eses

Sytuacja awaryjna – opowiadanie erotyczne

Lust

Sytuacja awaryjna – opowiadanie erotyczne

Zdjęcie na okładce: Shutterstock

Copyright © 2022 eses i LUST

Wszystkie prawa zastrzeżone

ISBN: 9788728046937

1. Wydanie w formie e-booka

Format: EPUB 3.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą Wydawcy oraz autora.

Wpatrywała się w przepływające za zaparowaną szybą wieżowce, których wierzchołki tonęły w gęstej mgle. Padało. Śliskie ulice błyszczały w świetle wieczornych latarni, a przechodnie maszerowali chodnikami, skrywając się pod kapturami przemokniętych kurtek. Taksówka Amelii skręciła w Aleje Jerozolimskie, przemknęła obok Dwora Centralnego oraz widniejącego za nim Pałacu Kultury, aby po chwili znaleźć się na parkingu przed Marriottem.

– Dwadzieścia trzy osiemdziesiąt będzie. – Usłyszała dziewczyna. Rozliczyła się z kierowcą, podziękowała mu i wysiadłszy zgrabnie z auta, podążyła w kierunku okrągłego wejścia do hotelu, mijając po drodze ciąg limuzyn, a także paru dystyngowanych mężczyzn, którzy prowadzili pod zadaszeniem leniwe rozmowy przy papierosie. Okrutnie padało.

– Załatwimy to szybko – powiedziała do siebie, po czym zniknęła w drzwiach budynku.

***

Foyer było duże i dobrze oświetlone. W prawym rogu pomieszczenia znajdował się okrągły bar, za którym kilku starszych panów sączyło szkocką z lodem. Amelia usłyszała urywek ich dyskusji. „Wszyscy mają dzisiaj takie mądre rzeczy do powiedzenia”, pomyślała drwiąco, przewracając oczami. Potrzebowała recepcji. Odwróciwszy wzrok, zauważyła eleganckich portierów, którzy witali wchodzących do budynku ludzi szerokim uśmiechem. Zdawało się, jakby w nim zastygali dopóty, dopóki goście nie podeszli do kontuaru i nie zostali zarejestrowani. Niesamowite zjawisko. Ciekawe, czy mieli specjalne szkolenia, na których trenowali wytrzymałość mięśni mimicznych twarzy?

– Witamy w Marriotcie. – Wysoki chłopak z zaczesanymi na bok włosami wyrwał Amelię z zamyślenia. – Czym mogę pani służyć? Aha, spotkanie. W jakim pokoju? Dobrze, już sprawdzam – wystrzelił z siebie, po czym wykonał połączenie. Wkrótce z miną mówiącą „proszę tędy” wskazywał uprzejmym gestem na windę. Z trudem powstrzymawszy się od ziewnięcia, Amelia obdarowała portiera wymuszonym uśmiechem, po czym udała się w wyznaczonym przez niego kierunku.

To niestety koniec bezpłatnego fragmentu. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.