Dariusz Pawel Trybuła

Różany azyl

Poezja terapeutyczna

Ilustrator Jan Kukułka

Ilustrator Anna Wajda

Ilustrator Józef Szklarczyk

Ilustrator Bożenna Wojnarska

Ilustrator Adam Wajgelt

Ilustrator Weronika Skuza

Ilustrator Daniel Skuza

Ilustrator Jolanta Frankiewicz

Ilustrator Magłorzata Kozera

Ilustrator Kamil Przeniczka

Ilustrator Piotr Sigda

Fotograf Dariusz Paweł Trybuła

Projektant okładki Robert Ratajczak

Słowo wstępne Barbara Gradek

Słowo wstępne Karol Szumkow

Redaktor i skład Dariusz Paweł Trybuła

Recenzja Katarzyna Dominik

Recenzja Krystyna Anna Szklarczyk

Recenzja Robert Ratajczak

Recenzja Adrian Jasek

Recenzja Remigiusz Szurek

Recenzja Michał Konieczek

Recenzja Maria Janina Felbel

Recenzja Piotr Sigda

Recenzja Michał Matuszewski

Recenzja Grzegorz Trzmielewski

Recenzja Tomasz Sozański

© Dariusz Pawel Trybuła, 2020

© Jan Kukułka, ilustracje, 2020

© Anna Wajda, ilustracje, 2020

© Józef Szklarczyk, ilustracje, 2020

© Bożenna Wojnarska, ilustracje, 2020

© Adam Wajgelt, ilustracje, 2020

© Weronika Skuza, ilustracje, 2020

© Daniel Skuza, ilustracje, 2020

© Jolanta Frankiewicz, ilustracje, 2020

© Magłorzata Kozera, ilustracje, 2020

© Kamil Przeniczka, ilustracje, 2020

© Piotr Sigda, ilustracje, 2020

© Dariusz Paweł Trybuła, fotografie, 2020

© Robert Ratajczak, projekt okładki, 2020

W moich wierszach zawartych w tej książce bohaterami są właśnie róże posiadające pozytywne cechy. Wszystkie są w nich na głównym planie i zachwycą każdego swoim szykownym wyglądem, aksamitem płatków, niepowtarzalnym, kuszącym zapachem. Takie są właśnie moje wiersze różane — lekkie i przyjemne stanowiąc w całości swoistą poezję terapeutyczną na kartach niniejszej książki. W mojej twórczości róża jest ukazana w klimacie przyjemności jako symbol miłości, przyjaźni, namiętności, radości.

ISBN 978-83-8189-963-5

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

autor: Kamil Przeniczka

„Róże i cukierniczka” (autor: Daniel Skuza)

„Róża i figurka psa” (autor: Daniel Skuza)

Podziękowania

W tym miejscu pragnę podziękować wszystkim, którzy wspierali mnie w pomyśle wydania tej książki pt. „Różany azyl”. Poezja terapeutyczna.

Dziękuję za miłe słowo, wsparcie i oczywiście dziękuję tym poetom, którzy przeczytali moje wiersze przed wydaniem i zgodzili się napisać na temat tych wierszy o różach kilkanaście zdań od siebie — Piotrowi Sigda z Gdańska, Marii Felbel z Zamościa, Krystynie Annie Szklarczyk, Kasi Dominik z Dobczyc, Robertowi Ratajczak z Murowanej Gośliny, Adrianowi Jasek z Maciejowic, Remigiuszowi Szurek z Ropy, Michałowi Konieczek z Sulechowa. Dziękuję także czytelnikom za przeczytanie wierszy przed wydaniem i wyrażenie swojej opinii na ich temat — Grzegorzowi Trzmielewskiemu z Drzecina, Michałowi Matuszewskiemu z Myczkowa (obecnie Krakowa), Tomaszowi Sozańskiemu z Wałbrzycha.

