Michelle Enderson

Nadzieja za horyzontem: Odkrywanie tajemnic życia po śmierci

Projektant okładki Pixabay https://pixabay.com/pl/illustrations/niebo-ludzie-mistycyzm-przejście-1072804/

© Michelle Enderson, 2023

© Pixabay https://pixabay.com/pl/illustrations/niebo-ludzie-mistycyzm-przejście-1072804/, projekt okładki, 2023

Książka zgłębia tajemnicę nieznanego nam świata poza śmiercią. Rozdziały zawierają refleksje na temat procesu umierania, bliskich spotkań ze śmiercią (NDE). Książka przedstawia różnorodne wierzenia religijne dotyczące życia po śmierci. Przedstawia różne perspektywy filozoficzne i etyczne dotyczące życia po śmierci oraz kontrowersje, jakie towarzyszą temu tematowi, umożliwiając nam zrozumienie złożoności tego zagadnienia. W końcu, książka skupia się na eutanazji i kontrowersjach z nią związanych.

ISBN 978-83-8351-221-1

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Michelle Enderson

30.05.2023r.

Proces śmierci i umierania

Proces umierania

Śmierć i umieranie są nieodłącznymi częściami ludzkiego życia. Proces śmierci obejmuje zakończenie funkcjonowania organizmu, a umieranie to okres, który poprzedza tę śmierć.

Proces umierania jest naturalnym zjawiskiem, które jest nieodłączną częścią cyklu życia. Choć doświadczanie i zrozumienie śmierci może być emocjonalnie trudne, jest to nieunikniony etap dla wszystkich istot żywych. Poniżej przedstawiam ogólny opis procesu umierania[1].

Przygotowanie

W przypadku osób cierpiących na poważne choroby lub starzejących się, proces umierania często zaczyna się od przygotowań psychicznych i emocjonalnych. Osoba umierająca lub ich bliscy mogą odczuwać smutek, lęki i refleksję na temat życia.

Stopniowy spadek funkcji życiowych

Podczas procesu umierania, organizm stopniowo traci zdolność do utrzymania normalnego funkcjonowania. Proces ten może obejmować osłabienie sił witalnych, spadek apetytu, zmniejszenie siły mięśniowej i zmęczenie.

Zmiany fizjologiczne

W miarę jak organizm zbliża się do śmierci, mogą wystąpić różne zmiany fizjologiczne. Mogą to być m.in. spadek ciśnienia krwi, nieregularne tętno, trudności w oddychaniu, nieprawidłowa termoregulacja (np. zimne ręce i stopy), zmiana świadomości i utrata przytomności.

Stadium terminalne

To ostatnie stadium życia, które jest charakteryzowane przez bliskie objawy występujące przed śmiercią. W tym okresie osoba umierająca może przejawiać zmniejszoną reakcję na bodźce, trudności w komunikacji, dezorientację, agonię oddechową (płytkie, nieregularne oddychanie), niewydolność narządów i ogólne osłabienie.

Śmierć

Śmierć jest momentem, w którym zatrzymuje się praca serca i oddychanie, a funkcje życiowe nie są już możliwe do utrzymania. W tym momencie następuje zgon.

Ważne jest zrozumienie, że proces umierania może być różny dla każdej osoby. Czas trwania i doświadczane objawy mogą się różnić w zależności od wielu czynników, takich jak stan zdrowia, wiek i przyczyna śmierci. Opis powyżej odnosi się do ogólnych zjawisk, ale nie uwzględnia wszystkich niuansów indywidualnych sytuacji[2].

Fazy umierania

Fazy umierania to proces, który zazwyczaj występuje przed śmiercią i obejmuje różne etapy. Poniżej przedstawiam ogólny opis tych faz, jednak warto zauważyć, że doświadczenia śmierci mogą się różnić w zależności od indywidualnych okoliczności i kontekstu.

Przedśmiertna faza

W tej fazie osoba może odczuwać zmęczenie, osłabienie i utratę apetytu. Może również wystąpić dezorientacja, dezorganizacja myślenia i niezdolność do skoncentrowania się. Osoba może mieć również poczucie spokoju lub przygotowania do zbliżającego się końca życia.

