Zofia Bojanowska-Frydrysiak

Epicentrum

2019—2020

© Zofia Bojanowska-Frydrysiak, 2023

Pierwsza część wyboru to wiersze pełne bólu, mówiące o przeżywaniu straty oraz trudności w pogodzeniu się ze śmiercią kochanej osoby. Druga mówi o bezradności człowieka wobec zmieniających jego życie, a niezależnych od niego wydarzeń, takich jak choroba i pandemia. Wiersze pełne lęku i niepokoju, a jednak zawierające nutę optymizmu. Bardzo ciekawa, poruszająca i jakże bliska nam poezja.

ISBN 978-83-8351-545-8

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Epicentrum

cz. I — 2019

„dwudziesty drugi…”

„Dlaczego nie mogłam frunąć gołębiem…”

„Bezmiar rozpaczy…”

„Dlaczego odszedłeś…”

„W bzów szalonym różu i fiolecie…”

„Sen o lecie się ziścił…”

„Białe ślady samolotów…”

„Słucham wiatru…”

„Otwórz oczy kochanie…”

„Już siedem miesięcy…”

„Mrok wilgotny zasiał ciszę…”

„Rozgwieżdżone niebo…”

„Coraz mniej wierszy…”

„TEN dzień…”

„Ukryty w sercu ból…”

„Gdybym czuła siłę bólu…”

„Czy jesteś motylem…”

„Samotności swojej wierna…”

„przestrzeń przede mną…”

„Kwitną forsycje…”

„Schowałam fotografie do szafy…”

Modlitwa

cz. II — 2020

Erka

Ból

Grudzień 2020

„Czai się wszędzie…”

Instrukcja

„Miłość w czasie zarazy…”

„Pobladła jesień…”

„Zamknięci w domach…”

„76 jest na pierwszej linii frontu…”

„Wiosna coraz śmielej…”

Zakazy

„Najsmutniejsza…”

„Samotność…”

„Coraz gorzej i więcej…”

„Każdego dnia…”

„Wszystkie dni…”

„z wiosny misternie spleciona…”

Ot, taka filoZofia

Limity

Wyliczanka

„Triumfujący…”

cz. I — 2019

„Byłeś”

w tym słowie

mieści się cała moja rozpacz

***

dwudziesty drugi

od dwudziestego trzeciego marca

dzieli przepaść

w którą zrzuciłeś

nieznośny ból

siedemnastoletniego życia

***

Dlaczego nie mogłam frunąć gołębiem

Odgonić impuls który nie czuł strachu

Gdy ból przenikał mocniej i głębiej

Przytulić do serca

Miłością spętać nogi i ręce

Zatrzymać życie na tamtym dachu

***

Bezmiar rozpaczy

Noc bez świtu

Niebyt

Tylko fotografia na półce

Nieświadoma i uśmiechnięta

Pełna twojego spojrzenia

***

Dlaczego odszedłeś

Gdy na ziemi niebo kładą fiołki

Nim rozkwitło życie

Mój ból będzie cię prowadził

Przez wieczność

***

W bzów szalonym różu i fiolecie

W delikatnych płatkach nieśmiałych jabłoni

Niezapominajkach malowanych niebem

W tulipanie który ciemną purpurą się zapłonił

W potędze kasztanowców

W drobnych żółtych kwiatkach

Rozsypanych w trawie

W myśli że już ciebie nie ma

I nigdy nie będzie

W przejrzystym obłoku

Widzę cię wszędzie

***

Sen o lecie się ziścił

Soczyste trawy

Pachnące zboża

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.