Anastasiya Kolendo-Smirnova

Super narzędzie dla psychologa — metaforyczne karty asocjacyjne

Tłumacz Natalia Martyniuk

© Anastasiya Kolendo-Smirnova, 2022

© Natalia Martyniuk, tłumaczenie, 2022

Ta książka jest zbiorem kilku małych broszur o takim narzędziu psychologicznym, jak metaforyczne karty asocjacyjne. Książka opisuje wiele technik wykorzystujących karty metaforyczne i dostarcza algorytmów do pracy zarówno z łatwymi i złożonymi żądaniami klientów: jak radzić sobie z traumą, niepłodnością psychogenną, finansami, poczuciem własnej wartości i nie tylko.

ISBN 978-83-8324-062-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Super narzędzie dla psychologa — metaforyczne karty asocjacyjne

Podstawowe sposoby pracy z metaforycznymi kartami asocjacyjnymi

Wprowadzenie

Talie portretowe

Obrazy zwierząt

Monotalie lub talie z obrazami przedmiotów

Uniwersalne

Karty ze słowami

Talie fabularne

Talie zasobów

Talie abstrakcyjne

Talii specjalne

Niemetaforyczne talie

Talie konstruktorzy

Niezwykłe karty metaforyczni

Ćwiczenie „Zmiana nastroju”

Ćwiczenie „Cechy”

Ćwiczenie „Dowolny cel”

Ćwiczenie „Rzeźba problemu”

Ćwiczenie „Dokonaj wyboru”

Ćwiczenie „Jestem, chcę, będę”

Ćwiczenie „Ze strachu”

Ćwiczenie „Obniżanie negatywnych emocji”

Ćwiczenie „Pozbywamy się nieodwzajemnionych uczuć do drugiej osoby”

Ćwiczenie „Obniżenie bólu”

Ćwiczenie „Zmiana stanu”

Ćwiczenie radzenia sobie z urazem

Ćwiczenie „Pierwsza konsultacja”

Ćwiczenie „Pierwszy krok”

Ćwiczenia do pracy z psychosomatyką

Ćwiczenie „Model ABC”

PRZYKŁAD PRACY Z EMOCJAMI

Ćwiczenie „Podosobowości”

Metaforyczne karty asocjacyjne w pracy z niepłodnością

Technika „Gdzie mieszka problem?”

Technika „Połączenie”

Technika „Zakłócenia”

Technika „Zrozumienie”

Technika „Męskie i kobiece”

Technika „Akceptacja rodziców”

Technika „Błogosławieństwo Rodu”

Związek z pieniędzmi

Subosobowości №3

Subosobowości №4

Marzenie

Sposoby na zarabianie pieniędzy

W drodze do celu

jak pracować z urazami psychicznymi za pomocą kart metaforycznych

Wprowadzenie

Technika Zasób

Ocenianie

Technika „Ostrożny dotyk”

Technika „Część, która poradziła sobie i inna”

Technika „Udało mi się”

Trzy techniki leczenia traumy

Technika 1. Akceptacja

Technika druga wersja badania traumy metodą psychokatalizy (autor metody Andriej Jermoszyn)

Technika Mieszanie

Technika pracy z częściami

Dobrze jest zakończyć każdą sesję następną techniką

20 technik psychologicznych z metaforycznymi kartami asocjacyjnymi

Człowiek czy lalka?

Zatrzymaj nerwicę!

Sny jako wskazówki

Rozczarowanie

Droga do siebie

Niepłodność psychogenna

Strata czy szczęście?

Oszukiwanie uczuć

Ukarz siebie

Muzyka moich stanów

Moja wartość

Pracy z urazą

Czy wybór jest stratą?

Gdzie są moje pieniądze?

Szukanie siebie

Technika „Znajdź utraconą część siebie”

Co kryje się za lenistwem?

„Zasób warstwowy lub ciasto zasobów”

Technika „Orgazm w głowie”

Piramida szczęścia

Ja czy Wszechświat?

Jak podnieść samoocenę za pomocą kart metaforycznych

Technika 1. Moja samoocena

Technika 2. Autoportret

Technika 3. Dziedziczność

Technika 4. Cień i persona

Technika 5. Portrety

Technika 6. Inwentaryzacja

Technika 7. Nowa podosobowość

Technika 8. Podosobowości

Technika 9. Niepewność

Technika 10. Chcę

Technika 11. List

UFO

Technika 13. Księga życia

Technika 14. Taniec

Technika 15. Dom

Podstawowe sposoby pracy z metaforycznymi kartami asocjacyjnymi

Wprowadzenie

Metaforyczne karty asocjacyjne powstały ze współpracy psychoterapeuty i artysty. Pierwsza talia metaforycznych kart asocjacyjnych została stworzona w 1975 roku przez Ely Ramana, kanadyjskiego profesora sztuki. Chciał wynieść sztukę z galerii i przybliżyć ją ludziom. Ta talia kart otrzymała nazwę „OH” (wykrzyknik, w języku angielskim wyrażający zdziwienie). Wspólnie z psychoterapeutą Joe Schlichterem opracowano zasady i wytyczne korzystania z kart jako narzędzia psychologicznego.

Główną zasadą działania kart metaforycznych jest to, że są one przewodnikiem do pracy z naszą nieświadomością. Każda osoba widzi na obrazie na karcie tylko własną osobistą interpretację rysunku.

Stąd pierwsza i podstawowa zasada pracy z kartami metaforycznymi: nigdy nie przedstawiaj swojej interpretacji innej osobie!

