Iwona Elżbieta Kubis

Pazurem Pisane

Psi i koci pamiętnik

© Iwona Elżbieta Kubis, 2017

Jeśli uważasz się za Przyjaciela Zwierzaków, rozmawiasz z nimi i uważasz, że to całkowicie normalne :) — koniecznie przeczytaj tę książkę!

ISBN 978-83-8104-832-3

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Pazurem Pisane

Prolog

Część I

W rolach głównych

Boy

Bruno (i Prezes)

Frotka

17 lipca

18 lipca

19 lipca

20 lipca

21 lipca

22 lipca

23 lipca

24 lipca

25 lipca

26 lipca

27 lipca

28 lipca

29 lipca

30 lipca

31 lipca

1 sierpnia

2 sierpnia

3 sierpnia

4 sierpnia

5 sierpnia

6 sierpnia

7 sierpnia

8 sierpnia

9 sierpnia

10 sierpnia

11 sierpnia

12 sierpnia

13 sierpnia

14 sierpnia

15 sierpnia

16 sierpnia

17 sierpnia

Epilog

30 dni z życia Trzech Psów i Jednego Kota

Prolog

Drodzy Czytelnicy, jeśli uda się Wam — choć na krótko — trafić dzięki tej książce do Świata Zwierząt, to może zechcecie bywać tam częściej. Może dzięki tym wizytom lepiej zrozumiecie Waszego pupila?

Pamiętaj, że Twój Pies, Twój Kot — kocha Cię po psiemu albo po kociemu. Robi to najlepiej jak umie.

Zwierzęta nie są złośliwe, czy wyrachowane, a ludziom to się zdarza. Pomyśl o czym myśli Twój Pies. Zastanów się, jakie marzenia ma Twój Kot. Świat stanie się piękniejszy, kiedy zobaczysz że dużo na nim Szczęśliwych Czworołapnych Istot.

Właśnie Ty — możesz uszczęśliwić kolejną Psią lub Kocią Duszyczkę.

Prosimy również mieć na uwadze, ze język i styl użyty w książce są zwierzęcą interpretacją ludzkiego języka, dlatego składnia, pisownia i formy mogą nieco odbiegać od ogólnie przyjętych. 

Część I

W rolach głównych

Boy

Bruno (i Prezes)

Frotka

I jeszcze raz Prezes

17 lipca

Bruno

Nie wiem co, co by się stało dalej, gdybym nie znalazł się pod tą bramą. Nie miałem już siły. Wodę znajdowałem w rowach i kałużach. Ale pić przez kaganiec to się nie da. A o jedzeniu musiałem zapomnieć. Nie wiem dlaczego ostatkiem sił biegałem akurat tam. Może przez tego człowieka na rowerze. Był taki podobny do Pana… Ale to nie był on … Pana nie ma. Nie ma naszych wypraw do lasu. On jechał, a ja biegłem. Ale to było kiedyś. Jak Pan żył to było fajnie. Nawet jak Pani już nie było. Pan był dobry. A potem zachorował, myślałem, że jak będę przy nim, to wstanie i znów pójdziemy na spacer. Ale nie wstawał, lizałem go po twarzy, trącałem łapą, ściągnąłem nawet kołdrę, choć wiedziałem, że tego nie lubi. Nie wstał. Potem przyszli Ci ludzie. Zabrali Pana. Zostałem sam, aż przyszła ta Pani, co przychodziła sprzątać i wzięła mnie do siebie. Tęskniłem za Panem. Nie miałem u niej źle. Dopóki nie przyjechał jej kuzyn. Od razu mi się nie spodobał. A jak zaczął mówić, ze „takie wielkie bydle nie nadaje się do mieszkania, tylko do budy”, to wiedziałem, że go nie polubię.

