Michał Dąbrowski

TO TRZECIE

© Michał Dąbrowski, 2017

W Baryszczu mieszka małżeństwo 30-latków. Bardzo chcą mieć dziecko, jednak mąż okazuje się bezpłodny. Oboje uznają adopcję za najlepsze wyjście. Po wyjściu od koleżanki żona zostaje napadnięta i zgwałcona. Po pewnym czasie okazuje się, że jest w ciąży. Mąż namawia ją do przerwania ciąży, a rodzice, absolutni przeciwnicy aborcji, chcą, by urodziła. Kobieta nie wie, co ma zrobić.

ISBN 978-83-8104-690-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

TO TRZECIE

22 marca 2004 r., poniedziałek

27 marca 2004 r., sobota

29 marca 2004 r., poniedziałek

6 kwietnia 2004 r., wtorek

7 kwietnia 2013 r., środa

30 kwietnia 2004 r., piątek

1 maja 2004 r., sobota

12 maja 2004 r., środa

13 maja 2004 r., czwartek

21 maja 2004 r., piątek

22 maja 2004 r., sobota

28 maja 2004 r., piątek

29 maja 2004 r., sobota

30 maja 2009 r., niedziela

31 maja 2009 r., poniedziałek

1 czerwca 2009 r., wtorek

2 czerwca 2009 r., środa

9 czerwca 2009 r., środa

10 czerwca 2009 r., czwartek

11 czerwca 2009 r., piątek

12 czerwca 2009 r., sobota

13 lipca 2009 r., poniedziałek

31 grudnia 2009 r., czwartek

22 marca 2004 r., poniedziałek

Na obrzeżach Baryszcza, gdzie hałas samochodów nie był tak uciążliwy jak w centrum miasta, mieszkało małżeństwo Lebiodów. Mieli zielony domek jednorodzinny z ciemnobrązowym dachem oraz garaż, trawnik i ogródek. Byli jeszcze młodym małżeństwem i bardzo cieszyli się sobą.

Była godzina siódma dwadzieścia. Dorota i Mariusz Lebiodowie jedli śniadanie.

— O której wrócisz dziś z pracy? — spytała trzydziestoletnia Dorota.

— Jak zwykle zapominasz, że kończę po sześciu lekcjach — uśmiechnął się do żony trzydziestopięcioletni Mariusz, nauczyciel biologii w pobliskiej podstawówce i gimnazjum.

— No tak… A ja jak zwykle o dwudziestej.

— Kochanie, przecież jesteś właścicielką sklepu spożywczego i zawsze możesz sobie skrócić pracę.

— Skrócić zawsze mogę, ale kokosów nie zarabiamy, przez co to nie wchodzi w rachubę.

— Mało kto w tym kraju zarabia krocie. Kochanie — spojrzał na zegarek — muszę już jechać do szkoły.

— Ja przynajmniej mam sklep pod nosem — uśmiechnęła się Dorota.

— No i dobrze, bo nie stać nas na drugi samochód — roześmiał się jej mąż.

Mariusz prowadził auto w złym nastroju. Niby wszystko w jego życiu się układało, jednak niedawna diagnoza lekarza brzmiała jak wyrok. Tak bardzo chciał mieć choć jedno dziecko, jednak okazał się bezpłodny. Czuł się winny i nie dawało mu to spokoju. W szkole udawał radosnego. Nikt nie wiedział, że nie może mieć dzieci poza żoną i jej rodzicami, i uznał, że tak będzie lepiej.

Dorota też bardzo pragnęła mieć dzieci. Przed tygodniem diagnoza o bezpłodności męża zwaliła ją z nóg. Starała się o tym nie myśleć i wypełniać swą pracę sumiennie, jednak ilekroć widziała klientki w ciąży lub z dziećmi, odczuwała bolesne ukłucie w sercu. Myślała często, że na świecie rodzi się dużo niechcianych dzieci, które kończą życie na śmietnikach. Jej do szczęścia brakowało chociaż jednego bobasa, który wniósłby w jej małżeństwo wiele radości. To jednak nie było możliwe, a przynajmniej nie z Mariuszem.

Wróciwszy z pracy po dwudziestej, jedli kolację.

— Kochanie, jak ci minął dzień? — odezwał się pierwszy Mariusz.

— Jak zwykle — odparła Dorota — a tobie?

— Niby wszystko jest w porządku…

Dorota zamyśliła się.

— Kochanie, nie myśl o diagnozie lekarza — powiedziała czule.

— Nie chcę o tym rozmawiać — uciął szorstko. Wstał od stołu i poszedł do sypialni.

Dorota została sama z myślami. Niepotrzebnie poruszyła niewygodny temat. Domyślała się, jak ciężko musi być jej mężowi. Wstała i poszła do sypialni. Mariusz leżał na brzuchu i ukrywał twarz w poduszce. Dorota bez słowa położyła się obok i mocno go przytuliła.

27 marca 2004 r., sobota

Było wpół do dwudziestej drugiej. Dorota i Mariusz siedzieli w pokoju u jej rodziców, Zofii i Stefana Trzaskalskich.

— Kochani, jak sobie radzicie z tą diagnozą? — spytała matka Doroty.

— Mamo, nie chcemy o tym rozmawiać — odrzekł z niechęcią Mariusz.

— Przecież jesteśmy rodziną. Z kim o tym chcecie rozmawiać, jak nie z nami? — wtrącił się jego teść.

— Tato, daj spokój. To wszystko jest zbyt świeże. Musimy się z tym uporać sami — odparł Mariusz.

Darmowy fragment

29 marca 2004 r., poniedziałek

Darmowy fragment

6 kwietnia 2004 r., wtorek

Darmowy fragment

7 kwietnia 2013 r., środa

Darmowy fragment

30 kwietnia 2004 r., piątek

Darmowy fragment

1 maja 2004 r., sobota

Darmowy fragment

12 maja 2004 r., środa

Darmowy fragment

13 maja 2004 r., czwartek

Darmowy fragment

21 maja 2004 r., piątek

Darmowy fragment

22 maja 2004 r., sobota

Darmowy fragment

28 maja 2004 r., piątek

Darmowy fragment

29 maja 2004 r., sobota

Darmowy fragment

30 maja 2009 r., niedziela

Darmowy fragment

31 maja 2009 r., poniedziałek

Darmowy fragment

1 czerwca 2009 r., wtorek

Darmowy fragment

2 czerwca 2009 r., środa

Darmowy fragment

9 czerwca 2009 r., środa

Darmowy fragment

10 czerwca 2009 r., czwartek

Darmowy fragment

11 czerwca 2009 r., piątek

Darmowy fragment

12 czerwca 2009 r., sobota

Darmowy fragment

13 lipca 2009 r., poniedziałek

Darmowy fragment

31 grudnia 2009 r., czwartek

Darmowy fragment