Gorące podziękowania składam także tym, którzy zechcieli udostępnić swoje grafiki, zdjęcia, obrazy i szkice przedstawiające róże jako ilustracje do mojej książki — Kamilowi Przeniczce z Gostynia (obecnie Leszno), Jankowi Kukułce z Warszawy, Józefowi Szklarczyk, Annie Wajdzie z Sosnowca, Bożennie Wojnarskiej z Warszawy, Weronice Skuza, Danielowi Skuza z Ostrowca Świętokrzyskiego, Jolancie Frankiewicz z Kutna (obecnie Bedlno), Małorzacie Kozera, Adamowi Wajgelt, Piotrowi Sigda z Gdańska. Za słowo wstępne dziękuję także poetce, Barbarze Gradek z Sochaczewa oraz poecie, Karolowi Szumkow z Grudziądza, za pomoc w przygotowaniu okładki poecie i grafikowi Robertowi Ratajczak z Murowanej Gośliny.

Dariusz Paweł Trybuła

#artyzmdedykacje od Dariusza

Moja poezja różana

Pragnę

By ta moja różana poezja

Była dla Was

Wyjątkowym darem

Byście poczuli jej magiczny, rajski klimat

I nakarmili jej słowami swe dusze

Jej nastrój i wena

Niech dla Was drodzy czytelnicy

Będzie bezcennym prezentem

niczym spełnione marzenie prosto z bajki.

Moja różana poezja dla wszystkich

Różaną poezję napisałem

z potrzeby duszy,

ona prosto z serca płynie.

Nie wszystkim się to podoba,

jednak piszę co mi dyktują serce i umysł.

Stworzyłem różane wiersze —

jako poezję terapeutyczną dla wszystkich —

młodszych i starszych,

każdy może w niej odnaleźć

promyk nadziei na lepsze jutro,

nutę miłości,

przyjaźni powóz,

oazę spokoju,

morze szczęścia,

płomień namiętności.

Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów 2020 r.

autor: Józef Szklarczyk

autor: Bożenna Wojnarska

fot. Dariusz Paweł Trybuła

Słowo wstępne od Basi

Jak delikatna i wrażliwa jest psychika ludzka?? Jakie bodźce powodują narastający stres który wywołuje depresje?? Codzienne obowiązki pochłaniają wiele czasu i nie zawsze człowiek jest w stanie im sprostać. Jaki procent społeczeństwa popada w depresje borykają się z narastającym chaosem i niedostatkiem. Nasze społeczeństwo podzielone na warstwy społeczne przez system monetarny. Od najmłodszych lat szkolnych różnice warstw społecznych były i są widoczne. Często ten bagaż niedostatku zabieramy ze sobą w dorosłe życie. Obciążeni poczuciem niesprawiedliwości często popadamy w uzależnienia szukając wyjścia z trudnych sytuacji. Zbyt niska samoocena, brak bodźców i pomocy często prowadzi do pogłębiającej się depresji i izolacji wrażliwych i słabszych ludzi.

Dziś jest to problem dotykający dzieci. Człowiek próbuje znaleźć odskocznie od przygnębiającego codziennego. życia Wiele osób znajduje azyl i ukojenie w poezji. W tym trochę iluzjonicznym świecie znajdują odskocznie poszerzając horyzonty postrzegania otaczającego świata. Wyobraźnia ludzka jest nieograniczona a ciepło i piękno poezji przenika z serca do serca. Uważam, że poezja jest najprostszą formą docierania do najgłębszych zakątków serca i duszy człowieka. Komunikacja, która nie oczekuje zwierzeń kiedy czytelnik utożsamia się z treścią utworu oczyma poezji widzi piękno nieba i otaczającej go natury. Zaczyna dostrzegać obrazy, których w wirze codziennej pracy nie dostrzegał. Taka chwila relaksu więcej znaczy niż wszystkie środki medyczne które działają doraźnie i krótko. Ciepłe, życzliwe słowa, piękno natury potrafią leczyć choroby nazwałabym serca i duszy. Tam pewnie leży przyczyna większości naszych chorób.

Poezja jest najlepszym bezpłatnym lekiem na poczucie zagubienia samotności i chaosu codziennego dnia. Na równi z muzyka łagodzi nasze wewnętrzne rozterki pomagając odnaleźć się w naszej trudnej rzeczywistość.

Barbara Gradek,

Sochaczew 2020 r.