Jeśli zapytam osobę, czy chce iść do instytutu na ekonomistę? Odpowie mi swoją świadomością: „Tak, oczywiście, to dobry zawód, moi rodzice są ekonomistami, oczywiście chcę iść na te studia”. Potem mogę poprosić go, aby zadał sobie to samo pytanie i wyciągnął kartę, a to, co zobaczy na karcie, będzie odpowiedzią jego nieświadomości i nagle na karcie widzi osobę w kajdanach i rozumie, że naprawdę czuje się związany przez obowiązek wstąpić na uczelnię ekonomiczną i wewnętrznie go to krępuje i obciąża, ale nie jest gotów przyznać się do tego sam przed sobą, ponieważ z logicznego punktu widzenia decyzja została podjęta bardzo dobrze i słusznie. Jego nieświadomość może uważać inaczej. Może przekazać mu swoje postrzeganie tej sytuacji, zarówno poprzez zmysły, jak i poprzez pracę z kartami metaforycznymi. Jeśli dana osoba stłumi wszystkie uczucia i nie chce słuchać nieświadomości, możliwe jest, że wkrótce przemówi do niego przez ciało, a mianowicie chorobę… jest to przykład działania metaforycznych kart asocjacyjnych. To jest ich główny cel, aby być przewodnikiem w pracy z nieświadomością. Istnieją techniki, a nawet talii, gdzie praca ze świadomością jest przeprowadzana dość szeroko, ale ich głównym celem jest wywołanie tej reakcji „Och!”, to znaczy rodzaj nowego zrozumienia, którego wcześniej nie było.

Rozumiejąc tę ważną zasadę, możesz przekształcić wszystko, co jest pod ręką, w metaforyczne karty. Zarówno obrazy w książce lub czasopiśmie, jak i obrazy w muzeum lub widok z okna. Główną rzeczą, którą robimy w pracy z kartami, jest zadawanie prawidłowych pytań nieświadomości i otrzymywanie od niej odpowiedzi.

Na przykład: Jeśli pójdę na studia ekonomiczne, jak będę się czuł? Zadaj sobie pytanie i spójrz na mapę, zdjęcie, przez okno, w lewo, na stronę 10 czasopisma itp. Tam osoba zobaczy swoją osobistą interpretację, całkowicie swoją odpowiedź od swojej nieświadomości.

Ważne jest, aby najpierw zadać pytanie, a następnie otworzyć kartę, aby uzyskać ten efekt „Och!” Nie możesz natychmiast otworzyć pięciu kart, a następnie powiedzieć, co i gdzie się odczuwa.

Czasami ludzie, co zdarza się rzadko, nie do końca rozumieją, jak pracować z kartami, więc muszą krótko podsumować powyższe i pokazać prosty przykład techniki (wybierając spośród tych, które pojawią się później), aby to wyjaśnić.

Istnieje wiele odmian metaforycznych kart asocjacyjnych, wymienię pewne grupy, w które można je łączyć w dalszej części książki.

Talie portretowe

Talie portretowe to talii przedstawiające ludzie albo w pełni wzrostu, albo tylko ich twarze.

Na przykład „Persona”, „Personita” Autor: Moritz Egetmeyer, „Osoby” Autor: Ju. Demidova

Zasadniczo głównym celem tych talii jest praca ze stanami, emocjami, podosobowościami i relacjami.

Techniki z jedną kartą

Jedna karta z talii portretów dobrze sprawdza się z prognozami, jeśli to zrobię, poczuję się jak… lub z kartami pomocnikami.

Przykład. Człowiek nie wie, czy powinien zrobić coś, co zaplanował. Z talii portretowej wyjmuję kartę zakrytą z pytaniem, jak się poczuję, jeśli to zrobię…? Opisuję osobę, którą zobaczył na karcie.

Jeśli ma nierozwiązaną sytuację, w której potrzebna jest wskazówka, porada, nowe spojrzenie na problem. Wyjąć kartę zakrytą. I opisać osobę na karcie odpowiadając na następne pytania:

Jaki jest nastrój tej osoby?

Kim on jest?

Co on teraz myśli?

Co robił, zanim zaczęliśmy go opisywać?

Ile ma lat i co robi w życiu?

Gdyby dowiedział się o Twoim problemie, co by ci powiedział?

Dlaczego uważa, że należy to zrobić?

Dlaczego i po co mi ta karta?

Można wybrać inną kartę w przypadku, gdy dana osoba musi z kimś porozmawiać. Coś do powiedzenia, coś do omówienia. Na przykład kobieta chce porozmawiać ze swoją pracowniczką, że jej zachowanie nie odpowiada jej, ale nie może zebrać się na odwagę, by zrobić to w rzeczywistości, całkiem możliwe jest wybranie karty i przećwiczenie rozmowy w ten sposób. Jakby odgrywając rozmowę z kartą. Następnie karta zostanie wybrana otwarta, aby była jak najbardziej podobna do osoby, którą symbolizuje. W trakcie pracy inne talie prawdopodobnie zostaną włączone do tej komunikacji, aby wypełnić klienta zasobem i wybrać właściwe zachowanie w tej sytuacji z talii uniwersalnych.

Techniki z dwiema kartami

Dwie karty to zazwyczaj praca z konfliktem interpersonalnym lub wewnątrz osobowości.

Będziemy pracować z dwiema kartami zakrytymi z talii portretowej, wyciągając je na przemian w przypadku dylematu. Jakim będę, jeśli to zrobię? A jakim będę, jeśli tego nie zrobię? Jaki będę, jeśli to wybiorę i jaki będę, jeśli wybiorę tamto?

Główne techniki wykonywane przez dwie karty to zbliżenie lub oddalenie. To znaczy, kiedy albo łączymy karty razem, albo odsuwamy je od siebie.

Zbliżenia potrzebujemy, gdy musimy rozwiązać konflikt interpersonalny lub intrapersonalny.

Na przykład dziewczyna pokłóciła się ze swoim chłopakiem. Sugerujemy, aby otworzyła dwie karty, z których jedna symbolizuje ją a inna jej chłopaka.

Albo klient jednocześnie chce i nie chce zmieniać pracy. Prosimy go, aby wyciągnął dwie karty zakryte (można również wybrać otwarte), które będą oznaczać dwie jego podosobowości, tę część, która chce zmienić pracę oraz tę, która nie chcę.

W podobny sposób wybieramy dwie karty, dla każdego takiego zapytania, a naszym celem jest technika, aby zbliżyć karty jak najbliżej siebie. Na początku techniki umieść je daleko od siebie na stole, zgodnie z odczuciami klienta co do tego, jak bardzo są od siebie w tej chwili.

