila zadumy — wreszcie wychodzi

szyszkę brunatną powietrze chłodzi

I po kłopocie odpocząć można

już myślisz o kurczaku z rożna

A taka dieta jest zbyt groźna

więcej błonnika — mniej przykrych doznań

„Bałwochwalstwo”

Od wieków ludzie sobie szukali

coś czemu można oddać pokłon

Złożyć ofiarę wszelakiej skali

by im w codziennym życiu pomogło

Bożki ze złota lub kamienia

odlane cielce różnej postury

Naród w to wierzył i doceniał

wznosił z wdzięczności ręce do góry

Cześć oddawano jasnemu słońcu

bogom Olimpu — sporo ich było

W siarczystych mrozach i gorącu

gdzieś w Skandynawii i wzdłuż Nilu

Dużo przetrwało artefaktów

do naszych czasów na pamiątkę

Ludziom potrzeba z Bogiem kontaktów

w co chcą niech wierzą swoim obrządkiem

W dzisiejszych czasach też jest wiara

w Boga Allaha i Mahometa

Każdy na sposób swój się stara

choć zawsze ma dwie strony moneta

Bóg jeden jest na naszym świecie

choć w każdym kręgu zwie się inaczej

Przy końcu życia się dowiecie

jak jest naprawdę i co to oznacza

„Organista”

Tyle lat nie było

Fałszuje hosanna

a lud nasłuchuje

Aż ksiądz podniósł głowę

bo się nie spodziewał

Jakieś dźwięki nowe

że zagrać się nie bał?

Organista gra swoje

jak w jakimś amoku

Patrzę z niepokojem

dałby sobie spokój

Ni ładu ni składu

lud się z niego śmieje

Mietek stary dziadu

co się z tobą dzieje?

Następna niedziela

a on znów na chórze

Co go tak ośmiela?

Nie wytrzymam dłużej

Przez jego koncerty

ludziom więdną uszy

Na bok sentymenty

niech prawdę usłyszy

Organista z niego

nie był i nie będzie

Chęci ma — co z tego?

Może jemu przejdzie

„Recykling”

Chodzę po swoim ranchu

i szukam jakiegoś złomu

Puszka tu nie wystarczy

trzeba coś więcej wiadomo

A więc zagłębiam się bardziej

tu i ówdzie żelastwo

Mam już sto kilo na starcie

zwyczajne marnotrawstwo

Stary piec z centralnego

do tego przewody z miedzi

Jakaś blacha i rury

już człowiek na forsie siedzi

Szlifierką to wszystko ucinam

by się zmieściło do auta

Załadowane — więc finał

teraz do skupu jazda

A tam na miejscu wiadomo

segregują od nowa

Dodają do reszty złomu

i już wycena gotowa

Okazuję swój dowód

czy czasem nie kradzione

Wszystko poszło jak z nut

pieniążki zarobione

Kilka stówek w kieszeni

i rancho posprzątane

Niech każdy recykling doceni

a odczujemy zmianę

„Wacek”

Wziął Wacek wypłatę

i tak myśli sobie

Co z tymi pieniędzmi

w tym miesiącu zrobię?

Prawa jazdy nie mam

więc auta nie kupię

Może zrobię remont

bo zimno w chałupie

Alimentów nie płacę

nie mam żony dzieci

Nie daję na tacę

no i jakoś leci

Sam sobie gotuję

gosposia więc odpada

Czasem się napiję

piwa u sąsiada

Kosiarką trawę skoszę

kwiatki popodlewam

Na telewizorze

wieczorami ziewam

I tak całe życie

praca dom ogródek

Co o tym myślicie?

Czuć totalną nudę!

Bo stary kawaler

z czasem dziwaczeje

Nie ma innych zmartwień

tylko się starzeje

„Boże Ciało”

Już od rana przy traktorze

grupa mężczyzn się zebrała

Z siekierami — o mój Boże

po gałęzie pojechała

Po powrocie ustawiają

boczne konstrukcje z drewna

Zieleń w szczeble zapychają

już opinia jest pochlebna

Tuż przy ziemi i na bramie

wykładzina dywanowa

Rozłożony wnet zostanie

namiot co w cień wszystko schowa

Potem obraz jakiś święty

ołtarz w obrus zaścielony

Z kwiatów dywan rozwinięty

świecznik z boku ustawiony

Teraz tylko procesja

do ołtarzy czterech idzie

Ksiądz w upale się uwija

z baldachimem gdzieś po drodze

Każdy urwie sobie gałąź

by chroniła mu domostwo

I już mamy święta całość

tak po chłopsku — bardzo prosto

„Zmiana duszpasterza”

Dawnymi czasy ksiądz

był na plebanii do końca

Jaki był bądź co bądź

nikt mu się w sprawy nie wtrącał

Siedział dopóki jemu

to zdrowie pozwalało

A teraz nie wiedzieć czemu

biskupstwo gdzie indziej dało

Wychodzą na jaw brudy

które niegodne kapłana

Pazerność do obłudy

za pieniądze celebrowana

No i podwójne życie

jakieś kochanki na boku

Jak się takiemu spowiadać?

Ludzie dajcie spokój!

Sodoma i Gomora

rozwiązłość pod sutanną

Co dzieje się w klasztorach?

