Zbigniew Wojciech Bieńkowski

Ballada o królu Arturze

w III aktach

© Zbigniew Wojciech Bieńkowski, 2017

Biedny kraj, biedny naród

Co urodził niegodziwców

Ciągłe kłótnie, sprzeczki, zatargi

Wojny o pędź ziemi.

Brat brata, żona swego męża

Ojciec dzieci, córka rodzinę

Gotowi są zabić …

Zbigniew Bieńkowski

ISBN 978-83-8104-489-9

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Książka ta jest strzeżona prawami autorskimi. Żadna jej część nie może być w całości ani we fragmentach powielana i rozpowszechniana bez pisemnej zgody wydawcy. Zakaz ten dotyczy również tłumaczenia na inne języki, jak również rozpowszechniania za pomocą urządzeń elektronicznych. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Zbigniew Bieńkowski

bienkowskizbigniew@windowslive.com

Reprodukcje : Zbigniew Bieńkowski

Prolog

Karczma przy drodze gwar, za oknem późna jesień, plucha, do karczmy wchodzi podróżny

PODRÓŻNY

Witaj karczmarzu!

W tą jesienną pluchę

Za oknem deszcz, śnieg i wichura

Ciepło tu u was to i ogrzać się trzeba

Stawiaj że na stół jadło, dzban wina

Żołądek połaskotać, choć chwilę mi trzeba

KARCZMARZ

Witam wasz mości w mych progach!

Coś i tam w spiżarni się znajdzie

Ciepła strawa na słotę jesienną

To jak niewiasta pod pierzyną!

PODRÓŻNY

Wina daj kubek grzanego

Zanim jadło rozgrzejesz

Karczmarz podaje na stół dzban i kubek wina podróżny nalewa do kubka wino i pije, rozglądając się wokół, karczmarz po chwili przynosi ciepły posiłek, podróżny zaczyna jeść

PODRÓŻNY

Cóż to słychać u ciebie karczmarzu

Jak widać popyt na jadło i nocleg to masz?

Czy pokój się znajdzie jakiś i dla mnie?

Zapłacę trzosem dukatów

KARCZMARZ

Coś i pewnie się znajdzie

Na ile nocy się pragniesz zatrzymać?

PODRÓŻNY

Na jedną noc, trzeba mi dalej

Służba nie drużba jej królewskiej Mości

Listy wiozę królewskie.

KARCZMARZ

Na jedną noc miejsce na piętrze

Się znajdzie z oknem na drogę

Idę napalić by rozgrzać że pokój

Karczmarz poszedł na piętro, przygotować pokój, podróżny je podane potrawy Po dłuższej chwili karczmarz wraca

PODRÓŻNY

Smutno tu jakoś, kapeli nie masz?

KARCZMARZ

Nie mam, teatru nie prowadzę

PODRÓŻNY

A cóż to za człek

Co skulony siedzi tam przy kominku?

Obdarty jakiś, włóczęga nocy

Czy dnia głosiciel pięknego?

KARCZMARZ

Bard, jakich wielu, zimno za oknem

To i przyszedł przeczekać zawieruchę

PODRÓŻNY

Bard powiadasz?

Zwraca się do barda

Hej!

Człowieku, co przy kominku siedzisz

Bardem jesteś ponoć

Bard spojrzał się z niechęcią na podróżnego

PODRÓŻNY

A na czym to gracie?

BARD

Na cytrze, Panie

PODRÓŻNY

Zagraj coś bardzie,

Smutek w sercu

Coś, co odwróci uwagę od złego

Co za drzwiami hula?

Do podróżnego dołączają inni z karczmy

GŁOSY Z KARCZMY

Zagraj nam bardzie!

PODRÓŻNY

Zagraj bardzie jakąś balladę

Nie daj się prosić

Bard rozejrzał się po karczmie, uśmiechnął się pod nosem

PODRÓŻNY

Zagraj, dostaniesz trzos dukatów

To, co lubisz najbardziej

Bard wziął cytrę do ręki, przeciągnął po strunach

BARD

Zagram i zaśpiewam wam pieśń

Pieśń o miłości, nienawiści, zdradzie i tajnych układach

O pięknie, co serce moje otacza

Balladę o królu, o królu Arturze

Co walecznością i z sercem w Brytanii rządził przed laty

Bard zaczyna grać i śpiewać

Akt I

Scena I

Udział biorą:

Król Artur

Rycerze i Damy dworu,

Dzieci — Czika i Mimi

Don i Anna

oraz Gardenia i Jasica

Maddox i Milford

Odżwierny

Kapela średniowieczna grająca muzykę itp.

Sala zamkowa, biesiada

Odżwierny

Stukając halabardą o podłogę mówi

Panowie, miłościwe Niewiasty!

Jego wysokość.

Najzacniejszy z zacnych

Najdzielniejszy z dzielnych

Król Artur przemawia!

KRÓL ARTUR

Wznoszę toast szlachetni Panowie

Za niewiastę, za jej mądrość i piękne oblicze

Za radość, którą okazuje poddanym

Za jej miłość i cnotę, za wierność szacunek …

I wam należny jest i toast!

