Samuel Kaine

Medytacja dla Laików

© Samuel Kaine, 2025

Lekka, zabawna i praktyczna książka o medytacji dla zwykłych ludzi — bez kadzideł, lewitacji i udawanej powagi. Dowiesz się, jak wyciszyć się w kolejce, oddychać w korku i jeść czekoladę z pełną świadomością. Idealna dla zabieganych, zestresowanych i tych, którzy myślą, że „nie potrafią medytować”. Zrelaksuj się. I po prostu… bądź.

ISBN 978-83-8431-139-4

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Medytacja dla Laików

Rozdział 1: Co to za dziwactwo, czyli medytacja bez kadzideł i lewitacji

Co to właściwie jest ta medytacja?

Trochę historii (ale bez nudy, obiecuję)

Po co to komu? (czyli korzyści bez ściemy)

Zatem po co to wszystko?

Rozdział 2: Pierwsze podejście, czyli „usiedź chwilę i nie zwariuj”

Rozdział 3: Oddychaj, człowieku! Czyli sztuka świadomego oddychania

Rozdział 4: Medytacja chodzona — czyli jak spacerować, żeby nie zgubić siebie

Czemu warto spacerować z uważnością?

Rozdział 5: Medytacja w codzienności — czyli jak nie oszaleć w kolejce do urzędu

Bo medytacja to nie „coś osobnego”

Rozdział 6: Medytacja przed snem — czyli jak się nie kręcić jak kebab na rożnie

Po co medytować przed snem?

Rozdział 7: „Nie umiem medytować” — czyli klub ludzi z rozbieganym mózgiem

Bo tu nie chodzi o to, żeby „nie myśleć”

Typowe „problemy” i dlaczego są… normalne

Co zrobić, gdy… masz DOŚĆ?

Rozdział 8: Medytacja w biegu — czyli Zen między mailem a mikrofalą

Mit do obalenia: „Nie mam czasu na medytację”

Co jeśli dzień naprawdę goni?

Rozdział 9: Jedzenie z uważnością — czyli jak nie zjeść obiadu razem z widelcem

Czym jest uważne jedzenie?

Rozdział 10: Zacznij dzień jak ninja zen — czyli poranek bez zgrzytania zębami

Poranki mają moc (ale tylko, jeśli je przeżyjesz świadomie)

Rozdział ostatni: Medytacja dla leniwych, zabieganych i tych, co nie mają siły żyć (czyli… dla wszystkich)

Wersja minimum: 5 sekund dla siebie

Medytacja spontaniczna (polecana zwłaszcza w korkach i kolejkach)

Mantra ludzi XXI wieku

Jeśli wszystko inne zawiedzie…

Od autora

Nota od autora

Cytaty bonusowe — edycja „zen z przymrużeniem oka”

„Czasem najlepsze, co możesz zrobić, to… nic. I to właśnie nazywamy medytacją.”

— mistrz zen po drzemce

„Uważność nie polega na siedzeniu po turecku i gapieniu się w ścianę. Chodzi o to, żeby nie zgubić siebie w środku dnia.”

— ktoś mądrzejszy niż wyglądał

„Nie szukaj spokoju na końcu świata. Zacznij od swojej głowy.”

— filozof, który nie miał pieniędzy na bilet lotniczy

„Nie chodzi o to, by uciszyć umysł. Chodzi o to, by przestać się z nim kłócić.”

— stara prawda, młoda dusza

„Uważność to nie wielki projekt. To małe momenty, w których mówisz: ‘hej, jestem tu.’”

— autor: życie

„Medytacja nie sprawia, że stajesz się kimś innym. Ona pozwala ci w końcu być sobą.”

— nieznany, ale chyba znał się na rzeczy

Rozdział 1: Co to za dziwactwo, czyli medytacja bez kadzideł i lewitacji

Medytacja. Słowo, które wielu z nas kojarzy się z siedzeniem po turecku, dymem z kadzidła i jakimś podejrzanym typem w szarawarach, który twierdzi, że widzi aurę twojego kota. Ale spokojnie — zanim uciekniesz z krzykiem, daj mi chwilkę. Obiecuję: żadnych kadzideł, żadnych lewitacji. No chyba że od nadmiaru relaksu komuś się zakręci w głowie — wtedy trudno.

Co to właściwie jest ta medytacja?

To taki mentalny „reset”. Komputer się zawiesił? Klikasz Ctrl+Alt+Del. Mózg się zawiesił? Oddychasz i jesteś tu i teraz. Tyle. Serio. Medytacja to nie jakaś czarna magia. To trening uwagi. Taka siłownia dla mózgu — tylko bez spoconych ludzi i głośnej muzyki techno.

Trochę historii (ale bez nudy, obiecuję)

Medytacja ma swoje korzenie głęboko w przeszłości. Jak głęboko? No, mniej więcej 5000 lat temu ludzie w Indiach odkryli, że jak usiądą na chwilę w ciszy i nie gadają przez dwie godziny, to jakoś lepiej się czują. Później buddyści podkręcili temat i stworzyli z tego całą duchową praktykę. A jeszcze później Zachód się zorientował, że w tym może być coś więcej niż tylko siedzenie i udawanie, że się nie myśli o obiedzie.

Dziś medytację można znaleźć wszędzie — od klasztorów w Nepalu po aplikacje na telefonie typu „Zrelaksuj się albo zrób coś głupiego”. Medytują gwiazdy, sportowcy, informatycy i… być może niedługo Ty.

