Jakub Jagiełło

24/12

© Jakub Jagiełło, 2025

W noc, gdy cisza ma smak cynamonu, a światło świecy drży jak wspomnienie, Jakub Jagiełło otwiera drzwi do świąt nieoczywistych. „24/12” to nie kalendarz, lecz puls serca w grudniowym rytmie — zbiór wierszy, które nie opowiadają o choince, lecz o tym, co pod nią ukryte: tęsknocie, nadziei, kruchości ludzkich gestów. Nie ma tu śniegu, a jednak jest chłód i ciepło jednocześnie.To Boże Narodzenie pisane z zamkniętymi oczami — dla tych, którzy pamiętają, że cud rodzi się w milczeniu.

ISBN 978-83-8440-000-5

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

24/12

1. Cisza przed światłem

2. Pasterze snu

3. Noc Betlejemska w nas

4. Kolęda dla świata

5. Płomień, który pamięta

6. Opowieść o chlebie i ciszy

7. Gwiazda na progu

8. Wigilia serca

9. Narodziny światła

10. Śnieg pamięta ślady

11. Cicha modlitwa kamienia

12. Kolęda samotnych

13. Betlejem codzienności

14. Anioł przechodnia

15. Wigilijny sen

16. Obecność

17. Opowieść o gwieździe

18. Głos nocy

19. Narodziny w nas

20. Wieczność w kropli

21. Ziemia i niebo

22. Kolęda drzew

23. Próg światła

24. Ostatnia kolęda światła

1. Cisza przed światłem

W ciszy rodzi się pierwsze drgnienie światła,

Jakby oddech świata zawisł na krawędzi nocy.

Zanim zabrzmi kolęda, milknie myśl.

Niebo otwiera się powoli — jak powieki dziecka.

Nie potrzeba słów, by rozpoznać cud.

Płomień świecy zna język serca.

Każda iskra jest pytaniem o sens istnienia.

Wielkie rzeczy zaczynają się w małości.

W szopie z drewna mieści się cała wieczność.

Niebo nie potrzebuje katedr, by stać się domem.

Bóg przychodzi jak wspomnienie miłości.

I zostaje — w ludzkim spojrzeniu.

2. Pasterze snu

Wędrowali przez ciszę jak przez własne sumienia,

Nie wiedząc, czy gwiazda jest snem, czy znakiem.

Ich dłonie pachniały pracą i trwogą.

Świat był prosty, a jednak niewytłumaczalny.

Wiedzieli jedno: że trzeba iść.

Bo kto nie szuka, ten już się zgubił.

Pod gwiazdą rodzi się nie tylko Dziecię,

Ale też nadzieja, że noc nie jest ostatnim słowem.

I że nawet wędrowiec, który wątpi,

Może znaleźć święto w sobie.

Bo każda droga, jeśli prowadzi ku światłu,

Jest modlitwą, która idzie pieszo.

3. Noc Betlejemska w nas

Niebo dziś zniża się do wysokości serca,

Jakby chciało dotknąć człowieka bez słów.

Nie w pałacach, lecz w ciszy między oddechami,

Rodzi się obecność, której nie sposób nazwać.

Nie trzeba wierzyć dosłownie — wystarczy czuć.

Święto to chwila, w której milknie lęk.

Ziemia oddycha z wdzięcznością.

Każda łza ma dziś smak światła.

I choć czasem życie jest jak zimny wiatr,

Dziecię w nas nie przestaje marzyć.

A gwiazda nadziei świeci także

Nad ruinami naszych dni.

4. Kolęda dla świata

Niech ta noc obejmie wszystkich —

Zmarzniętych, zagubionych, zapomnianych.

Niech każde serce znajdzie schronienie.

Niech światło stanie się językiem współczucia.

Bo Boże Narodzenie to nie data —

To gest, którym dotykasz drugiego człowieka.

To ciepło dłoni na zimnym stole.

To przebaczenie, które pachnie chlebem.

Niebo nie zstępuje z góry —

Ono w nas otwiera oczy.

I gdy spojrzysz z miłością na świat,

Bóg powie: „Witaj w domu”.

5. Płomień, który pamięta

W płomieniu świecy drży pamięć dawnych świąt,

Jakby ogień znał nasze dzieciństwo.

Każdy wosk to wspomnienie — ciepłe i kruche.

Światło przenosi imiona, których już nie wołamy.

Ale w blasku, przez chwilę, są znów obecni.

Nie po to, by wrócić, lecz by przypomnieć:

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.