Słowo wstępne od Karola

„Różany azyl”. Poezja terapeutyczna jest książką, która poszerza światopogląd czytelnika, zabiera w fantastyczny świat barw kwiatu, który jest uznawany przez każdego wielbiciela za oazę spokoju myśli natchnionych i niespodziewanych. Każdy z wierszy opisuje jeden świat w wielokolorowych motywach, które przedstawiają każdy element przeżyć i emocji, poczynając od nieskazitelnych uczuć miłości, pragnień, radości, po sakralne i spokojne pojednanie dusz kończąc na ostatnim etapie życia ludzkiego. Terapia w tej poezji opiera się na minimalizmie oraz na postrzeganiu świata zewnętrznego poprzez pryzmat małych rzeczy, dostrzeganiu piękna oczami wyobraźni, otwartości emocjonalnej oraz skupieniu uwagi czytelników na obserwacji walorów estetycznych piękna namiętności i miłości z poznaniem cząstki siebie bliżej i głębiej. Treść książki pokazuje również przelanie swoich uczuć w wieloraki sposób, od dumy pojednania, uśmiechu i szczęścia nieskalanego po współczucie i zrozumienie wewnętrznych, skrytych potrzeb serca, które może odczuwać samotność. Myślę, że każdy w tej poezji znajdzie coś dla siebie, dla swojej spragnionej potrzeby spojrzenia na miłość w wielu zwierciadłach jak i dostrzeżeniu w samym sobie wartości, które mogą barwami róż, pokolorować oczy własnej wyobraźni.

Karol Szumkow,

Grudziądz, marzec 2020 r.

autor: Piotr Sigda

Słowo wstępne od autora

Witam was serdecznie drodzy czytelnicy. Oto trzymacie w ręku moją najnowszą książkę, tomik z różaną poezją. Róże to wspaniałe kwiaty, o których śmiało można powiedzieć, że są królowymi wśród kwiatów.

Róże to bardzo uniwersalne kwiaty, a przy tym piękne i wdzięczne. W całej swej okazałości są jednymi z najbardziej eleganckich kwiatów o wielu znaczeniach. Są ozdobą każdego ogrodu, a gama ich kolorów przyciąga wzrok każdego miłośnika kwiatów. Dlatego kwiat róży uważany jest przez wielu za najpiękniejszy na Ziemi. Kojarzy się dlatego niewątpliwie z miłością, namiętnością, gracją, subtelnością, delikatnością, czy szlachetnością. Nie bez powodu róża nazywana jest królową kwiatów.

W moich wierszach zawartych w tej książce bohaterami są właśnie róże, które posiadają wszystkie te pozytywne cechy wymienione powyżej. Wszystkie są w nich na głównym planie i zachwycą każdego nie tylko swoim szykownym wyglądem, aksamitem płatków, ale i niepowtarzalnym, kuszącym zapachem.

Takie są właśnie moje wiersze różane — lekkie i przyjemne stanowiąc w całości swoistą poezję terapeutyczną na kartach niniejszej książki. W mojej twórczości róża jest ukazana w klimacie przyjemności. Jednak, jak wiadomo róża oprócz swej delikatności i piękna ma także kłujące, mocne kolce i może nieść ze sobą też ból. Jednak ja skupiłem się na ukazaniu ich esencji piękna i czystej magii. Są w nich jak królowe na tronie wszystkich kwiatów. Są symbolem miłości, przyjaźni i namiętności.

Mam nadzieję, że niniejsza książka, którą wam dziś serwuję będzie dla was literackim arcydziełem, a wiersze i słowa w nich zawarte rozpieszczą waszą duszę i zmysły. Każdy mój wiersz o róży wybrzmiewa z głębi serca i jest literackim poematem opowiadającym o różanej historii. Ten różany marzycielski tomik rozświetla najpiękniejsze, choć uśpione w zakamarkach pamięci pragnienia tworząc aurę przyjemnej nostalgii.

Róże w moich wierszach są więc przepełnione optymizmem i dobrymi cechami. One mówią o miłości, pragnieniach, namiętnościach, o przyjaźni i innych wspaniałych myślach, a każdy wiersz jest swego rodzaju azylem, dzięki któremu można oderwać się od problemów współczesnego świata.

Postanowiłem, że moje wiersze o różach będą taką właśnie jedyną w swoim rodzaju poezją terapeutyczną. Mam nadzieję, że staną się „poetyckim lekiem” dla smutnej duszy i lektura tej książki pomoże się zmierzyć z własnymi słabościami, problemami, lękami.

