Jolanta Knitter-Zakrzewska

Być przy Tobie Boże w ciszy

© Jolanta Knitter-Zakrzewska, 2025

Tomik poezji chrześcijańskiej. Wiersze o Bogu, modlitwie w ciszy, o człowieku, o życiu i śmierci.

Ty znasz mnie na pamięć

moje brudne serce

i moje pragnienie światła

jesteś zawsze blisko, choć

nie tulisz mnie ramieniem

do snu

to, nic, nic więcej nie chcę

tylko być tam, gdzie Ty —

choćby sercem, choćby bez słów.

niech moje tęsknoty zostaną

jak woda pod cieniem Twych stóp

będę przy tobie w ciszy

bez wyznań i bez słów

ISBN 978-83-8414-468-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Być przy Tobie Boże w ciszy

Zanurzyć się w ciszy

Nie mówię nic

I malarstwo może być modlitwą

Różaniec

Białe kwiaty

żal, co posypuje solą

Dziękuję, że czekasz na mnie

Nie liczy godzin, nie mierzy słów

nigdy nie powiesz mi:

jeśli cię ktoś nie chce

Nie muszę mówić nic

mogę chodzić przy Tobie

i twoje dobre ręce

Siedzę w ciszy przed Tobą, Boże

Drzewo o białych kwiatach

jeśli nie kochasz

Twoje Słowo

W ciszy

kiedy świat mnie nie chce

powiedziałeś mi, że mnie nie zostawisz nigdy

kiedy pomimo tylu starań

odrzucenie jest błogosławieństwem

przyszedłeś dziś do mnie we śnie

już mi jest obojętne czy się zatrzymasz

przynieś to wszystko i zostaw

poplątałaś nitki

„Nie porzucę cię ani cię nie opuszczę.” (Hebr. 13:5)

Zanurzyć się w ciszy

Zanurzyć się w ciszy

jak w wodzie

spokojnej tafli jeziora

w morzu bez fal

i płynąć w Twoim kierunku

to jest niebo

już teraz

i więcej nie trzeba

nic

Nie mówię nic

Ty, wiesz wszystko

Po prostu jestem

W milczeniu jak dziecko przytulone przez Ojca

Nie trzeba mi rzeczy niemożliwych

ani odpowiedzi — tylko tej chwili, gdy Jesteś

Cisza jest ukojeniem

widokiem spokojnego morza

Cisza jest domem

Cisza wielka i niepojęta

jest pełna

Twojej

Obecności

**

I malarstwo może być modlitwą

Giovanni Gasparro zatrzymał ten moment na płótnie

Ona nie wiedziała, że dotyk może być modlitwą

zdejmowała z Jego skroni koronę

ostrożnie

cierń po cierniu

jakby każdy był słowem

które wbiło się w pamięć

a On patrzył na nią

bez żalu, bez sądu

jak światło, które już wszystko wie

z Jego czoła spływała krew

z Jej oczu — łzy

spotkały się pośrodku

wtedy On sięgnął

po coś, co nie było z tego świata

i bez słowa

nałożył Jej koronę

nie z władzy, nie ze złota

ale z miłości

która przetrwała krzyż

**

Różaniec

te paciorki

trzyma w palcach tyle, tyle dłoni

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.