Zbliżenie kart ze sobą odbywa się w ten sposób:

Najpierw każda karta jest opisana osobno, a raczej osoba na niej widniejąca. Jaki on jest, co odczuwa? Czego chce? Jaki jest jego nastrój itp. W ten sposób karta jest aktywowana. Oznacza to, że nieświadomość łączy tę kartę z tym, co przez to rozumiemy.

Następnie osoba odpowiada albo od siebie, albo w imieniu pierwszej z kart na takie pytania: jak wyglądają te dwie osoby? Czym się od siebie różnią?

Jeśli klient odpowiada we własnym imieniu, a nie w imieniu karty (obie opcje są dopuszczalne) — to po odpowiedzi powinien poczuć i powiedzieć, czy teraz karty mogą się fizycznie zbliżyć? Czy można je przesunąć trochę do siebie?

Jeśli klient odpowiada w imieniu karty, to musi najpierw odpowiedzieć w imieniu jednej, potem w imieniu drugiej karty na te dwa pytania, a następnie klient określa, czy jest już gotów je teraz trochę przybliżyć.

W ten sposób prace trwają, dopóki karty nie znajdą się blisko siebie. W przypadku rozwiązania konfliktu zewnętrznego można je pozostawić w ten sposób. W przypadku konfliktu wewnętrznego możesz położyć jedną kartę pod drugą i opisać uczucia związane z górną kartą, a następnie zamienić je i opisać uczucia w ten sam sposób. Następnie możesz znaleźć w talii nową otwartą kartę, symbolizującą osobę, która wyszła z tych dwóch. I na tym skończyć.

Dokładnie to samo, ale odwrotnie, robimy, gdy musimy oddzielić dwa stany. Na przykład kobieta w mężu widzi ojca. Następnie prosimy ją, aby wybrała dwie odkryte karty, z których jedna będzie reprezentować jej męża, a druga ojca. Następnie nakładamy je tak blisko, jak to możliwe, nawet jeden na drugim, według odczuć klienta. I dalej w ten sam sposób zadając dwa pytania: Czym są podobni? A czym się różnią? Stopniowo przesuwamy te karty w taki sam sposób, jak opisano powyżej, podczas łączenia.

Jest też fajna technika pracy z cieniem również z dwiema kartami, robi się to w ten sposób:

Prosimy klienta o wybranie jednej odkrytej karty z talii portretów, która mu się najbardziej podoba i opisanie jej. Następnie o wybranie innej karty, która najbardziej się nie podoba i opisanie jej. Zgodnie z regułami druga karta jest cieniem osoby, to znaczy obrazem siebie, który jest w osobie, ale nie jest świadomie akceptowany, jest wypierany i tłumiony. Świadomość i akceptacja takiej części jego osobowości czyni osobę bardziej harmonijną.

Techniki z trzema kartami i więcej

Trzy karty są jakby małymi układami. Które są najczęściej stosowane w rozwiązywaniu problemów interpersonalnych. Chociaż można je analogicznie zastosować do konfliktów wewnętrznych. Jednak opowiem, jak to zrobić na przykładzie konfliktu zewnętrznego.

Strony skonfliktowane wybierane są w sposób otwarty, a trzecia karta jest przyczyną ich konfliktu lub ich relacji, lub osoby, która ma wpływ na ich relacji. Oznacza to, że trzecia karta jest jakby dodatkowa.

Na przykład przyszła do nas matka, która ma konflikt z córką. Poprosimy ją, aby wybrała siebie, córkę i ich relacji.

Następnie te trzy karty są układane na stole w sposób, który wydaje się najbardziej poprawny dla klienta. Po aktywacji karty, Jak to zrobić, napisałem powyżej.

Następnie karty poruszają się po stole lub w losowej kolejności, aż układ wydaje się optymalny dla klienta, a wszystkie karty w nim będą się dobrze czuć. Lub są specjalnie ułożone w trójkąt, w którym najpierw jedna z kart na górze, a dwie na dole. Pytają o każdą kartę, jak się czuje w tej pozycji? Następnie górna karta jest zmieniana na inną i ponownie interesuje się odczuciami każdej z kart, potem trzecia zajmuje najwyższą pozycję i ponownie interesuje się odczuciami każdej z kart.

Zadanie polega więc na ułożeniu kart w taki sposób, aby każda z nich czuła się dobrze. Równolegle możesz dodać zasób każdej z nich, aby ich stan się zmienił, opiszę, jak to zrobić w części poświęconej wykorzystaniu talii zasobów.

W ten sam sposób można pracować z większą liczbą kart. Kiedy układa się cała rodzina lub zespół.

Układy liniowe

W tym przypadku mam na myśli liniowość pod względem czasu. Oznacza to, że do dziś możesz wytyczyć swoją linię życia. Możesz zaplanować swoje stany na przyszłość.

Na przykład zwróciła się do nas osoba, która nie wie, czy przenieść się na stałe do Izraela. Prosimy go, aby wybrał kartę otwartą, jak czuł się jako dziecko, żył tutaj w młodości i jak czuje się tutaj teraz. Następnie niech weźmie dwie karty zakryte. Jedna z nich będzie oznaczać go za kilka lat, jeśli przeprowadzi się do Izraela, a druga go w tym samym czasie, ale jeśli nie zmieni miejsca zamieszkania.

Możesz także wybrać karty za 10 lat i na starość.

W podobny sposób można rozpatrywać inne zapytania.

Systemy rodowe

Ci, którzy są zainteresowani układami, mogą w pełni korzystać z talii portretowych zamiast zastępców.

Jeśli twoja wiedza w tym zakresie nie jest duża, możesz po prostu rozłożyć drzewo genealogiczne, wybierając tych, których dana osoba zna otwarcie, a których nie zna, aby się zamknęli i nie wywrócili do góry nogami.

Karty są układane w następujący sposób: najpierw sam człowiek, nad nim mama i tata, nad mamą jej mama i tata, czyli dziadkowie klienta i tak dalej.

