Wojciech Musiał

Kocham?

Wiersze białe

Projektant okładki Pietrzak Piotr

© Wojciech Musiał, 2026

© Pietrzak Piotr, projekt okładki, 2026

To nie jest książka o miłości.To książka o tym, co z nią robimy. O chwilach, które mylimy z czymś większym. O ciałach, które pamiętamy lepiej niż imiona. O słowach, których nie powiedzieliśmyi o tych, których nie da się cofnąć.„Kocham?” to zbiór wierszy o byciu bliskoi jednocześnie gdzieś zupełnie indziej. O ego, które nie pozwala kochać spokojnie. I o tym, że czasem łatwiej jest chcieć, niż naprawdę być.

Projekt grafiki na okładce Piotr Pietrzak.

ISBN 978-83-8440-983-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Kocham?

Cześć, tu Wojciech. Tak naprawdę, to nigdy nie chciałem tego napisać, ale widocznie Musiałem

24.07.25

Po trzydziestce

26.11.25

Za stary, za dużo tatuaży i chujowo się ubiera

Głupiutki

Tęsknota

Małpi taniec.

Dobra gospodyni dom wesołym czyni

69 rzeczy ważniejszych niż seks

Kochanie

Czy chce kochać?

Jak nie kochać kobiet?

Opowiedz mi o sobie

Modus operandi

To raczej nie od tego

Chuj wie, może mam autyzm

Medium moich myśli

Zboczony narcyz

Osoby tańczące oraz transseksualne

Rozdzielenie materii

Kolorowe opowieści

Cześć, tu Wojciech. Tak naprawdę, to nigdy nie chciałem tego napisać, ale widocznie Musiałem

24.07.25

Zapytasz jak się czuję

Ja puszczę piosenkę bez słów,

Która idealnie to opisuje.

Głupiec całe życie wędruje.

W pociągu i w miejscach publicznych zawsze myślę

O słowach mojej mamy.

Żyjemy swoim życiem,

Ale innym go nie utrudniamy.

Po trzydziestce

Codziennie coraz więcej popiołu na gębie

Palę niemniej, nie więcej.

Martwiące jest to, co pewne.

Pewnie zmierzając w niepewne.

Ja kontroluje życie, pani kontroluje pociąg.

A mnie często pociąg kontroluje.

No i gonię.

Już nie pierdolę życia.

Ja tylko się masturbuje.

26.11.25

Leżę i myślę o każdym moim wczoraj.

O moich drogach i wyborach.

Możem głupi, ale miłości często nie trzeba wyniosłości.

Lecz przyziemności.

Nie ma jej też wśród wierszy

Za stary, za dużo tatuaży i chujowo się ubiera

Grzesznik nie powinien prosić o łaskę.

Czy coś w tym stylu.

Wszystko to wybór, progi akceptacji i samoświadomości.

Nigdy nie zrezygnuje z czasu,

To mój największy sprzymierzeniec.

Chociaż zdarza mi się go nie mieć.

Miałbym odrzucić wszystko czym być chciałem?

Zachować się jak najgorszy błazen?

Równie dobrze mógłbym spisać testament.

Za bardzo się popisałem, by to odrzucić.

Głupiutki

Ty wiesz, ja wiem i każdy dookoła.

Tak jakoś wyszło, że tworzę przypadek.

Oczywiście, że specjalnie.

Znajduję się zawsze gdzieś pomiędzy nie powinienem

I zdecydowanie niepotrzebnie.

Głupiutki powiem, że akurat byłem w sąsiedztwie.

Tęsknota

Ciekawe zjawisko poniekąd nakreślające bliskość.

Paradoksalnie często chodzi w nim o szybkość.

Zerwanie z drugiej osoby ubrań, zanim ta osoba o tym pomyśli.

Głodny chwytam za bieliznę i impetem ściągam skarpetki.

Minęła chwila i mam oczy, język i dłoń

Na piersi.

Jak wytłumaczę że lubię to samo, za każdym razem inaczej?

Naturalnie jest to niemożliwe,

Ale ja dłońmi na tym samym ciele,

Co rusz poznaje nowe piękne krzywe.

Chciałbym mieć pismo jak kobiece ciało.

Kształtną kursywą dawać pobudzenie zmysłom.

Ach. No i tęskno.

Pośladki, smak i kształty.

Zarysowane piękne C. Wspaniałe D.

I wzrok, za który człowiek mógłby postawić się armii.

Tęsknię.

Może znajdziesz czas dla mnie?

Małpi taniec.

Blizna na napletku, to będę miał do śmierci.

A Ty? Nie wiem już nawet ile było Ty.

Ale tylko jedno ja.

Mimo wszystko tańczę, choć nie tańczę.

Odpal wyobraźnię.

Ja to wszystko lubię,

Lecz też na Twój wzrok poluję.

To co mam na skórze, to nie barwy wojenne.

Gdzieś jest kilka innych blizn,

Czymś sobie uderzyłem gębę.

Co jeszcze?

W powietrzu Valentino.

Ja na pewno fizycznie, też chemicznie.

Myślę. Czym jest miłość?

Pokreśliłem sobie gębę, ktoś mówi że mnie popierdoliło.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.