Już teraz zapraszam wszystkich do mojego poetyckiego ogrodu słów zaklętych w płatkach róż. Zachęcam przy okazji do tego, aby ta moja książka zagościła w państwa domowych biblioteczkach pośród innych wspaniałych publikacji książkowych. Dopełnieniem książki są rysunki, szkice, obrazy przedstawiające róże różnych autorów (artystów - malarzy). Ponadto kilka zdjęć róż w ogródku, które sam zrobiłem.

Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów 2020 r.

autor: Adam Wajgelt

Róże — symbolika i znaczenie w poezji i sztuce*

Róże znane są już od bardzo dawna, niemalże od początków ludzkości i mowa o nich była już w starożytności. W starożytnym Egipcie róże poświęcone były królowej Izydzie. Ich ornamenty ładnie zdobiły ściany grobowców, z kolei ściany świątyni Salomona obmywane były nie czym innym, jak wodą różaną. Zmarłym nakładano wtedy na głowę koronę z róż zwanych „świętymi różami abisyńskimi”. Śmiało można powiedzieć, że róża towarzyszyła ludziom od „zawsze”. Amerykańscy paleobiolodzy dowodzą, że pojawiły się one na Ziemi już około 40 milionów lat temu. W mitologii greckiej możemy przeczytać opowieść o powstaniu róży, która miała wyłonić się wraz z Afrodytą z piany morskiej. Natomiast dla Starożytnych Rzymian były one przede wszystkim symbolem przepychu, bogactwa, triumfu. W starożytnym Rzymie umieszczano dziką róże na drzwiach pokoju co oznaczało, że rozmowy które były w nim prowadzone są poufne. Jeżeli mówimy o starożytnym Rzymie warto wspomnieć też o tym, że obchodzono wtedy tzw. Rozalia, czyli Święto Róży, podczas którego dekorowane były groby. W średniowieczu zaś tworzono ogrody różane, które służyły jako miejsca pochówku. Nawiązywali do niej także pisarze i poeci.

O róży mowa jest także w chrześcijaństwie, gdzie związana jest głównie z męką Chrystusa i kultem Maryjnym. Kolce róży mają oczywiście nawiązywać do pięciu ran chrystusowych i jego męki (nawiązanie to często stosowane jest w ikonografii), natomiast Matka Boża w litanii loretańskiej wzywana jako Róża Duchowna, z łac. rosa mystica. Niepokalana Dziewica Maryja jest różą wśród cierni. Poza tym róża jest również emblematem wielu świętych: Katarzyny, Elżbiety, Doroty, Teresy, Jerzego, Wincentego. W tarocie ten kwiat jest symbolem równowagi.

Róża jest jednym z najbardziej popularnych kwiatów, która dorobiła się ogromnej liczby znaczeń. Jest po prostu wyniesiona ponad inne kwiaty i poza znaczeniem estetycznym czy florystycznym niesie ze sobą bardzo często jakieś przesłanie. Obecna od wieków w kulturze, literaturze, malarstwie, heraldyce w sytuacjach dla ludzi ważnych i wyjątkowych, a nawet w religii. W Słowniku Symboli autorstwa Władysława Kopalińskiego możemy przeczytać, że autor szczególną uwagę zwraca na przeciwstawność znaczenia słowa róża. Jest ona po prostu symbolem życia (zmartwychwstania) jak i śmierci, a nawet życia cnotliwego, jak i rozpustnego, niezniszczalności, ale także przemijalności, próżności. Róża jest oczywiście również symbolem miłości, zarówno tej duchowej jak i fizycznej. Róże to także nieodłączny element romansu. Odgrywają one także bardzo dużą i znaczącą rolę w wielu różnych dziedzinach życia i wszechobecnej działalności człowieka: w poezji, literaturze, sztuce, malarstwie, zdobnictwie, heraldyce, architekturze, obrzędowości i symbolice.

W renesansie róża, która posiadała 8-m płatków była przesłaniem odrodzenia i odnowy. W sztuce oraz tekstach alchemii natomiast, taka złożona z 7 płatków posiada symbolikę porządku i zrozumienia. Związki numerologii z różą to też widoczność w masonerii, gdzie trzy róże symbolizują miłość, światło i życie.

