Michelle Enderson

Chemia nieorganiczna i organiczna: właściwości, reaktywność i zastosowania

Projektant okładki Pixabay https://pixabay.com/pl/illustrations/mitoza-mejoza-komórka-3876669/

© Michelle Enderson, 2023

© Pixabay https://pixabay.com/pl/illustrations/mitoza-mejoza-komórka-3876669/, projekt okładki, 2023

Książka ta skupia się na chemii nieorganicznej i organicznej oraz ich związkach. W rozdziale poświęconym chemii nieorganicznej autor omawia strukturę atomu. Książka przedstawia budowę i reaktywność związków organicznych oraz sposoby ich otrzymywania.

Książka zawiera wiele praktycznych informacji na temat chemii, co sprawia, że jest ona cenna dla studentów chemii, chemików zawodowych oraz osób zainteresowanych chemią i jej zastosowaniami w różnych dziedzinach życia.

ISBN 978-83-8351-090-3

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Michelle Enderson

02.05.2023r.

Chemia nieorganiczna

Wstęp

Chemia nieorganiczna to dział chemii, który zajmuje się badaniem właściwości, reaktywności i syntezy związków chemicznych, które nie zawierają w swojej strukturze atomów węgla połączonych w łańcuchy lub pierścienie. Związki te mogą zawierać atomy pierwiastków takich jak wodór, tlen, azot, siarka, chlor, sód, żelazo i wiele innych[1].

[1] Andrzej Fiejdasz, Chemia nieorganiczna, 2014r.

Chemia analityczna

Chemia analityczna to dziedzina chemii, która zajmuje się metodami i technikami analizy chemicznej różnych substancji. Analiza chemiczna to proces określania składu i właściwości substancji, a chemia analityczna obejmuje wiele różnych technik, w tym[1].

Spektroskopia

— analiza spektralna światła, w tym spektroskopia absorpcyjna, emisyjna i rozpraszająca.

Chromatografia

— technika separacji składników mieszanin za pomocą różnych rodzajów chromatografii, takich jak gazowa, cieczowa i cienkowarstwowa chromatografia.

Elektrochemia

— badanie właściwości elektrochemicznych substancji za pomocą technik, takich jak woltamperometria i polarografia.

Analiza termiczna

— badanie reaktywności i właściwości termicznych substancji, w tym termograwimetria i dyfraktometria rentgenowska.

Mikroskopia

— analiza substancji za pomocą mikroskopii, w tym mikroskopii elektronowej i optycznej.

Podsumowanie

Chemia analityczna jest bardzo ważna w wielu dziedzinach, w tym w medycynie, przemyśle, ochronie środowiska, rolnictwie i wiele innych. Dzięki niej można dokładnie określić skład i właściwości substancji, co ma kluczowe znaczenie w badaniach naukowych i praktycznych zastosowaniach.

[1] Andrzej Fiejdasz, Chemia nieorganiczna, 2014r.

Chemia fizyczna

Chemia fizyczna to dziedzina nauki, która łączy chemię i fizykę, a jej celem jest opisanie zachowań chemicznych za pomocą praw i równań fizycznych. W chemii fizycznej stosuje się narzędzia i metody fizyczne, takie jak termodynamika, kinetyka chemiczna, spektroskopia, elektrochemia, mechanika kwantowa, a także matematyczne modele i symulacje komputerowe.

Nauka ta zajmuje się badaniem właściwości fizycznych substancji, takich jak temperatura wrzenia, ciepło właściwe, ciśnienie parowe, reakcje chemiczne, struktura molekularna, dyfuzja i adsorpcja. Chemia fizyczna jest zwykle stosowana w dziedzinach takich jak przemysł chemiczny, farmaceutyczny, materiałoznawstwo, kosmetologia, biotechnologia oraz w badaniach naukowych i inżynieryjnych[1].

[1] Andrzej Fiejdasz, Chemia nieorganiczna, 2014r.