Faza agonalna

Jest to etap, który występuje tuż przed śmiercią. Może charakteryzować się gwałtownym spadkiem ciśnienia krwi, nieregularnymi oddechami, chrapliwym oddechem, trudnościami w oddychaniu i nieprawidłowym rytmem serca. Może towarzyszyć temu zwiększone pobudzenie lub utrata przytomności.

Śmierć kliniczna

W tym momencie zatrzymuje się aktywność serca i oddychanie. Brak jest oznak życia i osoba nie reaguje na bodźce zewnętrzne. W tym czasie może być podejmowana próba resuscytacji, aby przywrócić aktywność życiową.

Śmierć biologiczna

Jest to trwały brak funkcji życiowych. W tym stadium nieodwracalnie ustają funkcje mózgu i innych narządów. Nie ma żadnej aktywności elektrycznej w mózgu, co potwierdza brak świadomości i zdolności do przywrócenia normalnego funkcjonowania organizmu.

Warto zauważyć, że opisane fazy są ogólnymi wytycznymi i mogą się różnić w zależności od przyczyny śmierci i stanu zdrowia osoby umierającej. Również istnieją przypadki, w których niektóre fazy mogą przebiegać inaczej lub zostać pominięte. Ważne jest, aby zapewnić wsparcie i opiekę osobom znajdującym się w procesie umierania oraz ich bliskim.

Objawy fizyczne

Objawy fizyczne u osoby umierającej mogą różnić się w zależności od wielu czynników, takich jak przyczyna śmierci, stan ogólny organizmu i indywidualne cechy pacjenta. Poniżej przedstawiam kilka powszechnych objawów, które mogą występować u osób na łożu śmierci.

Osłabienie i zmęczenie

Osoby umierające często doświadczają znacznego osłabienia i ogólnego zmęczenia. Mogą mieć trudności z poruszaniem się, utrzymaniem równowagi i wykonywaniem codziennych czynności.

Zmiany oddechowe

Często występują zmiany w rytmie i głębokości oddychania. Oddychanie może stawać się nieregularne, płytkie lub przyspieszone. Może również wystąpić chrapanie oddechowe, które jest związane z bliskością śmierci.

Ból

Niektórzy pacjenci mogą odczuwać ból związany z ich stanem, takim jak ból związany z chorobą nowotworową. Leczenie farmakologiczne oraz opieka paliatywna są dostępne w celu złagodzenia bólu i zapewnienia komfortu pacjentowi.

Niedożywienie i odwodnienie

W późnych stadiach umierania często występuje utrata apetytu i odwodnienie. Osoby umierające mogą mieć trudności z przyjmowaniem pokarmów i płynów, co prowadzi do osłabienia organizmu.

Zmiany skórne

Skóra osoby umierającej może stać się blada, zimna i wilgotna. Mogą wystąpić plamy o różnym kolorze na skórze, zwłaszcza w okolicach kończyn i stóp.

Zmętnienie świadomości

W późnych stadiach umierania może wystąpić zamroczenie lub utrata świadomości. Osoby umierające mogą być nieodpowiedzialne na bodźce zewnętrzne i mogą mieć trudności z komunikacją.

Spadek ciśnienia krwi

Ciśnienie krwi często spada u osób umierających. Może to prowadzić do uczucia zawrotów głowy, bladości skóry i osłabienia.

Ważne jest, aby pamiętać, że objawy fizyczne mogą być różne dla różnych osób, a nie wszyscy pacjenci umierający doświadczają wszystkich wymienionych objawów. W przypadku osób na łożu śmierci istotne jest zapewnienie im odpowiedniej opieki paliatywnej, która ma na celu złagodzenie bólu, utrzymanie komfortu i wsparcie emocjonalne.

[1] Bogdan Wojciszke, Śmierć, umieranie i żałoba. Psychologiczne
podstawy, 2001r.

[2] Bogdan Wojciszke, Śmierć, umieranie i żałoba. Psychologiczne
podstawy, 2001r.

Opieka paliatywna

Ważne jest, aby osoby umierające otrzymały odpowiednią opiekę paliatywną, która skupia się na złagodzeniu bólu i zapewnieniu komfortu w ostatnich momentach życia.

