Łukasz Świerkowski

Na poważnie

© Łukasz Świerkowski, 2026

Nie szukaj tu znanego nazwiska.

Nie znajdziesz.

Nie szukaj kontrowersji, ich też nie ma.

Po prostu przeczytaj.

Ot co.

I tyle.

ISBN 978-83-8440-764-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

To, co trzymasz w dłoni to zaklęty w zdaniach czas. To doświadczenia oraz uczucia z przestrzeni kilku lat.

Mam nadzieję, że chociaż jeden z poniższych utworów sprawi, że po przeczytaniu zatrzymasz się na chwilę i odpoczniesz. Docenisz to, co masz i odnajdziesz w sobie odrobinę dziecięcej radości która sprawi, że uśmiech będzie częściej gościł na Twojej twarzy.

Te historie, mimo tego iż są bardzo osobiste, to równocześnie są niezwykle uniwersalne.

Nie wierzysz?

Sprawdź.

Asia

W wewnętrznym kręgu serca,

między tęsknotą a wspomnieniami,

Gdzieś za odbiciem marzeń schowana

W lustrze na siedem kawałków rozbitym,

Które podobno pecha przynosi.

Gdzieś za zasłoną z mgieł porannych słów,

które ze złością w świat poleciały,

Przecież tak łatwo przykrość jest sprawiać,

Przepraszać trudniej,

Sķąd my to znamy?

Obok trudności i krętej drogi

którą na skróty przejść chciałby każdy,

między wierszami zdań pomyślanych

które przez gardło przejść nam nie mogą

chociaż czasami pomóc by mogły.

Za ścianą tkanki z której kłopoty

nasze codzienne są zbudowane,

w rytmie powietrza które pozwala,

wciąż i na nowo siebie odkrywać,

pulsuje szczęście w żyłach niezmiennie.

I chociaż często zapominamy,

o tym, jak było lat temu naście,

to tam, w kręgu serca wewnętrznym

gdzieś między tęsknotą a wspomnieniami.

miłość do Ciebie będzie już zawsze.

Carum est, quod rarum est

Odłóż na moment

te chwile zwątpienia,

I zastąp je nowym nadziei oddechem.

Zapomnij o wszystkim

co umysł zasmuca,

I pomyśl o wietrze co zmiany nieść może.

Nie przejmuj się więcej

obrazem wśród innych,

co patrzą, nie widząc tego, co najważniejsze.

Zaczerpnij łyk wody

z górskiego strumyka,

bez filtrów pod zlewem co smak wciąż jej psują.

I rękę do czoła

bez wstydu znów przyłóż,

By sprawdzić czy nie ma Pan pilot tej dziury.

Znajdź chwilę dla siebie

bez zbędnych tłumaczeń,

Niech trawa łaskocze Tam, gdzie plecy się kończą.

I nie myśl, że nigdy,

nic zmienić się nie da,

spójrz tylko na kobrę co skórę zgubiła.

Nie zerkaj do tyłu

lecz zawsze pamiętaj,

by patrząc do przodu nie powtarzać błędów.

Strach

Najbardziej boimy się tego

co jutro,

przyniesie nam w swoim dziurawym worku.

Najbardziej boimy się tego

że jutro,

przyniesie nam zawód ze złością zmieszany.

Najbardziej boimy się tego

czy jutro,

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.