Boy

Co za ludzie… No, czy ja im nie wystarczam? Staram się jak mogę: pilnuję zabawiam, śpiewam nawet (oni tak to nazwali, ja po prostu mam taką piękną tonację głosu). Ona mówi, że mogę się nauczyć gwizdać, ja tam w to nie wierzę. A może żartowała? No ale do rzeczy. Sprowadzili jakiegoś. Co to za dziadek jest? Wyglądał z daleka normalnie, myślałem, że się pogonimy, a on jakiś taki nieruchawy. Do kitu z takim kumplem. Swoją drogą warto mu pokazać, że ja tu rządzę. Suka i Kot już to wiedzą. Przebiegnę się po podwórku, sprawdzę przed wieczorem, czy wszystko gra.

Frotka

Jak zwykle, próbowali mnie namówić, żebym wyszła na siusiu. O, nie, nie w burzę! Czy oni naprawdę nie rozumują, że mam taką fobię? Człowiek podobno ma cudowny Rozum. To powinni więcej rozumować. I rozumować psa, a może rozumieć, w każdym razie — wiadomo o co chodzi. Zresztą, co oni tam wiedzą o psiej psychice… Wyszłam. Ten „nowy” całkiem jak Młody, tylko taki spokojniejszy, podobnie jak ja. No, swoje lata się ma. Powąchaliśmy się, ale jak się zakręcił koło mojego zadka, to pokazałam mu mój „uśmiech”. Niech sobie nie pozwala za dużo! Idę spać.

Prezes

I znowu przywlekli do domu kolejne paskudztwo, w dodatku stare! Jakby życie z dwoma psami pod jednym dachem nie było dość trudne! Cały czas mam w pamięci to małe szkaradztwo, które oni nazywają teraz Boy’em. Był brzydki i został brzydki. Fu!

Wyszedłem, żeby im pokazać, że mi się to zupełnie nie podoba. Postanowiłem też nie wracać — jak zazwyczaj — około czwartej rano. Niech się pomartwią. No to chłopak wyszedł po mnie na drogę i zajrzał do rury w kanałku, gdzie się skryłem przed deszczem. I jeszcze jakieś zarzuty, że ponoć się piskliwie darłem! Ja, piskliwie? Schowałem się, bo mi tak pasowało i tyle. No odrobiny prywatności mieć nie można! Idę spać.

18 lipca

Bruno

Trochę mi lepiej. Nowa Pani i Nowy Pan dbają o mnie. Podobało mi się jak mnie czesali, już dawno nikt tego nie robił… Jedzenie też dobre i miejsce swoje mam na kocu. Mieszkają tu tacy dwoje. On to normalnie jest wariat, ale cóż młodość, też taki byłem kiedyś, a ona sympatyczna, może w moim wieku, a może starsza. Nie zbliżaliśmy się zbytnio, rozmowna nie jest, to nie zaczepiałem za bardzo, ech, kobiety…

Darmowy fragment

19 lipca

Darmowy fragment

20 lipca

Darmowy fragment

21 lipca

Darmowy fragment

22 lipca

Darmowy fragment

23 lipca

Darmowy fragment

24 lipca

Darmowy fragment

25 lipca

Darmowy fragment

26 lipca

Darmowy fragment

27 lipca

Darmowy fragment

28 lipca

Darmowy fragment

29 lipca

Darmowy fragment

30 lipca

Darmowy fragment

31 lipca

Darmowy fragment

1 sierpnia

Darmowy fragment

2 sierpnia

Darmowy fragment

3 sierpnia

Darmowy fragment

4 sierpnia

Darmowy fragment

5 sierpnia

Darmowy fragment

6 sierpnia

Darmowy fragment

7 sierpnia

Darmowy fragment

8 sierpnia

Darmowy fragment

9 sierpnia

Darmowy fragment

10 sierpnia

Darmowy fragment

11 sierpnia

Darmowy fragment

12 sierpnia

Darmowy fragment

13 sierpnia

Darmowy fragment

14 sierpnia

Darmowy fragment

15 sierpnia

Darmowy fragment

16 sierpnia

Darmowy fragment

17 sierpnia

Darmowy fragment

Epilog

Darmowy fragment