Symbolika róży zawsze jest złożona i warto wiedzieć, że w zależności od kontekstu może mieć odniesienie na zasadzie przeciwstawnych skojarzeń.

Róże od zawsze znane są przede wszystkim jako rośliny ozdobne z powodu swoich bardzo efektownych kwiatów w różnych kolorach. Warto dodać, że biorąc pod uwagę ich aromat wykorzystywane są również jako rośliny kosmetyczne. Róże, jak już wcześniej było wspominane są to kwiaty, które niewątpliwie kojarzą się z miłością, dlatego są niezwykle popularne wśród zakochanych. Wielu mężczyzn daje swoim ukochanym właśnie te kwiaty z różnych okazji. To idealne dopełnienie każdego prezentu dla najbliższej osoby. Niewiele osób wie jednak, że każdy kolor różny niesie za sobą inne znaczenie.

Róża posiada wiele znaczeń, które różnią się w zależności od jego koloru. Jednak każda róża może być postrzegana jako następujące symbole: miłość, honor, zmysłowość, bezczasowość, równowaga, pasja, mądrość, intryga. Warto także wspomnieć w tym miejscu, że czteropłatkowa róża uosabia czterokrotny podział kosmosu, natomiast pięcioramienna róża reprezentuje mikrokosmos, a sześciopłatkowa róża reprezentuje makrokosmos. Obraz róży, który jest oglądany z góry nazywany jest rozetą.

Obecnie róża jest jednym z najczęściej wybieranym przez Pary Młode kwiatem ślubnym. Różane dekoracje zdobią kościoły, sale weselne, pojazdy, pięknie prezentują się zarówno w bukiecie Panny Młodej, jak również w butonierce Pana Młodego.

Kolory róży

Róża czerwona — najbogatsza w znaczenia, ponieważ może symbolizować namiętność, małżeństwo, macierzyństwo, ale również wstyd i próżność świata. Obecnie najczęściej niesie ze sobą przesłanie okazania miłości. Co ciekawe różne odcienie czerwieni płatków róż mogą nadawać jej inny charakter.

Róża biała — („kwiat niosący światło” — oznacza czystość i szczerość intencji, a także niewinność, cnotę i pobożność. Doskonała również dla osób ceniących ład, porządek i elegancję.

Złota róża — ofiarowywana przez papieży osobom zasłużonym dla katolicyzmu w czwartą niedzielę wielkiego postu to symbol osiągnięcia doskonałego;

Żółta róża — w wielu krajach kojarzone negatywnie. Mówi się, że żółte róże są nieszczere, gdyż oznaczają zazdrość i niewierność, a także oszustwo. Obecnie uznawane za symbol uczuć platonicznych, a także kwiat przyjaźni.

Błękitna róża — rzecz niemożliwa, dlatego bywa przypisywana magii, ale również miłości od pierwszego spojrzenia (ale to przecież ma również w sobie coś z magii).

Czarna róża — rzecz nieosiągalna, a przez swój kolor kojarzona negatywnie. Obecnie dedykowana wydarzeniom którym nadszedł kres.    Róże herbaciane — mają dość neutralne znaczenie, ale jednak z pozytywnym wydźwiękiem, najczęściej są wyrazem sympatii i radości.

Pomarańczowa róża — oznacza entuzjazm, fascynację, pożądanie. Optymistyczne i energetyzujące, pomarańczowe róże podgrzewają atmosferę! Będąc mieszkanką koloru żółtego i czerwonego, są często uważane za pomost pomiędzy uczuciem przyjaźni, symbolizowanym przez żółte róże, oraz miłości, kojarzonej z czerwonymi różami. Podarowując pomarańczowe róże możesz zatem wyjawić pragnienie pójścia o krok dalej. W relacjach formalnych to prezent finalizujący udany projekt.

Różowa róża — to kwiat słodkich myśli. Jest symbolem wdzięczności, szlachetności, uznania i podziwu. Jaśniejsze odcienie różu podkreślają delikatność i urok obdarowywanej kobiety, natomiast ciemniejszy róż wyraża serdeczne podziękowania.

