E. Markiewicz

O Tomaszku, który przeniósł się w czasie

© E. Markiewicz, 2024

Bajeczka edukacyjna dla dzieci.

Tomaszek to chłopiec zafascynowany grami. Komputer i telefon to jego najważniejsi towarzysze. Jedna sytuacja spowoduje, że zacznie go interesować coś więcej…

ISBN 978-83-8369-439-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Zbliżała się pora spania, za oknem zapadł już mrok, wszyscy domownicy czekali już na wieczorny odpoczynek. Prawie wszyscy… Mama po raz kolejny upomniała Tomaszka:

— Kochanie, proszę ciebie kolejny raz. Odejdź już od komputera. Jak nie komórka to gry w komputerze. Proszę wyłącz to. Łazienka i do spania. Jest późno!

— Mamo, ale ja tu muszę skończyć. Zaraz….

— Masz 10 minut! To nie jest zdrowe a jutro idziesz do szkoły.

Tomaszek wiedział, że mama tak naprawdę pozwoli mu na trochę więcej. Przecież to nie pierwszy raz! A on przecież musiał dokończyć bardzo ważną misję w swojej grze! W ostateczności dokończy ją na telefonie pod kołdrą, tak aby nikt już nie widział i żeby mama nie była zła. Jutro przecież musi wymienić się nowymi osiągnięciami z kolegami z klasy!

Jak pomyślał, tak zrobił, a rano obudził się niewyspany. Było jednak warto! Przeszedł do końca nie jedną a dwie kolejne misje. Maciuś i Jaś będą mu zazdrościć, bo z pewnością zaszedł w grze dalej niż oni. Gra przecież w każdej wolnej chwili.

Pod koniec następnego dnia sytuacja się powtórzyła. Mama znowu zwróciła mu uwagę.

— Tomaszku, po powrocie ze szkoły widzę ciebie ciągle przed komputerem. I tak każdego dnia! Wyszedłbyś na podwórze, dawno nie jeździłeś na rowerze, nie odwiedzasz kolegów! Masz kilka lektur do nadrobienia. Babcia też za tobą tęskni, mieszka obok a nie widziała ciebie od dwóch tygodni…

— Mamo, jutro, albo może pojutrze. -musiał przecież być najlepszy i przejść kolejne etapy.

Mama jedynie westchnęła. Powtarzała to każdego wieczora…

— Mam nadzieję, że kiedyś zrozumiesz, co jest w życiu ważne. — nie miała już innych argumentów.

— Oj mamo, ja bym chciał, żebyś zrozumiała, że ta gra jest bardzo ważna. Nie mogę być ostatni! Wszyscy będą się śmiać ze mnie.

Tomaszek zachwycony swoją grą i postępami, spędził przed komputerem kolejną godzinę. Przed snem obejrzał jeszcze kilka filmików i przejrzał media społecznościowe i konta swoich znajomych. Natłok wrażeń i informacji w końcu go zmęczył i zasnął.

— Tomaszku wstawaj! Zaniesiesz mleko do sąsiadów a potem razem z babcią pójdziesz na ryneczek. — usłyszał z rana.

Tomaszek przetarł zaspane ciągle oczy i stwierdził, że to się mu chyba przyśniło. No bo przecież jakie mleko i jaki ryneczek? Mieszkają w mieście, nie mają żadnych zwierząt, a zakupy robią w dużym sklepie obok domu. Tomaszek zaśmiał się wstając z łóżka — Ale śmieszne bywają te sny.

Usiadł na łóżku i szukał stopami pod łóżkiem swoich sportowych klapek, których używał jako kapci. Kiedy nie mógł ich znaleźć zerknął pod łóżko i oniemiał. Pod łóżkiem stały „drewniaki” ale też podłoga to nie była „jego” podłoga! Rozejrzał się zdenerwowany po pokoju! Nic nie przypominało tego pokoju, który znał!

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.