Czy myśli me ogarną?

Trzeba chyba samemu

swoje odpuszczać grzechy

Taniej i bez problemu

po co mieszać w to klechy

„Sygnet”

Sygnet kiedyś kupiłem

prosto od Cygana

Wzrok swój zaślepiłem

transakcja wiązana

Gruby i błyszczący

kosztował niewiele

Dałem się niechcący

oszukać jak cielę

Najgorsze w tym wszystkim

że miał bitą próbę

To znak oczywisty

lecz na moją zgubę

Cygan jak się pojawił

tak zniknął za rogiem

Jak on mnie omamił?

Jak dziecko — nie mogę!

Po kilku dniach stracił

blask swój i urodę

A tom się wzbogacił

tombak mimochodem

Mam to cacko do dzisiaj

pamiątka rzecz jasna

Czasem włożę na palec

i odgrywam błazna

Może mi przyniesie

szczęście jak amulet

Lub zakopię w lesie

na kolejne sto lat

„Perypetie Tomka 5”

Kupił sobie Tomek

akwarium na wodę

Z braku laski będzie

w wodzie moczył kłodę

Zaangażowany w projekt

chyba w stu procentach

Oszczędności wydał swoje

ile? — Nie pamięta

Rybki będą tropikalne

z rzeki Amazonki

Komponenty są specjalne

jak też i sadzonki

Podłoże jest brazylijskie

jak i cała reszta

Nie jakieś podróby chińskie

jak się zdarza często

Czekam sam z niecierpliwością

aż będzie gotowe

W okolicy nie ma takich

to jest wypasione

Tomek zresztą zawsze lubił

rzeczy z górnej półki

A teraz akwarium kupił

choć nie ma na fajki

Ważne aby mieć marzenia

jego się spełniło

Szarpnął się — więc to doceniam

i o to chodziło

„O miłości”

Nic nie pisałem o miłości

po co?

Jak miłość już w sercu gości

Jest co dzień w nas pielęgnowana

czysta

Jak kropla rosy z rana

Zadomowiła się na dobre

zakuta

Już w stalową obręcz

Da Bóg że już ostatnia w życiu

miłość

To nie jest rzecz na zbyciu

Chcę się zestarzeć z nią i koniec

razem

Na koniec świata pobiec

Czy też tak macie?

Jeśli nie

co dzień tracicie cząstkę siebie

„Wszędzie dobrze gdzie nas nie ma”

Lubię słuchać opowieści

ludzi co bywali w świecie

Czasem w głowie się nie mieści

co na obczyźnie znajdziecie

Jednym nawet się powiodło

inni się rozczarowali

W obcym kraju zwykła godność

sprawia że jesteśmy mali

Sami się tam nakręcamy

jeden mocniej od drugiego

Potem normy takie mamy

że nie dźwigniesz bracie tego

Za dwa euro za godzinę

w łyżce wody cię utopią

To że robisz na rodzinę

krajanie ci nie ustąpią

Już nie wierzysz nawet w Boga

bo mamona twą boginią

Dokąd wiedzie cię ta droga?

Robisz się pazerną świnią!

To są tylko opowieści

może prawda — może fałsz

Więc nie bierzcie serio treści

lepiej zmówić „” Ojcze nasz ….””

„Skarżypyta”

Zaczyna się to wcześnie

rzec można że w przedszkolu

Skarżenie jest niegrzeczne

nie służy to nikomu

Lecz osoba skarżąca

nie poczuwa się do winy

To że ją ktoś odtrąca

naraża się na kpiny

W szkole to też normalka

z czasem nabiera wprawy

Osoba kapująca

nie zdaje sobie sprawy

Dla niej to obowiązek

ze wszystkim biec na skargę

A gdyby tak na moment

przygryzła sobie wargę?

Po latach donoszenia

w pracy też nie popuszcza

Kapuje od niechcenia

w szczegółach lub też z grubsza

Zwyczajnie za podwyżkę

lub uśmiech kierownika

W nosie ma tu pogróżki

takiego się nie tyka

I tak się pnie po szczeblach

aż na samą górę

Opinia wręcz haniebna

no i za grosz kultury

Lecz czego się spodziewać

jak tak jest od małego

Wypada nam się zebrać

by dostał od każdego …

„Jak dbasz tak masz”

To powiedzenie może

tyczyć się wszystkiego

Źle swe pole wyorzesz

chwasta masz niejednego

Niechlujnie głowę umyjesz

łupież się sypie jak śnieg

Od hamburgerów utyjesz

przyda się codzienny bieg

Zapomnisz umyć zęby

wystarczy kilka dni

A już ci jedzie z gęby

szkliwo kwas rozpuści

Ślęczysz przy komputerze

wzrok swój cenny tracisz

A potem u okulisty

za grube szkiełka płacisz

Paznokcie u stóp nie obcinasz

skarpety dziurawe jak sito

Oleju w silniku nie zmieniasz

zatrzesz go wkrótce i kwita

O swoją panią nie dbasz

znudzona znalazła innego

Na trawie w parku klękasz

nie dopierzesz już tego

Przykłady można mnożyć

lecz z grubsza chodzi o to

By jakoś setki dożyć

i nie stać się idiotą

„Gang Olsena”

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.