Sandra Schwartz

Dotyk magii 4 - Wymarzony chłopak

Ilustracje Lars Horneman

Saga

Dotyk magii 4 - Wymarzony chłopakPrzełożyła
Justyna Haber
Tytuł oryginału
Et strejf af magi 4 – Drømmekæresten
Copyright © 2016, 2019 Sandra Schwartz i SAGA Egmont
Wszystkie prawa zastrzeżone
ISBN: 9788711871324

1. Wydanie w formie e-booka, 2019

Format: EPUB 2.0

Ta książka jest chroniona prawem autorskim. Kopiowanie do celów innych niż do użytku własnego jest dozwolone wyłącznie za zgodą SAGA Egmont oraz autora.

SAGA Egmont, spółka wydawnictwa Egmont

RUNA

Znak zodiaku: Rak

Kolor: srebrny

Planeta: Księżyc

Żywioł: woda

Kamień szczęścia: kamień księżycowy

Dobrze jej wychodzi: wspieranie innych w trudnych chwilach i udzielanie rad

Słabe strony: trudności z podejmowaniem decyzji

Jako przyjaciółka: troskliwa i wierna

FRIDA

Znak zodiaku: Wodnik

Kolor: niebieski

Planeta: Uran

Żywioł: powietrze

Kamień szczęścia: kryształ górski

Dobrze jej wychodzi: bycie kreatywną i rozmawianie z innymi

Słabe strony: jest uparta i często podaje rzeczy w wątpliwość

Jako przyjaciółka: opiekuńcza i pomocna

VIGGA

Znak zodiaku: Lew

Kolor: pomarańczowy

Planeta: Słońce

Żywioł: ogień

Kamień szczęścia: bursztyn

Dobrze jej wychodzi: decydowanie i dążenie do tego, czego pragnie

Słabe strony: jest bałaganiarą i potrafi być zbyt absorbująca

Jako przyjaciółka: miła i zabawna

Dziwny sen

– Miałam dzisiaj całkowicie odlotowy sen – mówię.

Vigga, Frida i ja wracamy ze szkoły do domu. Idziemy, ciągnąc nasze rowery, więc możemy rozmawiać. Ja maszeruję w środku.

– Naprawdę? – Frida spogląda na mnie z zaciekawieniem. – Ja nigdy nie pamiętam, o czym śniłam… Może w ogóle nie miewam żadnych snów?

– Oczywiście, że miewasz! – odzywa się Vigga. – Wszyscy mają sny i można się wprawić w tym, żeby je pamiętać.

– Jasne – odpowiada Frida. – Ale dlaczego miałabym to robić?

– Nie wygłupiaj się! – wzdycha Vigga.

– Co? Dlaczego? – Frida podnosi na Viggę zdziwiony wzrok.

Uśmiecham się. – Gdy śnimy, to nasz mózg… no, wiesz… przetwarza te uczucia i wydarzenia, które przeżyłyśmy w ciągu dnia.

– Właśnie! – dołącza się Vigga. – Sny to takie wiadomości dla nas od naszej podświadomości.

Frida przygląda się nam, jakbyśmy były jakimiś nieziemskimi istotami, ale po chwili nagle się wykrzywia.

– O, nie – mówi. – Właśnie sobie przypomniałam jeden sen. Był naprawdę dziwny. Na pewno pomyślicie, że jestem wariatką…

Vigga uśmiecha się zachęcająco. Sny bardzo często są dziwne. Kiedyś śniłam, że chodziłam nago po szkole. Wszyscy mi się przyglądali, ale ja miałam to w nosie!

Wybucham śmiechem. – Tylko ty możesz mieć takie sny i się nie przejmować!

– Nie, ale poważnie! – wtrąca Frida. – Straciłam wszystkie zęby! Miałam odpowiedzieć w klasie na jakieś pytanie i wtedy mi wypadły. – Frida skrywa twarz w dłoniach. – To było okropne!

– Mnie się przydarzyło to samo! – przypominam sobie. – Wykruszyły mi się wszystkie zęby… Czułam się, jak bym w ustach miała trociny.

– Spróbowałaś kiedyś wziąć do ust trociny? – droczy się Vigga.

– Eee, no, wiesz, o czym mówię! – Klepię ją po ramieniu.

Śmieje się. – Wyluzuj, to zupełnie normalne, że można stracić zęby we śnie. Mnie też się to przytrafiło. Moja babcia potrafi odczytywać znaczenie snów. Twierdzi, że chodzi o to, że dana osoba czuje się zagubiona i niepewna.

– Hm – zastanawia się Frida. – To by nawet miało sens. Miałam coś przedstawić w klasie. I nie czułam się z tym najlepiej.

– A ty o czym śniłaś? – dopytuje mnie Vigga.

– To był naprawdę bardzo zwariowany sen – chichoczę.

– Opowiadaj! – domaga się Frida.

– Okej – mówię i biorę głęboki wdech. – Jesteśmy w szkole i bawimy się w berka. Goni mnie Noah. Uciekam ile sił w nogach. Ale on się do mnie zbliża. Nagle tuż obok mnie pojawia się Mehdi. Uśmiecha się i podaje mi dłoń.

– No, to rzeczywiście słodki sen – zauważa Frida.

– Jeszcze nie skończyłam – przerywam jej. – Chwytam go za rękę i zaczynamy się unosić.

– Unosić? Czyli zaczynacie wzbijać się w powietrze? – Frida marszczy brwi.

Potwierdzam skinieniem głowy. – Wznosimy się do góry, jak byśmy wspinali się po niewidzialnych schodach. Trochę jakby poruszać się w wacie. A wy wszyscy staliście na boisku i gapiliście się na nas. Na początku byłam bardzo zdenerwowana. Ale przecież był ze mną Mehdi… – Czuję, jak palą mnie policzki.

– Bardzo fajnie – ocenia Vigga. – Też bym tak chciała!

To niestety koniec bezpłatnego fragmentu. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji książki.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.

Przepraszamy, ten rozdział nie jest dostępny w bezpłatnym fragmencie.