Takie układy są potrzebne, gdy trzeba wchodzić w interakcje z systemem rodowym (lub można to uznać za podosobowość), na przykład kobieta nie może mieć dzieci. Przedstawia swoją rodzinę i zadaje pytanie: „Kto w rodzinie nie chce, żebym miała dzieci?” Następnie możesz po prostu słuchać swojej intuicji lub możesz przesunąć rękę nad kartami, aby spróbować coś odczuć. Następnie wybierana jest karta, która według klienta jest przeciwna prokreacji i odbywa się z nią rozmowa, w której ważne jest: 1. Powiedzieć jej, że pamiętają ją i że jest ważna. Podziękować jej za to, że dzięki niej klient ma możliwość życia. 3 Powiedzieć jej, że na prawach potomka klient ma prawo do kontynuowania rodu. Najlepiej uzyskać jej błogosławieństwo.

Możesz także dodać karty zasobów podczas rozmowy z nią, aby zmienić jej stan na przyjemniejszy przez to będzie milsza i łatwiej będzie się z nią negocjować.

W przypadku innych zapytań będzie taka sama procedura: drzewo genealogiczne, pytanie, kto jest przeciwny? Porozmawiaj o powyższych punktach z tą kartą.

Obrazy kobiece i męskie

To znaczy talie, w których są tylko mężczyźni lub tylko kobiety.

Na przykład „Obraz mężczyzny” i „Obraz kobiety” Autor: Ju. Demidova.

Za pomocą tych talii możesz pracować ze wszystkimi opisanymi powyżej technikami. A także dobrze pracować z wewnętrznym mężczyzną i kobietą, z akceptacją i rozwojem siebie. To znaczy z własnymi cechami i obrazem siebie.

Na przykład prosimy osobę, aby wybrała liczbę kart otwartych, które uważa za konieczne, aby opisać siebie teraz.

Następnie opowiada o każdej z tych kart. Następnie jest proszony o wybranie kilku kart otwartych lub zakrytych, które chciałby dodać do swojego obrazu. Jakich cech mi brakuje? Jakie cechy warto w sobie rozwinąć?

Można również zadawać pytania w ten sposób: co jest we mnie, ale nie wiem o tym lub nie chcę zwracać uwagi na te cechy?

Podobne układy można wykonać za pomocą pytań. Jak ja siebie widzę? Jak mnie widzą inni? Jakim chcę być dla innych?

Jakim jestem naprawdę? Jakim chcę być dla siebie? Itp.

Możesz pracować, jak już mówiłam z kobietą i mężczyzną w sobie: na przykład moja kobieca energia wygląda tak, a męska tak, po zharmonizowaniu ich. Na przykład, poprzez mieszanie, jak opisano wcześniej, aby były w harmonijnym stanie lub poprzez pracę z trzema kartami, trzecią jest sama osoba. Przesuwamy je po stole w wariancie trójkątów i tak dalej, aż osiągniemy najwygodniejszy układ dla każdej z tych kart.

W ten sposób możesz pracować nad swoją relacją ze swoim partnerem. Wybierając cechy, które już w nim są i podobają się Klientowi oraz te, których nie lubi. Tak samo po stworzeniu portretu na tej samej zasadzie, które moje cechy podobają się partnerowi, a które mu się nie podobają? Taki układ zmienia postrzeganie i łagodzi postawy w innym.

W ten sam sposób możesz ułożyć cechy przyszłego partnera, którego dana osoba chciałaby spotkać w przyszłości.

Obrazy zwierząt

Karty portretowe, na których zamiast ludzi są zwierzęta.

Przykład „Ksenobiologia” Autor: E. Milutina

Karty te działają dobrze w przypadku, gdy konieczne jest oddzielenie się od rzeczywistej sytuacji w jak największym stopniu. Na przykład w pracy z osobami w konflikcie, które razem przyszły do Ciebie na sesję. Wykorzystanie talii portretowej nie będzie szczególnie odpowiednie w wyraźnym konflikcie, a słodkie małe zwierzęta całkowicie złagodzą emocje podczas pracy + będą również bardzo diagnostyczne i metaforyczne.

Na przykład zwrócili się do ciebie mąż i żona, którzy w żaden sposób nie mogą znaleźć wspólnego języka. Proponujesz im z podobnej talii wybrać kartę otwartą siebie i swojego partnera. Możesz zrobić to razem, wtedy możesz zobaczyć, jak współdziałają ze sobą. Niezależnie od tego, jak wybiorą, ostatecznie musi zostać wybrany jeden obraz męża i jeden obraz żony.

Poniżej opisany każdy obraz. Potem każdy po kolei mówi, czego to zwierzę chce, a czego zdecydowanie nie chce. Ponadto umowa między małżonkami jest tworzona przez tę metaforę, to znaczy wszystkie relacje są wyjaśniane przez małe zwierzęta, a nie bezpośrednio. Nie nazywają się nawzajem po imieniu, a mianowicie tymi zwierzętami, które są wybrane. Oznacza to, że rozmowa idzie nie tak: Tatiana nigdy nie przychodzi na czas… ale tak: ten koteczek ciągle lata w chmurach i nigdy nie przychodzi na czas.

Zadaniem jest pokazanie, że oba zwierzęta są nadal w tym biurze, co oznacza, że są gotowi spróbować nawiązać relacje, a następnie uzgodnią kilka punktów, do których każde z nich jest gotowe.

Będzie to również działać w relacjach rodzicielskich i partnerskich.

Takie talii mogą nadal dobrze pracować z dziećmi w podobny sposób. Możesz łatwo zdiagnozować, jakie relacje w rodzinie lub szkole ma dziecko, prosząc o wybranie rodziny lub klasy ze zwierząt i opisując je i siebie. Problemy są również rozwiązywane, gdy zwierzęta na kartach są prawidłowo umieszczone względem siebie lub negocjowane ze sobą, lub ponownie zredukowane, jak opisano powyżej.

Możesz również używać takich talii w pracy z podosobowościami i/lub lękami.

Na przykład człowiek boi się ciemności i prosimy go, aby wybrał tę część siebie, która boi się ciemności (aby nie czuł się upokorzony z powodu swojego lęku).