Chemia nieorganiczna syntetyczna

Chemia nieorganiczna syntetyczna to dział chemii nieorganicznej zajmujący się syntezą związków chemicznych. Obejmuje ona przygotowywanie różnych substancji chemicznych, takich jak sole, związki kompleksowe, tlenki, kwasy, związki koordynacyjne, związki metaloorganicze i wiele innych. W chemii nieorganicznej syntetycznej wykorzystuje się różne metody syntezy, takie jak synteza w soli, synteza hydrotermalna, synteza w gazie i wiele innych.

Synteza chemiczna jest bardzo ważna w wielu dziedzinach nauki, takich jak nauki o materiałach, chemia środowiskowa, kataliza, chemia koordynacyjna i wiele innych. Dzięki chemii nieorganicznej syntetycznej możemy uzyskiwać nowe związki chemiczne, które mogą mieć różnorodne zastosowania, np. w produkcji leków, farb, materiałów budowlanych, czy w przemyśle elektronicznym[1].

[1] Wojciech Grochala, Chemia nieorganiczna. Podręcznik dla
studentów chemii, 2016r.

Chemia koordynacyjna

Chemia koordynacyjna to dziedzina chemii, która zajmuje się badaniem kompleksów koordynacyjnych, czyli związków chemicznych, w których centralny atom metalowy jest otoczony przez ligandy, czyli atomy lub grupy atomów, które łączą się z metalem za pośrednictwem wiązań koordynacyjnych.

W chemii koordynacyjnej badane są m.in. właściwości kompleksów koordynacyjnych, ich reaktywność, mechanizmy reakcji, a także metody ich syntezy i charakteryzacji. Kompleksy koordynacyjne mają szerokie zastosowanie w przemyśle, medycynie oraz w badaniach naukowych.

Chemia koordynacyjna jest również związana z teorią waloencyjną, która opisuje sposób, w jaki ligandy łączą się z centralnym atomem metalowym, a także z teorią pola krystalicznego, która bada oddziaływania między atomami w kompleksach koordynacyjnych[1].

[1] Andrzej Fiejdasz, Chemia nieorganiczna, 2014r.

Chemia nieorganiczna materiałów

Chemia nieorganiczna materiałów jest dziedziną chemii, która zajmuje się badaniem właściwości i reaktywności nieorganicznych materiałów, takich jak metale, ceramika, szkła, półprzewodniki i materiały hybrydowe.

Nieorganiczne materiały są powszechnie stosowane w różnych dziedzinach, takich jak elektronika, przemysł chemiczny, medycyna, budownictwo, transport, energetyka i ochrona środowiska.

W chemii nieorganicznej materiałów istnieją różne podejścia badawcze, w tym syntetyczne, teoretyczne i eksperymentalne. Synteza materiałów polega na projektowaniu i wytwarzaniu nowych materiałów o pożądanych właściwościach, takich jak wytrzymałość, twardość, przewodność elektryczna, magnetyzm, czy wodoodporność.

Teoria materiałów opiera się na modelowaniu struktury atomowej, wiązań chemicznych, własności fizycznych i reaktywności materiałów. Natomiast eksperymentalne podejście polega na badaniu właściwości materiałów przy użyciu różnych technik analitycznych, takich jak spektroskopia, mikroskopia, elektrochemia, czy termodynamika.

W chemii nieorganicznej materiałów kluczową rolę odgrywa także inżynieria materiałowa, która zajmuje się projektowaniem i produkcją materiałów o pożądanych właściwościach oraz ich zastosowaniem w różnych dziedzinach życia[1].

[1] Andrzej Fiejdasz, Chemia nieorganiczna, 2014r.

Chemia bioanalityczna

Chemia bioanalityczna to dziedzina chemii analitycznej, która zajmuje się analizą związków chemicznych występujących w organizmach żywych. W ramach chemii bioanalitycznej prowadzi się badania związane z metabolizmem, diagnostyką chorób oraz kontrolą jakości żywności i leków.

W chemii bioanalitycznej stosuje się różne metody analityczne, w tym chromatografię cieczową i gazową, spektrometrię masową, elektroforezę oraz spektroskopię w podczerwieni. Wszystkie te metody pozwalają na identyfikację i ilościową analizę związków chemicznych, takich jak białka, kwasy nukleinowe, hormony czy leki.