Tej bitwy bez was nikt by nie wygrał

Wasze męstwo rozsławi Albion po wsze czasy!

Wiwat królowa!

Wiwat Anglia!

CHÓR RYCERSTWA I NIEWIAST

Wiwat król Artur!

Wiwat królowa!

Wiwat Anglia!

Anglia niezwyciężona!

KRÓL ARTUR

Dziś dzień zwycięstwa nad wrogiem odwiecznym

Dzień, który hańbą okryje ich sztandary

Dzień, który w pamięci wyryje im rany

Najkrwawsze z wszystkich ran zadanych

Nasze rycerstwo dzielnością powaliły

Niezliczone szeregi najpodlejszych z wrogów

Lecz i o poległych trzeba pamiętać

Co pod królewskim sztandarem walcząc

Swą odwagą bezlitośnie kąsali

Pomiot z czarciego gniazda

Niech Bóg ich przyjmie do swego grona

W jednym szeregu niech staną czcigodnie

Niech swą odwagą, ramieniem zbrojnym

Wspomogą i Boga w jego wojnie!

Chwała poległym za dobrą sprawę

Chwała niebiosom, co nam sprzyjały.

Chwała Anglii i jej sprzymierzeńców

Chwała zwycięzcom! Hańba wrogom!

Chwała ojcom i dzielnym matkom

Co synów niezrównanych w walce urodziły?

Chwała wam wszystkim, co ramię w ramię walczyli

Chwała sztandarom niezwyciężonego Albionu!

Lecz to nie jest zwycięska wojna

To tylko bitwa, jakich wiele

Pamiętajmy, że wróg się wciąż odradza

I kąsać granice nam będzie

Bądźmy czujni dniem i nocą

Oczy szeroko miejcie otwarte

Gdyż gniazdo żmij, czarciego bękarta

Odbudują szeregi niezliczonym robactwem

Lecz dziś się cieszmy tym, co mamy

Zwycięstwem i spokojem naszych granic

Wiwat Anglia! Na wieczną chwałę

Wiwat sztandarom niezwyciężonym

Wiwat!

Wiwat!

I jeszcze raz wiwat Panowie!

Uczta rozpoczęta, w trakcie pierwszych posiłków

KRÓL ARTUR

Biorąc udo jelenia do ręki i oddzielając kawałek mięsa

Skosztuj, że Pani tego mięsiwa

Prosto z królewskich lasów

Byk to wielki i nic dziwnego

Że łanie przy nim chadzały.

DON

Ach dzięki za propozycję,

Smakowity kąsek …

KRÓL ARTUR

Sam żem go upolowałem …

DON

Pięknie wygląda,

Dobrze przypieczony

Przyprawy …

Znakomicie oprawiony …

KRÓL ARTUR

Kuchnia to dba o wystrój i smak

A i kucharki najlepsze w Anglii …

DON

Nie przeczę …

A i kunszt potraw podziwiam

Nie każdy potrafi tak przygotować …

KRÓL ARTUR

Biorąc dzban wina do ręki mówi do sąsiada

Zasmakuj, że tego wina Panie

Z winnicy południowej sprowadzony

Z wyprawy do kraju dzikiego z najdzikszych

Jakich nie znał Twój pra jaszczur

MADDOX

Smakowicie wygląda,

Kolor czerwieńszy od krwi barbarzyńców

Delikatny, podniebienie łaskocze

Lepiej niż kobieta w łożu …

KRÓL ARTUR

Urokliwa pannica z licem rumianym

Piękniejszy smak może przynieść …

MADDOX

Smak Niewiasty uroczej jest nieporównywalny …

DON

O czy mówicie miłościwi Panowie?

Potrawach i winie czy o kobietach?

KRÓL ARTUR

I o jednym i drugim Pani

Dobrą potrawę można porównać

Z kobietą, co wzniosłość przyniesie …

DON

Kobieta jest nektarem Bogów

Im młodsza i z piękniejszym licem

Tym bardziej pożądana …

KRÓL ARTUR

No cóż Bogowie nie darmo stworzyli

Piękne dziewice i ich słodkości

By raju na ziemi skosztować …

MADDOX

Raj rajowi nie jest równy

Bo i czarci pomiot urokliwy …

ANNA

Czyżbyś miał panie

Tak dobre doświadczenie?

Twoja żona z piekieł pochodzi?

MADDOX

Z piekieł czy nie, urokiem nie grzeszy

A w łożu się sprawia całkiem niegrzecznie …

Biorąc puchar wina do ręki

Piję za zdrowie mej niewiasty

By żyła jak najdłużej!

KRÓL ARTUR

Jej zdrowie i wszystkich niewiast

Co swe wdzięki okazują w łożu!

DON

Nie tylko Panowie!

Na balu., ucztach i w domu!

MADDOX

Za zdrowie kobiet i ich miłosne podniety!

KRÓL ARTUR I ANNA

Za ich zdrowie i za zdrowie mężów!

