Rafał Robert Leniar

Epitafia dla gwiazdek śniegu

© Rafał Robert Leniar, 2025

„Epitafia dla gwiazdek śniegu” to zbiór piętnastu wierszy. Zimny, przejrzysty i pełen drgań emocjonalnych tomik, w którym dzieciństwo styka się z apokalipsą, a intymność z ironią. To świat, w którym zima jest stanem ducha, śmierć — nieustannym towarzyszem, a poezja — kobietą, która „jak fala na brzeg — wpływa”. Autor nie oszczędza siebie ani czytelnika. „Epitafia…” są wierszami o przemijaniu, które nie krzyczą — tylko zapadają w śnieg.

ISBN 978-83-8431-073-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Epitafia dla gwiazdek śniegu

Łowienie Marzanny

Tęskniąc za zimą

Niwaki

Przeestetyzowani

W czasie burzy człowiek się nuży

Anioł tchórz

Paszkwil o byciu razem

Toleracja (czyli wierszyk na temat przechwałka)

Safona

Epitafia dla gwiazdek śniegu

Mit, który ożył

Fabryka poetów

Morituri

Żegnaj, kochana kropeczko!

Ostatni dzień

Łowienie Marzanny

Tak wygląda mój czysty i niewinny sen:

Nadchodzi wiosna i trwają roztopy,

Wracam ze szkoły w Dzień Wagarowicza.

Nie ciążą mi myśli, nie bolą mnie stopy —

Jestem szczęśliwy, czasu nie odliczam.

Nie przegrałem jeszcze, sił też nie brakuje,

Zachwycam się wszystkim — trwa słodkie przedwiośnie.

Gronostaj tuż obok domu na coś znów poluje.

Tak ogółem — całkiem jest w tym półśnie — znośnie.

Lecz kończy się wiersz ten, rozpoczyna proza,

Kończy się zima, rozpoczyna wiosna.

A kilka dzieciaków nad nurtem tej rzeki

(do której nigdy nie wchodzisz dwa razy)

Przestaje łowić Marzannę.

Tęskniąc za zimą

Za taką najzwyklejszą

Zimą

Jest mi tęskno.

Za śniegiem zeszłorocznym,

Za kuligiem,

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.