Chemia bioanalityczna jest bardzo ważna w medycynie, farmacji oraz przemyśle spożywczym. Dzięki niej można przeprowadzać dokładne badania diagnostyczne, monitorować skuteczność leczenia oraz zapewnić bezpieczeństwo i jakość produktów spożywczych i leków[1].

[1] Andrzej Fiejdasz, Chemia nieorganiczna, 2014r.

Chemia atmosfery

Chemia atmosfery to dziedzina nauki zajmująca się badaniem składu i reaktywności składników atmosfery. Skład atmosfery Ziemi jest bardzo złożony i zależy od wielu czynników, w tym od emisji zanieczyszczeń z różnych źródeł, procesów chemicznych, a także warunków meteorologicznych. W atmosferze występują zarówno naturalne składniki, takie jak azot, tlen, argon, dwutlenek węgla, jak i szereg zanieczyszczeń, np. tlenki azotu, ozon, cząstki stałe, benzen, toluen, dioksyny, furany i wiele innych. Chemia atmosfery ma zasadnicze znaczenie dla ochrony środowiska i zdrowia ludzi. Badania nad składem i reaktywnością składników atmosfery pozwalają na określenie źródeł emisji zanieczyszczeń, prognozowanie jakości powietrza oraz opracowanie strategii ograniczenia emisji szkodliwych substancji[1].

[1] Andrzej Fiejdasz, Chemia nieorganiczna, 2014r.

Podsumowanie

Przedmiotem chemii nieorganicznej jest badanie związków chemicznych, które nie zawierają atomów węgla połączonych z atomami wodoru. Związki te obejmują metale, niemetale, sole, kwasy, zasady i wiele innych. Chemia nieorganiczna zajmuje się również badaniem właściwości fizycznych i chemicznych tych związków oraz ich reakcjami.

Podczas studiowania chemii nieorganicznej można spotkać się z wieloma ważnymi pojęciami, takimi jak elektrochemia, termodynamika chemiczna, równowaga chemiczna, kataliza, chemia koordynacyjna i wiele innych. W tej dziedzinie chemii ważne jest również zrozumienie struktury atomów i jonów, co pozwala lepiej zrozumieć ich właściwości chemiczne.

Ważnym zagadnieniem w chemii nieorganicznej jest również chemia związków nieorganicznych w roztworach wodnych, w tym zjawiska hydrolizy i tworzenia kompleksów. Ponadto, chemia nieorganiczna bada również reakcje redoks, procesy katalityczne, reakcje kompleksowe i wiele innych aspektów chemii związków nieorganicznych.

W dzisiejszych czasach chemia nieorganiczna ma wiele zastosowań praktycznych, takich jak produkcja materiałów budowlanych, kosmetyków, leków i wielu innych. Dzięki chemii nieorganicznej jest również możliwe opracowanie nowych technologii, takich jak ogniwa paliwowe czy technologie oczyszczania wody[1].

[1] Andrzej Fiejdasz, Chemia nieorganiczna, 2014r.

Struktura atomu

Wstęp

Atom składa się z trzech podstawowych składników: protonów, neutronów i elektronów. Protony i neutrony tworzą jądro atomu, a elektrony krążą wokół jądra na określonych orbitach.

Protony to cząstki o ładunku dodatnim, które znajdują się w jądrze atomowym. Liczba protonów w jądrze określa, jakim pierwiastkiem chemicznym jest dany atom.

Neutrony to cząstki o masie zbliżonej do protonów, ale bez ładunku elektrycznego. Razem z protonami tworzą jądro atomowe[1].

Elektrony to cząstki o ładunku ujemnym, które krążą wokół jądra atomowego na określonych poziomach energetycznych. Liczba elektronów w atomie jest równa liczbie protonów, co zapewnia atomowi elektryczną neutralność.

Współczesna teoria atomowa opiera się na modelu atomu opisanym przez Nielsa Bohra w 1913 roku. Według tego modelu, elektrony krążą wokół jądra atomowego na określonych poziomach energetycznych, zwanych orbitalami. Elektron najbliższy jądru znajduje się na najniższym poziomie energetycznym, a kolejne elektrony zajmują coraz wyższe poziomy energetyczne.