Po co to komu? (czyli korzyści bez ściemy)

— Mniej stresu — zamiast rzucać telefonem o ścianę, zaczynasz oddychać… Magia!

— Lepsza koncentracja — w końcu jesteś w stanie przeczytać więcej niż trzy akapity bez sprawdzania powiadomień.

— Sen jak u niemowlaka — chyba że masz niemowlaka w domu, wtedy powodzenia.

— Więcej cierpliwości — zwłaszcza do ludzi, którzy mówią „nie mam czasu na medytację” po godzinach scrollowania TikToka.

— Poczucie spokoju — czyli nie wybuchasz jak czajnik za każdym razem, gdy ktoś w sklepie nie wie, jak działa samoobsługowa kasa.

Medytacja to nie religia, nie sekta, nie obowiązkowy kurs w jogowych legginsach. To prosty sposób, żeby złapać kontakt ze sobą i nie zwariować w tym całym codziennym chaosie. Tyle. Nic więcej.

Zatem po co to wszystko?

Bo warto czasem dać sobie chwilę spokoju. W świecie, gdzie ciągle coś dzwoni, pika, woła, świeci i przerywa, medytacja jest jak schowanie się do swojej mentalnej jaskini. Ale takiej przytulnej, z kocykiem, ciepłą herbatą i napisem „Nie przeszkadzać — odpoczywam od życia”.

I wiesz co? W tej jaskini nie jesteś sam. To miejsce, w którym możesz spotkać… siebie. Tego prawdziwego, nie tego z Instagrama. Tego, który nie musi być produktywny, piękny, silny ani mądry. Po prostu być. I to już jest wystarczająco dużo.

A jeśli nadal masz wątpliwości, czy to coś dla Ciebie, to zostawię Ci cytat, który rozwala system swoją prostotą:

„Jeśli nie masz czasu na 10 minut medytacji dziennie, to znaczy, że potrzebujesz godziny.”

— stara mądrość Zen (albo pracownik korpo z wypaleniem)

No to co, Laiku Medytacyjny, gotów na przygodę z własnym umysłem? W kolejnym rozdziale zaczniemy działać — bez kadzidła, ale za to z uśmiechem.

Rozdział 2: Pierwsze podejście, czyli „usiedź chwilę i nie zwariuj”

Dobra, pogadaliśmy, pośmialiśmy się, a teraz czas na pierwsze starcie z… samym sobą. Ale spokojnie — nie będziesz siedział godzinami w pozycji lotosu, powtarzając „ommm” jak zły papużek. Zaczniemy łagodnie, jak pierwsze wejście do zimnej wody: najpierw palce, potem kostki — zanim się obejrzysz, już pływasz.

Ćwiczenie 1: „Minuta spokoju” — bo więcej na razie i tak nie dasz rady 😉

Cel: oswoić się z ciszą i obecnością tu i teraz.

Czas trwania: dokładnie 1 minuta. Serio. Zmierz stoperem, jeśli nie wierzysz.

Sprzęt: Ty, twoje płuca i ewentualnie krzesło.

Jak to zrobić?

— Usiądź — może być krzesło, kanapa, pień drzewa, wszystko jedno. Byle nie coś z kolcami albo rozgrzanym siedzeniem w aucie latem.

— Zamknij oczy — lub nie. Ale jak zamkniesz, jest mniejsza szansa, że rozproszy Cię żyrandol albo kurz na półce.

— Oddychaj. Tylko tyle.

— Weź powolny wdech nosem, poczuj jak brzuch się unosi.

— Wydech ustami — spokojnie, jakbyś z ulgą wzdychał po wyrwaniu się z rodzinnej imprezy.

— Myśli przyjdą.

— Jak nie zapomnisz o rachunkach, to przypomnisz sobie, że nie odpisałeś komuś na wiadomość sprzed trzech dni. To normalne. Zauważ to, ale nie śledź tego wątku. Myśl odchodzi? Super. Wróć do oddechu.

— Tak. Po raz setny.

— I to też jest medytacja.

Efekty uboczne:

— Możliwe: delikatne zdziwienie, że minuta to wcale nie tak mało.

— Rzadsze: poczucie spokoju, lekki uśmiech.

— Bardzo rzadkie: oświecenie. Ale jeśli Cię oświeci, to koniecznie napisz do mnie — zrobię z Tobą wywiad 😄

Wersja bonusowa: „Minuta w kolejce”

Następnym razem, gdy stoisz w kolejce (np. do kasy, apteki albo po kebaba), zamiast scrollować telefon, spróbuj tego samego ćwiczenia. Nikt się nie zorientuje, że właśnie medytujesz. Będziesz wyglądać jak ktoś, kto ma cierpliwość… czyli jak jednorożec w Lidlu.

Gotowe!

Nie musisz od razu zmieniać życia. Ale jak dasz swojemu mózgowi codziennie tę jedną minutę ciszy — może się okazać, że to będzie najlepsza minuta dnia.

W kolejnym rozdziale przejdziemy do czegoś dłuższego. Ale bez paniki — nadal z humorem, nadal dla ludzi.

„Nie możesz zatrzymać fal, ale możesz nauczyć się na nich surfować.”

— Jon Kabat-Zinn

Rozdział 3: Oddychaj, człowieku! Czyli sztuka świadomego oddychania

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.