Następnie pompujemy tę podosobowość w postaci zwierzęcia zasobem, aż urośnie i zamieni się w silną i nieustraszoną. Możesz wziąć zwierzę, które boi się i zwierzę odważne, doprowadzić je do uzyskania trzeciego, jak opisano powyżej.

Monotalie lub talie z obrazami przedmiotów

Są to talie, na których przedstawione są np. spinacze, kaktusy, drzewa, ręce, rzeki, domy itp.

Te talie mogą być używane w ten sam sposób, pracując z podosobowościami tymi samymi metodami, jak już omówiliśmy. Jednak każda taka talia z reguły ma swój specyficzny cel. Na przykład talia, w której przedstawione są domy, jest metaforą osoby, więc można jej użyć, jak opisano powyżej, lub po prostu pracować z metaforą domu.

Jaki obecnie wyobrażasz siebie w postaci domu? A czym chciałbyś się stać? I dalej będziemy już torować drogę z talii uniwersalnej, jak osiągnąć taką zmianę.

Są talii z drzwiami lub oknami, które mogą magicznie zabrać nas w te wydarzenia, w które musimy się dostać. Na przykład podczas radzenia sobie z traumą możemy poprosić osobę o wybranie drzwi, które prowadzą do wspomnień traumatycznych doświadczeń. Możesz także dostać się do dzieciństwa i przyjemnych miejsc zasobów i przyszłości.

Drogi i rzeki można przedstawić na ogromnych rzędach kart. Rozmieszczanie życia i wydarzeń z niego w czasie, aby lepiej je zbadać i zrozumieć, jak ulepszyć lub zmienić nastawienie do nich.

Uniwersalne

To są talie, z którymi wykonywana jest główna praca. To oni zostali stworzeni jako pierwsi. Są one rysowane w taki sposób, że każdy może zobaczyć w nich coś własnego.

Przykładem takich talii są wspomniani wyżej autorzy „OH”, „Dixit”. Autor: Jean-Louis Rubier i inni.

To właśnie tym kartom możesz zadać dowolne pytania i uzyskać odpowiedzi. Dlatego najczęściej pracują, wyjmując karty zakryte, chociaż czasami używają kart otwartych, najczęściej, gdy trzeba opisać, coś, co osoba świadomie rozumie. Na przykład sytuacja, w której się znalazła. Problem, z którym pracuje talia „OH” lub cel, do którego chce dojść.

Istnieje wiele opcji technik wykorzystujących te karty, podstawową zasadą jest zadawanie pytań, na które odpowiedzi pomogą rozwiązać prośbę klienta.

Oczywiście nie będę w stanie opisać wszystkich możliwych technik tutaj, ale dam podstawową zasadę działania, a następnie Twoja wyobraźnia pomoże im znaleźć zastosowanie.

Zaczniemy od tego, że udzielają odpowiedzi na wszelkie pytania. Dlatego zaczynamy od prośby klienta. Taka formuła jest odpowiednia dla każdego celu:

Z talii uniwersalnej wybierz kartę otwartą opisującą twoją sytuację w danym momencie, którą obecnie rozważasz.

Opisz ją. Co jest na obrazie? Co to dla ciebie znaczy? Jakie uczucia wywołuje? Czy zawsze tak było?

Teraz z tej samej talii wybierz otwartą kartę symbolizującą twoje życie, gdy problem zostanie rozwiązany? To jest cel, do którego chciałbyś dojść.

Następnie dostań 3—5 kart zakrytych odpowiadających na pytanie: „Jakie kroki muszę zrobić, w najbliższej przyszłości, aby osiągnąć cel?”

To podstawowa zasada działania. Co mamy? Co chcemy otrzymać? Jak przejść od tego, co masz, do tego, czego chcesz. Tak samo zawsze dobrze jest zadawać pytania na temat lęków: „Co powstrzymuje mnie na tej drodze?”, „Czego nie przyznaję się przed sobą, ale uniemożliwia mi to osiągnięcie tego, czego chcę?” O tym, co mogłoby pomóc: „Co może mi pomóc w wykonaniu działania w kierunku osiągnięcia celu?”

Aby uzyskać większą motywację w takich technikach, dobrze jest dodać kartę z talii zasobów na zakończenie z pytaniem: „Jak się poczuję, kiedy to osiągnę?”

Oznacza to, że ta formuła będzie odpowiednia dla prawie każdego zapytania. Na przykład zwróciła się osoba, która chciałaby zarabiać więcej.

Prosimy ją, aby wybrała kartę otwartą swojej sytuacji teraz i tej upragnionej. Następnie kartę zakrytą z odpowiedzią na pytanie: „Co uniemożliwia zarabianie pieniędzy?” i jeszcze jedno: „Co by pomogło?”. Jeszcze trzy karty, jakie kroki muszę podjąć w drodze do celu.

Karty wybrane na otwartej przestrzeni układamy w pewnej odległości od siebie, aby zmieściły się między nimi, te, które otrzymujemy później.

Karty ze słowami

Istnieją talie, w których oprócz obrazów są również pewne słowa, aby dodać inny rodzaj metafory, aby lepiej zrozumieć odpowiedź, która przyszła z karty. Działanie takich kart odbywa się w taki sam sposób, jak zwykle, z tą różnicą, że po opisie tego, co widać na karcie, dodaje się tekst i opisuje się kartę w kontekście słowa, które do niej dodano.

Na przykład dziewczyna opisuje kartę, w której jej dzieciństwo jest odzwierciedlone, jako miłe wspomnienia z nowego roku i wyciąga kartę ze słowem „nieporozumienie” i musi znaleźć związek z tym słowem i tym, co opisała wcześniej. Wspomina, że nigdy nie rozumiała, jak Święty Mikołaj ma czas, aby odwiedzić wszystkie dzieci w ciągu jednej nocy.

Talie fabularne

Mogą być używane jako uniwersalne. Bardzo często są używane w pracy z grupą, w której musisz komponować pewne historie. Kiedy każda karta jest częścią historii, którą wszyscy wymyślają w kolei.

