I mam w sobie

skazę nieludzką skazę nieczłowieczeństwa niestety

nie jestem też

zwierzęciem

ani rośliną

ani maszyną

ani (och

jaka szkoda!)

kamieniem

jestem tylko

sobą

skazaną

na skazę

5

II to dziwne

świat wciąż istnieje muzyka gra

chociaż nie chcę jej słyszeć niebo nie pękło trzask i huk

rozlegają się tylko w mojej głowie ziemia się kołysze jak strząsający wodę pies 6

III śniłam dziś

o bombie wodorowej gejzerach na dnie oceanu końcu cywilizacji śniłam o smokach ludziach na wyspach koniach na brzegu morza śniłam o ponownych narodzinach świata 7

IV

ciężkie słowa

padają bez wdzięku potykam się o nie mają takie ostre krawędzie szukam innych słów miękkich

jak ziemia po deszczu chcę zanurzyć w nich dłonie i serce

8

V

czytam książkę

tyle jej zdań mogłabym napisać sama sięgając do swoich doświadczeń taka jestem niezwykła jak tysiące innych kobiet w setkach krajów mój ból powtarzalny łzy nieodróżnialne w oceanie innych tylko samotność pozostaje samotnością nawet między milionami innych samotności 9

VI gdzieś się zgubiłam szukam siebie

między kartkami książki pod poduszką

w gęstwinie końskiej grzywy nie ma mnie

jest tylko

ostatni zimowy wiatr suszący łzy

jakby ich nigdy nie było 10