Budowa atomu jest bardzo złożonym procesem, który wymaga zaawansowanej wiedzy z zakresu fizyki i chemii. Obecnie naukowcy ciągle zgłębiają tajniki struktury atomowej i jej zastosowań w różnych dziedzinach nauki i technologii[2].

[1] Piotr Oleszczuk, Atom, 2013r.

[2] Piotr Oleszczuk, Atom, 2013r.

Protony

Protony są jednym z trzech podstawowych rodzajów cząstek elementarnych, obok neutronów i elektronów. Protony są cząstkami dodatnio naładowanymi i znajdują się w jądrze atomowym wraz z neutronami, natomiast elektrony krążą wokół jądra w elektronowej powłoce.

Budowa protonu składa się z trzech podstawowych składników: kwarków. Kwarki są elementarnymi cząstkami subatomowymi, które łączą się ze sobą w różnych kombinacjach, tworząc protony i neutrony. Proton składa się z dwóch kwarków typu „up” i jednego kwarku typu „down”. Kwarki te łączą się ze sobą za pośrednictwem gluonów, czyli cząstek oddziałujących silnym oddziaływaniem jądrowym.

Ogólnie rzecz biorąc, protony są zbudowane z trzech kwarków, które są połączone ze sobą siłami jądrowymi. Kwarki te są elementarnymi cząstkami, co oznacza, że nie można ich dzielić na mniejsze składniki. Protony mają masę równą około 1,007276 amu (jednostka masy atomowej) i są podstawowymi budulcami atomów[1].

[1] Piotr Oleszczuk, Atom, 2013r.

Neutrony

Neutrony to jedne z trzech podstawowych elementarnych cząstek atomowych, obok protonów i elektronów. Mają one masę zbliżoną do masy protonu i neutralny ładunek elektryczny.

Budowa neutronu składa się z kwarków, czyli subatomowych cząstek elementarnych. Neutron składa się z jednego kwarka u (up) i dwóch kwarków d (down). Kwarki są łączone poprzez oddziaływanie silne, które jest jednym z czterech podstawowych oddziaływań fundamentalnych w przyrodzie.

Neutrony są niezbędne do istnienia stabilnych jąder atomowych, ponieważ pomagają zrównoważyć odpychające się naładowane dodatnio protony w jądrze. Neutrony są również ważne w reakcjach jądrowych, w tym w reaktorach jądrowych, gdzie służą do kontrolowania reakcji łańcuchowej.

W naturze neutrony występują przede wszystkim w jądrach atomowych, ale mogą także być wyprodukowane w procesach jądrowych, takich jak rozpad promieniotwórczy lub fuzja jądrowa[1].

[1] Piotr Oleszczuk, Atom, 2013r.

Elektrony

Elektrony są elementarnymi cząstkami składającymi się na atomy i cząsteczki. Są one uważane za fermiony, co oznacza, że podlegają one zasadom mechaniki kwantowej. Elektron jest uważany za jedno z podstawowych źródeł ładunku elektrycznego i jest nosicielem ładunku ujemnego.

[1] Piotr Oleszczuk, Atom, 2013r.

[1] Wojciech Kosmowski, Chemia Organiczna, 2015r.

[1] Wojciech Kosmowski, Chemia Organiczna, 2015r.

[1] Wojciech Kosmowski, Chemia Organiczna, 2015r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[2] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[3] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[4] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[5] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[6] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[2] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[3] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[4] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[5] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[6] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[7] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[8] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[2] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[3] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[4] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[5] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[2] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[3] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[4] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[5] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[6] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[7] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[8] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[2] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[3] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[4] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[5] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Bogdan Skalski, Wprowadzenie do chemii nieorganicznej, 2008r.

[1] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[1] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[2] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[3] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[1] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[2] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[3] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[4] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[5] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[1] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[2] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[3] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[4] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[5] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[1] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[1] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[2] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[3] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

[4] Prof. Marcin Krajewski, Prof. Karola Grela, Bioorganic
Chemistry Frontiers, 2017r.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.