W podobny sposób możesz grać w taką grę w grupie. Cała talia jest równo podzielona między uczestników i dalej. Gracz, którego jest kolej, kładzie kartę fabularną i nazywa przedstawiony na niej problem, a ktoś inny musi „pokonać” ją, wyjaśniając, w jaki sposób można rozwiązać problem. Kartę uważa się za pokonaną, gdy zostanie znalezione rozwiązanie problemu. Każdy gracz oferuje własne rozwiązanie tego problemu, dopóki gracz nie zdecyduje się na rozwiązanie, które mu się podoba.

Talie fabularne, podobnie jak uniwersalne, dobrze nadają się do opisywania stanów emocjonalnych. Kiedy wybrane zostaną trzy karty zakryte z odpowiedzią na pytanie: „Jakie uczucia, których często doświadczam?” Trzy karty: „Jakie uczucia, których rzadko doświadczam?” I trzy karty: „Jakie uczucia, których nigdy nie odczuwam?”

W ten sposób otrzymujemy pewien obraz stanu emocjonalnego klienta.

A potem już tymi samymi kartami uniwersalnymi wszystko, co należy dostosować w tych emocjach, opracowujemy zgodnie z powyższym wzorem. „Co przeszkadza, co pomaga, jakie są trzy kroki?”

Talie zasobów

Są to talie, w których każdy obraz jest radosny i miły. Oznacza to, że niesie ze sobą tylko pozytywne emocje. Dlatego, jeśli dana osoba nagle widzi negatywność na tych kartach, wskazuje to na powagę jego negatywnego stanu psychicznego.

Przykłady talii: „Źródło” Autor: Yu Demidova, „Morena” Autor: Moritz Egetmeyer, „Ona” Autor: Camilla Kruger i inni.

Głównym zadaniem tych kart jest dawanie zasobów i podnoszenie nastroju.

Dlatego używamy tych kart przede wszystkim podczas pracy z negatywnymi emocjami, jako miejsca, z którego można uciec w celu ustabilizowania stanu. Na początku nadchodzącej złożonej pracy prosimy klienta o wybranie jednej karty z talii zasobów, która mu się najbardziej podoba. Następnie prosimy o opisanie tej karty, aby jego pozytywne emocje wzrosły i utrwaliły się z nią. Następnie będziemy pracować z głównym żądaniem i zawsze będziemy wiedzieć, że jeśli klient zostanie przytłoczony negatywnymi emocjami, możesz dać mu tę kartę ponownie i porozmawiamy o tym, co na niej widzi, a to przywróci go do bardziej stabilnego stanu emocjonalnego.

Drugim i bardzo ważnym obszarem zastosowania talii zasobów jest wspomniane wcześniej napełnienie zasobem. Kiedy potrzebujemy zmienić nastrój i/lub stan osoby czy stworzenia na karcie, wyciągamy karty zakryte, bardzo rzadko otwarte (jeśli karta prosi o coś konkretnego) z talii zasobów i układamy je obok siebie, jakby robiąc prezenty karcie, którą chcemy napełnić zasobem. Czekamy, aż jej nastrój się zmieni, do pożądanego. Często karta dosłownie zaczyna się uśmiechać, a czasem klient chce nawet zmienić ją na szczęśliwszą postać. Co oczywiście pozwalamy mu zrobić.

Trzecim obszarem zastosowania talii zasobów jest motywacja do działania i nadzieja. Po tym, jak klient sporządzi plan swoich działań, prosimy go o wyciągnięcie karty zakrytej z talii zasobów z pytaniem: „Jeśli to zrobię, będę się czuł…”

Ponieważ rozumiemy, że w talii zasobów wszystkie obrazy są pozytywne, a klient o tym nie wie, w tym przypadku niejako dokonujemy jakiejś manipulacji, aby wywołać w nim pozytywne uczucia, które z kolei pomogą mu zacząć działać w bardziej zasobowym stanie. Myślę, że w takim kontekście ta manipulacja jest całkowicie uzasadniona.

Talie abstrakcyjne

Są to talie, które mają tylko abstrakcyjne obrazy i nie mają konkretów.

Przykład: „Portale” Autor: K. Dovlatov, „Ecco” Autor: Moritz Egetmeyer

I inne.

Dobrze jest używać takich talii, jak portale, aby przejść do dowolnych wspomnień lub stanów, których potrzebujemy. Po prostu prosimy klienta, aby zajrzał do karty i przeniósł się… Tam, gdzie potrzebujemy, żeby się przeniósł.

Również te karty pracują dobrze z emocjami. Wspomniane wcześniej ćwiczenie „karta uczuć” może być wykonane na podobnej talii. Tylko nie wszyscy ludzie są dobrzy w postrzeganiu tak abstrakcyjnych obrazów, warto to wziąć pod uwagę.

Karty te są również dobre do diagnozowania tego, co niepokoi osobę, ponieważ to, co zobaczy na takiej mapie, będzie czystą odpowiedzią nieświadomości, ponieważ ani fabuła, ani wykonanie rysunku nie zniekształcą odpowiedzi, która przyszła świadomą interwencją.

Dobrze można je łączyć z dowolnym rodzajem arteterapii. Będą dobrze komponować się z rysunkiem i muzyką… ponieważ są do tego stopnia abstrakcyjne, że można je dorysować i wymyślić dźwięk lub zapach. Jak ich wykorzystywać opiszę dalej. W każdym razie, jeśli nie masz specjalnej talii, zawsze możesz ją zastąpić abstrakcyjną. Chociaż praca z nią nie jest łatwa dla wszystkich, jak już powiedziałem.

Talii specjalne

Są to talie specjalnie zaprojektowane do konkretnych celów i trudne do pracy z czymś innym.

Na przykład talia „Cope” autora Ofry Ayalon jest specjalnie zaprojektowana do radzenia sobie z traumą i nie może być użytkowana jako uniwersalna lub fabularna, ponieważ prawie wszystkie jej obrazy wywołują ponure negatywne uczucia. Talia „Ze skrzyni przeszłości”, stworzona przez autorów G. Katsa i E. Mukhamatulię do pracy ze wspomnieniami z dzieciństwa, raczej nie zastąpi talii zasobów, ponieważ jest wykonana w matowych szarych kolorach, chociaż są tam przedstawione dzieci. I tak dalej.