Opieka paliatywna jest specjalistyczną formą opieki medycznej i wsparcia, której celem jest poprawa jakości życia osób nieuleczalnie chorych i umierających oraz wsparcie ich rodzin. Opieka paliatywna skupia się na złagodzeniu bólu i innych objawów fizycznych, jak również na aspektach emocjonalnych, psychologicznych i duchowych.

Główne cele opieki paliatywnej

Leczenie i złagodzenie objawów fizycznych, takich jak ból, nudności, duszność i inne nieprzyjemne dolegliwości.

Zapewnienie wsparcia emocjonalnego i psychologicznego zarówno dla pacjenta, jak i dla jego rodziny.

Pomoc w utrzymaniu jak najwyższej jakości życia, umożliwienie godnego umierania i spełnienia życzeń pacjenta w miarę możliwości.

Wspieranie pacjenta w dokonywaniu decyzji dotyczących jego opieki i leczenia, tak aby odpowiadały jego wartościom, preferencjom i celom.

Koordynacja opieki i komunikacja między różnymi specjalistami medycznymi, a także z rodziną pacjenta.

Opieka paliatywna może być udzielana w szpitalach, hospicjach, ośrodkach opieki długoterminowej lub w domu pacjenta. Zespoły opieki paliatywnej, składające się z lekarzy, pielęgniarek, terapeutów, pracowników socjalnych i duchownych, pracują razem, aby zapewnić wszechstronne wsparcie pacjentowi i jego rodzinie.

Ważne jest, aby pacjent i jego rodzina byli zaangażowani we wszystkie decyzje dotyczące opieki paliatywnej. Plan opieki paliatywnej powinien uwzględniać preferencje pacjenta, jego wartości i cele życiowe.

Opieka paliatywna jest integralną częścią systemu opieki zdrowotnej i ma na celu zapewnienie komfortu, godności i wsparcia dla osób umierających i ich bliskich w trudnym czasie.

Bliskie spotkania ze śmiercią (near-death experiences, NDE)

Definicja NDE

NDE to skrót od angielskiego terminu „Near-Death Experience”, który w języku polskim tłumaczy się jako „Doświadczenie Bliskie Śmierci”. Jest to termin używany w kontekście opisów doświadczeń, które ludzie twierdzą, że przeżyli podczas sytuacji, w której byli bliscy śmierci lub nawet klinicznie martwi. Doświadczenia te często są opisywane jako głębokie i niezwykłe, związane z różnymi elementami, takimi jak opuszczenie ciała, podróż przez tunel, spotkanie z bliskimi zmarłymi, oglądanie własnego ciała z oddali, przeżycie poczucia jedności z kosmosem lub światłem, odczucie pokoju i miłości oraz odbiór informacji spoza zwykłych zmysłów.

Opisy NDE są często interpretowane jako dowód na istnienie życia po śmierci lub na transcendencję duchową. Niektórzy badacze, tacy jak Raymond Moody, pionier badań nad NDE, wierzą, że doświadczenia te wskazują na istnienie innego stanu świadomości, który może przetrwać po fizycznej śmierci.

NDE jest przedmiotem badań naukowych, a naukowcy starają się znaleźć wyjaśnienia dla tych doświadczeń, takie jak neurologiczne, psychologiczne czy kulturowe czynniki wpływające na ich powstawanie. Istnieje wiele teorii wyjaśniających NDE, ale temat ten nadal pozostaje kontrowersyjny i nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, co dokładnie się dzieje podczas tych doświadczeń[1].

[1] Andrzej Wojtczak, Doświadczenia graniczne. Badanie zjawiska
śmierci klinicznej, 2012r.

Wspólne elementy NDE

Pomimo że NDE jest subiektywnym doświadczeniem, istnieją pewne wspólne elementy, które często są opisywane przez osoby przeżywające te zdarzenia. Oto kilka takich elementów.

Odczucie oddzielenia od ciała

Wielu ludzi opisuje poczucie opuszczenia swojego fizycznego ciała i obserwowania go z pewnej odległości. Często mówią o wrażeniu unoszenia się nad sobą lub patrzenia na swoje ciało z góry.

