Domaczaja Maria

Cały w świetle

w pamięci duszy

© Domaczaja Maria, 2023

Książka pisana prozą liryczną — z przemyśleniami autorki, z pamięci duszy pięknych istot oraz pięknego czasu, który rozkwita.

ISBN 978-83-8324-778-6

Książka powstała w inteligentnym systemie wydawniczym Ridero

Spis treści

Cały w świetle

wstęp

Prozą o Tobie cz. I

Wiem, że jesteś cz. II

Nasze wędrowanie cz. III

Niebo Ciebie cz. IV

Powracam zimą cz. V

Oddech przez serce cz. VI

Leśny szept cz. VII

Dobra myśl cz. VIII

Nad drzewami cz. IX

Już jesień cz. X

Spotkanie cz. XI

Plaża cz. XII

Spacer cz. XIII

Jestem wiosenna cz. XIV

Ranek cz. XV

Wiosenny sad cz. XVI

Cały w świetle cz. XVII

informacje o książce

Każdym dniem rozkwitają wiosenne drzewa naszych serc —

w promieniach prawdziwego słońca.

Domaczaja

wstęp

Kochany Czytelniku

„Gdy ktoś nie chowa swoich ran, wzrasta jak drzewo”

Każdy lęk, smutek i każda rana rozpływa się pod dotykiem miłości.

Jesteśmy kwiatami wiosennego drzewa.

Każdym świtem wzrastamy w siłę.

Cały w świetle nasz czas.

Miłości i serdeczności Wszystkim :)))

Domaczaja, meme

Prozą o Tobie cz. I

Gdy świt lekko puka w okno i uśmiecha się Stwórca — przysiadasz cicho jasnym światłem minionej chwili, którą byłeś i na powrót się tlisz.

Pochylony nad wspólnym stołem i czasem, opowiadasz siebie i całym sobą przemilczasz skrawki dróg.

W dłoniach trzymasz filiżankę kawy i ciepło serca — na wyciągnięcie myśli.

A one:

unoszą się ponad zapatrzeniem i na czarno — białych fotografiach malują tęczę. Jak subtelne wspomnienia nieba… W kolory wplatasz wdzięczność i pogodzenie drogi, choć tęsknota marzeń zagląda w pełne piękna serce — pragnieniem spełnienia. Między promieniami jasnych analiz, spojrzenie na chwilę tonie w zapętlonych troskach. Wiesz jednak, otulony zaufaniem, że to znów tylko chwila, która przecież przeminie.

Jesteś i słońcem i deszczem na każdą duszę. W zieleni traw spacerujesz uśmiechem i choć orzeźwiasz kroki przyjaciół — z utęsknieniem wypatrujesz samotności, by złapać lekki oddech.

To wtedy na mojej dłoni przysiada motyl.

Nie płoszę go i nie zatrzymuję żadnym szeptem. W sercu zostaje ciepłem i ciszą każdego „przed”, „teraz” i „potem”…

04.11.22021r.

Wiem, że jesteś cz. II

Przychodzisz ciszą.

Koniec darmowego fragmentu książki.

Zachęcamy do zakupu pełnej wersji.