Talie specjalne z reguły zawierają specjalne instrukcje, jak ich używać, ponieważ różnią się one nieco od innych.

W każdym razie wszystkie talie specjalne są łączone z innymi, zgodnie z zasadami, które już opisałem.

Również do talii specjalnych nie uznałabym talii raczej specyficznych, takich jak „Aroma” lub „Brzmi”, autorem jest wasz pokorny sługa. Także „Taniec życia” autor Matiykiv I. i inne.

Oznacza to, że talie, które działają nie tylko jako metafora obrazu, choć można je również w ten sposób wykorzystać, ale także poszerzają swoje możliwości dzięki innym modalnościom percepcji. Takich jak słuch lub smak, aromat, ruch.

Podstawową zasadą działania takich talii jest wiązanie problemu i skojarzenia z nią, a także rozwiązania i skojarzenia z nią, a następnie następuje mieszanie tych stanów. Czyli zasada tzw. kotwiczenia i mieszania stanów.

Na przykład osoba ma problem i zwykle wzięlibyśmy metaforyczny obraz otwarty tego problemu z talii uniwersalnej i poprosilibyśmy o opisanie tego obrazu. W tym przypadku poprosimy o wybranie zapachu lub muzyki związanej z problemem. Poprosimy również o wybranie tego, co wiąże się z rozwiązaniem tego problemu. Z pewnością możemy wybrać standardowe kroki i przeszkody z uniwersalnej talii, a nawet z tej, co pomogłoby rozwiązać problem, ale zrobimy to inaczej: zmieszamy dwa stany. Oznacza to, że prosimy osobę, która patrzy na zdjęcie o nieprzyjemnym zapachu oznaczającym problem, aby reprezentować przyjemny zapach, który jest związany z jego rozwiązaniem. Albo poprosimy słuchać muzyki, związanej z rozwiązaniem sytuacji, patrząc na kartę problemu. Oczywiście, po uprzednim opisaniu każdego z tych stanów osobno, aby połączyć je z obrazem i muzyką lub zapachem.

Podobnie działają karty z ruchami (tańcami).

Dodałbym również talie coachingowe do specjalnych, w których na odwrocie karty znajduje się pytanie, a druga strona z reguły ma obraz zasobu. Mają określony temat i są bardzo wygodne w użyciu. Mimo to, aby odpowiedzieć na te pytania, użyłabym talii uniwersalnych, a nie obrazów zasobów.

Przykład „Fajna” lub „Aby wyjść z konfliktów” autor Alla Zadneprovskaya. I inne.

Niemetaforyczne talie

To może wydawać się dziwne, jakie są te metaforyczne, niemetaforyczne karty? Rzecz w tym, że aby karta była metaforyczna, rysunek musi być wykonany w taki sposób, aby uwzględniać rozbieżności, a jeśli obraz jest zbyt dosłowny, to nie można go użyć jako metafory. Dlatego istnieją takie talie, których nie można nazwać metaforycznymi w dosłownym tego słowa znaczeniu, ponieważ jednak zwyczajowo nazywano to narzędzie psychologiczne kartami metaforycznymi, te talie są również nazywane tak.

Przykład: talia „Emocje” K. Dovlatova oraz I. Szmulewicza „Wieje”.

Te i inne talie przedstawiają albo konkretną emocję, albo bardzo konkretną akcję i trudno je traktować inaczej niż to, co przedstawił artysta.

Pracowałabym z takimi taliami na zasadzie wyboru otwartego problemu i rozwiązania, niemniej jednak zasadnicze przepracowanie zbudowałabym na taliach uniwersalnych i zasobów. W każdym razie dołączone są do nich instrukcje i sugerowane są dodatkowe sposoby pracy z nimi.

Talie konstruktorzy

Zakończę pracę moimi ulubionymi kartami — konstruktorami. Są to takie talie, które można również wykorzystać jako metaforę, ale ta metafora rozszerza się ze względu na kształt kart. Na Przykład „Roboty” T. Ushakovej gdzie robot składa się z tych części, co pozwala na wykorzystanie każdej części robota jako specjalnej metafory. Nogi jako pozycję, ciało jako sferę uczuć, a głowę jako to, co człowiek myśli. Mam też podobną talię „To jest we mnie” i jest znana izraelska talia „Midi”, ale są tylko dwie części osoby.

Innym przykładem talii konstruktora jest „Migotanie ognia w naczyniu” tej samej Tatiany Ushakovej. Gdzie istnieje możliwość napełnienia naczynia różnymi treściami i dzięki temu poszerzenia znaczenia metafory.

Niezwykłe karty metaforyczni

Ćwiczenie „Zmiana nastroju”

Wskazane jest użycie talii „Dźwięk” lub „Taniec życia”, „W rytmie tańca”, „Muzyka serca” i podobne (można je zastąpić dowolną abstrakcyjną talią).

Wybierz otwartą kartę odpowiadającą Twojemu nastrojowi w tej chwili. Opisz ją. Jak brzmi teraz muzyka Twojego nastroju?

Teraz wyjmij otwartą kartę związaną z chcianym nastrojem. Jak brzmi ta muzyka na karcie? Opisz ją.

Włącz muzykę z drugiej karty w realnym życiu, obserwuj zmianę nastroju.

Ćwiczenie „Cechy”

Do ćwiczenia używa się dowolnej talii portretowej.

Wyciągnij 3—5 kart zakrytych, które będą odpowiedziami na pytanie „Cechy charakteru, które pomagają mi w …” (wstaw np. „osiąganie celów”, „rozwiązywanie konfliktów”, „działalność” itp.).

Wyciągnąć 3—5 kart zakrytych, które będą odpowiedziami na pytanie „Cechy charakteru, które mi przeszkadzają w…” (wstaw to, co przeszkadza).

Możliwa jest również opcja: 3—5 kart zakrytych będzie odpowiedzią na pytanie „Cechy, które pomogą mi w… (wstaw), ale nie doceniam ich w sobie”.