Fioletowa/lawendowa róża — symbolizuje miłość od pierwszego wejrzenia, majestatyczność oraz oczarowanie. Fioletowe róże to oryginalny prezent na pierwszą randkę, ale nie tylko! Doskonały wybór jeśli chcesz wywrzeć na kobiecie piorunujące wrażenie! Z pewnością dodadzą splendoru ważnej okazji! Lawendowe róże są trudno dostępne, dlatego kobieta, która je dostanie będzie mieć ogromny sentyment do mężczyzny, który je dla niej zdobył!

Mieszane róże — poprzez celowe mieszanie róż w różnych kolorach, możesz stworzyć bukiet emocji. Na przykład bukiet czerwonych i białych róż oznaczałby „Bardzo Cię kocham, a moje intencje są honorowe”. Losowa mieszanka róż przekazałaby mieszane uczucia lub wysłała wiadomość: „Nie wiem jeszcze jakie są moje uczucia, ale na pewno lubię Cię na tyle, by wysłać Ci róże”.

*opracowane na podstawie własnych wiadomości, doświadczenia oraz dostępnych informacji w żródłach (książka, artykuły, internet)

Poezjoterapia — lecznicza moc poezji

źródłachźródłachPoezja ma wielkie walory terapeutyczne poprzez wytwarzanie szczególnie bliskiego kontaktu z czytelnikiem. Jej symbolika, ogromny ładunek emocjonalny, oraz biologiczna siła rytmu działają jednocześnie na uczucia i myśli. Poezja bywa określana jako najkrótsza droga emocjonalna między czytelnikiem a poetą. Refleksyjne wiersze poruszają problemy sensu życia oddziałują również na sferę intelektualną. Doprowadzają pacjentów do konstruktywnych sądów na temat doświadczeń życiowych, których doznali poprzez porażki w określeniu swoich poglądów. Symbolika poezji jest uniwersalną, skrótową formą komunikacji czyniąc ją zrozumiałą dla ludzi o różnym poziomie intelektualnym, oraz z różnych kręgów kulturowych.

Zbiorowe słuchanie, recytowanie lub śpiewanie utworów poetyckich jest wspólnym dziełem emocjonalnym, który łączy grupę dając jej poczucie bezpieczeństwa i wartości.

Jednym z podstawowych czynników sugestywnej siły poezji jest rytm — człowiek żyje rytmem własnego ciała, oraz w rytmach zewnętrznych, tj. dobowych, miesięcznych, rocznych. Rytm jest pierwszym i prawdopodobnie ostatnim doznaniem człowieka. Poprzez piękno róż chcę pokazać, że można żyć szczęśliwie, a wiersze zawarte w tej książce stają się poezją terapeutyczną.

Różane myśli

ile godzin niepewności

ukrytych w zapachu

kwiatów róży

kwitnących myśli

wzgórza życiowej prawdy

w aksamitnych płatkach róż

bukietem kwiatów

przekazuję dziś

garść wspomnień

w kolorowym ogrodzie

nadzieja rozkwita

spełniając marzenia

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 4 lutego 2018 r.)

autor: Jolanta Frankiewicz

Różane namiętności

upojne

czerwone róże

kuszą

aromatycznym zapachem

nuty

romantycznych płatków

dodają

nieodparty urok

serce rozkwita

płomieniem miłości

myśli

płyną morzem

różanych namiętności

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 8 lutego 2018 r.)

Oda do róży

O różo

czerwona jak serce

O różu pachnący namiętnością

O śliczna różo

ty jesteś dla duszy ozdobą

co w sercu gra serenadę

Różo

powiedz Mi czy miłość przetrwa trudności

gdy …

niesiesz w koszu owoce radości

twe słowa płyną strumieniem czułości

Różo!

pozostań w szatach pełnych miłości

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 12 lipca 2018 r.)

Siedem czerwonych róż

Siedem czerwonych róż każdego

siódmego dnia tobie dam

Niech nasza miłość niesie nas

przez siedem dni i nocy jak statek

na morzu przyjemności.

A Ja powiem tobie siedem słów — jakże

magicznych jak z zaklęcia płynących

One staną się ukojeniem dla ciebie

na każde siedem dni

Będą balsamem z łagodnych myśli

i dla serca wspaniałym darem.

