Izabela Jakimowicz

Cudowności Duszy Mojej

Lato

© Izabela Jakimowicz, 2019

LATO-Drugi tomik z serii „Cudowności Duszy Mojej”. Nadal pełny optymizmu oraz zachwytu nad pięknem naszego życia i świata.

ISBN 978-83-8189-174-5

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Cudowności Duszy Mojej

Zielono

Lato

Maj

Magnolia

Letnie godziny

Bajki

Spóźnienie

Idę

Powitanie

Deszczowy świat

Smutek

Burza

Równość

Wróble

Obłoki

Niecodzienność

Iskierki

Przetaczamy się

Myśli

Drogowskazy

Flow

Wydmy

Przebłysk

Morze

Poranek

Wstawanie

Świtanie

Twoja droga

Żaby

Kolorowy

Lato

Bez

Róże

Zielono

Zielono mi

Zielono

Wiosennie

Letnio

Czerwcowo

Tak lekko

Tak radośnie

Z nadzieja na gorące lato,

po tej deszczowej wiośnie.

Lato

Lata czas.

Wakacji czas.

Od tylu lat,

niezmiennie,

kusi obietnicami,

niespełnionymi marzeniami,

oczarowuje zapachami

i cudownymi chwilami.

Maj

Niespodziewanie przyszedł maj.

Zakwitły bzy i magnolie.

Piękno mych ulubionych drzew

wprawiło mnie w zdumienie.

Rozległe żółte pola lnu,

oślepiające swoim blaskiem.

W spokoju biegną aż po kres,

onieśmielając swym bogactwem.

I tak to w maju,

widząc przyrodę w rozkwicie,

przeżywam wszystkie barwy i smaki,

nadal dziwiąc się skrycie.

Magnolia

Magnolia złocista,

co skradła me serce,

w ogrodzie tajemnic

swoje miejsce ma.

Jej żółte kwiaty

tak piękne, tak pełne,

ciężko opadły

i skryły serce me.

W tym roku zakwitła

nie bacząc na skutki,

nie patrząc co powie,

niesprzyjający świat.

I trwa tak nadal

w samozachwycie,

nie czując myśli,

nie znając lat.

Letnie godziny

Zegar odlicza

ciche godziny.

Godziny radości,

tęsknoty godziny.

Z wiosennych przechodzi

na letnie godziny.

I pędzą już teraz

beztroskie godziny,

wolności i tańca,

słoneczne godziny.

I tylko szkoda,

że po tym nastąpią

jesienne godziny,

choć na to jeszcze jest czas.

Odliczaj wolno te letnie godziny!

I wydłuż dla nas ten letni czas!

Bajki

Malując bajki oczami wyobraźni,

Z głębokich otchłani wypływa muzyka.

Słowa wirują jak w spiralnej studni.

Które wyciągnę?

Które wyłowię?

Radosne czy smutne?

Ożywcze czy mętne?

Radosne są kolorowe i słodkie.

Smutne zaś melancholią kuszą.

Zamykam oczy i słucham podszeptów.

Co serce rzeknie?

Co rozum podpowie?

Serce nawykłe już radość wybiera.

Zagłusza rozum, krytyka wielkiego.

I emanuje tą szczęśliwością,

skupiając miłość i melancholię.

Spóźnienie

Na niebie znowu ciemne chmury,

płyną leniwie ciężkie od deszczu.

Małe promyki próbują się przebić,

ale za mało miejsca na niebie.

Lecąca wrona wykrakuje deszcz,

powietrze aż ciężkie od deszczu.

Lato w tym roku nie chce przyjść,

Wciąż ta zimnica i deszcze.

Za to roślinność oszalała!

Opita deszczem — zzieleniała!

Drzewa obfite i dorodne

Kwieciem się obsypały.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.