Paula Drozd

Kochankowie ciemnych ulic

Redaktor Mateusz Połuszańczyk

Korektor Mateusz Połuszańczyk

Projektant okładki Paula Drozd

© Paula Drozd, 2025

© Paula Drozd, projekt okładki, 2025

„Kochankowie ciemnych ulic” stanowią kolekcję wierszy utkanych z milczenia, pragnień i tęsknot, których czasem nie sposób okiełznać. Zbiór poetycki charakteryzuje narracja różnych odcieni miłości: niezwykłych, trudnych, ale również krzewiących nadzieję. Wciągających w zaułki rozświetlonych latarń mroku.

ISBN 978-83-8440-119-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Kochankowie ciemnych ulic

Wstęp

ROZDZIAŁ I — ROZCZAROWANIE

Morze rozczarowania

Dym myśli

Wylogowana z życia

Wirtualna miłość

Dziecięca fantazja

Medal życia

Braterstwo

Bajki i kłamstwa

Zakończona miłość

O miłości jak o niczym

Zmęczone kochanie

Serce do wymiany

Łza na policzku

Gorzkie serce

ROZDZIAŁ II — TĘSKNOTA

Szansa

Pokochaj mnie

Samotność to śmierć

Tęsknota za życiem

Garściami brać

Jeszcze raz

Cisza to Ty

Uciekam przed wiatrem

Poeci płacą

Echo rutyny

Umrzeć z miłości

Festiwal potworów

Cisza

ROZDZIAŁ III — ZAKŁAMANIE

Zakłamany świat

Boa

Ślepe ulice

Regułki i śmierć

Pył i Nicość

Purpurowe niebo

ROZDZIAŁ IV — NADZIEJA

Na skraju jutra

Czysta jak łza

Pan i Pani

Miłość jak z bajki

Do gwiazd

Łamiesz lęki

Zamienię Cię

Powraca nadzieja

Na koniec świata

Tylko twoja

Ukryty wzór

Podziękowanie

Wstęp

„Kochankowie ciemnych ulic” to zbiór wierszy utkanych z ciszy, tęsknot i niespełnionych pragnień. Miłość jawi się tutaj w postaci daru, jak również przekleństwa. Jednak zawsze jako siła, która odciska piękno (bądź piętno) na sercu. Tomik, który trzymasz w ręku, drogi czytelniku, jest świadectwem człowieka kochającego nawet wtedy, gdy świat zdaje się karmić wyłącznie pustką.

Odbiorco, stajesz się wędrowcem, podążającym w głąb labiryntu emocji, uliczek pełnych półcieni i sekretów. Na tych kartach spotkasz miłość, która rani i leczy zarazem. Samotność potrafiącą przytulić oraz namiętność, co płonie najjaśniej właśnie w ciemności. Przyjmij to zaproszenie, by dać się prowadzić poezji, zanurzyć w świecie, gdzie granice rzeczywistości i snu zacierają się, a każde słowo otwiera drzwi do następnej ukrytej uliczki.

Tomik podzielony jest na cztery „uliczki” — każda z nich ma swój rytm, klimat i tajemnicę. Niech Twoja wędrówka wspomnianymi alejkami stanie się odkrywczą przygodą, której towarzyszą nieoczekiwane historie przeplatane wierszami wśród zakamarków emocji.

Przyjmij to zaproszenie i pozwól poezji poprowadzić Cię przez miejsca, w których granice między jawą a snem zacierają się powoli. Każde słowo otwiera tu drzwi do kolejnej skrytej uliczki, a za nią być może odnajdziesz cząstkę siebie.

Mojej rodzinie

która jest moją siłą i inspiracją-

Bartkowi, Krzysiowi i Heli.

— Paula Drozd

ROZDZIAŁ I — ROZCZAROWANIE

Morze rozczarowania

Za życia zbyt nisko latamy nad ziemią,

W sercu marzenia o gwiazdach się tlą,

Pragniemy zasiąść na królewskim tronie,

Ale gubimy się w zobojętniałym zgiełku dnia,

W pięściach chcemy dzierżyć świat,

Lecz nie dostrzegamy łask, które daje Pan.

Dym myśli

Duszą się w dymie swych myśli,

Zacinają strugami deszczu.

W ciemności szukają siebie,

Dreszczowiec w sercu,

Znużeni codziennością,

Udają radość, śmiejąc się w głos,

Stojąc nad przepaścią,

Milknie wołanie,

Za późno na pomoc,

Życie spróżnowane.

Wylogowana z życia

Ona wpatrzona nie w twoje oczy,

Lecz czarny ekran dotykowy,

Myśli uciekają, kończy się rozmowa,

Przychodzi powiadomienie na smartfona,

Ustawia się do zdjęcia, pokazując twarz,

W nadziei na serduszko, ewentualnie dwa,

Wylogowana z realnego życia,

Kciuk do góry,

Już nie ma nic do ukrycia.

Wirtualna miłość

Pokochała go za słowa,

Spójnie poskładane zdania,

Interaktywna miłość to pułapka,

Żyją znów na samych dramach,

Miłość wirtualna, beznamiętny świat,

Brak w tym głębi uczuć,

Zamykają karty,

Wspólnie krzyczą: „Nie!”,

Skazani na samotność,

W tym przypadku śmierć.

Dziecięca fantazja

Przynosi słodkie winko, dwa ptysie,

Radością emanuje, trzymając w sobie żal,

Za mała w tym jest,

O datach nie pamięta,

Odcinek po odcinku, przewija zdarzenia,

Przechowuje złe chwile,

Szloch i przykre słowa,

Czas płynie,

Dojrzewają powoli,

Tkwiąc we wnykach dziecięcej fantazji.

Medal życia

Szliśmy w jednym kierunku,

Trzymając się za ręce,

Jedna wątła chwila symetrię uśmierciła,

Życie scenariusze pisze,

Nie winię za to Ciebie

Nawet nie krzyczę,

Cierpienie rozrywa serce,

Trudno będzie zbudować ufność od nowa,

Oto naszego medalu jest strona.

Braterstwo

Uderz się w pierś,

Rozbijasz nasz świat,

Zabierasz wolność,

Niewinnych na śmierć skazujesz,

Zamykasz na klucz,

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.