Tunnels of Light (Tunele Światła)

Wiele osób relacjonuje, że podczas NDE przechodzi przez tunel z jasnym światłem na końcu. Ten tunel często jest opisywany jako pełen miłości i spokoju.

Spotkania z bliskimi zmarłymi

Niektórzy ludzie, którzy przeżyli NDE, mówią o spotkaniach z bliskimi zmarłymi członkami rodziny, przyjaciółmi lub duchowymi istotami. Te spotkania często są bardzo emocjonalne i pełne miłości.

Ocena życia

W czasie NDE niektóre osoby odczuwają intensywną ocenę swojego dotychczasowego życia. Mogą spojrzeć na swoje czyny, słowa i intencje i doświadczyć uczucia zrozumienia lub akceptacji.

Wyjście z ciała

Często ludzie, którzy przeżyli NDE, opisują poczucie opuszczenia swojego ciała i podróży przez inne sfery lub wymiary. Mogą doświadczać podróży przez przestrzeń lub przenikania przez różne miejsca.

Silne uczucie miłości i spokoju

Wielu osób opisuje, że podczas NDE doświadczało niezwykłego poczucia miłości, spokoju i akceptacji. Często mówią o tym, że to uczucie przewyższa wszelkie ziemskie doznania.

Podsumowanie

Warto jednak zaznaczyć, że doświadczenia NDE są bardzo subiektywne i różnią się w zależności od osoby przeżywającej takie zdarzenia. Nie wszystkie osoby, które doświadczyły bliskiej śmierci, doświadczają wszystkich tych elementów, a niektóre mogą mieć zupełnie inne, indywidualne doświadczenia.

Wyjaśnienia naukowe

[1] Andrzej Wojtczak, Doświadczenia graniczne. Badanie zjawiska
śmierci klinicznej, 2012r.

[1] Andrzej Wojtczak, Doświadczenia graniczne. Badanie zjawiska
śmierci klinicznej, 2012r.

[1] Ks. prof. Henryk Witczyk, Eschatologia chrześcijańska, 2010r.

[2] Ks. prof. Henryk Witczyk, Eschatologia chrześcijańska, 2010r.

[1] Abdulaziz Sachedin, Życie po śmierci w islamie, 1985r.

[1] S. Radhakrishnan, Filozofia Upaniszad, 1924r.

[2] S. Radhakrishnan, Filozofia Upaniszad, 1924r.

[1] Antoni Breczko, Buddyzm Zen i psychologia, 2003r.

[1] Frederick Greenspahn, The Jewish Afterlife: A Conceptual
Introduction, 2003r.

[2] Frederick Greenspahn, The Jewish Afterlife: A Conceptual
Introduction, 2003r.

[3] Frederick Greenspahn, The Jewish Afterlife: A Conceptual
Introduction, 2003r.

[4] Frederick Greenspahn, The Jewish Afterlife: A Conceptual
Introduction, 2003r.

[1] Samuel Scheffler, Śmierć i życie pozagrobowe, 2013r.

[2] Samuel Scheffler, Śmierć i życie pozagrobowe, 2013r.

[3] Samuel Scheffler, Śmierć i życie pozagrobowe, 2013r.

[4] Samuel Scheffler, Śmierć i życie pozagrobowe, 2013r.

[1] Samuel Scheffler, Śmierć i życie pozagrobowe, 2013r.

[2] Samuel Scheffler, Śmierć i życie pozagrobowe, 2013r.

[1] Raymond A. Moody Jr., Życie po życiu: Badanie zjawisk bliskich
śmierci, 1975r.

[1] Raymond A. Moody Jr., Życie po życiu: Badanie zjawisk bliskich
śmierci, 1975r.

[1] Raymond A. Moody Jr., Życie po życiu: Badanie zjawisk bliskich
śmierci, 1975r.

[1] Prof. dr hab. Piotr Walecki, Eutanazja. Analiza etyczna, filozoficzna i prawnomedyczna, 2015r.

[2] Prof. dr hab. Piotr Walecki, Eutanazja. Analiza etyczna, filozoficzna i prawnomedyczna, 2015r.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.