W tym czasie rycerze śpiewają pieśń wznosząc puchar z winem :

Brońcie się bracia przed obcą nagonką

Brońcie się przed inwazją złudności!

Przed chciwością, fałszem i mrzonką

Brońcie się by nie zginąć w ciemności!

Walczcie bracia o królewską rodzinę

Walczcie by świt uroczy nie zasnął!

O piękno, radość i Angielską równinę

Walczcie by splendor nie zasnął! 

Nie dajcie się bracia wilczym watahom

Nie dajcie się rozszarpać ich kłom!

Zadajcie śmiertelne rany katom

Nie dajcie rozsadzić swój Dom!

KRÓL ARTUR

Jedną pieśń śpiewany, te same słowa

Są warte największych klejnotów

Rzadko się zdarza by tak śpiewać

Jednocząc myśli i czyny …

ANNA

Rozum wskazał, jaką to drogą

Podążać za swym Panem i władcą …

MILFORD

Jak już mówimy tu o potrawach?

To niech, że spróbuje i tą …

KRÓL ARTUR

Soczysta zda się wygląda …

MILFORD

Gwarantuję! Wyśmienita,

ma smak słodkawy niczym miód pszczeli

zebrany z porannej rosy

A słodkości ostatnio nam było brak …

KRÓL ARTUR

Wojna nie sprzyja by słodkość zażywać

Słodszy jest miecz, co masz w rękach

I tym mieczem słodycz częstujesz

Wroga i jego niewiasty …

MILFORD

Niewiasty wroga słodkością nie częstują

Raczej jad żmii z nich wypływa

By wspomóc swych mężów w zwycięstwie.

KRÓL ARTUR

To i zwyciężaj z ustami niewiasty

Kochającej i urokliwej

Co wiernie czeka na męża

By swą słodyczą i ją częstować.

DON

Usta i zmysły pragną wtedy więcej

Słodkość zasypia gdy męża nie ma

A budzi …

MADDOX

Słodkość się budzi, gdy świt już wschodzi

O zmierzchu się kładzie lękliwie …

ANNA

Lęka się ten, co bezprawie czyni

Więc czyń i ty piękno o zmierzchu

A Dama Twego serca — słodkością Cię poczęstuje …

MILFORD

Słodkość słodkością, lecz i są jarzyny

Dodatek do mięsa — nic wspanialszego

Okiełza podniebienie każdego …

KRÓL ARTUR

By wszystkie potrawy tak smakować

To i czasu nam zabraknie …

DON

Czas nie ucieknie jest go zbyt wiele

Można by tak smakować do rana

Z dodatkami i bez, jak kto woli …

ANNA

Do tego miód i przednie wino

Piwnice są pełne …

A bez wina nic się nie obejdzie.

MADDOX

Pić wino polecam z pucharu o Pani

Raz z większego — raz z mniejszego

To i słodkość rozpoznasz po smaku …

ANNA

Dziękuję za radę — wino to tylko dodatek

DON

Dodatek na przemian z potrawą …

KRÓL ARTUR

Im słodsza potrawa tym słodsze i wino

Nic piękniejszego nie znajdziesz …

Podniebienie obudzone to i potraw trzeba

Delikatność języka pragnie …

MADDOX

Ach język to już jest inna sprawa …

MILFORD

Język łagodny — okiełza każdego

A szorstki — pożar wznieci.

ANNA

Językiem spróbować można wszystkiego

Jedno i drugie smakuje

Lecz proponuję byście i tego spróbowali

Co na talerzu leży, przed potrawą?

I talerz swym języczkiem delikatnie

Przeciągnęli po obrzeżach

Gwarantuję emocje

Jakich to ciało i zmysły nie zaznały?

A potrawa, co na talerzu sobie leży

Smakowitsza o niebo będzie …

Rycerstwo znów śpiew zaczyna

Renegaci! Oto przybyły oddziały

Wyśmienity rozmach rychtuje wam zgon

Wykorzenione zostaną komunały

I piękno okazałe powróci na tron

Wnet chwasty podłości znikną bezpowrotnie

Pod słuszną wzgardą wojowników artyzmu

A kult ciemności pozostanie samotnie

W oparach przeszłości czarciego cynizmu

Wasza rezolutność w szerzeniu potwarzy

Zniknie za horyzontem wiecznego bagna

A jawna pycha w kreśleniu komeraży

Nie znajdzie posłuchu u młodego ziarna

Krzewicie przygnębienie siostrę pomroku

Co niszczy szlachetność umysłu i serca

Płynącego z niezrównanego obłoku

Z czarownego i kwiecistego kobierca

Już na was czekają rydwany wojenne

Darmowy fragment

Scena ii

Darmowy fragment

Scena iiI

Darmowy fragment

Akt II

Darmowy fragment

Scena I

Darmowy fragment

Scena II

Darmowy fragment

Scena III

Darmowy fragment

Akt III

Darmowy fragment

Scena I

Darmowy fragment

Scena II

Darmowy fragment

Scena III

Darmowy fragment

Zakończenie

Darmowy fragment

Karczma, przy stole siedzą podróżni

Darmowy fragment