Ćwiczenie „Dowolny cel”

Wskazane jest użycie talii „Dźwięk” lub „Taniec życia”, „W rytmie tańca”, „Muzyka serca” i podobne (można je zastąpić dowolną abstrakcyjną talią).

Wyjmij kartę otwartą, która symbolizuje twój problem (cel), opisz go. Jaką muzykę przypomina ten stan?

Wybierz otwartą kartę oznaczającą rozwiązanie tego problemu. Opisz ją, wskazując również, jaka muzyka symbolizowałaby rozwiązanie zadania.

A teraz wyjmij kartę zakrytą, która będzie odpowiedzią na pytanie „Jak znaleźć rozwiązanie? Co musisz zrobić?”, po wyjęciu karty opisz ją. Jakie uczucia wywołuje? Jaka muzyka w niej brzmi?

Słuchaj w realnym życiu muzyki podobnej do tej karty i obserwuj myśli, które pojawią się podczas słuchania — będą to wskazówki na temat rozwiązania zadania.

Ćwiczenie „Rzeźba problemu”

Wskazane jest użycie talii „Dźwięk” lub „Taniec życia”, „W rytmie tańca”, „Muzyka serca” i podobne (można je zastąpić dowolną abstrakcyjną talią).

Spróbuj przedstawić swój problem ciałem, jakby tańczył lub znieruchomiej w formie rzeźby. Po znieruchomieniu lub wykonaniu tańca swojego problemu wyobraź sobie, jaka muzyka może towarzyszyć tej akcji.

Wybierz kartę otwartą, która jest podobna do tej muzyki. Opisz ją.

Teraz wybierz kartę otwartą, która symbolizuje rozwiązanie problemu. Opisz ją, jak ona brzmi?

A teraz ponownie wykonaj taniec swojego problemu lub znieruchomiej w formie rzeźby i wyobraź sobie (lub włącz prawdziwą muzykę), że muzyka z drugiej wybranej karty, która rozbrzmiewa w tle — to rozwiązanie. Jakie ruchy chcesz robić, kiedy gra ta muzyka? Poruszaj się pod nią, aż zajmiesz pozycję ciała, która będzie odzwierciedlać stan rozwiązania na karcie w jak największym stopniu. Kiedy znajdziesz taką pozycję, pozostań w niej przez chwilę, aby dobrze ją poczuć.

Ćwiczenie „Dokonaj wyboru”

Opcja nr 1

Wskazane jest użycie talii „Dźwięk” lub „Taniec życia”, „W rytmie tańca”, „Muzyka serca” i podobne (można je zastąpić dowolną abstrakcyjną talią).

Ta technika pomoże dokonać wyboru. Wyjmij kilka kart otwartych, które symbolizują to, co wybierzesz. Opisz je. Opisz, jaka muzyka brzmi na każdej z tych kart.

Wybierz muzykę podobną do tej pokazanej na kartach i słuchaj każdego utworu osobno, przeglądając kartę i śledząc swoje emocje.

Następnie zrób sobie krótką przerwę, odwróć uwagę na inne czynności (na przykład wypij herbatę) i wróć do kart. Która z nich brzmi dla ciebie przyjemniej?

Opcja nr 2

Do ćwiczenia używa się dowolnej talii portretowej.

Wyciągnij dwie karty zakryte. Jedna karta będzie odpowiedzią na pytanie „Jak się poczuję, jeśli to zrobię?”

Druga karta będzie odpowiedzią na pytanie „Jak się poczuję, jeśli tego nie zrobię?” Możliwa opcja: jedna karta „Jeśli zrobię … (wstawiać)”. Druga karta „Jeśli zrobię … (wstaw)” itd.

Ćwiczenie „Konflikt wewnętrzny”

Do ćwiczenia używa się dowolnej talii portretowej.

Wybierz 2 karty otwarte. Każda z nich będzie reprezentować część osoby, która jest w konflikcie z drugą.

Na przykład: Jedna karta „chcę jeść smacznie”. Druga „chcę być szczupła”. Następnie następuje analiza pragnień, aspiracji, motywacji i korzyści, każdej części, przed ich pojednaniem.

Ćwiczenie „Jestem, chcę, będę”

Do ćwiczenia używa się dowolnej talii portretowej.

Wybierz kartę otwartą symbolizującą obecny stan w określonej sytuacji.

Następnie wybierz kartę otwartą opisującą pożądany stan.

Między nimi ułóż kilka kart, które odpowiedzą na takie pytania: 1. „Jeśli niczego nie zmienię, to będę” 2. „Jeśli zmienię, przynajmniej coś (mówiąc, co dokładnie), to będę.” 3. Będę zadowolona (zadowolony), nawet jeśli osiągnę”. Następnie wszystkie ułożone karty są analizowane oraz opracowywany jest plan zmian.

Ćwiczenie „Ze strachu”

Wskazane jest użycie talii „Aroma” (lub możesz użyć talii zasobów czy abstrakcji).

Wyciągnij 3—5 kart zakrytych. Karty otwierać pojedynczo. Otwierając pierwszą kartę, przypomnij sobie

sytuację, z którą ten zapach się kojarzy. Pamiętaj o tych pozytywnych cechach,

które zostały w nim pokazane. Wyobraź sobie te cechy w postaci zapachu i przenieś ten

zapach w swojej wyobraźni na sytuację rzeczywistości, z którą kojarzy się cel. Powtórz to 3—5 razy.

Przykład:

Maria 28 lat boi się iść na rozmowę kwalifikacyjną. Strach od 0 do 10 punktów na 6 punktów. Wyciąga kartę z wizerunkiem szyszek. Wspomina, jak poszła z babcią do lasu, gdy była mała i niczego się nie bała. Następnie Maria przedstawia, jak idzie na rozmowę kwalifikacyjną, jednocześnie wyobrażając sobie, że w miejscu, w którym odbywa się rozmowa kwalifikacyjna, pachnie szyszkami. Strach spada do 4 punktów. Kolejna kartka z

wizerunkiem owoców cytrusowych przypomniała jej pierwszy lot samolotem i tam dali

sok pomarańczowy, poradziła sobie wtedy ze swoim niepokojem. Wyobrażając zapach cytrusów

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.