Mariusz Parlicki

Podszepty chwili

Haiku

© Mariusz Parlicki, 2020

„Podszepty chwili” to czwarty tomik poetycki w literackim dorobku krakowskiego poety Mariusza Parlickiego. Jego pierwsze wydanie ukazało się nakładem Krakowskiego Oddziału ZLP w 1997 roku. Zamieszczone w nim haiku nie próbują naśladować klasycznych japońskich wzorców tego gatunku. Autor nie stroni od metafor, charakterystycznych dla poezji Zachodu motywów i sposobów poetyckiego obrazowania. To zamknięte w siedemnastu sylabach haiku współczesne, czy może do haiku podobne miniaturki liryczne.

ISBN 978-83-8126-712-0

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Podszepty chwili

Podszepty chwili

„Spod czapki śniegu…”

„Kropla za kroplą…”

„Kruszeją lody…”

„Wezbrana rzeka…”

„Marcowe słońce…”

„Wiekowe dęby…”

„Trzepoczą skrzydła…”

„Ciepłe sny stygną…”

„Chodź na majówkę…”

„Pod niebem łąki…”

„Rzeka potrafi…”

„W rybackie sieci…”

„Po skalnej ścianie…”

„Skaliste szczyty…”

„Zdyszane miasto…”

„Nocą witraże…”

„Pędzel jutrzenki…”

„Kropelki rosy…”

„Konają puszcze…”

„Cekiny nieba…”

„Wyciągam ręce…”

„Leśne maliny…”

„Potędze wiatru…”

„Piaski pustyni…”

„Tylko pająki…”

„Poranne słońce…”

„Z leśnej gęstwiny…”

„Przed wiejską chatą…”

„Po parasolu…”

„Przywarły ciałem…”

„W ramionach ziemi…”

„Sterczą łodygi…”

„Noce się dłużą…”

„Patrzę ze szczytu…”

„Ucichły ule…”

„W stalowym niebie…”

„Upartym drzewom…”

„Na wrzosowisku…”

„Jesienną porą…”

„Staruszka jesień…”

„Idź jak Tezeusz…”

„Nastała zima…”

„Zima tak mroźna…”

„Nie czas na miłość…”

„Swoje haiku…”

„Ja tobie wszystko…”

„Tak bardzo kocham…”

„Mojemu sercu…”

„Usta kobiety…”

„Kwiaty w wazonie…”

„Drapieżne zwierzę…”

„Żurek z kiełbasą…”

„Zdjąłem piżamę…”

„Ślimak i człowiek …”

„To pierwsza wiosna…”

„Ludzką oziębłość…”

„Szare gołębie…”

„Strumienie czasu…”

„Stary kawaler…”

„Wyłącznie ślepcy…”

„W amforze ciała…”

„Kolejny miesiąc…”

„Co za paradoks…”

„Nasza planeta…”

„Gdzie jesteś Boże…”

„Prowadź mnie Boże …”

„Gdy spłodzę syna…”

„Pies wylizuje…”

„Kłamliwy zegar…”

„Zazdroszczę kretom…”

„Wynajmę pokój…”

„Na czole starca…”

„Z pierwszego piętra…”

„Chcę tak jak motyl…”

„Przyjdzie przed świtem…”

„Każda sekunda…”

„Życie jest złudą…”

„Przed śmiercią w morzu…”

„Wyschnięte źródło…”

„Ma wiarę w Boga…”

„Śmierć jest artystką…”

„Kięgi wieczności…”

Nota o autorze

Podszepty chwili

Haiku

***

Spod czapki śniegu

zerkają w stronę słońca

zmarznięte drzewa.

***

Kropla za kroplą

spływają z moich okien

witraże zimy.

***

Kruszeją lody,

kra kra z radości krzyczą

gawronie chóry.

***

Wezbrana rzeka

dorównać pragnie niebu

rozlewa błękit.

***

Marcowe słońce

starczyło żeby rozgrzać

serce pierwiosnka.

***

Wiekowe dęby

podobnie jak ja mają

zielono w głowie.

***

Trzepoczą skrzydła

milionów kropel wody

huczy wodospad.

***

Ciepłe sny stygną,

gdy wdziera się przez okno

powiew przedświtu.

***

Chodź na majówkę,

słyszysz w katedrze lasu

konwalie dzwonią.

***

Pod niebem łąki

płonie ognisko słońca —

sen nietoperza.

***

Rzeka potrafi

nadać najtwardszym głazom

szlif łagodności.

***

W rybackie sieci

ławicę ryb przywiodła

szczęśliwa gwiazda.

***

Po skalnej ścianie

człowiek idzie do nieba

razem z butami.

***

Skaliste szczyty

od wieków patrzą na świat

kamienną twarzą.

***

Zdyszane miasto

złapało późną nocą

miarowy oddech.

***

Nocą witraże

wznoszą bezbarwne modły

o promień światła.

***

Pędzel jutrzenki

na sinym dachu nieba

maluje freski.

***

Kropelki rosy

ociera promień słońca

z policzka róży.

***

Konają puszcze

zielone szyje ściska

pętla asfaltu.

***

Cekiny nieba

nawet gdy się wypalą,

nadal nam świecą.

***

Wyciągam ręce,

upadam na kolana,

zbieram poziomki.

***

Leśne maliny

kuszą by zakosztować

dzikiej słodyczy.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.