Jak w siódmym niebie będziemy trwać

i żyć razem szczęśliwie

Siedem czerwowych róż tobie dam, one

będą naszym symbolem miłosnego

uniesienia.

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 7 grudnia 2016 r.)

Ballada o czerwonej róży

Jestem róża

ukryta gdzieś wśród kolców łodygi.

Kto mnie dziś tutaj

zobaczy?

Taka niepokorna,

czerwona korona

niech łodyga dziś mnie

pod listkiem uchowa.

Czy dla mnie potrzeba

tyle słońca,

tyle deszczu, cienia, wiatru tyle,

jak jestem teraz w ogrodzie

tylko na chwilę?

Łodyga czerwonej róży nie posłuchała,

raz była w tym mocnym słońcu, raz

na ulewnym deszczu stała,

chciała aby róża zachwyciła swym pięknem

wszystkich ludzi,

aby podziwiali jej mocno czerwone

płatki róż.

Jestem skromna,

ukryta gdzieś wśród kolców łodygi,

kto mnie dziś w ten pogodny dzień

tutaj zobaczy?

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 26 lutego 2017 r.)

autor: Jan Kukułka

Czarne róże

Bliska osoba

od

ciebie odchodzi,

pozostaje

po

niej

już

tylko wspomnienie,

trudno

ci o niej

zapomnieć,

trwasz

każdego dnia

w

smutku,

rozpacz

twoje serce

ogarnia,

a

wokół ciebie

same czarne róże.

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 4 stycznia 2017 r.)

Czerwona róża

Nasze spojrzenia

kiedyś

się spotkały,

gdy

spacerowaliśmy

po parku,

wtedy

jeszcze nie

znaliśmy się,

jednak

nasze serca

mocniej zabiły,

strzała amora

dopadła

nas niespodziewanie.

Żar gorącego

uczucia

rozpalił

nasze zmysły

niczym czerwona róża,

ciała drżały

z

pożądania.

Miłość

trwa nadal,

jednak

nie

jesteśmy razem.

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 8 stycznia 2017 r.)

różo czerwona

wspaniała

piastunko miłości

pożądania płomieniu

uczucie

gorące rozpalasz

dostarczasz czułe chwile

spełnienia

serce mocniej bije

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 14 lutego 2019 r.)

Białe róże

Białych płatków aksamit

Uspokaja i daje wytchnienie

Biel obłoków spokojna

Niczym niewinność

Piękno białych róż

Daje radość i wszystko wybacza

Jak miłość czysta

Białe róże najbardziej

Zakochanych potrafią zmylić

Natchnienie i miłość

Zmysłów czysta karta …

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 29 listopada 2016 r.)

Biała róża

Ona taka ładna i pachnąca

czysta i niewinna jak łza

jej biel niesie ze sobą harmonię

i spokój ducha

płynie po błękicie nieba jak po

oceanie spokoju — bo prawdziwe

piękno kryje się w prostocie

niezwykle zmysłowy zapach

jest niepowtarzalny

jak każda biała róża.

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 9 maja 2017 r.)

Żółte róże

(ku pamięci przyjaźni)

Żółte róże

są bardzo ładne

one jak słońca blask

dają wiele radości.

Dzięki nim stajemy się

wolni jak ptak, unosimy

się w tym szczęściu niczym

po błękitnym niebie wśród

białych obłoków.

Żółte róże

dopiero ci podarowane

rozkosznie się śmieją.

One swym urokiem pomogą

nam pielęgnować naszą

prawdziwą przyjaźń —

tak dziś rzadką i mało

spotykaną.

Na tę przyjaźń czekaliśmy

oboje bardzo długo.

(Dariusz Paweł Trybuła,

Wiadrów, 18 grudnia 2016 r.)

Pomarańczowe róże

Pomarańczowe róże, to życie

Wywołują w nas entuzjazm

Jak przyjemne królowe kwiatów.

Pachną pożądania słodyczą,

Płatkami zachwycają nasze serca …

Kolce nie mają znaczenia,

Gdy chce się iść o krok dalej …

Aby miłość rozkwitła.

Pomarańczowe róże tobie dziś podaruję,

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.